از یه جا به بعد دیگه تلاش نکردم فقط صبر کردم که ببینم بعد من کی میتونه بیشتر از من بهش اهمیت بده.
یه دیالوگی بود میگفت اگه پیش کسی گریه کردی و باز هم تورو آدم قوی دونست ، اگه پیش کسی عصبانی شدی و بازم تورو آدم مهربونی دونست ، رهاش نکن .
عمیقا به یه نفر که وقتی راجبش ذوق میکنم باهاش حرف بزنم ذوقمو کور نکنه نیاز دارم.