«دنیای عجیب» (اثر فرید باقری کریانی) دنیای ما عجیبه رفاقتا نجیبه زیبا و جلوه گر شده به چشمامون دگرشده گاه زیبا و گه زشته جهنم و بهشته پر از ایده، سرشته دلها که مهربونند چه زیبا و جونند ولی بعضی، خزونند زشت و کثیف و بدجور صد رنگن و جور وا جور از انسانیت دورند یه وصله ناجورند حالا در این دوراهی هر جوری که تو خواهی دل به تو فرمون میده اعصاب داغون میده یا دل شود رفیقت درس میده دقیقت صفا قرینت میشه زیبا زمینت میشه دنیای ما عجیبه عجیب... عجیب...

خیلی سبک باحالیه

کاش یه ژورنال بوک خیلی خلاقانه می‌نوشتم

مشکل اینجاست ک جمله ی وقت ندارم درحالی که وقت دارم مانع انجام هر کار جذابی میشه

تصویری که سریال های دنیا درباره اسلام نشون میدن چیزی جز تعصب افراطی و فقر و عصبانیت نیست

میدونستید که تا قرن ششم، اسم این درخت «بید آویخته» بود، اما بعد از اینکه نظامی داستان «لیلی و مجنون» رو به فارسی نوشت و مجنونش شد نماد کسی که از درون شکسته، خم شده ولی هنوز عاشقه، شد «بید مجنون». اسمش یادگاری بزرگ‌ترین دل‌شکستی ادبیات ماست :)

یه چیزایی ک ته ته ذهنمم فک نمی‌کردم درگیرم کنم یهو غافلگیرم میکنم و یجوری مهم میشن ک انگار ن انگار قرار بود اهمیتی نداشته باشن

واسه یچیزی گریم میگیره یه به در کلاس خیره میشم ک اهمیتش قرار بود زیر صفر باشه

عجیبه