‏🔶 #آمریکا #ایران 🧠 اکثر خانواده‌های نیروهای آمریکایی که در کشنده‌ترین حملهٔ جنگ ایران کشته شدند، در مراسم کاخ سفید حضور نخواهند یافت ‏🏛 منبع: Arab News ‏📄 عنوان اصلی: Most families of US troops killed in the Iran war’s deadliest attack won’t be at White House event ‏🔎 Trump, Pentagon, Gold Star families, Iranian drone strike, Port Shuaiba #تحلیل_راهبردی #جهانی #جنگ #سیاست_داخلی #Arab_News ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏🔶 ۲/۳ ‏📌 چکیده: جنگی که از ۲۸ فوریه آغاز شد، ۱۹ نیروی آمریکایی را کشته و بیش از ۸۰۰ نفر را زخمی کرد؛ شش سرباز در حملهٔ پهپاد ایرانی به پورت شعیبه (کویت) در ۱ مارس کشته شدند. کاخ سفید مراسم سالانهٔ «ستاره‌طلایی» را برای تقریباً ۴۰ خانوادهٔ کشته‌شدگان برگزار می‌کند، اما بسیاری از این خانواده‌ها دعوت‌نامه یا اطلاعات کافی دریافت نکرده‌اند و از کمبود شفافیت پنتاگون و دولت ترامپ شکایت می‌کنند. برخی از بازماندگان و همسران کشته‌شدگان، از عدم اطلاع‌رسانی به موقع، نادیده‌گیری نگرانی‌های نظامی و محدودیت‌های مالی برای حضور در مراسم انتقاد کرده‌اند؛ در عین حال، چند خانواده به رغم این مشکلات، حمایت خود را از ترامپ اعلام کرده‌اند. جنگی که در ۲۸ فوریه آغاز شد، ۱۹ نیروی آمریکایی را کشته و بیش از ۸۰۰ نفر دیگر را زخمی کرده است. واشنگتن: اکثر خانواده‌های شش سربازی که در کشنده‌ترین حملهٔ جنگ ایران جان خود را از دست دادند، در مراسم بزرگ کاخ سفید برای خانواده‌های ستاره‌طلایی که توسط رئیس‌جمهور دونالد ترامپ میزبانی می‌شود، حضور نخواهند یافت. تنها یک عضو از خانوادهٔ کشته‌شدگان در حملهٔ پهپاد ایرانی در ۱ مارس در پورت شعیبه، کویت، به آسوشیتد پرس اعلام کرد که قصد دارد در پذیرایی روز سه‌شنبه همراه با ترامپ و همسر اول او شرکت کند. سربازانی که از این حمله جان سالم به در بردند، دربارهٔ دلیل استقرار در مکانی که محافظت هوایی کافی نداشت و به‌عنوان هدف محتمل شناخته می‌شد، سؤال برانگیخته‌اند. جنگی که در ۲۸ فوریه آغاز شد، ۱۹ نیروی آمریکایی را کشته و بیش از ۸۰۰ نفر دیگر را زخمی کرده است. این گردهمایی سالانه روز مادران و خانواده‌های ستاره‌طلایی را که در آخرین آخر هفتهٔ سپتامبر برگزار می‌شود، گرامی می‌دارد. کاخ سفید اعلام کرد که پذیرایی امسال نزدیک به ۴۰ نفر از خدمت‌گذاران کشته‌شده از جنگ‌های مختلف، از جمله جنگ ویتنام، را گرامی می‌دارد. انتظار می‌رفت ترامپ سخنرانی کند و سپس مراسم روشن کردن شمع و اجرای موسیقی شامل سرودی به نام «آمریکای زیبا» برگزار شود. خانواده‌ها هنوز منتظر پاسخ دربارهٔ آنچه در حملهٔ ۱ مارس رخ داد، هستند. خانواده‌های ستاره‌طلایی نسبت به کمبود اطلاعات پنتاگون دربارهٔ این حمله در کویت، نارضایتی خود را ابراز کرده‌اند. جوی آمور — که همسر ۳۹ ساله‌اش، سرگرد نیکول ام. آمور، از میان کشته‌شدگان بود — در بیانیه‌ای عمومی در فیس‌بوک روز دوشنبه گفت: «سؤالاتی دربارهٔ آنچه پیش از حمله رخ داد، چه اطلاعاتی در دسترس بود، چه تصمیماتی گرفته شد و در لحظات منتهی به مرگ شش سرباز آمریکایی چه اتفاقی افتاد، وجود دارد.» او افزود: «من دیگر به‌صورت آرام سؤال نمی‌کنم. امروز از مردم آمریکا می‌خواهم در کنار این شش خانواده بایستند و شفافیت را طلب کنند.» سربازان آمریکایی که در این حمله زخمی شدند، به آسوشیتد پرس گفتند که نگرانی‌هایشان دربارهٔ تهدید نادیده گرفته شد و سیستم پزشکی نظامی در هفته‌های پس از آن به آن‌ها ناکام ماند. روایت آسوشیتد پرس از حملهٔ ۱ مارس بر پایهٔ مصاحبه با ۱۳ سرباز است. ارتش از اظهار نظر دربارهٔ گزارش آسوشیتد پرس از حملهٔ پورت شعیبه خودداری کرد و گفت هنوز به خانواده‌های کشته‌شدگان دربارهٔ نتایج تحقیق خود که در ژوئن به پایان رسیده، اطلاع‌رسانی نکرده است. ارتش افزوده است که هنوز در حال حذف اطلاعات حساس پیش از انتشار نتایج است. پنتاگون نیز از اظهار نظر خودداری کرد. جان تامپسون، که پیش از این سرگروه ارتش بوده و مؤسس سازمان «Salute to the Fallen» در ایوا است — سازمانی که به سلامت روانی کهنه‌سربازان، پیشگیری از خودکشی و هزینه‌های تشییع جنازه کمک می‌کند — گفت تجلیل از سربازان کشته‌شده در نبرد می‌تواند پاسخی قدرتمند به خدمت آن‌ها باشد که فراتر از سیاست‌هاست. او گفت چندین خانواده به او اطلاع دادند که به دلیل عدم دریافت اطلاعیهٔ کافی دربارهٔ این رویداد نمی‌توانند حضور یابند. حداقل دو خانواده می‌گویند دعوت‌نامه‌ای دریافت نکرده‌اند. کاخ سفید حدود دو هفته پیش شروع به ارسال دعوت‌نامه به خانواده‌های ستاره‌طلایی — اصطلاح نظامی برای خویشاوندان نیروهای کشته‌شده در حین خدمت فعال — کرد، طبق گفتهٔ چندین خانواده که دریافت تماس تلفنی و دعوت‌نامه‌های ایمیلی را تأیید کردند. تامپسون گفت: «آنچه به من گفتند این است که حول این رویداد سردرگمی زیادی وجود داشته و جزئیات به موقع به آن‌ها داده نشده بود.» او افزود که برخی نیز توان مالی برای پرداخت هزینهٔ سفر را نداشته‌اند.

‏🔶 ۳/۳ حداقل دو نفر گفتند دعوت‌نامه‌ای دریافت نکرده‌اند، هرچند ردیابی اطلاعات شخصی خانواده‌ها می‌تواند با موانعی مواجه شود. برخی از خانواده‌های ستاره‌طلایی قدردان نحوهٔ تجلیل دولت ترامپ و نیروهای نظامی از فداکاری عزیزانشان هستند؛ اما خانواده‌های دیگر معتقدند رویکرد کاخ سفید نشان می‌دهد که این دولت به هزینه‌ای که آن‌ها پرداخت کرده‌اند، احترامی قائل نیست. در روزهای نخست جنگ، ترامپ آن را «سفر کوتاهی» توصیف کرد؛ و در ۴ سپتامبر این درگیری را «مسئله‌ای جزئی» نامید. بیوهٔ افسر ارشد ۳ رابرت مارزان، که در حملهٔ اول مارس کشته شد، گفت او و دو فرزندش دعوت‌نامه‌ای دریافت نکرده‌اند. تینا مارزان افزود که بلافاصله پس از مرگ همسرش، به مقامات فدرال اطلاع داد که پس از دریافت تماس‌های متعدد، نمی‌خواهد مورد تماس قرار گیرد. اما او امیدوار بود که برای چنین رویدادی سعی می‌کردند به او یا دیگر اعضای خانواده‌اش دسترسی پیدا کنند. «ما باید آنجا باشیم»، تینا مارزان به AP گفت. «منظورم این است که این سؤال نیست.» کاخ سفید اعلام کرد که با افرادی که درخواست عدم تماس می‌کنند، ارتباط برقرار نمی‌کند. برخی از اعضای خانوادهٔ سربازانی که در جنگ کشته شدند، با اظهارات ترامپ مخالفت نکرده‌اند. دونا بورهانز، مادر سرهنگ کودی خورک که یکی از کشته‌شدگان در بندر شعیبه بود، گفت دعوت‌نامه‌ای دریافت نکرده اما به دلیل درد شدید، حضور نداشت. او خود را پس از ملاقات با ترامپ در جریان انتقال با شأن در پایگاه هوایی دوور، «طرفدار بزرگ» ترامپ توصیف کرده است. «من دیگر نمی‌توانم این را بارها و بارها تکرار کنم»، او در پیامکی به AP گفت. کاخ سفید گفت سعی کرده است دعوت‌نامه‌ها را به اعضای خانوادهٔ خورک بفرستد. همسر سرهنگ الکس کلینر، هوابازی که این تابستان در عملیات جنگی مرتبط با ایران کشته شد، گفت دریافت اطلاعیه‌ای کمتر از دو هفته زمان کافی برای ترتیب مراقبت شبانه برای سه فرزند کوچکش را نداد. در پیامکی، لیبی کلینر گفت که به هر حال نمی‌رفت و افزود: «من علاقه‌ای به حمایت از اداری که این‌چنین بی‌پروایی با جان‌های نیروهای‌مان داشته، ندارم».

‏🔺 #ایران #فرانسه 🧠 ایران نمایندهٔ فرانسوی را به‌دلیل «پاسخ خشونت‌آمیز» به اعتراضات مدرسه‌ای احضار کرد ‏🏛 منبع: Arab News ‏📄 عنوان اصلی: Iran summons French envoy over ‘violent response’ to school protests ‏🔎 Pierre Cochard, French police, school protests, human rights violations, diplomatic expulsions #تحلیل_راهبردی #جهانی #روابط_بین_الملل #Arab_News ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏🔺 ۲/۲ • دولت ایران فرانسه را به کارگیری رفتار خشونت‌آمیز علیه معترضان متهم کرد • روابط دیپلماتیک فرانسه و ایران دچار تنش شده و منجر به اخراج متقابل دیپلمات‌ها شد تهران: ایران سفیر فرانسه در تهران، پیر کوچارد (Pierre Cochard) را روز سه‌شنبه به دلیل رفتار پاریس با معترضان خواستار بهبود شرایط مدارس فراخواند؛ رسانه‌های دولتی گزارش دادند که پلیس فرانسه روزها با معترضان درگیر بوده است. ایران فرانسه را به «رفتار خشونت‌آمیز» نسبت به معترضان و «نقض‌های گسترده و آشکار حقوق بشر» در طول تظاهرات که اواخر ماه گذشته آغاز شد و با ناآرامی‌ها همراه بوده، متهم کرد. روابط فرانسه و ایران ماه‌هاست تحت فشار است و در ماه اوت هر دو کشور دیپلمات‌های یکدیگر را اخراج کردند. ایران خود در ژانویه با تظاهرات ضد دولتی گسترده مواجه شد؛ مقامات در آن زمان بیش از ۳٬۰۰۰ کشته را گزارش کردند و این مرگ‌ها را به «اعمال تروریستی» سازماندهی‌شده توسط ایالات متحده و اسرائیل نسبت دادند. سازمان‌های غیردولتی مستقر در خارج معتقدند که نیروهای امنیتی به معترضان گلوله‌بار کردند.

‏🔻 #آمریکا #ایران 🧠 خانواده‌های برخی از نیروهای آمریکایی کشته‌شده در مرگبارترین حملهٔ جنگ ایران در مراسم کاخ سفید غایب بودند ‏🏛 منبع: Associated Press ‏📄 عنوان اصلی: Families of some US troops killed in the Iran war's deadliest strike absent from White House event ‏🔎 Trump, Iranian drone strike, Gold Star families, White House, Kuwait #تحلیل_راهبردی #جهانی #جنگ #AP ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏🔻 ۲/۳ ‏📌 چکیده: در مراسم سالانهٔ کاخ سفید برای خانواده‌های «ستاره‌طلایی»، برخی از بستگان سربازان کشته‌شده در حملهٔ ۱ مارس جنگ ایران حضور یافتند و رئیس‌جمهور ترامپ کلمات تسلی‌بخشی گفت، اما تمام شش خانوادهٔ سربازان کشته‌شده در آن حمله تصمیم به حضور نداشتند. خانواده‌ها از عدم دریافت پاسخ‌های کافی دربارهٔ کمبود محافظت هوایی و جزئیات پیش از حمله و از عدم دریافت دعوت‌نامه یا اطلاع‌رسانی به موقع شکایت کردند؛ برخی نیز به دلیل هزینهٔ سفر یا درد عاطفی حاضر نشدند. ارتش و پنتاگون هنوز نتایج تحقیق نهایی را به خانواده‌ها اعلام نکرده‌اند. خانواده‌های برخی از نیروهای آمریکایی که در شدیدترین حملهٔ جنگ ایران کشته شدند، در مراسم کاخ سفید حضور نداشتند برخی از بستگان سربازان کشته‌شده در جنگ ایران، روز سه‌شنبه در کاخ سفید به ده‌ها خانوادهٔ ستاره‌طلایی از درگیری‌های پیشین ایالات متحده پیوستند؛ در آنجا رئیس‌جمهور دونالد ترامپ کلمات تسلی‌بخشی گفت و برای نیروهای سقوط‌کرده شمع روشن شد، به گفتهٔ یکی از بیوه‌هایی که در این مراسم حضور داشت. همهٔ خانواده‌های شش سربازی که در ۱ مارس در شدیدترین حملهٔ جنگ ایران کشته شدند، تصمیم به حضور نداشتند. نیروهایی که از این حمله جان سالم به در بردند، پرسش‌هایی دربارهٔ این که چرا در مکانی مستقر بودند که محافظت هوایی کافی نداشت و به‌عنوان هدف محتمل شناخته می‌شد، مطرح کردند. میشل تیت‌جنس (Michelle Tietjens) و سایر بستگان اظهار کردند که از این‌که ارتش هنوز به سؤال‌هایشان دربارهٔ کافی بودن اقدامات حفاظتی برای عزیزانشان پاسخی نداده، عصبانی‌اند. اما میشل تیت‌جنس و پسر نوجوانش از بِلویو، نبراسکا، برای شرکت در مراسم به‌منظور ارج نهادن به شوهرش، سرگرد نوح تیت‌جنس (Noah Tietjens) که به‌همراه پنج سرباز دیگر رزرو ارتش توسط یک حملهٔ پهپاد ایرانی در کویت کشته شد، سفر کردند. میشل تیت‌جنس گفت: «در ابتدا تصمیم گرفتم بروم چون پسرم می‌خواست برود. اما سپس خودم هم می‌خواستم بفهمم این مراسم دربارهٔ چه موضوعی است. همچنین می‌خواستم به یاد شوهرم احترام بگذارم.» او افزود که چندین اتاق کاخ سفید را بازدید کردند و با ترامپ و همسر اول، ملانیا ترامپ، عکس گرفتند. میشل تیت‌جنس گفت رئیس‌جمهور به او گفت: «کاش موهای فرفری کامل پسر نوجوانم را داشتم». میشل تیت‌جنس گفت حضور در این پذیرایی «احساس من را نسبت به دریافت پاسخ‌ها تغییر نداد» و افزود که با شخصی در کاخ سفید صحبت کرده که مایل به کمک بوده است. این گردهمایی سالانه به روز مادران و خانواده‌های ستاره‌طلایی اختصاص دارد که آخرین آخر هفتهٔ سپتامبر برگزار می‌شود. کاخ سفید اعلام کرد پذیرایی امسال تقریباً ۴۰ نفر از نیروهای سقوط‌کرده از درگیری‌های از زمان جنگ ویتنام را گرامی داشته است. جنگ ایران که از ۲۸ فوریه آغاز شد، ۱۹ نفر از نیروهای آمریکایی را جان باخت و بیش از ۸۰۰ نفر دیگر را مجروح کرده است. میشل تیت‌جنس گفت که در همان پذیرایی اعضای خانوادهٔ سرهنگ جفری ر. اوبراین (Jeffrey R. O’Brien) که در بندر شعیبه نیز کشته شد، و سرباز ایزابل گونزالز (Isabella Gonzalez) که در ۱۷ ژوئیه در یک حملهٔ ایرانی در پایگاه هوایی موفق سلتِی در اردن کشته شد، را نیز دید. خانواده‌ها هنوز منتظر پاسخ دربارهٔ آنچه در حملهٔ ۱ مارس رخ داد، هستند. خانواده‌های ستاره‌طلایی نارضایتی خود را از کمبود اطلاعاتی که پنتاگون دربارهٔ حمله در کویت ارائه می‌دهد، ابراز کرده‌اند. جوی آمور (Joey Amor) — که همسر ۳۹‑ساله‌اش، سرگرد نیکول م. آمور (Nicole M. Amor) نیز در میان کشته‌شدگان بود — در بیانیه‌ای عمومی در فیس‌بوک روز دوشنبه گفت: «سوالاتی دربارهٔ آنچه پیش از حمله اتفاق افتاد، چه اطلاعاتی موجود بود، چه تصمیماتی گرفته شد و در لحظات پیش از از دست دادن جان شش سرباز آمریکایی چه شد، وجود دارد. من دیگر به‌صورت آرام سؤال نمی‌کنم. امروز از مردم آمریکا می‌خواهم در کنار این شش خانواده بایستند و شفافیت را طلب کنند.» سربازان آمریکایی که در این حمله مجروح شدند، به ایس‌پی‌ای اطلاع دادند که نگرانی‌هایشان دربارهٔ تهدید نادیده گرفته شد و نظام پزشکی نظامی در هفته‌های پس از آن به آن‌ها ناکام ماند. روایت ایس‌پی‌ای از حملهٔ ۱ مارس بر پایهٔ مصاحبه با ۱۳ سرباز است.

‏🔻 ۳/۳ ارتش از اظهار نظر دربارهٔ گزارش ایس‌پی‌ای از حمله به پورت شعیبه خودداری کرد و گفت هنوز به خانواده‌های کشته‌شدگان دربارهٔ نتایج تحقیقی که در ژوئن تکمیل شده است، اطلاع نداده است. ارتش افزون بر این اعلام کرد که هنوز در حال حذف اطلاعات حساس پیش از انتشار نتایج است. پنتاگون نیز از اظهار نظر خودداری کرد. جان تامپسون، سرگروه پیشین ارتش و مؤسس سازمان «Salute to the Fallen» ایالتی که به سلامت روان کهنه‌سربازان، پیشگیری از خودکشی و هزینه‌های تشییع جنازه می‌پردازد، گفت تجلیل از سربازان کشته‌شده در جنگ می‌تواند نشانه‌ای قدرتمند از قدردانی از خدمت آن‌ها باشد که فراتر از ملاحظات سیاسی است. او افزود چند خانواده به او گفتند به دلیل دریافت نکردن اطلاعیه کافی دربارهٔ مراسم، نمی‌توانند حضور یابند. حداقل دو خانواده اعلام کردند دعوت‌نامه‌ای دریافت نکرده‌اند. طبق گفتهٔ چند خانواده که دریافت تماس تلفنی و دعوت‌نامهٔ ایمیلی را تأیید کردند، کاخ سفید حدود دو هفته پیش شروع به ارسال دعوت‌نامه به خانواده‌های «ستاره طلایی» — اصطلاح نظامی برای خویشاوندان سربازان کشته‌شده در حین خدمت فعال — کرد. تامپسون گفت: «آن‌ها به من اطلاع دادند که در خصوص این رویداد سردرگمی زیادی وجود داشته و جزئیات به موقع به آن‌ها داده نشده است.» او افزود برخی نیز توان مالی برای سفر ندارند. حداقل دو نفر گفتند دعوت‌نامه‌ای دریافت نکرده‌اند، هرچند ممکن است در یافتن اطلاعات شخصی خانواده‌ها موانعی پیش آید. برخی از خانواده‌های ستاره طلایی از قدردانی خود نسبت به نحوهٔ تجلیل دولت ترامپ و نظامی‌ها از فداکاری عزیزانشان ابراز می‌کنند. در مقابل، خانواده‌های دیگر بر این باورند که نحوهٔ برخورد کاخ سفید با مراسم، آخرین نشانهٔ عدم احترام این دولت به هزینه‌ای است که آن‌ها پرداخت کرده‌اند. در روزهای نخست جنگ، ترامپ آن را «سفر کوتاهی» توصیف کرد. در ۴ سپتامبر، او این درگیری را «سیب‌زمینی کوچک» نامید. بیوهٔ افسر ارشد ۳ رابرت مارزان که در حملهٔ ۱ مارس کشته شد، گفت او و دو فرزندش دعوت‌نامه‌ای دریافت نکرده‌اند. تینا مارزان اظهار کرد که بلافاصله پس از مرگ همسرش، به مقامات فدرال گفت که پس از دریافت تماس‌های متعدد، نمی‌خواهد مورد تماس قرار گیرد. اما او امید داشت که برای چنین رویدادی، مقامات سعی می‌کردند با او یا دیگر اعضای خانواده‌اش ارتباط برقرار کنند. تینا مارزان به ایس‌پی‌ای گفت: «ما باید حضور داشته باشیم. منظورم این است که این سؤال‌برانگیز نیست.» کاخ سفید اعلام کرد که درخواست‌های افراد مبنی بر عدم تماس را محترم می‌شمارد. دونا بورهانس، مادر میجر کودی خورک که یکی از کشته‌شدگان در پورت شعیبه بود، گفت دعوت‌نامه‌ای دریافت نکرده اما حتی اگر دریافت می‌کرد، به دلیل درد فراوان حاضر نمی‌شد. او خود را پس از ملاقات با ترامپ در زمان انتقال با وقار در پایگاه هوایی دوور، «طرفدار سرسخت» ترامپ توصیف کرده است. او در پیامکی به ایس‌پی‌ای گفت: «من دیگر نمی‌توانم این را بارها و بارها تکرار کنم.» کاخ سفید اعلام کرد که برای اعضای خانوادهٔ خورک دعوت‌نامه ارسال کرده است. همسر میجر الکس کلینر، هواپیمابری که این تابستان در عملیات جنگی مرتبط با ایران کشته شد، گفت دریافت اطلاعیه‌ای کمتر از دو هفته زمان کافی برای ترتیب مراقبت شبانه برای سه فرزند کوچک او فراهم نکرد. لیبی کلینر در پیامکی گفت که به هر حال نمی‌رفت و افزود: «من علاقه‌ای به حمایت از اداری ندارم که این‌چنین بی‌پروایی با جان‌های نیروهای ما داشته است.» باینوم (Bynum) از ساوانا، جورجیا گزارش داد و بروک (Brook) از نیواورلئان گزارش کرد. نویسندگان خبرگزاری آسوشیتد پرس، جولی واتسون (Julie Watson) در سن دیگو، آلن جی. برید (Allen G. Breed) در وییک‌فارست، کارولینای شمالی، و کولین بینکلی (Collin Binkley) در واشنگتن در تهیه این گزارش مشارکت کردند.

‏💠 #ایران #آمریکا 🧠 چگونه از فاجعه در جنگ بعدی ایران جلوگیری کنیم ‏🏛 منبع: Foreign Policy ‏✍️ نویسنده: Stacie Pettyjohn and Philip Sheers ‏📄 عنوان اصلی: How to Avoid Disaster in the Next Iran War ‏🔎 Iran, United States, Russia, China, Strait of Hormuz #تحلیل_راهبردی #روسیه #جهانی #جنگ #ژئوپلیتیک #Foreign_Policy ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏💠 ۲/۴ ‏📌 چکیده: بازی‌های جنگی اخیر نشان می‌دهد که دفاع هوایی واشنگتن در خلیج فارس ناکافی است و در صورت ادامه تنش‌ها، موجودی موشک‌های رهگیری آمریکا به سرعت خالی خواهد شد؛ ایران با حمایت روسیه و چین توانسته است سلاح‌های موشکی‑پهپادی خود را بازسازی و به‌صورت مداوم به هدف‌های محدود اما کلیدی حمله کند و زیرساخت‌های انرژی و نظامی را مختل سازد. نتایج این سناریوها ضرورت ایجاد یک شبکه یکپارچه حسگری‑شلیک، استفاده گزینشی از موشک‌های پیشرفته و استقرار سامانه‌های کم‌هزینه‌تر دفاعی را برای حفظ پایگاه‌ها و کاهش هدف‌گیری ایرانیان تأکید می‌کند. در نهایت، ایالات متحده باید موضع‌گیری استراتژیک خود در خاورمیانه را بازنگری کرده و تصمیم بگیرد که آیا فقط خطوط حمل‌ونقل و دریایی را محافظت کند یا به‌طور گسترده‌تری از متحدان منطقه در برابر حملات آینده دفاع و بازدارندگی نماید. بازی‌های جنگی اخیر نشان می‌دهند که واشنگتن می‌تواند دفاع هوایی خود را بهبود بخشد تا دور بعدی جنگ بدتر نشود. هر چه در ماه‌های آینده رخ دهد، چشم‌انداز صلح پایدار بین ایالات متحده و ایران تاریک است. برنامه هسته‌ای، سلاح‌های موشکی و پهپادی، و گروه‌های نیابتی ایران همچنان پابرجا هستند؛ کنترل تنگه هرمز مورد مناقشه باقی مانده است؛ و شاید مهم‌ترین نکته، حمایت روسیه و چین است که بازسازی سریع ایران را تسهیل می‌کند. در عین حال، این جنگ آسیب‌پذیری‌های اساسی موضع‌گیری ایالات متحده در خاورمیانه و موجودی مهمات آن را آشکار کرده و نیروهای آمریکایی خسته و خالی از وسایل از درگیری خارج شده‌اند. کاخ سفید و وزارت دفاع باید انتظار ایران سخت‌گیرانه‌تری را در ماه‌های آتی داشته باشند. در هفت ماه گذشته، ایران کارایی سلاح‌های موشکی و پهپادی خود را ثابت کرده، موفق شده بین اسرائیل و همسایگان عربی‌اش شکاف ایجاد کند و نیروهای ایالات متحده را تضعیف کند. همزمان، مین‌ها، قایق‌های کوچک، پهپادها و موشک‌های ایران به‌طور عمده تنگه هرمز را بسته‌اند و بازارهای انرژی جهانی را گروگان گرفته‌اند. به جای منزوی کردن ایران از روسیه و چین، این درگیری به نظر می‌رسد همکاری صنعتی دفاعی این دو کشور را تقویت کرده است. با تکیه بر این موفقیت‌ها و با هدف بازدارندگی مداخلات آینده آمریکا و اسرائیل، ایران تمام انگیزه‌ها را دارد تا سلاح‌های موشکی و پهپادی خود را بازسازی کند، از این جنگ درس بگیرد و به‌دنبال تسلط منطقه‌ای خود ادامه دهد. بنابراین سؤال ایالات متحده تنها این نیست که چگونه درگیری فعلی را به پایان برساند، بلکه این است که چگونه از فاجعه‌ای جدید که خسارات و زیان‌های ماه‌های اخیر را به‌مراتب پشت سر می‌گذارد، جلوگیری کند. ما اخیراً دو بازی جنگی برگزار کردیم تا تصویر یک دور آینده از نبرد را بررسی کنیم. نتایج تلخ بود. ارزیابی صادقانه نشان می‌دهد که واشنگتن باید رویکرد خود به دفاع موشکی و پهپادی در منطقه را تغییر دهد وگرنه با خسارات بزرگ مواجه خواهد شد. بازی جنگی ما که در اواخر ۲۰۲۷ برگزار شد، بر سناریویی بود که در آن تلاش اسرائیل برای «چمن‌زنی» باعث بروز دور جدیدی از جنگ شد. تا آن زمان، روسیه و چین به بازسازی و ارتقای سلاح‌های موشکی و پهپادی ایران کمک کرده بودند — فعالیتی که از پیش در حال انجام بود — و ایران تاکتیک‌های ضربه‌ای روسیه را برای مرگبارتر کردن حملات خود به کار گرفته بود. به عبارت دیگر، جمهوری اسلامی ابزارهای تهاجمی بیشتری و درک دقیق‌تری از نحوه استفاده از آن‌ها داشت. ما همچنین فرض کردیم که در این مقطع ائتلاف منطقه‌ای به رهبری ایالات متحده دارای دفاع‌های پهپادی بیشتر و پیشرفته‌تری است. به‌طور خوش‌بینانه، گمان کردیم که ایالات متحده و بازیگران منطقه‌ای موجودی پاتریوت، THAAD، SM‑3 و SM‑6 خود را تجدید کرده‌اند (فرآیندی که احتمالاً تا حداقل ۲۰۲۹ ادامه خواهد یافت) و می‌توانند دفاع‌ها را به‌سرعت جابه‌جا کنند هنگامی که بحران به درگیری تبدیل می‌شود.

‏💠 ۳/۴ با وجود این فرضیات خوش‌بینانه، سرنوشت برای طرف ایالات متحده همچنان نامطلوب ماند. در هر دو بازی جنگی، تیم سرخ (ایران و نیابانش) خسارات اولیه قابل‌توجهی به اهداف منتخب خود وارد کرد. یک تیم سرخ به پایگاه‌های نظامی ایالات متحده پاسخ داد، در حالی که تیم دیگر بر زیرساخت‌های حیاتی اسرائیل و پایگاه‌های هوایی‌اش متمرکز شد. در هر دو سناریو، موشک‌های بالستیک باندهای فرود را سوراخ کردند و پهپادها و موشک‌های کروز به انبارها، سوخت، هواپیماها و رادارهای دفاع هوایی هدف گرفتند و پایگاه‌های ایالات متحده را غیرقابل‌استفاده ساختند. پایگاه‌های هوایی اسرائیل موقتاً بسته شد، هرچند تقویت‌های گسترده خسارت را محدود کرد. تیم سرخ همچنین صدها موشک بالستیک و پهپاد به شبکه برق و یک کارخانه آب‌نمک‌زدایی اسرائیل شلیک کرد که منجر به قطع برق و اعمال محدودیت در مصرف آب شد. فشار بر موجودی ایالات متحده نیز به همان اندازه چشمگیر بود. در هر دو بازی، تیم آبی صدها موشک رهگیری پیشرفته پاتریوت، THAAD و Standard Missile را مصرف کرد و در عرض چند روز موجودی تازه بازسازی‌شده را به سرعت خالی کرد. سیستم‌های ضدپهپاد گاهی دفاع نقطه‌ای مفیدی ارائه می‌دادند؛ موشک‌های هوابرد APKWS از گشت‌های دفاعی هوایی، انعطاف‌پذیری بالایی در محافظت در برابر پهپادها داشتند. اما حتی این توانمندی‌های بهبود یافته نیز در برابر شلیک‌های لایه‌ای و چندموجی پهپاد و موشکی ایران غلبه نشدند. یکی از نکات کلیدی که از این بازی‌های جنگی به دست آمد، پتانسیل خطرناک ایران برای افزایش مقیاس حملاتش در حالی بود که تنها بر تعداد کمی هدف متمرکز می‌شد. پس از چند روز نخست جنگ ۲۰۲۶، ایران به‌طور متوسط روزانه ۳۰ تا ۵۰ موشک و ۱۰۰ پهپاد را در سراسر منطقه شلیک کرد. در مقابل، تیم‌های سرخ در بازی ما معمولاً ۱۵۰ تا ۳۰۰ سلاح را به یک هدف واحد می‌فرستادند. شلیک‌های بزرگ‌تر که بر تعداد کمی هدف متمرکز بودند، موشک‌های رهگیری آماده مدافعان را خسته کرد و پیش از اینکه باتری‌ها بتوانند مجدداً بارگیری شوند، تعداد بیشتری موشک و پهپاد به هدف رسید. موجودی‌های تیم سرخ به اندازه‌ای بزرگ بودند که بتوانند چنین حملاتی را به‌صورت مستمر برای هفته‌ها—و حتی ماه‌ها—پایدار نگه دارند، در حالی که تیم آبی تنها چند بار بارگیری مجدد موشک‌های دفاع موشکی داشت و برای نابود کردن موشک‌افکن‌های متحرک پراکنده ایران دچار مشکل شد. این تهدید خیالی نیست و رویکرد کنونی ایالات متحده برای مقابله با آن کافی نخواهد بود. علیرغم تلاش‌های فراوان، صنعت آمریکا قادر نیست موشک‌های رهگیری پیشرفته‌ای که در جنگ ۲۰۲۶ شلیک شدند را به‌سرعت کافی جایگزین کند تا برای یک درگیری نزدیک آماده باشد. اگر در کوتاه‌مدت جنگ تمام‌عیار علیه ایران بازسازی‌شده از سر گرفته شود، نیروهای ائتلاف در عرض روزها موجودی پاتریوت، THAAD و Standard Missile را تمام خواهند کرد، نه هفته‌ها. اگرچه گاهی حملات تلافی‌تخریبی به‌عنوان راه‌حل مطرح می‌شود، «شلیک به تیرانداز» همچنان دشوار است: توان هوایی تهاجمی ترکیبی ایالات متحده و اسرائیل نتوانسته است پهپادها و موشک‌های ایرانی که خاورمیانه را در معرض خطر نگه می‌دارند، به‌طور کامل از بین ببرد. علاوه بر این، هواپیماهای آمریکایی به‌طور فزاینده‌ای از پایگاه‌های دورافتاده در اردن، اسرائیل و سایر نقاط پرواز می‌کنند تا در معرض حمله کمتر باشند؛ این مسأله شکار موشک‌افکن‌های کوچک و متحرک ایرانی را سخت‌تر می‌کند. برای جلوگیری از تبدیل این سناریو به واقعیت، چند نکته باید تغییر کند. بارزترین نکته این است که خلیج به یک شبکهٔ یکپارچهٔ حسگری و شلیک نیاز دارد. با داشتن تنها چند دقیقه برای واکنش به شلیک‌های پهپاد و موشک ایرانی، شناسایی زودهنگام زمان حیاتی برای برقراری ارتباط و جلوگیری از اشتباهات فراهم می‌کند. ایالات متحده به‌طور تاریخی نقش رهبری را در به‌اشتراک‌گذاری اطلاعات بین‌المللی با کشورهای خلیج ایفا کرده است، اما با تردید شرکای خود برای مشارکت و به‌اشتراک‌گذاری داده‌ها مواجه است. اکنون زمان شکستن این جداسازی‌ها و گسترش آگاهی هوایی بر فراز خلیج فارس فرا رسیده است.

‏💠 ۴/۴ به همان اندازه مهم است که ایالات متحده و شرکای منطقه‌ای نه تنها به راندهای بیشتری برای دفاع هوایی نیاز دارند، بلکه باید رویکردی گزینشی‌تر در به‌کارگیری آن‌ها اتخاذ کنند. موشک‌های پیشرفتهٔ PAC‑3 به‌عنوان ابزار موقت در غیاب راه‌حل‌های کم‌هزینه‌تر تبدیل شده‌اند؛ اما این وضعیت قابل استقامت نیست. این موشک‌ها باید برای تهدیدات پیشرفته محفوظ بمانند و تنها در صورتی که هدف مورد نظر ارزش کافی داشته باشد، علیه پهپادها شلیک شوند. به‌کارگیری مجموعه‌ای مستحکم و لایه‌دار از راندها، امکان استفاده گزینشی‌تر از موشک‌های پیشرفته را تضمین می‌کند. این امر همچنین مستلزم استقرار سامانه‌های دفاعی کم‌هزینه‌تر در برابر پهپادها و موشک‌های کروز است. رهبران ارشد پنتاگون باید سامانه‌های جدید را هر چه سریع‌تر توسعه، آزمایش، خرید و مستقر کنند. در نهایت، واشنگتن باید دارایی‌های منطقه‌ای خود را سخت‌تر برای شناسایی و نابودسازی کند. این امر مستلزم سخت‌سازی پایگاه‌ها، به‌کارگیری فریب‌ها و پراکندن دارایی‌هاست تا هدف‌گیری ایرانیان دشوارتر شود. زیرساخت‌های اقتصادی نیز به افزونگی و تاب‌آوری بیشتری نیاز دارند؛ از جمله با گنجاندن ظرفیت اضافه و دفن کردن دارایی‌های کلیدی، تا مراکز تجاری بتوانند حملات آینده را جذب کنند بدون اینکه عملیات متوقف شود. با توجه به زمان طولانی تحویل راندها برای واشنگتن، این نوع دفاع‌های غیرفعال در کوتاه‌مدت اهمیت ویژه‌ای دارند. تلاش‌های ایالات متحده برای بازدارندگی و دفاع در برابر ایران آینده در نهایت به پرسش استراتژیک بزرگ‌تری وابسته است: اهداف و موضع‌گیری ایالات متحده در خاورمیانه باید چه باشد؟ ایالات متحده نمی‌تواند در همه جا حضور داشته باشد و برخی پایگاه‌ها که در برد سلاح‌های کوتاه‌برد ایرانی قرار دارند، ممکن است غیرقابل دفاع باشند. کاخ سفید و کنگره باید این خطرات نوظهور را ارزیابی کنند و تصمیم بگیرند که نیروهای آمریکایی صرفاً خطوط حمل‌ونقل و دریایی را محافظت کنند یا علاوه بر آن، از متحدان منطقه در برابر حملات آینده دفاع و بازدارندگی کنند. این سؤالات مستقیماً بر نوع سامانه‌های دفاع هوایی مورد نیاز ایالات متحده و فوریت تأمین آن‌ها تأثیر می‌گذارند. بازی‌های جنگی پیش‌بینی‌کننده نیستند، اما محیطی امن برای شکست و یادگیری فراهم می‌کنند. اگر ایالات متحده رویکرد خود نسبت به دفاع هوایی در خاورمیانه را بازنگری نکند، خطر زیان‌های فاجعه‌بار در آینده به‌وجود می‌آید. سؤال پیش روی رهبران آمریکایی این است که آیا می‌توانند پیش از تمام شدن زمان، سازگار شوند. استیسی پتی‌جان (Stacie Pettyjohn) پژوهشگر ارشد و مدیر برنامه دفاعی در مرکز امنیت نوین آمریکا (Center for a New American Security) است. فیلیپ شیِرز (Philip Sheers) پژوهشگر مشارکتی در برنامه دفاعی مرکز امنیت نوین آمریکا است.