حقیقتاً دل‌سردم از رابطه با آدما؛ چون با سطح آب ماجرا رو قضاوت میکنن، زیاد به عمق نگاه نمیکنن. عمق رو زمانی نگاه میکنن‌ که بخشیش‌ ریخته شده باشه تو آکواریوم... من همون آدمی هستم که شیرجه میزنم تا خودم ببینم؛ حتی به قیمت غرق شدنم. من یه غرق شده توی عمق آبم که کسی برای پیدا کردنش تلاشی نمیکنه. دیگه از بالا نگاه کردن و انتظار کشیدن خسته شدم، می‌خوام برم تو عمق بیشتر.

این حرف‌های به ظاهر کلیشه‌ای زخمای قلبم به خاطر تموم وقتایی که منتظر بودم شاید کسی پیدا بشه فقط با حرفای‌ یک سمت مخالف من، منو قضاوت نکنه، و بیاد حرفای‌ منم بشنوه.

درسته منم یه زمانی سطحی نگر بودم، درسته هول داده شدم و افتادم تو عمق... درسته. من اومدم بالا و این سری خودم شیرجه زدم.

حتی یک نفر هم نیومد، یک نفر! این دنیا بهم فهموند یک نفر هم انتظار زیادیه.

دوست‌های صمیمی، خنجرهای تویِ غلاف.

این که راحت همه چی رو میتونی زیر سوال ببری دلیلی بر متعصب نبودن تو نیست، شاید هنوز عقیده‌ی محکمی پیدا نکردی که به خاطرش تعصب بکشی.

زادروزت مبارک‌مون آقاجان✨

- 💕

فرازی از حدیث سلسله الذهب امام رضا(ع) در مسیر طوس: «لا اله الا الله حصنی» پناهگاه خداست، هر کس به آن وارد شود از عذاب ایمن می‌شود.

پدرم از پدرش تا اميرالمؤمنين علي عليه السلام و او از پيامبر صلی الله عليه و آله و او از جبرئيل نقل كرد كه خداوند فرمود: «كَلِمَةُ لا اِلهَ اِلاَّ اللّهُ حِصْني فَمَنْ دَخَلَ حِصْني اَمِنَ مِنْ عَذابي» (کلمه) لا اله الا اللّه حصار من است و هر کس وارد حصار من شود از عذابم در امان است. امام بعد از اندكی تأمل به آنها فرمود: که از شروط آن، پذیرش امامت من است. اما به شرط‌هایی: «بشروطها و انا من شروطها» اما این شرط‌هایی دارد و من از شرط‌های آن هستم. اين حديث به جهت مسلسل بودن آن از ائمه اطهار علیهم‌السلام تا پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به «سلسلة الذهب» معروف شده است.

می‌دونم قبلاً زندگی می‌کردم ولی الآن نه؛ هر چی این چند سال تلاش کردم برگردم، نشد.