امت قرن بیست و یکم والا پیامبر محمد( ص): عزیزالله محمدی(امتدادجو) نه اُویسم! که از یمن برخیزم؛ نه پاهایم توان این همه نرفتن دارد! ایستاده ام در جهل فهمیدنهای بی شمار مدرنِ انسانِ قرن بیست و یکمی و غرق در جهالت دانستن های بی شمار، زبانم می گیرد تا که بگویم: مولای من! ای اسوه بشریت! ای محمد امین: امروز ما تو را نمی فهمیم؛ آنگونه که آن روز نیز تو را نفهمیدند و بر دلتنگی سینه ات فرود آمد آن آیه که گفت:(الم نشرح لک صدرک) از خدا پنهان نیست، از تو نیز هم نباشد؛ من هر روز بی تابتر از هر روز حسود هستم به آنچه که در سینه تو را «شرح» داد و من هر روز سینه ام بی تابتر می شود. تو خوب بودی و شایسته آن « شرح» اما! امروز ما در بند نفهمیدنهای بی شمار خود هستیم که جهالتمان جلوه ای زیبا از ابلیس می سازد. جلوه ای که خود ساخته ایم و در پسِ آن دل باخته؛ و یادمان می رود با آمدنت طاق کسری فرو ریخت. یاد مان می رود چشمه ها جوشان شدند و تشنه ها سیراب. یادمان می رود که اگر موسی به التماس و زحمت در طور کلیم شد، زمین برای تو کوچک بود و هفت آسمان هم برای داشتنت دلش می تپید که عرش اعلی برین تشنه سخن گفتن با تو شد. یادمان می رود که عیسی اگر با دمی زنده کرد مرده را! نام تو «ستوده» است برای هر آن اقلیم که نامش«وجود» است. یادمان می رود که زلیخا اگر شیفته بر جمال یوسف شد؛ این کمال تو بود که خدیجه را در بند عشقت تا دره های شعبی به نام ابوطالب فرو کشید. اصلا امروز آن قَدَر ما غرق در هوای وجهات خویش شده ایم که در فراموشخانه های اذهان خود، نامت را که از مناره ها هم می شنویم بر بام«مصلحت» می نشینیم و بلندای بی تفاوتی را در افق خفگان نگاه می کنیم و کودکان سرزمین اویس زیر بمب باران آن همه خادم که خود را خادمین حرمت می نامند جان را تسلیم جانان می کنند. یادمان می رود که بانوی دمشق که دل در پرتو عشق تا فراز ( ما رایت الا جمیلا) در روز واقعه بالا رفت از سلاله تو بود و همانها که جگر از حمزه به یغما بردند به سر سودای چپاول دارند دوباره. یادمان می رود که فرعون اینبار از دل بنی اسراییل به نام «صهیون» سر بر آورده و هر لحظه کودکان را قربانی می کند! ببخشا تو ما را!!! اگر چه در دل شیفته تر از هر عاشق به نامت هستیم. اما فرو رفته در تالاب زنگار افکار خویش شده ایم. جهل علم بر تو داریم و فقر ایمان. تو اما رحمة للعالمینی. تو زمان را در «زبان عشق» ترجمه کردی و ازل را تا ابد به نامت مدیون. من اما خود، بیچاره ترینم! فراموشت می کنم گاهی! تو اما فراموشم نکن. گاهی بگذار لااقل برای این همه غربتت میان همه ی آنهایی که خود را «امت محمد» نامیدند نا له ای جان سوز سر دهم. می دانم که سینه ی سنگ هم به شراره افتاده از این همه جنگ. نام تو را صد تکه کرده ابلیس و عذر نمی نهد ۷۲ ملت. سپر شده نامت به جان طمع دیوان و ددان. بگذار اگر چه هنوز نمی دانم چرا!؟ اما برایت یکبار بمیرم که غریب افتاده ای در این قرن بیست و یکم چون ۱۴ قرن پیش. عزیزا... محمدی(امتداد جو) @Emtedadjo

امت قرن بیست و یکم والا پیامبر، محمد(ص) @Emtedadjo

بازتاب رسانه ای متن«امت قرن بیست و یکم والا پیامبر(ص) در خبرگزاری فارس: لینک: https://farsnews.ir/mahdi_ahmadi_71/1757493242272560316 @Emtedadjo

بسم الله الرحمن الرحیم🇮🇷 ملت ایران در این جنگ تحمیلی اخیر کار بزرگی انجام داد ؛ رهبر معظم انقلاب فرهیخته ارجمند سلام علیکم؛ با احترام از جنابعالی دعوت می‌شود در آیین افتتاحیه نمایشگاه عکس ۱۲ روز ایران که با همکاری دستگاه‌های فرهنگی هنری و رسانه کشور و با هدف روایت مستند، تصویری و هنرمندانه از جنگ تحمیلی ۱۲ روزه رژیم صهیونیستی و آمریکا علیه ایران از نگاه عکاسان و شهروندان به منظور ثبت و انتقال تجربیاتی که به صورت ملی و بین المللی برگزار می‌گردد ،شرکت فرمایید. 🔸زمان :دوشنیه 24 شهریورماه ساعت 16 🔸مکان :تهران خیابان ولیعصر (عج) فرهنگستان هنر با تشکر ✅دبیرکل مجمع جهانی صلح اسلامی دکتر د‌اود عامری @Emtedadjo

دوستان عزیز و گرانقدر هنرمند: لطفا اگر از همه موقعیتهای آن ۱۲ روز عکسی ثبت شده در ابعاد مختلف( جستجو، انتظار، سوگواری، دیدار با مسئولین، برنامه های رسانه ای و...) دارا هستید؛ حتما ابتدا با بنده مشورت و سپس در صورت کسب نتیجه مشترک به دبیرخانه ارسال داشته باشیم.🙏🌸🙏🌸🤚

حرف را زدم! صدا را زدم! فریاد را زدم! حالا همین یک «نفس» مانده که چنین نفس، نفس می زنم: عزیز من! عزیز من! عزیزمن...! عزیزالله محمدی(امتدادجو) @Emtedadjo

دیدگاه دوست و برادر عزیزم استاد محترم دانشگاه و جامعه شناس، جناب آقای عابدین عابدی زاده در خصوص مطلب «امت قرن بیست و یکم والا پیامبر(ص):👇👇👇👇 در پاسخ به برادر عزیز، جناب آقای محمدی(امتدادجو) آقای محمدی، در نوشته‌ات داغ دل یک امت را فریاد کردی؛ امتی که نام محمد (ص) را بر زبان دارد، اما راه او را در کوچه‌های بی‌عدالتی گم کرده است. من در میان سطرهایت، صدای بغض یک تاریخ را شنیدم؛ تاریخی که از بدر و احد تا حلب و غزه کشیده شده است. اما از نگاه منِ جامعه‌شناس، رنج امروز ما تنها در بیرون نیست؛ تنها در بمب‌های صهیون یا سیاست‌های ابلیسِ مدرن خلاصه نمی‌شود. رنج اصلی ما در گسست درونی امت است: ما دیگر «ما» نیستیم. آنچه باید پیکر واحد باشد، به قطعات پراکنده بدل شده است؛ هر تکه دردی دارد، اما دردها به هم نمی‌پیوندند. نام پیامبر، همان‌طور که گفتی، از مناره‌ها شنیده می‌شود؛ اما وقتی از آن نام سپر می‌سازیم برای طمع یا قدرت، در حقیقت او را دوباره غریب می‌کنیم. غریبی امروز پیامبر، نه در کوچه‌های مکه، که در خیابان‌های مدرن است؛ خیابان‌هایی پر از تکنولوژی و خالی از همبستگی. تو نوشتی: ما فراموشت می‌کنیم، تو فراموشمان نکن. و این، حقیقتی تلخ است. در علم جامعه‌شناسی این را «آنومی» می‌نامند: وضعیتی که قواعد و ارزش‌های مشترک فرو می‌ریزد و انسان، تنها و بی‌پناه می‌شود. امت ما گرفتار همین بی‌قاعدگی است؛ از وفور دانستن‌ها لبریز است و از معنای زیستن تهی. آری برادر! تو از «یکبار مردن برای پیامبر» نوشتی. من می‌گویم: پیش از مردن، باید یک‌بار دیگر برای او زیست؛ زیستنی که معنا داشته باشد، همبستگی بیافریند، و نام محمد (ص) را نه در مناره‌ها، بلکه در رفتارها فریاد کند. این شاید تنها راه رهایی از غربت قرن بیست‌ویکمی ما باشد.

بازتاب رسانه ای متن«امت قرن بیست و یکم والا پیامبر(ص) در پایگاه خبری بازتاب: لینک: http://baztabtabriz.ir/?p=17101 @Emtedadjo

🤚👇زنگ مجازی -جنگ ترکیبی(ستون ثابت) «پروپاگاندای محاسباتی در ۱۲ روز» ✍به قلم: عزیزالله محمدی(امتدادجو) روزنامه کیهان، دوشنبه ۲۴ شهریور۱۴۰۴ صفحه تصویر روز(۸) لینک مطلب: https://kayhan.ir/fa/news/318230 ✅القائات و جذابیتها ✅پروپاگاندای محاسباتی ✅استفاده نظامند از الگوریتمها ✅اجزاء پروپاگاندا ✅اهداف کلان سیاسی ✅ریشه های تاریخی ✅پروپاگاندای سفید، خاکستری، سیاه ✅جهت دهی به افکار و رفتار جمعی کانال @Emtedadjo

من و جانماز و مهر و تسبیح و ذکر بودیم کمی از خویش رفته بودیم و در فکر بودیم زمین خودش آسمان بود و آسمان یعنی تو ما همه تو بودیم، چند بودیم؟ صفر بودیم! ما به هیچ رسیدیم، جهان همه هیچ بود ما همه یوسف، ما همه ایوب، ما خضر بودیم یک نفر بود آدم، منتشر شد در جهان حوا بعد از آن همه شعر ، شعر، شعر بودیم هر کدام به وزنی، هر کدام یک ردیف یا قافیه هر کدام عاشق، آشنا، هر کدام غیر بودیم غیر هم نشسته در تنهایی در فکر «غیر»ی دیگر مثل عابد، مثل راهب، به کنج دِیر بودیم توبه پشت هم، از سیب و از گندم و از همین حوا اشک می‌شست ما را و مصلوب «خیر»بودیم موسی، عیسی، نوح و ابراهیم و قربانی... فرق نمی کرد اعجاز یا که در بند سِحر بودیم ما همه نیل، ما همه خواب، ما همه گندم بگذریم، ما زلیخا تر از زلیخای مصر بودیم عزیزالله محمدی(امتدادجو) @Emtedadjo پی نوشت: صوت ویدیو با هدفون و یا ایر پاد شنیده شود.

من و جانماز و مهر و تسبیح و ذکر بودیم کمی از خویش رفته بودیم و در فکر بودیم زمین خودش آسمان بود و آسمان یعنی تو ما همه تو بودیم، چند بودیم؟ صفر بودیم! ما به هیچ رسیدیم، جهان همه هیچ بود ما همه یوسف، ما همه ایوب، ما خضر بودیم یک نفر بود آدم، منتشر شد در جهان حوا بعد از آن همه شعر ، شعر، شعر بودیم هر کدام به وزنی، هر کدام یک ردیف یا قافیه هر کدام عاشق، آشنا، هر کدام غیر بودیم غیر هم نشسته در تنهایی در فکر «غیر»ی دیگر مثل عابد، مثل راهب، به کنج دِیر بودیم توبه پشت هم، از سیب و از گندم و از همین حوا اشک می‌شست ما را و مصلوب «خیر»بودیم موسی، عیسی، نوح و ابراهیم و قربانی... فرق نمی کرد اعجاز یا که در بند سِحر بودیم ما همه نیل، ما همه خواب، ما همه گندم بگذریم، ما زلیخا تر از زلیخای مصر بودیم عزیزالله محمدی(امتدادجو) @Emtedadjo

تو مرا دعوت کن یا من تورا! فرق نمی کند؛ تو حرف بزن یا من حرف بزنم فرق نمی کند؛ تو به من نگاه کن یا من به تو فرق نمی کند؛ تو بگو دوستت دارم یا من برایت بمیرم فرق می کند! فرق می کند روبه روی هم بنشینیم یا پشت به هم فرق می کند حتی شعله آتش سرخ باشد نارنجی یا که آبی بگذار بگویم فرق می کند شب با روز اما! فرق نمی کند تپش‌های قلبم که برای تو می زند تو مرا دعوت کن به مهمانی چشمت به موسیقی حرفت من! شعله خواهم کشید سرخ، نارنجی، آبی و دوباره...سرخ، نارنجی، آبی... عزیزالله محمدی(امتدادجو) @Emtedadjo