کلانتری یازده قسمت پنجم پلیسه چه خوب بلک رز رو می‌زنه باریکلا هم بهش میاد هم جذابه، فقط کاش قبلش بی‌شرف بازیای بلک رز رو نشون می‌داد اینجوری بهتر می‌شد یا وقتی اونا می‌گفتن فلش بک می‌زد. این نقص سکانسه و باعث شد محتوا کمی ضعیف منتقل بشه شخصیت سرگرد اشداء علی الکفار رحماء بینهم هست باریکلا، با بلک رز سنگین رفتار می‌کنه و با پسره که دزدی کرده نرم و زیبا اینکه سرگرد پشت سر خدمتکار می‌گه دیوونه‌ست خوب نیست، باید می‌گفت جدیش نگیر یا چه می‌دونم، دست خودش نیست. دیوونه‌ست توهینه که و غیبت حساب می‌شه سکانس والیبال خوبه و با فضای فیلم می‌سازه، ولی یه مقدار کوتاه‌تر باید می‌بود سربازا مافیا بازی می‌کنن :) اینقدر تلویزیون مافیا رو تبلیغ کرده که این باعث تبلیغ نمی‌شه اونقدر، ولی خوب اشتباهه بعد یه سکانس بی‌محتوا باز یه سکانس بی‌محتوای دیگه بیاد. ریتم فیلمو یه مقداری می‌ندازه. البته اگر اینا بعدا شهید بشن آخ آخ، این سکانسا بعد معنادار می‌شه و به شدت ناراحت کننده

کلانتری یازده قسمت ششم مهم‌ترین نکته‌ای که از جهت فرمی فیلم داره، تعادل برقرار کردن بین طنز و جدیشه. تا الان خوب تونسته جلو بره و بعد از ماجرای صبحانه یه سری میان بابت قنات بحث می‌کنن و بعد هم ماجرای چاه‌های غیر مجاز و بازرسی از طرف ستاد. یعنی هی جدی‌تر می‌شه باریکلا به نظر می‌رسه فیلمساز اختلاف بین مردم رو می‌خواد ببره روی همون ماجرای عاصف، یعنی نشون می‌ده در بعضی مشکلات مردم مقصر هیچ کدوم از دو طرف نیستن، بلکه فرد سومه که در حاکمیته و داره سوء استفاده می‌کنه. البته هنوز نمی‌دونم این کارو می‌کنه یا نه، ولی اگر بکنه محتوای بسیار بسیار ارزشمندی می‌سازه که خیلی خوبه. نقد حاکمیت خیلی لازمه و البته راهکارش هم در اصلاح از درون هست که در فیلم توسط کلانتری صورت می‌گیره همین شد باریکلا، خانم میرجهانی گفت فساد اصلی پشت مجوز هاست، دیالوگ خیلی مهمیه یعنی ریل گذاری فسادآمیز باعث شده مردم به جون همدیگه بیافتن، خیلی محتوای عالیه

کلانتری یازده قسمت هفتم سرگرد به مافوقش می‌گه به لطف شما کارا خیلی خوب پیش می‌ره طرف می‌گه همش به لطف خداست، باریکلا به نویسنده که حواسش حتی به دیالوگای ساده هست چه جالب رییس سازمان آب پدرسوخته‌ست،خیلی مضمون خوبیه کاش زودتر چنین اثری ساخته می‌شد چقدر بازیگر خوبیه این جناب سرگرد، قیافه‌ش آشناست از این فیلمای سینمایی بوده یا فک کنم تو یه سریال خوب بازی کرده چقدر ریتم فیلم بالاست ایولا، فیلمای صنفی (صنف دکتر، صنف پلیس، صنف پاکبان و...) اکثرا خسته کننده‌ست ولی این با دو عنصر طنز و قهرمان سازی ریتم فیلمو برده بالا

کلانتری یازده قسمت هشتم سرگرد به عنوان مرد قانون با اینکه مردم پشتشو نگرفتن اما خودش و دادستانی به عنوان مدعی العموم جلوشون واستاد، خیلی خوبه دیالوگا خیلی خوب نوشته شده و هر شخصیت هویتش توی دیالوگا میاد که خیلی خوبه برای چندمین بار عرض می‌کنم، توی بازیگری و موسیقی فیلم در سطح عالی جهان هستیم. پیرمرده سروان مراجعین همه عالین چه خوب وارد جزئیات زندگی سرگرد میشه که ما به عنوان قهرمان عاشقش بشیم

کلانتری یازده قسمت نهم عجب رابطه‌ بین سروان و میرجلیلی جذابه، رقابتای پلیسی که پشتش یه عشق پاکه سریال به خوبی پرونده رو داره جلو می‌ره شخصیت پردازیش هم می‌کنه اینکه شخصیتای جدید همش وارد می‌کنه باعث شده تا الان خسته کننده نشه. امیدوارم همینجوری بره جلو

کلانتری یازده قسمت دهم نقاط قوتشو اثر حفظ کرده و خوب داره می‌ره جلو. مطلب جدیدی نداشت قسمت یازده باریکلا خیلی خوبه شخصیت بابای پسره رو برد بیرون بازرس رو اضافه کرد تا ریتم حفظ بشه. خیلی عالیه چه دیالوگ با حالی داشت در مورد ترامپ، گفت پسر عاصف می‌خواد مثه ترامپ ترور ناموفق بشه باباش تا رای بیاره. با کنایه کاسه کوزه کاخ سفیدو به باد داد همچنان نقاط قوت اثر حفظ شده و داره میزون می‌ره جلو. دیگه بنده تکرار نمی‌کنم همون نقاط قوتو داره هنوز قسمت دوازده هنوز عالی

🌙چرا سریال کلانتری یازده یه اثر جذاب، موفق و خوش محتواست؟

▪️سریال کلانتری یازده تموم شد و تا پایانش هم تمام نقاط قوتش رو حفظ کرد. دست همه‌ی دست اندرکاران اثر رو می‌بوسم و امیدوارم این گروه با همین قوت و تفکر به کارشون به خوبی ادامه بدن ▪️یه سکانس از این سریال می‌ارزید به کل مزخرفی که قبل از این نقد کردیم. بیگانگان میلیاردی ریختن تو حلقومش ولی یه اسم از قهرمانان مقاومت نیاورد، اما توی کلانتری یازده یه سکانس داشت که سروان بهاری از حاج قاسم خاطره‌ای می‌گفت، به به عالی بود ▪️به امید تربیت هنرمندان بدرد بخور این تیپی و بسته شدن مسیر مشتی رانتی و بی‌عرضه و بی‌شرف به مراکز رسانه‌ای کشور که با پول مردم مزخرف می‌سازن :) ▪️ با توجه به فرمایش دوستان و اینکه اکثریت فرمودن کلینیک رویا رو بحث کنیم، می‌ریم سراغش تا ببینیم چیه این اثر

کلینیک رویا قسمت اول با یه سکانس طولانی و لوده از بیمارستان شروع می‌شه، شخصا طنز بعضی آثار قاسم خانی و پایتخت رو خیلی بیشتر از دلقک بازیای اینجوری می‌پسندم ولی خوب کمی سلیقه‌ایه سکانس زایمان خانوما رو نمی‌فهمم چرا باید نشون بده، نه تاثیر فرمی خاصی داره و نه جذابه. اتاق زایمان هم از جهان باستان تا الان یه فضای خانومانه و خاص بوده که حریمش رو رعایت می‌کردن. اینکه دوربین بره تو اتاق زایمان اصلا جالب نیست و تابوشکنه، ضرورتی هم نداره واقعا. حالا اینکه زنه رو در حال زایمان داره نشون می‌ده که خیلی بی‌خوده دیگه پیشینه‌ی رویا رو خیلی خوب نشون داد باریکلا، اما اینکه اسم افراد بر اساس فوتبال انتخاب می‌شه اوج پوچ‌گرایی فیلمه دیگه. فیلمساز هم این کارو تایید می‌کنه و بابای طرف هم همینجوری اسم‌گذاری می‌کنه قهرمان اثر رو که بی‌خوده رویا کله صبح چه آرایشی کرده، لباش از خون من قرمزتره XD چقدر رفتارای رویا زننده‌ست، فیلمساز اینقدر دختر هالیوودی دیده گره‌های خودش رو آورده با پول مردم ایران توی صداسیما تبدیل کرده به شخصیت اصلی :/ عجیبه این سطح از رفتارای مسخره و دلقک مآبانه از دختری که پزشکه! سکانس صبحونه همش می‌خواد با تمسخر همدیگه خنده بگیره، بابائه به یارو می‌گه تو خونه موش زندگی می‌کنن و تحقیر می‌کنه تا بخندونه، اون یکی هم فکر می‌کنه فامیل یارو اسم یه گربه‌ست بازم مسخره می‌کنه تا بخندونه. این روش خوبی نیست که با بی‌اخلاقی خنده بگیره، باعث عادی‌سازی بی‌اخلاقیش می‌شه دائم تاکید می‌شه که مادر ماجرا ابروش رو برداشته و با همون قیافه هم میاد می‌شینه جلو مهمونای غریبه، باز روی «غریبه» بودن مهمون هم تکرار می‌شه. اینکه فیلمساز عقده داره یه زن میانسال رو بگه آرایش کرده و با همون قیافه و ظاهر می‌شینه جلوی غریبه، عجیبه. بالاخره حرمت آرایش کردن جلو نامحرم حکم اسلامه یا قرآن و نمازی که همش توی فیلم به رخ می‌کشه و بی‌خود تو چش مخاطب می‌کنه، فقط ابزار سواری گرفتن از بالادستیاست؟ سکانس هیات مدیره بیمارستان اصلا خنده دار نیست و بیش از حد طولانیه. جالبه که توی سریال صداسیما یارو می‌گه توی دایرکت (یعنی بخش پیام مستقیم اینستاگرام) بهت مطلبو می‌فرستم، خوب ابلهان شماها که از پایین تا بالاتون همش توی اینستان پس چرا وقتی نت قطع می‌شه تازه زبون باز می‌کنین و می‌شین منتقد نت بین الملل؟ بی‌معنین کارگردانی بی‌حسابه، توی سکانس گفت و گوی دکترا بیش از حد کات می‌زنه به اینور اونور و نماهایی که می‌گیره هم میزون نیست، اما به خاطر جو خل و چل اثر بد نیست و تو ذوق نمی‌زنه مجموعا ریتم فیلم خوب بود، ولی بوش میاد که محتواش خوب نباشه :) به قول اون بچه‌باز مو زرد خواهیم دید چه می‌شود

▪️ماجرای حسی که از سریال کلینیک رویا گرفتم و اینکه چرا می‌خوایم بریم سراغ در و تخته ▪️نقد سریال‌های صداسیما در: https://eitaa.com/Filmosophy2

نقد در و تخته قسمت اول دو تا خونواده‌ی معمولی رو نشون می‌ده با یه حس و حال سرزنده و با حال. به بحث پسره که صبح می‌ره حموم خیلی ریز اشاره می‌کنه به مسائل نوجوونا که خیلی خوبه و امیدوارم خوب جمعش کنه طنز فیلم به اندازه و خوبه باریکلا، موقعیت طنز ایجاد می‌کنه نه اینکه شخصیتا رو تحقیر کنه. نه تنها تمسخر نمی‌کنه که معلم ماجرا به همکاراش که دارن غیبت می‌کنن تذکر می‌ده، فرق یه اثر اخلاقی با اون مزخرف قبلی این جزئیاته اینکه نماز تو زندگیشون پر رنگه خوبه اما باید در کل اثر جریان پیدا کنه، تا الان بد نبوده و با فضای اثر می‌خونه کارگردانی خوبه و متناسب، وقتی پرستاره داره تو کافه صحبت می‌کنه دوربین دور می‌چرخه تا فضای معمایی بسازه و موسیقی هم خوبه مجموعا بد نبود، داستانو خوب شروع کرد امیدوارم همینجوری ببره جلو

در و تخته قسمت دوم اثر به خوبی وارد روابط نوجوانانه می‌شه و خدا کنه بیشتر باشه اینجور سکانسا، چقدر نیازه آثار قوی، با تفکر الهی و دغدغه‌های نوجوونا چه داستان خانوادگی نرم و با حالی داره، سکانسایی که مربوط به رابطه‌ی بین فرزند و باباشونه چقدر خوبه باریکلا، ریتم فیلمو خوب نگه داشته و اینکه سریال کوتاهه خیلی عالیه زرنگی کردن، خیلی طولانی می‌شد اثر یک قرون نمی‌ارزید منو یاد سریالای قدیمی صداسیما می‌ندازه، خانه سبز و پاورچین و زیر آسمان شهر خصوصا که هم خونوادگیه هم مایه‌ی طنز داره، حالا این جنبه‌ی طنزش کم‌رنگ‌تره مثه خانه سبز نادر فلاح چقدر خوبه XD هم تو سینما خوبه هم تو صداسیما هم تو اکشن و تراژدی هم کمدی عالیه بار سکانسا رو دوش اینه قشنگ فکر کنم همون فیلمنامه‌ست که توی صوت گفتم، ولی خوب قضیه رو درست کردن تا الان دمشون گرم، ببینیم جلوتر چی می‌شه سکانسی که رفته آمپول بزنه و خیلی می‌ترسه، خود استاد می‌دونه دارن می‌خندن اما ناراحت نمی‌شه. فرق تمسخر با شوخی دوستانه همینه، تمسخر منجر به تحقیر و ناراحتی طرف می‌شه (مثه قضیه لونه موش توی اون یکی سریال) ولی شوخی آدمیزادی نه بمب ساعتی فیلم بحث محرم نامحرمشونه که باید یه جوری حلش کنن. خیلی خوبه که یه مضمون دینی رو مایه‌ی درام قرار داده و ذهن مخاطب همش درگیر همین مفاهیم می‌شه، جالبه