عصبانیت میاد و میره، آدمها وقتی عصبانی میشن داد میزنن، بحث میکنن، اما بعد که آروم شدن دوباره آشتی میکنن و همدیگه رو بغل میکنن ولی دل شکستن یه چیزیه که کاملا فرق داره، آدم از همونجایی که شکسته بیصدا فاصله میگیره، دیگه نه میتونه مثل قبل به اون چشمها نگاه کنه، نه با همون صمیمیت گذشته حرف بزنه، من هم وقتی اون پیوند و علاقهای که توی دلم بود یبار پاره بشه، دیگه هر کاری هم طرف مقابل انجام بده، برام فرقی نداره، شاید ببخشم، شاید کینهای هم به دل نگیرم اما دیگه هیچوقت کنار اون آدم، من سابق نخواهم بود.
𝙀𝙣𝙙𝙡𝙚𝙨𝙨 𝙉𝙞𝙜𝙝𝙩