سبک زندگی الانمو خیلی دوست دارم؛
درس، سرکار، باشگاه، بعدشم خونه و روتین روزمه و غذای سالم، هفته یکی دو بار با دوستام بیرون، سینگل، بدون دلتنگی، بدون عشق، بدون آدم سمی، بدون وابستگی، بدون کراش، بدون دیت، بدون مهمونی و فسق و فجور، تنهاااااا بدون مزاحم. به معنای واقعی خودم برای خودم.
تنها چیزی که میتونه این شرایط کوفتی رو یکم قابل تحمل کنه،دوست داشتن فردی هستش که میدونی اونم تو رو دوست داره.
کاش بفهمی من وقتی تورو دوست دارم ، لازم نیست نگران کسایی که منو دوست دارن باشی.
من حوصله هیچکسو ندارم، به پیامای هیچکس هم جواب نمیدم، ولی تو پیام بده تو"هیچکس" نیستی.
خودمم نمیدونم حس دوست داشتنت از کجا شروع شد یهو به خودم اومدم دیدم این حس شبیه هیچ حسی که تا به حالا تجربه کردم نیست درست همون لحظه بود که فهمیدم، عاشقت شدم تو اومدی و نگات، صدات، دستات شدن تمام من تو شدی تمام رویای من، شدی امیدم، شدی همه جونم تو اولین احساس قشنگ قلبمی.
کسانی که شما را دوست دارند
حتی اگر هزار دلیل برای رفتن داشته باشند
ترکتان نخواهند کرد
آنها یک دلیل برای ماندن خواهند یافت.
خیلی عجیبه کنار آدما راه میری، نفس میکشی،حرف میزنی،وقت میگذرونی، ولی باز تنهایی.
یه لحظه منم دلم خواست یکی باشه برای خوشحال کردن من یه کاری کنه.
چیزی که دوست دارمو برام بیاره،
کاری که دوست دارمو انجام بده،
یه کاری که برای هیچکس انجام نداده برای من انجام بده.