#سرگذشت
#برشی_از_یک_زندگی
#نیره
#قسمت_دویستونوزدهم
نگاهی به محمد انداختم و سعی کردم بخوابم.. سرم رو روی بالشت گذاشتم ولی نگاهم به حیاط بود، لعنتی بر شیطون فرستادم و چشمهام رو بستم ،ولی نمیشد با چشم بسته هم جهان جلوم بود ،کلافه وسط رختخواب نشستم چقدر اونشب خدا رو شکر کردم که محمد خوابش سنگینه ،دستی توی موهام کشیدم و زیر لب گفتم اروم نیره !!!اروم تو شوهر داری اونم زن!!! تموم شد هر چی گفتید و شنیدید!!! ولی مگه میشد ؟!مگه این دل بی صاحاب اروم میگرفت؟!هنوزم توی حیاط بود، لعنت به تو جهان، لعنت به روزی که تو رو دیدم و شناختم!!! باز خوابیدیم ولی قلبم توی دهنم بود، از جا بلند شدم لباسم رو پوشیدم و روسری رو روی سر کشیدم ....نمیتونستم با اون حال سر کنم لااقل باید حرفی بهم میزدنه؟! باید چیزی میگفت تا نقطه پایان اون حس ها نمیشد ....میدونستم دارم خودم رو گول میزنم و اون کار از بیخ و بن اشتباهه، ولی نیره ،دختر رد کردن ممنوعه ها بود نه ؟!از اتاق زدم بیرون اگه کسی من رو میدید هزار تا بهونه میشد آورد...اروم از در ساختمون زدم بیرون جهان سمت حوض بود جایی که جز از اتاق ما دیدی نداشت، انگار متوجه من شد، ایستاد ولی من به راهم ادامه دادم میرفتم پشت مطبخ ،اونجا کسی نبود دیگه توی اتاقهای اون قسمت کسی نمیموند، سمت دیگه اتاقهای جدید ساخته بودن و اونجا میموندن خدمتکارها...دنبالم اومد کمی که رفتم صداش اروم از پشت سرم اومد که گفت نیره ؟!ایستادم ،چشمهام رو بستم تا اروم بگیرم ،دلتنگ صداش بودم و دلتنگ اینکه اینطور صدام کنه نیره !!!خودم رو نباختم، نیومده بودم دل بدم و قلوه بگیرم... در واقع اومده بودم حساب پس بگیرم...برگشتم سمتش، نگاهش، نگاه همون جهانی بود که شبها تا دیر وقت با هم حرف میزدیم، دلم ریخت!!! انگار به آنی تموم خشم و عصبانیتم تموم شد،جهان کمی جلو اومد و گفت نیره خوبی ؟!نباید وا میدادم، برای همین عصبی گفتم به توچه !!!
_یعنی چی ؟!
_یعنی همین!!! به توچه که من خوبم یا نه؟! مگه اصلا مهمه ؟!
_معلومه که مهمه.پوزخندی زدم و گفتم برو بابا من گوشام درازه یا رو پیشونیم نوشته احمقم !!!
_این چه طرز حرف زدنه
_چیه منتظر یه صحبت عاشقانه بودی ؟!
_نه ولی ...
_ولی چی ؟!
_میخوام بهم حق بدی !!!
_چه حقی جهان؟! هان چه حقی ؟؟نمیخواستم و نباید جلوش گریه میکردم، نباید ضعف نشون میدادم... دستهام رو مشت کردم تا از ریختن اشکهام جلوگیری کنم، روی کُنده درختی که گوشه ای بود،روبروم نشست، توی تاریکی محض هنوزم میتونستم نگاهش رو ببینم،نگاهی که فقط وقتی به من نگاه میکرد اون جوری بود، سر بالا گرفت و گفت میدونم در حقت ناحقی کردم، ولی بپرس چرا ؟!
_دلیلش هرچی که باشه و هرچی که بوده باشه مهم نیست!!! ناحقی نکردی جهان ،من رو رها کردی میون زمین و اسمون ولم کردی... نه پام به زمین میرسید نه دستم به اسمون، میفهمی این حال یعنی چی ؟!
_میدونم، معذرت میخوام !!!
_همین؟! معذرت میخوای؟! 7 ماه جهان!!!! 7 ماه!!!! بیخبر ازت گذشت ،حتی حاضر نشدی یه خبر بدی از خودت، بگی نیره به درک !!!
_نتونستم!!!
_عذر بدتر از گناه !!!!من تو این ده چطور وقتی خواستم ،تونستم ؟!خیلی تلاش کرده بودم ،ولی اشکم چکیده بود صورتم رو پاک کردم و گفتم هر چی بود تموم شد ،فقط اومدم که نقطه آخر رو بذارم و برم !!!از جا بلند شد و گفت:
_نیره ؟!دستم رو جلوش گرفتم و گفتم ببین، حتی یه جواب قانع کننده نداری، حتی حرفی برای دفاع از خودت !!!
_نتونستم مامان رو راضی کنم
_عجب دلیل محکمی.نیره مامان مریض بود حالش خوب نبود، گفت عاقم میکنه ،گفت ازم نمیگذره... من ...من مهناز رو نخواستم ...
_لیاقتش رو نداری ...نیومدم اینجا دلیل بیاری برام، تو زندگی خودت رو داری ،من زندگی خودم رو ،تموم شد و رفت... فقط خواستم سنگینی بار دوشم رو سبک کنم همین!!!راه افتادم برم سمت ساختمون گفت نیره ؟!ایستادم ،صداش اومد ...جرات برگشتن نداشتم نمیخواستم توی اون حال باهاش چشم تو چشم بشم، همونطور ایستادم اروم گفت ولی من دوستت داشتم ،دوستت دارم و دوستت خواهم داشت !!!!موندن جایز نبود رفتم سمت ساختمون خدایی بود اونوقت شب همه خواب بودن اروم رفتم سمت اتاق و خزیدم زیرلحاف اونقدری گریه کردم که بالشت زیر سرم خیس شد، اونقدری بی صدا هق هق کردم که مطمئن بود فردا از سردرد کور میشم ...
5.7M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا