یه بار انجام میدم استفاده نکنین
So I wanna make sure somewhere in this chicken scratch, I scribble and doodle
چون میخوام مطمئن شم که یه جای این خطـهای به هم ریخته ای که من تندتند، بدخط و بدون فکر مینویسم
Enough rhymes to maybe to try and help get some people through tough times
شعرهای کافی ای وجود داره که شاید بتونه به بعضیها توی شرایط سخت زندگیشون کمک کنه
But I gotta keep a few punchlines
ولی بعضی از جمله هامو باید نگه دارم
Just in case cause even you unsigned
چون حتی شما
Rappers are hungry looking at me like it’s lunchtime
رپرهای قرارداد نبسته دارین با گرسنگی منو نگاه میکنین، انگار موقع ناهاره
I know there was a time where once I
یادمه یه زمانی بود که من
Was king of the underground, but I still rap like I’m on my Pharoahe Monch grind
پادشاه زیرزمین بودم، ولی هنوزم طوری رپ میخونم که انگار “فرح مونچ”م
So I crunch rhymes, but sometimes when you combine
بخاطر همینم قافیهها رو میشکونم، ولی بعضی وقتها که
Appeal with the skin color of mine
جذبه و التماس رو با رنگ پوست من قاطی کنی
You get too big and here they come trying to censor you like that one line
خیلی بزرگ میشی، میان و سعی میکنن سانسورت کنن مثل اون خطی
I said on “I’m Back” from the Mathers LP one when I tried to say
که توی آهنگ “آیم بک” از آلبوم مدرز ال پی میخواستم بگم
I’ll take seven kids from Columbine”
“هفت بچه از کلمباین میدزدم
“Put ’em all in a line, add an AK-47, a revolver and a nine
همه رو به صف میکنم، یه کلاشینکف، یه رولور و یه تیر 9 میلی متری هم میارم”
See if I get away with it now that I ain’t as big as I was but I’m
ببین الان میتونم بدون توی دردسر افتادن این حرفو بزنم یا نه؟ به بزرگی اون موقع نیستم ولی
Morphing into an immortal coming through the portal
دارم شکل یه موجود جاودانه رو میگیرم که داره از دروازه رد میشه
You’re stuck in a time warp from 2004, though
شما هنوز توی سال 2004 گیر کردین
And I don’t know what the f*** that you rhyme for
و من نمیدونم شماها چرا رپ میخونین
You’re pointless as Rapunzel with fu*cking cornrows
شماها بی هدفین و مثل راپونزلی هستین که موهاشو چهل گیس کرده باشه
You write normal? F*** being normal
شما نرمال مینویسین؟ لعنت به نرمال بودن
And I just bought a new raygun from the future
و تازه از آینده یه تفنگ اشعه ای خریدم
Just to come and shoot ya, like when Fabolous made Ray J mad
که فقط بیام و به تو شلیک کنم همونطور که “فبیولس”،”ری. جی” رو عصبانی کرد
Cause Fab said he looked like a fag at Mayweather’s pad
آخه “فب” توی برنامهی “میودرپد” گفت که ری. جی شبیه یه خر حماله
Singing to a man while they played piano
که با یه مرد دیگه پیانو میزنه و واسش میخونه
Man, oh man, that was a 24/7 special on the cable channel
پسر، اه، اون یه برنامهی مخصوص 24 ساعتـه برای 7 روز هفته بود که از شبکهی کابل پخش میشد
So Ray J went straight to the radio station the very next day,
بخاطر همینم “ری. جی” فرداش مستقیماً رفت ایستگاه رادیویی و گفت
“”Hey Fab, I’ma kill you
“هی،”فب”، میکشمت”
(Lyrics coming at you at supersonic speed (J.J. Fad
با سرعت نور متن آهنگها میاد توی ذهنت مثل “جی.جی فد”
Uh, summa-lumma, dooma-lumma, you assuming I’m a human
تو فکر میکنی من یه آدم عادیام
What I gotta do to get it through to you? I’m superhuman
چکار کنم که این حالیت شه؟ من یه آدم غیرعادیام
Innovative and I’m made of rubber
خلاقم و از لاستیک ساخته شدم
So that anything you say is ricocheting off of me and it’ll glue to you
بخاطر همین هر حرفی که بهم بزنی ازم جدا میشه و میچسبه به خودت
How to give a mothafu*ckin’ audience a feeling like it’s levitating
من میدونم که چطور به تماشاچیها حس شناور بودنو بدم
Never fading, and I know the haters are forever waiting
من هیچوقت از بین نمیرم و میدونم که بدخواهام تا ابد منتظر
For the day that they can say I fell off, they’ll be celebrating
روزی میمونن که من سقوط کنم، تا جشن بگیرن
Cause I know the way to get ’em motivated
چون من میدونم چطور بهـشون انگیزه بدم