اگر ازدواج نکردید پیشنهاد نمیکنم حتما تو این سن ازدواج کنید ازدواج سن جسمی نداره یعنی نمیتونی بگی همه باید ۲۰سالگی ازدواج کنن سن ازدواج یه سن عقلی و تفکریه یعنی باید ببینی آیا عقل اون شخص الان آمادهٔ ازدواج هست یا نه... شاید یکی تو ۲۰سالگی عقلش برسه یکی هم تو ۱۷سالگی، یکی هم تا ۳۰سالگی همچنان عقلش کوچیک و فکرش کوتاه پرواز باشه... پس زمان ازدواج رو نمیشه از رو تاریخ تولد تعیین کرد...

پشیمون نیستی که جوونیت رو به باد دادی؟

چرا اتفاقا حسرت میخورم حسرت میخورم که ای‌کاش زودتر به این باور میرسیدم و زودتر تشکیل خانواده می‌دادم! جوونیم رو هم به باد ندادم اتفاقا جوونیم رو بهتر ساختم آیندم رو زودتر از بقیه ساختم...

حیف نیست که لذت جوونی رو به خودت حروم کردی؟

تا لذت از نظر تو چی باشه اگه لذت از نظر تو با این دختر و با اون پسر رابطه داشتنه که خب هیچ... ولی اگه منظورت لذاتیه که خدا اونارو حلال کرده اتفاقا تو این برهه شیرین‌ترش رو تجربه می‌کنی هیچ چیز برای یه پسری که تازه ازدواج کرده قشنگ‌تر و زیباتر از این نیست که با خانمش دوتایی بیرون برن و بگردن هیچ لقمه‌ای خوشمزه‌تر از موقعی نیست که با همسرت بری رستوران و دوتایی غذا بخورید... هیچ چیزی جز گرفتن دست خانمت و حس کردن گرمای دستش برات جذاب نیست... اتفاقا بعد از ادواج تازه میفهمی لذت چیه تازه میفهمی بیرون رفتن یعنی چی تازه میفهمی خنده شیرین یعنی چی... اینا همش بعد از ازدواجه که تجربه می‌کنی...

بعضیا لذت جوونی رو تو این می‌بینن که همزمان با چندتا دختر تو رابطه باشن بعد که کامل استفاده‌شون رو کردن بلانسبت عین دستمال کاغذی بندازنش دور یا خوش‌بینانش اینه که از بین اون چند نفر یکیو برا ازدواج انتخاب کنن خطابم به این افراده: این لذت نیست این یه سرابه تو اسم خودتو گذاشتی مرد ولی واقعا نامردی مرد کسیه که به یک زن وفادار و متعهد بمونه نه اینکه عین یه حیوون فقط دنبال غرایزش باشه اگه تونستی برو و ازدواج کن برو و به زندگی یه دختر دیگه متعهد باش وگرنه یه پسربچه هم میتونه با چندتا دخترکوچولو همبازی بشه:)

یه دختری رو دوست دارم باهاش رابطه حسی دارم میخوام فعلا باهاش باشم تا بعدش ببینم چی میشه...

هیچی نمیشه این چرت و پرتایی فضای مجازی رو بریزید دور تو دوران رابطه قبل ازدواج شما هیچ وقت وجه واقعی طرفتون رو نمی‌بینید یعنی جفتتون برای همدیگه نقش بازی می‌کنید با مثال میگم: فرض کن تو یه آدم خسیسی آیا وقتی با دوست دخترت قرار میذاری، اون خصلت خساستت رو جلوش نشون میدی؟ یا دست می‌کنی تو جیبت و تو قهوه دیتت رو حساب می‌کنی؟ معلومه که اینکارو می‌کنی! حالا دختر خانما فرض کنید شما یه دختر شلخته و بی‌نظمید، وقت شناس نیستید و... حالا وقتی بخوای بری سر قرار چجوری میری؟ با همون بی‌نظمی و وقت‌نشناسیت میری؟ یا قشنگ میری تیپ میزنی برا رلت؟ قشنگ به خودت میرسی، سر تایمت میری پیش رلت... پس هیچ‌وقت اون جلوه واقعیتون رو تو رابطه مشخص نمی‌کنید...

پس راه شناخت درست چیه؟ راهش اینه که تو بری سراغ اونایی که با اون شخص ارتباط نزدیک داشتن مثلا بری سراغ رفیقش ببینی طرفت چجور آدمی بوده؟ بری دنبال همکارش ببینی سرکارش چطور ارتباط میگرفته با بقیه؟ بری دنبال همسایش ببینی خونشون چجور خونه‌ایه؟ با آرامش‌ان یا پرحاشیه؟... اینا چیزاییه که باید بری از بقیه بپرسی چون هیچ‌وقت خودش بهت پاسخ واقعی نمیده...

حالا اشکالش چیه؟ اشکالش اینه وقتی بعد رابطتون ازدواج کردی به یه چالش بر میخوری: «تو اون آدمی نیستی که من دیده بودم» این جمله‌ایه که احتمالا بعد از ازدواجتون بشنوید و بشه ابتدای ماجرای جدایی‌تون... خانم بعد از ازدواج خیالش راحت شده حالا راحت همه خصلتاشو نشون میده آقا میگه من دیده بودم تو خیلی بانظم بودی چرا الان وضع خونه اینجوریه؟ چرا حواست به هیچی نیست چرا به خودت نمیرسی و...؟ آقا هم خیالش راحته و دیگه نقش بازی نمی‌کنه خانم میگه من دیده بودم تو یه آدم دست به جیب بودی! پس چرا الان انقد گدابازی درمیاری برا خرید کردن؟ چرا چیزی برا من نمیخری و...؟ اینجاست که خیلیا از هم طلاق میگیرن بعد میان میگن آمار طلاق بالا رفته:/ خب خودتون باعثش شدید:///// درست ازدواج کن تا طلاق نگیری

ازدواج دست و پامون رو میبنده؟

ابدا! اتفاقا برکتش تو زندگیت میاد و متوجهش میشی نمونش خودم من با اینکه تازه ازدواج کردم ولی واقعا برکاتش رو به نوبه خودم دیدم مثل برکتش تو کارم... تو تحصیلم... شماهم قطعا میبینی فقط کافیه واقع بین باشی یکم...