برگرد به عکسی که دائم نگاهت می کردم. چندیست که تو رفته ای!؟؟ یا من مرده ام!؟ عزیزالله محمدی(امتدادجو) @Emtedadjo

پاییز و تبر بهانه بودند دلش دریایی بود و قایق شد درخت! از جنگل خسته شده بود. عزیزالله محمدی)امتدادجو) @Emtedadjo

-ما را در این سرا سر بریدند سرمان را وقتی به خیال سپردند. خونمان آغشته به عشق و عشق! تنفری بود که از خویش داشتیم و پنداشتیم! آن که دیگریست، یار است.!!! عزیزالله محمدی(امتدادجو) @Emtedadjo

رودخانه را شنا کردم و تو بعد از من! دریا را جستجو می کنی؟! پیدا نشدنهایم را فقط! به گوش نهنگها بخوان. آنها با مرگ دسته جمعی خودشان را به ساحل خواهند رساند. عزیزالله محمدی(امتدادجو) @Emtedadjo

طناب من پوسیده بود و قعر چاه تو بی انتها! . . . ...وقتی که نامم شد: آدم. پیشه ام: عشق. ✳️✳️✳️ حالا! هزاره هایست که فریاد می زنم! و هیچ صدایی به بالا نمی رسد. عزیزالله محمدی(امتدادجو) @Emtedadjo

چه فرق می کند کیش بدهی یا که مات شوی! شاه و سرباز، هر دو به یک قاعده می میرند وقتی که «بازی» یعنی: پایان. عزیزالله محمدی(امتدادجو) @Emtedadjo

تصویری بساز از یک نماز! من! قبله رها کرده ام. عزیزالله محمدی(امتدادجو) @Emtedadjo

شاخه ها رمز و راز ریشه ها هستند؛ مثل ... مسلمانی! که از جهل سر بر آورد. ✳️✳️✳️ و انکار! سوی دیگر اصرار است. به هر چه قسم من تو را به یاد نمی آورم! . . . جز مثل نفس!!! عزیزالله محمدی(امتدادجو) @Emtedadjo

ضمیرمن میان آدمها گم شده است هر کس خودش را "تو" می نمایاند من جان خویش را وا می نهم - قتل! مگر چیست!؟ قصاص جان خویش را از آدمها، نه! از تمام شعرهایی خواهم گرفت که ضمیرش "تو"نباشی. - تو را، بخشیده ام به نامت که نمی دانم چیست!!! عزیزا... محمدی(امتدادجو) @Emtedadjo

یا که بیا! یا که نیامدنت، بهایی دارد. ✳️✳️✳️ بگو که برگرداند؛ باد‌! نغمه ی داوود را یا که سلیمان پس بدهد نگین انگشتری خویش را. عزیزالله محمدی(امتدادجو) @Emtedadjo

برای همه ی کفرهایم دنبال دروغ مقدسی بودم و پیغمبران صف به صف به غسل ایستاده بودند بی آنکه بدانند؛ تطهیر من، یک نگاه تو را کم داشت. عزیزالله محمدی(امتدادجو) @Emtedadjo

- هرگاه به تو می رسم از پا می افتم - هر گاه به من می رسی از نفس! سهم «آینه» از «آینه» تکرار خویشتن است؛ خروش تو در مقابل سکوت من. عزیزالله محمدی (امتدادجو) @Emtedadjo