وقتی کسی موقع تعریف کردن چیزی اشک می‌ریزد، یعنی هنوز در اعماقش زخمی تازه دارد و آن‌قدر عمیق بوده که حتی مرورش هم دردناک است. و این، عمیق‌ترین شکل اندوه است. 🦋

می‌شه هرگز خوب نشد و هم‌چنان ادامه داد.

گفتنی‌ها را گفته‌ام، حال نوبت سکوت است.

فاضل نظری در‌ مورد رابطه یه آدم عاشق با یه آدم عاقل یه غزل داره که میگه: شراب تلخ بیاور که وقت شیدایی ست که آنچه در سرِ من نیست، بیم رسوایی ست چه غم که خلق به حسن تو عیب می گیرند؟ همیشه زخم زبان خون بهای زیبایی ست اگر خیال تماشاست در سرت، بشتاب که آبشارم و افتادنم تماشایی ست شباهت من و تو هرچه بود ثابت کرد که فصل مشترک عشق و عقل تنهایی ست کنون اگرچه کویرم هنوز در سرِ من صدای پر زدن مرغ های دریایی ست

دیگه از دور حواسم بهت نیست.

تنها چیزی که نیاز داری اعتماد به خودته . .🤍