به قول عباس معروفی:
زمانی از دست دادن برایِ من فاجعه بود. بعدها، آنقدر از دست داده بودم که به مرور یاد گرفتم دیگر چیزی برای از دست دادن، ندارم.
بلاخره یه روزی میپذیری و میگذری از همه نبودنها، نشدنها، نخواستنها، رفتنها،تموم شدن و نا امید شدنها بدون اینکه دیگه دلیلش برات مهم باشه.