داشتم فکر میکردم بعضیامون خیلی بی رحمانه داریم ی دردایی رو تحمل میکنیم.
دردایی که خیلی بزرگتر از قد و قواره ماست. هیچوقت حق انتخابی براشون نداشتیم. زورشون خیلی بیشتر از لبخندامونه، دردایی که هر بار از خودت میپرسی چرا من؟! و هربار جوابی که هیچوقت پیداش نکردی غمگین و غمگین ترت میکنه…
پرایوتِ دتری
خیلی دلم براش تنگ شد رفیق شهیدمو میگم :))
امروز خیلی بهت نیاز دارم قربونت بشم.
نیاز دارم بیام سرمو بزارم رو سنگ قبرت و با اشک باز شکایت کنم و بگم چقدر آدما اذیتم میکنند.
هر چقدر بیشتر دوسش داشته باشی بیشتر ازش ناراحت میشی، بیشتر حسودی میکنی، بیشتر روش حساس میشی، همش دلتنگشی، بهونه گیر تر میشی، همش بهش فکر میکنی و دلیل تمام اینا دوست داشتن زیاده.