ای رهبر شهیدم راهت ادامه دارد

- وطن بسوزد و من در خروش و جوش نباشم؟! خدا کند که بمیرم وطن‌فروش نباشم! خدا کند که بیافتد سرم به دامنِ میهن ، ولی به وقت خطر بارِ روی دوش نباشم • شاهرود | ۱۱ اسفندِ ۱۴۰۴ ‌📍Shahrood 📸 iPhone 13 pro https://eitaa.com/aiylaa

میدونی از چیه اسلام خوشم میاد؟ اسلام این شکلیه که مراسمای عزاداریش پر از مفهومه، پوچ و‌تو خالی نیست، مراسم هامون پر از نماده، توی عزاداری‌هامون از ظلم ستیزی میگیم حالا میدونی جالبیش کجاست؟ مراسمای شادی و خوشحالیمونم پر از نماده:) پر از مفهوم، ما هیچکاری رو الکی انجام نمیدیم مراسمامون رنگ‌و‌بوی خدا میده ما کارناوالِ پراید ( جشن همجنسگراها) با پوشیدن لباسای بی مفهوم نداریم، که اخرشم همجنسگرایی‌مون باعثِ انتقالِ بیماری و از بین رفتن بنیان خانواده بشه، ما رهبرانمون شهید میشن، بجای اینکه اسمشون بره تو اسامیِ جزیره اپستین، ما جوانایِ دانشجومون توی اردوهای جهادی برای کمک به مناطق محروم داوطلب میشن، بجای اینکه شب و مست کنن صبح ندونن تو تخت کدوم رهگذری بیدار میشن، ما حتی تن به دوستی با کشورایی ندادیم که رییس‌جمهوراشون توی اپستین نقش داشتن ما با عزت زندگی میکنیم، حتی اگر سخت باشه، چون ما به معاد اعتقاد داریم🖤

شما بهشت‌آفرین بودی! می‌خواستید با دخترتان بروید زیارت امام خمینی(ره). صبح زود بیدار شده بودید تا موهای دردانه‌تان را ببافید. بافتنش را خوب بلد بودید اما یک‌دستی که نمی‌شد. آخر رفقای پاسدار آمده بودند کمک تا شما ظرافت‌های پدردختری‌تان را تکمیل کنید. می‌دانید آن‌زمان مردها اهل این کارها نبودند ولی شما بودید. کلا شما فرق داشتید. همیشه حواستان به ما دخترها بود. سیل ایرانشهر را به خاطر دارید؟ وقتی پیکر دختری را بر دستان پدر بلوچش دیدید چطور بلندبلند گریه کردید؟ خودتان گفتید: «من برای قضاوت میان یک زن و مرد مناسب نیستم چون حتماً از زن جانبداری می‌کنم، آنقدر که به کودکان و زنان حساسیت خاصی دارم.» راست می‌گفتید! تمام این سالها شما مدافع تمام‌عیار ما بودید. خیلی‌وقت‌ها یادمان انداختید که ما ریحانه‌ایم. به پدران و برادران و همسرانمان تذکر دادید که با ما مهربان باشند و محبتمان کنند. گفتید ما مدیر خانه‌ایم، شکل‌دهنده‌ی خانواده و جامعه‌ایم. شما اسممان را گذاشتید «بهشت‌آفرین». اما خودتان بهشت‌آفرین واقعی بودید! آنقدر که دخترانمان را تا خود بهشت بردید. حالا در جنت اعلی، شبیه آن جشن تکلیف رؤیایی نشسته‌اید و دخترهای مینابی دورتان حلقه زده‌اند. زهرا‌خانم چهارده‌ماهه را بغل گرفته‌ و دارید لبخند می‌زنید. همان دستی که موهای دردانه‌تان را بافته بود، حالا مشتاق است تا موهای او را هم با ظرافت ببافد؛ لطیف، زیبا و دخترانه. راستی! این‌بار موهایش را تنهایی می‌بافید آقا؟ 🔎رسانه «ریحانه» را دنبال کنید @khamenei_reyhaneh