«از بین همه چیزهایی که دوست داشتم، چرا هیچوقت خودم‌ رو دوست نداشتم؟»

از هفدهِ شهریورِ سالِ 57 تا الان، حدودِ نیم قرن میگذره! اما همچنان به قدرِ تمامِ خونهایی که چکید روی زمین و شد درختی به قامتِ سرو، این روز تو حافظه تک تکِ ایرانی ها مونده! و کی میدونه تک به تکِ اونایی که اون روز اسحله گرفته بودن سمت مردم و بی هدف شلیک میکردند؛ الان کجان؟ مجازات شدن؟ مُردن؟ بچه هاشون چی؟ نوه هاشون؟ خونوادشون؟ حدودِ چهل و هفت سال بعد از اون کشتارِ وحشیانهٔ آدم های بی سلاح، دوباره، کفِ خیابون_واینبار نه فقط میدونِ ژالهِٔ تهران، که همه ایران_پُرشد از آدمهای سلاح بدستِ وحشی، که بی هدف شلیک میکردند... این دوتا سناریو خیلی شبیهٔ هم نیستند...؟ @rastesho_begam

یه سینمایی آمریکایی دیدم پیام های صوتی ایزابل خیلی قشنگ بودددد😭 حس خیلی خدبی بهم داد

فقط از اول تا آخرش داشتم میگفتم: صدرحمت به کره ایا اینا چقدر بی شرم و حیان😔

شبتون بخیررررر