به کسی که برایت نمینویسد، مزاحمِ روزهایت نمیشود، دربارهات نمیخواند،
مهمترین تاریخهای تو را حفظ نمیکند و زندگیات را پُر از کارهای شگفتانگیز نمیکند، وابسته نشو.
آدم ها تمام نمیشوند.آدم ها نیمهشب،با همهی آنچه در پس ذهن تو برایت باقی گذاشتهاند،به تو هجوم می آورند.
بله ، ما غمگینیم ، میدانم ،
ولی همین است که هست.
شاید نسل بعد بتوانند از چیزهای شاد هم بگویند.