هدایت شده از قهوهخونه
شیشهی عمر شما با پروانههای کاغذی پر شده بود. هر پروانه، آرزویی بود که روزی از ته دل کرده بودید و هنوز در گوشهای از دنیا پرواز میکرد. اگر شیشه ترک برمیداشت، بالهایشان یکییکی تا میشد و بعضی آرزوها هیچوقت فرصت رسیدن پیدا نمیکردند.
https://eitaa.com/joinchat/566363769Ccc74bbec76
واقعاً وضعیت بدیه، باید کل عمرت رو بین انسانهایی بگذرونی که نه درکت میکنن و نه تو میتونی اونا رو درک کنی.