؛ و مـُهم‌تر از همه ؛ دهه‌هشتادی ها ؛ به بقیه فهموندن ؛ که میشه ، هم استایل بزنی ؛ هم گنگ باشی ‌؛ هم شهید شی . 🦦🇮🇷 ـ

اشتباهات گذشته ی کسی رو به یادش نیار وقتی داره تمام تلاششو میکنه عوض شه ...

؛ خدا گاهی با گرفتن بعضی از آدم‌ها یک امت را امتحان می‌کند ..

+ چطور مردمی که ۸۰ شبه که خیابون رو رها نمیکنن، ناامید کنیم؟ - اصطلاح‌طلب: قیمت همه اجناس رو سه برابر کن و به مردم بگو قراره بنزین بشه ۲۰ تومن!

داشتم فکرمیکردم ما دهه هشتادیا کی بزرگ شدیم؛همونایی که بزرگ ترامون سر اینکه هیچ امیدی بهمون نیست بحث میکردن، اما حالا بچه های همون نسل بزرگ شدن،پسرامون شدن مرد و نون آوره خونه،دخترامون عروسکاشونو کنار گذاشتن و شیشه شیر بچه هاشونو دست گرفتن،الان بچه های همون نسل شدن آینده ساز و مثل ستاره دارن میدرخشن و مسئولیت یه زندکی رو به عهده دارن.. یکی دکتر شده،یکی مهندس یکی معمارشده،یکی طراح یکی خیاط شده، یکی فروشنده یکی شهید شده،یکی همسرشهید یکی جانبازشده،یکی همسر جانباز و یکی هم همسرِ جانباز حسین محمدی دختر جوانی از همین نسل. وقتی صحبت هاشو گوش کردم نه پشیمونی داشت نه غم،اتفاقا پربود از صلابت و افتخار و باهمون صلابت می گفت: جان ما تا آخرین لحظه‌ای که نفس می‌کشیم به فدای اسلام،به فدای کشورمون، به فدای انقلاب‌مون،به فدای رهبرمون آقا سیدمجتبی،و رهبر شهیدمون، رهبری شهیدی که سالیان سال گفتیم جون‌مون به فداش،ولی اون جونش رو به فدای ما کرد. در کنارش حسین آقا هم ذره ای پشیمان نبود ازاینکه دیگه نمیتونه دخترکوچولوی دوماهه اش رو بغل کنه یا روی پاهاش و کنار دوستاش باز پای لانچر وایسته،بلکه با سربلندی از شور و حال و هوای پای لانچر ها موقع پرتاب موشک،جمع رفقاش و حتی حضور در خیابان با همین وضعش هم می گفت،این نسل تمام معادلات خانواده هارو بهم زدن و برعکس افکار بزرگ ترها و ادعاهاشون مکتب عاشورایی و راه فداییانش رو معنا کردن و یادگرفتن.. این بچه ها فدایِ مملکت و اسلام شدن رو چیزی جز افتخار و زیبایی نمیبینن خلاصه که بچه هامون بزرگ شدن اینقدر بزرگ که، یکی شده جانباز و یکی هم همسرجانباز..

هربار هم که شکست بخورم و سقوط کنم ، بازم اون یه نفر هست که دستمو بگیره و ببره بالاتر از جایی که قبلا بودم : ))) 🤏🏽

آن شب تمام قلب ایران ورزقان بود داغی درون سینه‌ی ایران نهان بود با رفتنش آتش به جان خسته افتاد آن شب خبر کوتاه اما ناگهان بود دنبال خدمت بود و مظلومانه می‌رفت پایان خدمت در زمین نه، آسمان بود از دیدنش محروم ماندم عاقبت من مشتاق دیدارش زمین بود و زمان بود او بی نشان می رفت تا اوج شهادت آری رئیسی در جهان هم بی نشان بود #محمدجواد_جلالی

تاابد قرآن نمی‌سوزد فدای غیرتت ای‌که آخر سوختی در راهِ قرآن ، هارداسان ؟

۱۳ دی ۱۳۹۸ فکر می‌کردیم تهِ تاریکی همین‌جاست ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۳ اما پرده کنار رفت و فهمیدیم روشنایی دورتر است و درد عمیق‌تر بعد ۹ اسفند ۱۴۰۴ تلخ‌تر از همه آمد و ما را به وسعتِ یک جهان، یتیم کرد آه از رفتگانِ بی‌برگشت...

به وقت پر کشیدن خادم ملت گلی کم کرده ام میجویم او را...💔

انالله‌وانا‌الیه‌راجعون !