امشب ساعت ۲۰:۳۰ یک نشست دیگه داریم توی ویراستی
موضوع نشست: اینده ایران و دو روش برای توسعه
توی این نشست در مورد این صحبت میکنیم که در جهان چه روشهایی برای توسعه آزمایش شده و موفق بوده و در آینده کدوم روشها میتونن رخ بدن.
میتونید من رو توی ویراستی دنبال کنید
https://virasty.com/user176400836082
🆔@finsoph
جلسه به زودی شروع میشه. بیاین ویراستی
https://virasty.com/golang/1774975954138757571
اپیزود بیست و دوم: پس از مرگ خدای مدرن| آنارشیسم علمی چرا و چگونه؟
https://finsoph.ir/5509/
🆔@finsoph
فینسوف
جلسه به زودی شروع میشه. بیاین ویراستی https://virasty.com/golang/1774975954138757571
جلسه دیشب به مشکل فنی خورد
امشب دوباره با موضوع دو روش برای توسعه جلسه میریم ساعت هشت و نیم
https://virasty.com/golang/1775060387509082764
فینسوف
جلسه دیشب به مشکل فنی خورد امشب دوباره با موضوع دو روش برای توسعه جلسه میریم ساعت هشت و نیم https
جلسه شروع شده اگر خواستین میاین
image_2026-04-02_12-16-08.png
حجم:
879.6K
جلسه پنجم فینسوف: آینده ایران و دو روش برای توسعه
https://finsoph.ir/5514/
🆔@finsoph
فینسوف
جلسه پنجم فینسوف: آینده ایران و دو روش برای توسعه https://finsoph.ir/5514/ 🆔@finsoph
امشب ساعت ۲۱:۰۰ این بحث رو با یک موضوع جانبی و مکمل ادامه میدیم. اینکه چه روشهایی در همین الان در حال اجرا هست توی کشور (خصوصا در زمینه شرکتهای نرم افزاری) که حالت شبه تعاونی داره. مشکلاتش و محدودیتهاش و روشهایی که میشه بهبودش داد.
راهحلی برای برون رفت از جنگ
که ظریف معرفی کرد برای پایان جنگ، عمدتا به این خاطر اساسا مطرح شد که طرف مقابل هیچ ایده ایجابی برای خروج از جنگ ارائه نمیکند. ظریف مانند چکشی است که همه را میخ میبیند. ظریف در تمام عمرش تنها بر سر یک چیز معامله کرده و همواره هم شکست خورده است و بنابراین نمیداند که در شرایط مختلف چگونه ابزارهای تازه ایجاد شده میدانی را معامله کند و از همه مهمتر تفکرات ظریف متعلق به قرن ۲۰ است و ما اکنون ربع قرن از قرن ۲۱ را پشت سرگذاشتیم. به طور کلی ظریف کسی نیست که بتواند در این زمینه به ما کمک کند. اما ایدهای که ما میتوانیم در مورد آن صحبت کنیم چیست؟
نکته اول: نیازی به مذاکره بر سر تحریمهای اقتصادی نیست. به محض اینکه ایالات متحده از منطقه خارج شود، تحریمهای اقتصادی بلاموضوع خواهد شد و پس از آن میتوان در مورد چگونگی همکاریها تصمیم گرفت. بنابراین هیچ نیازی نیست که در مورد مکانیسم ماشه یا حتی تحریمها در جریان مذاکرات صلح صحبت کرد. همین امروز هم تقریبا شیرازه تحریمها از هم پاشیده است. صحبت از تحریمها و مکانیسم ماشه در جریان مذاکرات صلح تنها مزیتی که دارد این است که به طرف مقابل ابزار چانهزنی بیشتری میدهد.
نکته دوم: خروج آمریکا از پایگاههای منطقه مهمترین مساله است اما باید انعطاف داشت. باید به خاطر داشته باشیم که حضور آمریکا در منطقه جدای از محافظت از اسرائیل، برای محافظت از کشورهای منطقه نیز هست. اما نه برای محافظت از آنها در برابر دشمن خارجی بلکه برای محافظت از آنها در برابر مردم خودشان. پایگاههای آمریکا در بحبوحه جنگ سرد و گسترش سریع کمونیسم ایجاد شد و برای سرکوب مردم عرب بود. بنابراین کشورهای عربی به راحتی تن به این موضوع نمیدهند. خروج آمریکا از چند پایگاه کلیدی منطقه مانند عراق، سوریه، قطر و بحرین میتواند کافی باشد.
نکته سوم: هیچ تضمینی برای عدم حمله وجود ندارد. این مساله را خود مسئولین جمهوری اسلامی به خوبی میدانند که هیچ تضمینی برای عدم حمله وجود ندارد حتی تضمین شورای امنیت. تنها تضمین بمب اتم است.
نکته چهارم: رژیم جدید تنگه هرمز نیاز به تایید آمریکا ندارد اما مقاومت تا جایی باید ادامه پیدا کند که آمریکا با آن مخالفتی نداشته باشد. در حال حاضر نیز ترامپ بارها گفته است که به تنگه هرمز اهمیتی نمیدهد. این مساله خوب است. نیازی نیست که آمریکا تسلط ایران بر تنگه را تایید کند. اما باید به گونهای و تا جایی پیش برویم که آمریکا راضی به بازگشایی تنگه تحت هر مکانیسم و رژیمی باشد.
نکته پنجم: غرامت از آمریکا غیر ممکن است اما میتوان به روشهای جایگزین اندیشید. تقریبا قطعی است که آمریکا هیچ غرامتی به ایران به خاطر جنگ نمیدهد. اینکه آمریکا را در شورای امنیت محکوم کنیم نیز احمقانه است. با این همه میتوان به روشهای جایگزین اندیشید. به عنوان مثال، الزام شرکتهای آمریکایی برای انتقال تکنولوژی به ایران و توسعه زیرساختهای ایران در ازای یک وام بلند مدت ۳۰ ساله (به ارزش مثلا ۵۰ میلیارد دلار) همچنین میتوان گفت که پس دادن داراییهای بلوکه شده ایران نیز میتواند بخشی از این داستان باشد.
نکته ششم: برخلاف ادعای ظریف، ایران باید نشان دهد که آماده است برای چند سال جنگ را ادامه دهد. مهمترین گزینه ایران و مهمترین ابزار ایران تنگه هرمز است. سایر گزینهها حتی پدافند هوایی و حملات موشکی به هیچ وجه برای مجبور کردن کشورهای غربی به پذیرش صلح کافی نیستند و بازدارندگی نیز ندارند. در حال حاضر بازارهای جهانی ادعای ترامپ مبنی بر اینکه جنگ کوتاه مدت خواهد بود، پذیرفتهاند. کاری که ما باید بکنیم این است که این ادعا را به هم بزنیم. به این ترتیب که باید از تریبونهای رسمی کشور این سیگنال صادر شود که ایران حتی با وجود صلح و آتش بس نیز تنگه هرمز را برای مدت بسیار طولانی باز نمیکند. دلیلی که اینقدر از مینگذاری در تنگه میترسند همین موضوع است که مین گذاری میتواند تنگه را برای مدت بسیار طولانی بسته نگه دارد. بنابراین ایران باید این سیگنال را به بازارهای جهانی بدهد که برای بسته بودن تنگه برای مدت بسیار طولانی تا چند سال برنامهریزی کنند. این مساله میتواند تاثیر بر بازارهای مالی را تسریع کند و صلح را به جلو بیاندازد.
🆔@finsoph