یه دیالوگی بود میگفت اگه پیش کسی گریه کردی و باز هم تورو آدم قوی دونست ، اگه پیش کسی عصبانی شدی و بازم تورو آدم مهربونی دونست ، رهاش نکن .
عمیقا به یه نفر که وقتی راجبش ذوق میکنم باهاش حرف بزنم ذوقمو کور نکنه نیاز دارم.
تا ابد به خاطر اینکه تابستون امسال چیزای قشنگ تری رو واسه استفاده از ته مونده ذوقم جایگزین آدما کردم از خودم ممنونم .