eitaa logo
ژئوپلیس
225 دنبال‌کننده
456 عکس
0 ویدیو
0 فایل
مقالات ژئوپلتیک دنیا
مشاهده در ایتا
دانلود
‏⭐ 🧠 موشک‌های جدید هواباز ایالات متحده سرانجام برتری برد چین را از بین می‌برند ‏🏛 منبع: Australian Strategic Policy Institute ‏✍️ نویسنده: David Axe ‏📄 عنوان اصلی: New US air-to-air missiles will finally overthrow China’s range advantage ‏🔎 AIM-174, AIM-260, AIM-424 ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir
‏⭐ ۲/۳ ‏📌 چکیده: با به‌دست آوردن موشک‌های هوایی‑به‑هوایی دوربرد (LRAAM) AIM‑174، AIM‑260 و AIM‑424 که بردی بین ۲۴۰ تا ۴۸۰ کیلومتر دارند، نیروی هوایی و نیروی دریایی ایالات متحده می‌توانند حلقهٔ دفاعی اطراف ناوهای جنگی، پایگاه‌های هوایی و نیروهای زمینی را در اقیانوس آرام غربی گسترش دهند. این موشک‌ها، که هزینهٔ هر واحد آن‌ها چندین میلیون دلار است، امکان سرنگونی جنگنده‌ها و بمب‌افکن‌های چین را پیش از شلیک موشک‌هایشان فراهم می‌کند و به متحدان آمریکا مانند استرالیا و ژاپن فرصت می‌دهد تا با خرید یا توسعهٔ مشابه، توان هوایی خود را در برابر پیشرفت‌های چین تقویت کنند. با در اختیار داشتن چندین موشک هوایی‑به‑هوایی دوربرد (LRAAM) جدید با برد بیش از ۳۰۰ کیلومتر، نیروهای ایالات متحده می‌توانند توازن قدرت هوایی در اقیانوس آرام غربی را به‌طرز چشمگیری تغییر دهند. این موشک‌ها حداقل دو برابر برد موشک‌های فعلی ایالات متحده دارند. موشک‌های جدید ایم‑174 (AIM‑174) و ایم‑424 (AIM‑424) نیروی دریایی ایالات متحده و موشک مشترک ایم‑۲۶۰ (AIM‑260) که توسط نیروی هوایی و نیروی دریایی ایالات متحده توسعه یافته‌اند، می‌توانند حلقهٔ بیرونی‌ترین دفاع هوایی را که اطراف ناوهای جنگی آمریکا و متحدان، پایگاه‌های هوایی، فرماندهی‌ها و نیروهای زمینی خط مقدم را می‌پوشاند، گسترش دهند. افزایش برد موشک کار ساده‌ای نیست؛ معمولاً مستلزم نصب موتور موشکی بزرگ‌تر و گران‌تر است که خود نیز به بدنهٔ موشکی بزرگ‌تر و گران‌تر نیاز دارد. این سرمایه‌گذاری باید بازدهی داشته باشد؛ چرا که با شلیک موشک‌های بهتر و در بردهای دورتر، جنگنده‌های نیروی دریایی و نیروی هوایی ایالات متحده می‌توانند تعداد زیادی از جنگنده‌ها و بمب‌افکن‌های نیروی هوایی و نیروی دریایی چین را پیش از آنکه آن‌ها موشک‌های خود را شلیک کنند، سرنگون نمایند. اهمیت این پیشرفت را نمی‌توان بیش از حد بیان کرد. تا چند سال پیش، ارتش چین در مسابقهٔ پرواز هواپیماها و سلاح‌های دوربرد پیشتاز بود. با افزودن سه موشک LRAAM جدید، آمریکا آمادهٔ پیشی گرفتن است و می‌تواند هر متحدی که مایل باشد را به‌همراه خود ببرد. در اوج جنگ سرد، از اواخر دههٔ ۱۹۵۰، نیروی دریایی شوروی شروع به به‌کارگیری صدها بمب‌افکن سنگین مسلح به موشک‌های کروز ضد‌کشتی با برد صدها کیلومتر کرد؛ این بمب‌افکن‌ها تهدیدی اساسی برای ناوهای هواپیمابر نیروی دریایی ایالات متحده محسوب می‌شدند. این وضعیت در سال ۱۹۷۴ با اولین پرواز خط مقدم نیروی دریایی ایالات متحده با گرومن اف‑۱۴ تامکت (Grumman F‑14 Tomcat) تغییر کرد. اف‑۱۴ نسبت به جنگنده‌های جایگزین‌شده‌اش برد بیشتری داشت و موشک‌های ایم‑۵۴ فینیکس (AIM‑54 Phoenix) آن نیز نسبت به موشک‌های پیشین برد بیشتری داشتند. هدف‌گیری همواره چالشی بوده و همچنان باقی است. اف‑۱۴ و ایم‑۵۴ مؤثر بودند چون جنگنده دارای رادار قدرتمند AWG‑9 (AWG‑9) بود و از هواپیماهای هشداردهندهٔ راداری گرومن ای‑۲ هاکی (Grumman E‑2 Hawkeye) نیز پشتیبانی می‌گرفت. امروزه موشک‌های LRAAM مؤثرند زیرا جنگنده‌ها می‌توانند به شبکه‌های حسگری گسترده، از جمله ماهواره‌ها، دسترسی داشته باشند. گروه‌های جنگی حامل اف‑۱۴ می‌توانستند بمب‌افکن‌های شوروی را در فاصلهٔ ۱٬۰۰۰ کیلومتری بدون نیاز به تانکرهای هوایی آسیب‌پذیر هدف بگیرند. این برد اندکی بیشتر از برد موشک اصلی ضد‌کشتی خ‑۲۲ (Kh‑22) شوروی بود؛ به این معنی که اف‑۱۴ها می‌توانستند بمب‌افکن‌ها را پیش از آنکه به ناوها حمله کنند، نابود سازند. اما اف‑۱۴ در سال ۲۰۰۶ از خدمت نیروی دریایی ایالات متحده خارج شد و ایم‑۵۴ را نیز به‌همراه خود برد. دفاع هوایی نیروی دریایی به‌طور چشمگیری کاهش یافت. بوئینگ اف/اِی‑۱۸E/F سوپر هورنت (Boeing F/A‑18E/F Super Hornet) که جایگزین دفاع ناوگان شد، تنها حدود ۵۶۰ کیلومتر برد داشت. علاوه بر این، موشک‌های ایم‑۱۲۰ آمراام (AIM‑120 Amraam) آن‌ها نیز توانایی برد ایم‑۵۴ را نداشتند. هواپیماها و موشک‌های روسیه همچنان تهدیدی محسوب می‌شدند، اما هواپیماها و موشک‌های چین به‌سرعت بیشتری به تهدیدی جدی تبدیل می‌شدند. موشک‌های هوایی‑به‑هوایی و ضد‌کشتی چین با سرعت شگفت‌انگیزی پیشرفت کرده‌اند؛ هر دو سال یک نوع موشک جدید ظاهر می‌شود که یا سریع‌تر یا برد بیشتری (یا هر دو) نسبت به پیشین دارد.
‏⭐ ۳/۳ تا دههٔ ۲۰۲۰، بمب‌افکن‌های چین می‌توانستند از فاصلهٔ ۶۰۰ کیلومتری (و حتی بیشتر) به ناوهای آمریکایی شلیک کنند. این مسأله دفاع هوایی آمریکا را پیچیده‌تر می‌کرد؛ جنگنده‌های چین می‌توانستند موشک‌های هوایی‑به‑هوایی پی‌ال‑16 (PL‑16) را از ۳۰۰ کیلومتر به هواپیماهای آمریکایی پرتاب کنند، یعنی دو برابر بردی که آمریکا می‌توانست بازگرداند. حاشیهٔ خطای پرواز بال‌های جنگندهٔ ناو به صفر رسید. نیروی هوایی ایالات متحده پیش از این با نیروی دریایی بر روی موشک هوایی‑به‑هوایی دوربرد جدید ایم‑۲۶۰ (AIM‑260) همکاری می‌کرد، اما تاریخ عملیاتی شدن این موشک بارها به تعویق افتاد. ایم‑۲۶۰ هر لحظه می‌تواند وارد خدمت شود، اما تا سال ۲۰۲۴ نیروی دریایی ایالات متحده دیگر حاضر به صبر کردن نبود. در یک برنامه اضطراری، توسعه‌دهندگان نیروی دریایی ایالات متحده (USN) به‌صورت مخفی موشک سطح‑به‑هوایی پرتاب‌شده از کشتی، Raytheon SM‑6، را برای پرتاب هوایی بازسازی کردند. ناوگان این موشک جدید، AIM‑174، را به‌وضوح در یک بازی جنگی دریایی در تابستان ۲۰۲۴ به میدان آورد. AIM‑174 حداقل ۲۴۰ کیلومتر پرواز می‌کند؛ این مسافت عملاً دو برابر برد برخورد F/A‑18 است و می‌تواند بمباران‌های چینی را آن‌قدر به عقب براند که در برخوردی در اقیانوس باز، این بمباران‌ها همیشه نتوانند نخست به ناوهای ایالات متحده شلیک کنند. اما ایالات متحده از AIM‑174 موقت راضی نبود؛ به‌ویژه چون ناوگان سطحی تقاضای بالایی برای SM‑6 که پایه آن بود، داشت. در دومین شگفتی موشکی در دو سال، مقامات ناوگان در ماه اوت موشک جدید LRAAM به نام AIM‑424 را معرفی کردند. این موشک، همانند AIM‑260، به‌گزارش‌ها نزدیک به ۳۰۰ مایل (۴۸۰ کیلومتر) برد دارد؛ احتمالاً برابر یا فراتر از برد بهترین موشک‌های هوایی‑به‑هوایی چین و اکثر موشک‌های ضد‑کشتی چینی است. هم‌اکنون در آزمایش‌های پروازی است و انتظار می‌رود طی دو سال آینده به ناوگان خط مقدم برسد. این دسته موشک‌های جدید در عرض چند سال، دفاع هوایی ایالات متحده را صدها کیلومتر گسترش داده‌اند. گسترش دیگری در دههٔ ۲۰۳۰ پیش‌بینی می‌شود؛ زمانی که جنگنده‌های دوربرد جدیدی که بوئینگ برای نیروی هوایی (USAF) و نیروی دریایی (USN) می‌سازد، وارد خدمت شوند. این جنگنده‌ها با AIM‑260 و AIM‑424 مسلح، می‌توانند جت‌های چینی و روسی را بیش از ۱۶۰۰ کیلومتر از پایگاه‌ها یا ناوهای خود هدف بگیرند و اگر به تانکرهای هوایی دسترسی داشته باشند، حتی فاصلهٔ بیشتری را پوشش دهند. برای اولین بار از زمان خروج F‑14 از خدمت ایالات متحده، ایالات متحده شروع به تعیین قواعد شدیدترین نبرد هوایی کرده است. موشک‌های جدیدی که این تحول اساسی در دفاع هوایی آمریکا را به‌وجود آورده‌اند، ارزان نیستند؛ هزینهٔ یک AIM‑174 حداقل ۴ میلیون دلار است و هزینهٔ AIM‑260 و AIM‑424 احتمالاً بیشتر است. قیمت سنگین ممکن است دلیل این باشد که هم‌پیمانان ایالات متحده هنوز برای خرید این LRAAMهای جدید صف نرفته‌اند. استرالیا اعلام کرده است که ۷۴۰ میلیون دلار اولیه برای خرید AIM‑260 صرف خواهد کرد. اما ژاپن تصمیم گرفته است LRAAM خود را توسعه دهد. به‌طور بلندپروازانه، ژاپنی‌ها طبق گزارش‌ها در حال کار بر روی یک نسخهٔ هوایی‑به‑هوایی موشک کروز ASM‑3 هستند. اگر موفق شود، برد آن می‌تواند بیش از ۵۰۰ کیلومتر باشد. اگر این پروژه موفق نشود، توکیو باید برنامهٔ پشتیبانی برای مسلح‌سازی جنگنده‌های خود با حداقل یکی از LRAAMهای آمریکایی داشته باشد. با همکاری، نیروهای ایالات متحده و متحدان می‌توانند سال‌ها پیشرفت چین در فضای هوایی غربی اقیانوس آرام را معکوس کنند؛ در صورت جنگ می‌توانند به هواپیماهای چینی شلیک کنند پیش از آنکه چین بتواند پاسخ دهد.
‏🔵 🧠 آیا او واقعاً ایران را دعوت کرد تا شهرهای کالیفرنیا را هدف بگیرد؟ ‏🏛 منبع: Asia Times ‏✍️ نویسنده: Julia Conley ‏📄 عنوان اصلی: Did he really invite Iran to take out California cities? ‏🔎 Donald Trump, Iran, San Diego, Los Angeles, Todd Gloria ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir
‏🔵 ۲/۳ ‏📌 چکیده: شهردار سن‌دیگو تاد گلوریا پس از سخنرانی رئیس‌جمهور ترامپ در نبراسکا که به‌طور خاص به حملهٔ نظامی یا هسته‌ای ایران به سن‌دیگو و لس آنجلس اشاره کرد و این‌گونه تهدیدها را «قیمت کمی» برای حفظ امنیت جهان توصیف نمود، از او خواست که شهرهای کالیفرنیایی را از حرف‌های جنگ‌پرهیزانه‌اش دور نگه دارد. گلوریا و سایر مقامات دموکراتیک از جمله فرماندار کالیفرنیا گاوی نووسام و شهردار لس آنجلس کارن باس، اظهارات «دیوانه‌وار و خطرناک» ترامپ را محکوم کردند و تأکید کردند که این شهرها قابل‌قربانی نیستند. جیم دموند، نامزد جمهوری‌خواه برای نمایندگی کالیفرنیا، نیز از این اظهارات جدا شد. سناتور الکس پادیلا به مادهٔ ۲۵ قانون اساسی اشاره کرد و گفت می‌توان رئیس‌جمهور را به‌دلیل ناتوانی در انجام وظایف برکنار کرد. «شهر ما را از حرف‌های جنگ‌پرهیزانه‌تان دور نگه دارید»، تاد گلوریا، شهردار سن‌دیگو، دوشنبه شب پس از آن‌که رئیس‌جمهور ترامپ در سخنرانی پراکنده‌اش در یک تجمع در نبراسکا به‌طور خاص به این شهر کالیفرنیایی اشارهٔ خشونت‌آمیزی کرد، گفت. گلوریا در میان چندین رهبر دموکراتیک که پس از اظهارات ترامپ—چند لحظه پس از پیش‌بینی او مبنی بر «پیروزی عظیم» حزب جمهوری‌خواه در انتخابات میانی ۳ نوامبر—خشمگین شدند، قرار داشت. ترامپ پیشنهاد داد که به حملهٔ نظامی یا هسته‌ای ایران به سن‌دیگو و لس آنجلس اعتراض نخواهد کرد. رئیس‌جمهور گفت که افزایش شدید قیمت بنزین، مواد غذایی و سایر نیازهای اساسی «قیمت کمی است که برای حفظ امنیت جهان—و ایمنی کشورمان—باید پرداخت شود». برخی ناظران ادعا کردند که رئیس‌جمهور صرفاً به «سبکی به‌ویژه گیج‌کننده» سخن می‌گفت، همان‌طور که دانیل دیل (Daniel Dale) اشاره کرد، و هدفش این نبود که این دو شهر را به‌عنوان خسارت جانبی قابل‌قبول نشان دهد. دیل افزود: «البته می‌توانید بگویید که برای رئیس‌جمهور نامناسب است که به‌طور سرسری احتمال نابودی یک شهر را مطرح کند.» او هشدار داد که ایران می‌تواند «یک شهر را نابود کند»، سپس افزود که «اجازه می‌دهم» این دو شهر سرسخت—که جمعاً ۵٫۲ میلیون نفر جمعیت دارند و بیش از ۲۰ میلیون نفر در مناطق اطرافشان ساکن‌اند—مورد حمله قرار گیرند. «اجازه بدهید لس آنجلس را نابود کنند. اجازه بدهید سن‌دیگو را نابود کنند»، ترامپ در تجمعی در گرند آیلند گفت. «این قیمت بسیار کمی است که باید پرداخت شود… زود تمام خواهد شد.» جمعیت با خنده و تشویق به اظهارات ترامپ واکنش نشان داد. رئیس‌جمهور بارها پایگاه‌های دموکراتیک چون لس آنجلس، شیکاگو و شهر زادگاه خود نیویورک سیتی را هدف حملات بیانی قرار داده است. او همچنین این شهرها را با اعزام مأموران مسلح فدرال در چارچوب برنامهٔ اخراج گسترده هدف قرار داده است. فرماندار کالیفرنیا گاوی نووسام (Gavin Newsom)، دموکراتی که نام او به‌عنوان نامزد محتمل ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ مطرح شده، اظهارات ترامپ را «دیوانه‌وار و خطرناک» محکوم کرد. نووسام گفت: «پس از فرستادن گارد ملی و نیروی دریایی برای اشغال کالیفرنیا، ترامپ اکنون می‌گوید دشمنان خارجی ما باید لس آنجلس و سن‌دیگو را «نابود» کنند». او بعدها نایب‌رییس‌جمهور و وزیر خارجهٔ ترامپ را به‌خاطر عدم اعتراض به این اظهارات سرزنش کرد. نووسام افزود: «سکوت جی‌دی ونس و مارکو روبیو امروز به‌سختی می‌شنود». گلوریا افزود که سن‌دیگو، که میزبان پایگاه‌های نظامی بزرگ است، «خسارت جانبی نیست. ما قابل‌قربانی نیستیم و هرگز «قیمت کمی برای پرداخت» نیستیم». کارن باس، شهردار لس آنجلس، ترامپ را متهم کرد که امنیت دومین شهر بزرگ کشور را به خطر انداخته است. باس گفت: «وظیفهٔ رئیس‌جمهور حفاظت از کشور است، نه تهدید فعال آن و تشویق به حملات بر جان‌های آمریکایی». «در مواجهه با تهدیدات بی‌مسئولیت، ما به‌عنوان ساکنان لس آنجلس می‌دانیم چگونه با هم بایستیم و شهرمان را محافظت کنیم». جیم دموند، جمهوری‌خواهی که برای نمایندگی در ناحیهٔ ۴۸ کالیفرنیا—واقع در سن‌دیگو—نامزد شده، نیز به سرعت خود را از اظهارات رئیس‌جمهور جدا کرد.
‏🔵 ۳/۳ اظهارات ترامپ چند روز پس از این گزارش شد که پنتاگون آماده است هزاران نیروی نظامی بیشتر و یک ناو جنگی سوم را به خاورمیانه بفرستد، در حالی که مذاکرات بین ایالات متحده و ایران همچنان بن‌بست است. قیمت بنزین نیز بالا مانده؛ به‌طور متوسط ۴٫۳۶ دلار برای هر گالن. تقریباً دو‑سوم پاسخ‌دهندگان نظرسنجی Associated Press در ماه ژوئن گفتند که از نحوهٔ مدیریت ترامپ جنگ، که او در فوریه بدون تأیید کنگره، همراه با اسرائیل آغاز کرد، رضایت ندارند. سناتور الکس پادیلا (د‑کالیفرنیا) پاسخی کوتاه به اظهارات ترامپ داد و به مادهٔ بیست‌وپنجم قانون اساسی اشاره کرد که به اعضای کابینهٔ رئیس‌جمهور اجازه می‌دهد او را از سمت برکنار کنند، چون نمی‌توانند وظایف ریاست‌جمهوری را انجام دهند. «مادهٔ بیست‌وپنجم، همین حالا» گفت پادیلا.
‏🟢 🧠 هزینه انسانی جنگی که هیچ‌کس حساب نمی‌کند: گوگرد، کود و ایمیلی از فلوریدا ‏🏛 منبع: Sonar21 ‏✍️ نویسنده: Larry C. Johnson ‏📄 عنوان اصلی: The Human Cost of The War Nobody Is Counting: Sulfur, Fertilizer and an Email from Florida ‏🔎 Strait of Hormuz, sulfur, fertilizer, Mosaic, OCP ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir
‏🟢 ۲/۳ ‏📌 چکیده: در هفت ماه گذشته، بسته شدن تنگه هرمز و تحریم‌های روسیه و چین منجر به کمبود شدید گوگرد شد؛ این ماده که در تبدیل به اسید سولفوریک برای تولید کود فسفاتی ضروری است، قیمت‌اش از حدود ۴۰۰ دلار تن به بیش از ۱٬۰۰۰ دلار تن ارتقا یافت. کمبود و هزینهٔ بالا باعث کاهش تولید شرکت Mosaic در ایالات متحده شد و در اوت ۲۰۲۴، ۲۰۶ کارگر در کارخانهٔ است. جیمز پیرش لوئیزیانا تا پایان اکتبر ممکن است شغل خود را از دست بدهند. این بحران زنجیرهٔ تأمین کود را تحت فشار قرار داده و کشاورزان آمریکایی را با قیمت‌های بالا و کمبود مواد اولیه مواجه ساخته است. برای هفت ماه، پوشش جنگ با ایران حول محور نفت می‌چرخید: شمارش تانکرها، قیمت برنت، میزان موجودی در ذخیره‌گاه استراتژیک نفت. به‌ندرت کسی خارج از حوزه تجارت کودهای شیمیایی متوجه شد که تنگه هرمز تقریباً نیمی از گوگرد حمل‌شده توسط کشتی‌های جهان را نیز حمل می‌کند. گوگرد جذابیتی ندارد؛ محصول فرعی تصفیه گاز اسیددار و نفت خام است و اکثر آمریکایی‌ها نمی‌دانند برای چه استفاده می‌شود. اما وقتی به اسید سولفوریک تبدیل می‌شود، جزئی ضروری در تولید کود فسفاتی می‌شود. بدون آن، سنگ فسفات همچنان سنگ می‌ماند. وقتی تنگه هرمز در ۲۸ فوریه بسته شد، این تأمین قطع شد. سپس روسیه صادرات گوگرد خود را ممنوع کرد و چین صادرات اسید سولفوریک را مسدود کرد؛ بنابراین کمبود تشدید شد. گوگردی که پیش از جنگ حدود ۴۰۰ دلار تن بود، اکنون بیش از ۱٬۰۰۰ دلار قیمت دارد. در ژوئیه، شرکت ملی نفت ابوظبی قیمت رسمی آن را یک هزار دلار تن اعلام کرد. اکثریت گوگرد مصرفی ایالات متحده در داخل کشور تولید می‌شود. این امر صنعت آمریکایی را محافظت نکرده است، چرا که گوگرد در بازار جهانی قیمت‌گذاری می‌شود. در ماه مه، Mosaic، بزرگ‌ترین تولیدکننده کود فسفاتی کشور، تولید خود را در کارخانه‌های بارتو در فلوریدا و فاوستینا در لوئیزیانا تقریباً به نصف کاهش داد. این شرکت پیش از آن دو کارخانه در برزیل را نیز تعطیل کرده بود. در ماه اوت، به ۲۰۶ کارگر در است. جیمز پیرش، لوئیزیانا اطلاع داد که تا ۳۰ اکتبر شغلشان را از دست خواهند داد و دلیل آن دسترسی محدود و هزینهٔ بالای گوگرد بود. در همین حال، OCP مراکش که بهتر با این کمبود سازگار شده است، همچنان کود را به بازاری در ایالات متحده می‌فرستد که واشنگتن در مارس دوباره برای آن بازگشوده بود. این موارد مجرد نیستند. در ۵ اکتبر، ایمیلی از یک کارمند Mosaic در فلوریدا دریافت کردم. او را S می‌نامم چون خواست نامش محرمانه بماند. همان صبح، به او و همکارانش اطلاع داده شد که معدن South Fort Meade تمام عملیات خود را متوقف خواهد کرد. بر اساس قانون WARN، آن‌ها ۶۰ روز پیش‌اطلاع دریافت کردند. برخی به معادن دیگر منتقل می‌شوند؛ اما او انتظار دارد اکثرشان در دسامبر اخراج شوند. او هنوز نمی‌داند در کدام گروه قرار می‌گیرد. S فعال سیاسی نیست. او سه بار برای ترامپ رای داده است. در ادامه متن نامه‌ای است که برایم نوشت: سلام لری. من به مصاحبه‌های شما گوش می‌دهم و واقعاً قدردان این هستم که بینش‌های خود را دربارهٔ اتفاقات جهان با ما به اشتراک می‌گذارید. دلیل نوشتن این نامه این است که من کارگر شرکت Mosaic در فلوریدا هستم. امروز، ۵ اکتبر، ساعت ۹ صبح به ما اطلاع داده شد که از همان روز، معدن South Fort Meade تمام عملیات خود را متوقف می‌کند. در نتیجه تمام استخراج فسفات در این معدن متوقف می‌شود. این تصمیم پس از کاهش تولید چندین واحد شیمیایی Mosaic که کود تولید می‌کنند، برای چند ماه آینده اتخاذ شده است. آن‌ها در تلاشند تا حد امکان کارمندان را به معادن دیگر منتقل کنند و جایگاه‌های خالی را پر کنند؛ اما بیشتر احتمال دارد که اخراج شوند. به‌دلیل قانون WARN، باید به ما ۶۰ روز پیش‌اطلاع می‌دادند. بنابراین از دسامبر، هر کس نتواند در مکان‌های دیگر جایگاهی پیدا کند، اخراج خواهد شد. من هنوز نمی‌دانم آیا جزو گروه اخراجی‌ها خواهم بود یا نه. برای چند روز دیگر، شاید چند هفته، تا زمانی که همه چیز ساماندهی شود، نمی‌دانم.
‏🟢 ۳/۳ دلیل تعلیق عملیات، قیمت بالا و کمبود گوگرد است — عامل اصلی. همچنین قیمت بالای دیزل بر تولید و عملیات معادن تأثیر می‌گذارد. این موارد را با قیمت‌های بالا برای کودهای شیمیایی ترکیب کنید؛ به دلیل گوگرد و دیزل گران، کشاورزان دیگر توان یا تمایل به پرداخت ندارند. علاوه بر آن، تعرفه‌های بالا و حذف ممنوعیت‌های وارداتی توسط ترامپ برای پتاس بلاروسی و کودهای روسی و مراکشی — که بسیار ارزان‌تر از آنچه ما می‌توانیم در حال حاضر تولید کنیم — ما را به شدت آسیب‌پذیر کرده است. جنگ پرآشوب ترامپ با ایران سرانجام به ما رسید. در حال حاضر، آن‌ها «امید» دارند که این وضعیت تنها شش ماه ادامه یابد؛ اما رئیس‌مان گفته است که احتمالاً حداقل دوازده ماه خواهد بود… به شرطی که امروز تنگه هرمز کاملاً باز شود. همه می‌دانیم که این اتفاق رخ نخواهد داد. اگر پس از انتخابات میانی ترامپ جنگ را از سر بگیرد، تعجب نمی‌کنم؛ من واقعاً پیش‌بینی می‌کنم این‌طور شود. او نمی‌تواند نکتهٔ شکست خود را درک کند. در صورت از سرگیری جنگ، انتظار دارم جمهوری اسلامی ایران نه تنها پاسخ دهد، بلکه اوضاع را تشدید کند. اگر چنین شد، خدا کمکمان کند. می‌توانم بگویم هر کسی که هنوز به نفع حزب جمهوری‌خواه رأی می‌داد، امروز تعداد زیادی رای‌دهنده را از دست داد: کارمندان، پیمانکارانی که امروز نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرند، و خانواده‌ها و دوستانشان. از این نقطه به کجا می‌رویم، نمی‌دانم؛ جالب خواهد بود ببینیم در سه تا چهار ماه آینده چه می‌شود. به هر حال، خواستم شما را در جریان بگذارم و یک نکتهٔ دیگر اضافه کنم. با احترام، S پ.ن: من دمکرات نیستم و سه بار برای ترامپ رأی دادم… به‌نظر می‌رسد این بار شوخی سر من است… امیدوارم دمکرات‌ها انتخابات میانی را به‌دست بگیرند، او را استیضاح کنند (ببخشید به زبان فرانسه) و از مقام برکنار سازند. برای من مهم نیست؛ می‌توانند او را به خاطر تمام فساد و جنایات جنگی‌اش به زندان بفرستند و کلیدهای آزادی را دور بیندازند. من شخصاً از حزب جمهوری‌خواه خسته شدم و برای حزب سوم رأی می‌دهم. حتی اگر بینی‌ام را بگیرم و زبانم را گاز بگیرم، برای کمک به این هدف به دمکرات‌ها رأی می‌دهم. بستن تنگه هرمز برای اکثر مردم به‌عنوان مسأله‌ای انتزاعی در نظر گرفته می‌شود؛ این ایمیل از «S» بعد انسانی این مشکل را نشان می‌دهد. تصور کنید شما همان مرد باشید. فصل تعطیلات — شکرگزاری، عید و کریسمس — در پیش است و شما با خطر از دست دادن شغل‌تان مواجهید که شامل از دست دادن مزایای بهداشتی نیز می‌شود. فکر نمی‌کنم ترامپ و همراهان جمهوری‌خواهش خشم زیرسطحی که در سراسر آمریکا در حال رشد است را درک کنند. سرهنگ ویلکرسون و من آخرین نشت تحلیل CIA را که پیش‌بینی‌کنندهٔ احتمال فروپاشی اسرائیل است، با دنی هایفونگ بررسی کردیم: من و «Z‑Man» برای بررسی اضطراب عربستان سعودی نسبت به حملهٔ حوثی‌ها بازگشتیم: گفتگوی عالی با براندون ویچارت دربارهٔ گزارش‌هایی که ترکیه و پاکستان نیروها را به عربستان سعودی می‌فرستند تا با حوثی‌ها مبارزه کنند: با سلیمان احمد دربارهٔ گزارش بی‌منطق که سوریه قصد دارد به جنگ یمن بپیوندد، بحث کردیم: از حمایت بی‌نظیر شما که برای خواندن یا اظهار نظر وقت می‌گذارید، سپاسگزارم. من هزینهٔ اشتراک دریافت نمی‌کنم و تبلیغ نمی‌پذیرم. می‌خواهم محتوا برای همهٔ علاقه‌مند به موضوعات مورد بحث در دسترس باشد. اگر مایل به اهدای کمک مالی هستید، لطفاً به این پیوند مراجعه کنید. ‏🔗 متن اصلی: https://sonar21.com/the-human-cost-of-the-war-nobody-is-counting-sulfur-fertilizer-and-an-email-from-florida/
‏🔴 🧠 گوگرد و اوره: نقش آن‌ها در اقتصاد جهانی و کسانی که بیشترین آسیب را از قطع‌خدمات خلیج فارس می‌بینند ‏🏛 منبع: Sonar21 ‏✍️ نویسنده: Larry C. Johnson ‏📄 عنوان اصلی: Sulfur and Urea: Their role in the global economy and who is hurt most by the Persian Gulf cutoff ‏🔎 Strait of Hormuz, urea, sulfur, Iran, India ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir
‏🔴 ۲/۵ ‏📌 چکیده: آسیب اقتصادی ناشی از بسته شدن تنگه هرمز فراتر از نفت خام است؛ اوره و گوگرد که خلیج فارس بزرگ‌ترین صادرکنندهٔ آن‌هاست، به‌صورت حیاتی در زنجیره‌های تولید غذا، کودهای فسفات و فرآیندهای هیدرومتالورژی نقش دارند. قطع‌سازی ۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۶ باعث کاهش ۸۳ ٪ صادرات اوره و حذف حدود ۲ میلیون تن کود هفتگی شد و قیمت گوگرد را به‌سختی به‌بالا نگه داشته است. هند، بنگلادش، پاکستان و سری‌لانکا در بخش اوره، و اندونزی، کنگو، زامبیا و شیلی در بخش گوگرد به‌عنوان بیشترین آسیب‌پذیران شناخته می‌شوند؛ در حالی که تولیدکنندگانی خارج از تنگه و کشورهای دارای گاز یا اسید خودکفا نسبتاً ایمن مانده‌اند. قیمت اوره پس از اوج‌گیری به‌سوی سطوح پیشین بازگشت، اما قیمت گوگرد به‌دلیل محدودیت‌های صادراتی روسیه و چین همچنان بالا باقی مانده است. آسیب اقتصادی جهانی ناشی از بسته شدن تنگه هرمز برای اکثر سیاست‌گذاران به‌طور کلی درک نشده است. در مباحث عمومی و سیاست‌گذاری دربارهٔ بسته شدن تنگه هرمز، تمرکز بر نفت خام است: شمارش تانکرها، قیمت برنت و ذخایر استراتژیک نفت. این تمرکز قابل‌فهم است، اما بخش زیادی از خسارت را نادیده می‌گیرد. خلیج فارس نیز یکی از بزرگ‌ترین تأمین‌کنندگان جهانی گاز مایع (LNG)، اوره، گوگرد و هلیوم است. هر یک از این کالاها به بخشی متفاوت از اقتصاد جهان می‌خورند (گازهای صنعتی و انرژی، تولید غذا، کود فسفات و تصفیه فلزات، و نیمه‌رساناها و تصویربرداری پزشکی) و هیچ‌یک را نمی‌توان همانند نفت با برداشت از ذخیره اضطراری جایگزین کرد. از دست رفتن این جریان‌ها توجهی جزئی نسبت به نفت دریافت کرده است؛ هرچند برای چندین کشور وابسته به واردات، این شوک پیامدهای جدی‌تری داشته است. این مقاله به دو کالای نادیده‌گرفته‌شدهٔ این حوزه، یعنی گوگرد و اوره، می‌پردازد. ابتدا توضیح می‌دهد چرا این کالاها برای اقتصاد جهانی اهمیت دارند، سپس میزان تولید کشورهای خلیج فارس را بیان می‌کند و کشورهایی را که بیشترین ضرر را از قطع‌ترافیک تحمل می‌کنند، شناسایی می‌نماید. گاز مایع (LNG) فقط در جایی که به تولید کود مرتبط باشد وارد تحلیل می‌شود؛ هلیوم در محدودهٔ این مقاله قرار نمی‌گیرد. اوره و گوگرد کالاهای حجمی کم‌ارزش هستند که زیر دو سیستم تولیدی کلیدی جهان — غذا و فلزات — قرار دارند. اوره مهم‌ترین کود نیتروژنی جهان است. گوگرد که به اسید سولفوریک تبدیل می‌شود، ورودی ضروری برای تولید کود فسفات و شست‌وشوی مس، نیکل و کبالت است. خلیج فارس بزرگ‌ترین منبع صادراتی هر دو کالاست و بسته شدن مؤثر تنگه هرمز از ۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، اکثر این عرضه را از بازارهای جهانی حذف کرده است. آسیب به‌صورت مساوی توزیع نشده است. کشورهایی که بیشترین ضربه را می‌خورند، سه ویژگی مشترک دارند: وابستگی شدید به واردات محصول خلیج فارس، عدم وجود یا کمبود جایگزین داخلی، و ذخایر اندک. بر این پایه، بیشترین آسیب را هند، بنگلادش، پاکستان، سری‌لانکا و نپال در جنوب آسیا؛ برزیل و استرالیا در میان صادرکنندگان بزرگ کشاورزی؛ اندونزی، جمهوری‌دموکراتیک کنگو، زامبیا و شیلی در بخش گوگرد‑به‑فلزات؛ مراکش و چین به‌عنوان تولیدکنندگان فسفات؛ و گروهی از واردکنندگان کم‌درآمد شرق و جنوب آفریقا که تحلیل WTO آن‌ها را بیشترین معرض خطر می‌داند، تحمل می‌کنند. قیمت اوره پس از اوج‌گیری آوریل، عمدتاً به‌دلیل سهمیه‌های صادراتی چین و کاهش تقاضا، به سطوح قبلی بازگشت. اما گوگرد این روند را نداشته؛ زیرا یک محصول فرعی است که جایگزین سریع ندارد و روسیه و چین همزمان صادرات خود را محدود کرده‌اند. بنابراین شوک گوگرد پایدارتر و کمتر مورد توجه قرار گرفته است. چرا اوره مهم است اوره (۴۶٪ نیتروژن) پرکاربردترین کود نیتروژنی در بازارهای جهانی است و ارزان‌ترین راه برای تأمین نیتروژن به محصولات غلاتی چون برنج، گندم و ذرت محسوب می‌شود. این ماده از تبدیل گاز طبیعی به آمونیاک و سپس واکنش آمونیاک با دی‌اکسید کربن به دست می‌آید. گاز حدود سه‌چهارم یا بیش از هزینهٔ نقدی تولید را تشکیل می‌دهد؛ به همین دلیل صنعت در مناطقی که گاز ارزان‌تر است متمرکز شده است: خلیج فارس، روسیه، شمال آفریقا و برای مصرف داخلی چین.
‏🔴 ۳/۵ نیتروژن را نمی‌توان برای یک دورهٔ کشت حذف کرد بدون اینکه محصول کاهش یابد؛ بنابراین تقاضا در کوتاه‌مدت کشسان نیست. وقتی اوره برای کشاورزان هزینه‌پذیر نیست، در کشورهای کم‌درآمد مصرف آن کم می‌شود و محصول در برداشت بعدی افت می‌کند؛ اثر قیمت غذا پس از آن با تاخیر ظاهر می‌شود. فراتر از کشاورزی، اوره در مایع اگزوز دیزل برای کامیون‌ها، در رزین‌های اوره‑فرمالدهید برای پنل‌های چوبی و در خوراک دام به کار می‌رود. وزن خلیج در تجارت اوره برآوردهای سهم خلیج بسته به تعریف متفاوت است (تولید در مقابل صادرات، خاورمیانه در مقابل فقط وابسته به هرمز، تجارت دریایی در مقابل کل تجارت)، اما همگی نشان می‌دهند که این منطقه بزرگ‌ترین منبع منفرد است: • آرگوس (Argus) صادرات اورهٔ خاورمیانه را حدود ۲۰ میلیون تن در سال برآورد می‌کند؛ این مقدار تقریباً ۳۵ ٪ از تجارت دریایی است و بیش از ۱۷ میلیون تن در سال یا داخل هرمز بارگیری می‌شود یا از ایران می‌آید. • رابو‌ریسرچ (RaboResearch) تخمین می‌زند که حدود ۳۰ ٪ از اورهٔ جهانی به‌طور معمول از طریق این تنگه عبور می‌کند؛ NDSU خلیج را حدود ۴۳ ٪ از صادرات اورهٔ دریایی می‌داند؛ یک مقالهٔ سناریویی روزنامهٔ فارم‌داک دِیلی (farmdoc daily) حدود ۴۰ ٪ از اورهٔ تجاری جهانی را به کار می‌گیرد. • آی‌اف‌ای (IFA) برآورد می‌کند که حدود ۱۲ میلیون تن در سال اوره از طریق هرمز عبور می‌کند. چرا گوگرد مهم است گوگرد تقریباً به‌طور کامل به دلیل اسید سولفوریک مهم است؛ این اسید پرمصرف‌ترین مادهٔ شیمیایی صنعتی در جهان است. بزرگ‌ترین کاربرد آن اسیددهی سنگ فسفات برای تولید اسید فسفریک و از آن کودهای DAP، MAP و TSP است. کاربرد استراتژیک دوم هیدرومتالورژی است: حل‌کردن انباشته و هم‌زدن سنگ‌های مس (SX‑EW) و حل‌کردن اسیدی تحت فشار بالا (HPAL) از لیتیوریت‌های نیکل و کبالت، که ستون فقرات صنعت فلزات باتری ایندونزی را تشکیل می‌دهد. اسید سولفوریک همچنین در پالایش نفت، رنگدانهٔ دی‌اکسید تیتانیوم، ویسکوز، کاغذ و تصفیه آب به کار می‌رود. دو ویژگی باعث می‌شوند که شوک‌های گوگرد به‌طور غیرعادی شدید باشند. نخست، تقریباً تمام گوگرد عنصر فرعی حذف هیدروژن سولفید از گازهای اسیدی و نفت خام است؛ بنابراین هیچ تولید‌کننده‌ای نمی‌تواند در واکنش به افزایش قیمت، تولید را افزایش دهد. دوم، مصرف‌کنندگانی که فلزات را پردازش می‌کنند معمولاً نمی‌توانند به‌صورت جزئی کار کنند؛ کلپر (Kpler) اشاره می‌کند که کارخانجات HPAL عملاً یا روشن یا خاموش هستند. مقیاس مواجهه با فلزات • SX‑EW حدود ۱۵ ٪ از خروجی جهانی کاتد مس را تشکیل می‌دهد و در جمهوری‌دموکراتیک کنگو، شیلی و ایالات متحده متمرکز است؛ مصرف اسید بسته به درجه معدن بین حدود ۳ تا بیش از ۲۰ تن در هر تن مس متغیر است (کلپر). • نیکل HPAL برای هر تن نیکل تقریباً ۱۰ تن گوگرد نیاز دارد؛ بنابراین هر افزایش ۱۰۰ دلار در تن گوگرد هزینه نیکل را حدود ۱٬۰۰۰ دلار در تن افزایش می‌دهد (Red Door Research از طریق S&P Global). • یک برآورد صنعتی می‌گوید که بدون اسید سولفوریک حدود ۳۰ ٪ از فرآیند نیکل، ۵۰ ٪ از فرآیند مس و ۷۰ ٪ از فرآیند کبالت متوقف می‌شود (SunSirs). این را به‌عنوان یک نشانه در نظر بگیرید. وزن خلیج در تجارت گوگرد خاورمیانه حدود یک‌چهارم گوگرد جهان را تولید می‌کند اما تقریباً ۴۵ ٪ از تجارت دریایی را تأمین می‌نماید (SMM). آی‌اف‌ای سهم را ۴۹ ٪ از تجارت جهانی گوگرد برآورد می‌کند، یعنی حدود ۱۵ میلیون تن در سال از طریق هرمز؛ S&P Global حدود ۲۰ میلیون تن در سال، نیمهٔ عرضهٔ تجاری، را ذکر می‌کند. چون کشورهای خلیج مصرف کمی از آنچه استخراج می‌کنند دارند، تقریباً تمام آن صادر می‌شود. نگاه کلی به تولید خلیج گوگرد (USGS MCS 2026، تمام اشکال، هزار تن متریک) سهم‌ها بر پایهٔ ارقام USGS محاسبه شده‌اند؛ عراق، بحرین و عمان توسط USGS به‌صورت جداگانه ذکر نشده‌اند و خروجی آن‌ها کوچک فرض می‌شود (عمان چند صد هزار تن؛ بحرین و عراق کمتر)، اما این‌ها برآورد هستند، نه آمار مستند. اوره (ظرفیت یا تولید، میلیون تن متریک در سال) برخی پایگاه‌های تجاری خروجی اورهٔ بحرین را بیش از ۶ میلیون تن و ایران را بیش از ۱۱ میلیون تن اعلام می‌کنند؛ این مقادیر از ظرفیت شناخته‌شدهٔ کارخانه‌ها فراتر رفته و قابل اطمینان نیستند. دو کارخانهٔ عمان که خارج از تنگه واقع‌اند، همچنان به صادرات ادامه می‌دهند. قطع‌سازی ۲۰۲۶ و تکان‌های ترکیبی