‌ ‌توی زیارت‌ نامه‌ی امـام کاظـم اینجوری اومده: درود بر کسی که «الْمُعَذَّبِ فِی قَعْرِ السُّجُونِ وَ ظُلَمِ الْمَطَامِیرِ...» می‌دونین مطامیـر چه جور جاییه❓ همونجاسـت که تو عکـس بالا 👆🏻 با رنگ قرمز براتون مشخص کردم ۵۰ متر زیر زمین، در تاریـکی مطلق جایی که انقــدر تنگه و کوتاهه که نه می‌تونی پاتو دراز کنی بشینی و نه حتی میتونی سرپا وایستی... این فقط تصـویـر یک کلمـه از این زیارت‌نامه و زندگی حضرته ‌ ‌من و خانمم نیت کرده بودیم اگه این بچه‌مون پسر شد اسمش رو بذاریم محمدکاظم، می‌ترسم امام رو تو مطامیــر دل‌مون دفـن کرده باشیم ‌

‌ ببینیم در مورد این دغدغه چیا گفتید 🌱 ‌

‌ ایشون میگن آدم بخواد خوب بنویسه در اصل داره در مسیر رضایت خدا می‌نویسه ✍🏻 حالا سوال اینه که «خوب» چیه❓ ‌ ‌

‌ آقای محمدی از هنرجوهایی هستن که نه تنـها فلسـفه خوندن بلکـه این نگاه‌شون رو همه جا تسری میدن 🌱 ‌ ‌یه راه‌کار خوب برای نوشتن داسـتان و فیلمنامه دینی👌🏻 ‌ ‌

‌ حالا که رسیـدیـم به این پیشـنـهاد یه حرف شاذ بحث برانگیز هم بزنم 😶 ‌

‌ ‌کاری به لایه‌های فرهنـگی‌ای که روی آدم‌ هـا میشـینـه نـداشــته باشید‌. انسان، ایرانـی آمریکایی نداره. البته اگه بخواید داستان جهانی بنویسید ‼️ ‌

‌‌ جایی که شخصیت شـما به خاطــر‌ ایرانـی بودنش بخواد نســبت به بحـران واکنش نشــون بـده، این داسـتان ایرانیه...🤨🤔 ‌

‌ یعنی یه کار بومی، جهانی نمیشه⁉️ ‌

‌ اسـتغفرالله (ایمـوجـی‌ای نداریـم که نرمه‌ی دستش رو گاز بگیره؟) ‌

‌ سوال اینـه که چطور ⁉️ How یعنی قهرمان بره در خونه خدا؟ تو دیالوگ بگه من می‌خـوام بـه خدا برسم؟ اون وقت باید آخر داســتان چـه اتفاقـی بیفتــه که بگیم آفرین به خدا رسید؟ ‌نمی‌خوام چیزی رو رد کنم بلکـه دارم میگـم اینا کلی‌ـه، مخاطـب فیـلم و داسـتان از شـما تصـویـر می‌خواد ‌ ‌

‌ یه شرقی به اسم ام نایت شیامالان که تـو آمریـکا بــزرگ شـده یه فیــلم ساخته به اسم Signs، سعــی کرده آخرش به خدا برسیم ژانر: ملودرام، تخیلی تا حدودی ترسناک ‌ ‌

‌ دزفول زیبا 🚣🏻‍♂️ ‌ ‌