‌ حالا که رسیـدیـم به این پیشـنـهاد یه حرف شاذ بحث برانگیز هم بزنم 😶 ‌

‌ ‌کاری به لایه‌های فرهنـگی‌ای که روی آدم‌ هـا میشـینـه نـداشــته باشید‌. انسان، ایرانـی آمریکایی نداره. البته اگه بخواید داستان جهانی بنویسید ‼️ ‌

‌‌ جایی که شخصیت شـما به خاطــر‌ ایرانـی بودنش بخواد نســبت به بحـران واکنش نشــون بـده، این داسـتان ایرانیه...🤨🤔 ‌

‌ یعنی یه کار بومی، جهانی نمیشه⁉️ ‌

‌ اسـتغفرالله (ایمـوجـی‌ای نداریـم که نرمه‌ی دستش رو گاز بگیره؟) ‌

‌ سوال اینـه که چطور ⁉️ How یعنی قهرمان بره در خونه خدا؟ تو دیالوگ بگه من می‌خـوام بـه خدا برسم؟ اون وقت باید آخر داســتان چـه اتفاقـی بیفتــه که بگیم آفرین به خدا رسید؟ ‌نمی‌خوام چیزی رو رد کنم بلکـه دارم میگـم اینا کلی‌ـه، مخاطـب فیـلم و داسـتان از شـما تصـویـر می‌خواد ‌ ‌

‌ یه شرقی به اسم ام نایت شیامالان که تـو آمریـکا بــزرگ شـده یه فیــلم ساخته به اسم Signs، سعــی کرده آخرش به خدا برسیم ژانر: ملودرام، تخیلی تا حدودی ترسناک ‌ ‌

‌ دزفول زیبا 🚣🏻‍♂️ ‌ ‌

‌ سـلام عیـــدتون مبـارک 🎉 ‌

‌ بحث «خدا در فیـلم» هنــوزم واکنش داره، ادامه‌اش بدیم؟ ‌

‌ حتما باید تو اثر هنـری یـک سـری حرفا رو مسـتقیـم زد ولی ظرافـت می‌خــواد دوســتان، قــرار نیسـت حرفـو بکوبیم تو صورت مخاطب 👊🏻 ‌

‌ اینم در مورد خدا شناسـی بگـم ‌به نظرم توی تربیت هم همینه 🤱🏻 ‌