ابراهیم؛
به لبخندی و چایی باز مهمان کن دل مارا..
ما را این گمان نبود که بعد از او بمانیم، اما او رفت و زمین ماند و ما نیز بر زمین، در این پهنه بی منتهایی که عقل راه به جایی نمی برد..
-شهید سیدمرتضیآوینی
ابراهیم؛
_
بیدار نشستم که غمت را چو چراغی
از شب بستانم به سحر بسپرم امشب..
-حسینمنزوی