تو خیره کننده بودی؛ برای منی که از نگاه کردن به آدما متنفر بودم.

" خدایاشُکرِت : ) ! "

بالاخره یه روزی می‌پذیری و می‌گذری از همه نبودن‌ها، نشدن‌ها، نخواستن‌ها، رفتن‌ها، تموم شدن‌ها و ناامید شدن‌ها بدون اینکه دیگه دلیلش برات مهم باشه.

نه که دورم شلوغ نباشه ها، من بدونِ تو تنهام:)!

‌«چقدر غم‌انگیز است دیدن نیمه‌ی پنهان و تاریک آدم‌ها، درست زمانی که به نور و زیبایی‌شان ایمان آورده بودی.»

ولی ما هنوزم همون اکیپی هستیم ک تا مارو میبینن میگن عه اینا هنوز باهم رفیقن 🎀

میدونی از چی بیشتر از همه میترسم؟ از اینکه این آخرین باری باشه که همدیگه رو بغل کردیم:)

امروز قشنگ‌ترین و شاید تلخ‌ترین روز بود… قشنگ‌ترین، برای تمام خاطراتی که کنارِهم ساختیم؛ و تلخ‌ترین، برای اینکه از امروز دیگه هیچ‌چیز مثل قبل نیست. یه روزی دلمون برای کلاس‌ها، زنگ‌ها و حتی همین شیطنت‌های کوچیک تنگ می‌شه… اما بیشتر از همه، برای «ما»یی که دیگه هیچ‌وقت دقیقاً مثل امروز کنار هم جمع نمی‌شیم:))) اما از تهِ دلم خداروشکر میکنم که به من فرصت زندگی رو کنارِ شما داد.. کنار کسایی که معنی واقعیه رفاقتُ بهم یاد دادن🫠..

🌱✨️

داستايفسكى يه جا تو يادداشت هاى زيرزمينی میگه: "نمى‌دانم دارم روزهايم را مى‌كشم، يا روزهايم دارند مرا مى‌كشند؛ در هر صورت جنايتی در حال وقوع است.

ببخشَمت؟