‏🔺 #اسرائیل #فلسطین 🧠 ارتش اسرائیل خانه‌ای که دو خانواده فلسطینی را در نزدیکی خِبرون مسکن می‌داد، تخریب کرد ‏🏛 منبع: Middle East Monitor ‏✍️ نویسنده: Mehdi Editor ‏📄 عنوان اصلی: Israeli army demolishes home housing two Palestinian families near Hebron ‏🔎 Hebron, West Bank, Area C, demolition, Gaza war #تحلیل_راهبردی #خاورمیانه #جنگ #Middle_East_Monitor ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏🔺 ۲/۲ ارتش اسرائیل دو خانواده فلسطینی را در خانه‌ای نزدیک هبرون در کرانه باختری اشغال‌شده، دوشنبه تخریب کرد و هر دو خانواده را بی‌سرپناه گذاشت؛ آنادولو گزارش می‌دهد. ماشین‌آلات سنگین ساختمان را در خالیت‌الدیرات فرو ریختند، در حالی که سربازان اسرائیلی در نزدیکی ایستاده بودند و فلسطینیان تماشا می‌کردند. صاحب‌خانه فاریس محمد گفت نیروهای اسرائیلی صبح رسیدند و به دلیل نداشتن مجوز ساخت، کار تخریب را آغاز کردند. او افزود خانهٔ ۱۳۰ مترمربع شامل دو بخش بود که دو خانواده در آن ساکن بودند. «آنها در ۲۵ دقیقه خانه‌ای را که سال‌ها ساختیم تخریب کردند»، محمد گفت. این ملک در ناحیهٔ C کرانه باختری قرار داشت. محمد گفت فلسطینیان با وجود سال‌ها ساکن بودن در این منطقه، از دریافت مجوز ساخت محروم شده‌اند و افزود خانواده‌اش بر روی زمین خود می‌ماند. بر اساس ارقام رسمی فلسطینیان، اسرائیل در نیمهٔ اول ۲۰۲۶، ۳۴۱ عملیات تخریب شامل ۷۴۰ سازهٔ فلسطینی را انجام داد و ۲۵۴ اعلان تخریب صادر کرد. از زمان آغاز جنگ نسل‌کشی بر غزه در اکتبر ۲۰۲۳، ارتش اسرائیل و اشغالگران حملات خود را در کرانه باختری تشدید کرده‌اند؛ این حملات شامل کشت، دستگیری، جابجایی، تخریب خانه‌ها، مسطح‌سازی زمین و گسترش غیرقانونی شهرک‌هاست. ‏🔗 متن اصلی: https://www.middleeastmonitor.com/20261005-israeli-army-demolishes-home-housing-two-palestinian-families-near-hebron/

‏🔻 #یمن 🧠 فرودگاه عدن یمن توسط دو موشک حوثی هدف قرار گرفت، بدون تلفات ‏🏛 منبع: Middle East Monitor ‏✍️ نویسنده: Mehdi Editor ‏📄 عنوان اصلی: Yemen’s Aden airport targeted by two Houthi missiles, with no casualties ‏🔎 Houthi, Aden International Airport, missiles, Yemen, Houthi group #تحلیل_راهبردی #خاورمیانه #جنگ #Middle_East_Monitor ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏🔻 ۲/۲ اداره امنیتی عدن اعلام کرد که فرودگاه بین‌المللی عدن اوایل روز چهارشنبه هدف دو موشک شلیک‌شده توسط گروه حوثی قرار گرفت و هیچ تلفات گزارش نشده است. در بیانیه‌ای این اداره گفت حمله به یک تسهیلات حیاتی غیرنظامی هدف گرفته و جان مسافران، کارگران و خدمه پرواز را در معرض خطر قرار داده است. همچنین افزود مقامات ذی‌ربط اقدامات لازم برای رسیدگی به پیامدها را آغاز کرده‌اند و امنیت و تدابیر پیشگیرانه را در فرودگاه و اطراف آن تقویت می‌کنند. بیانیه اشاره کرد که فرودگاه عدن به‌عنوان دروازه هوایی برای افراد از نقاط مختلف یمن، به‌ویژه بیماران و کسانی که برای درمان پزشکی سفر می‌کنند، و همچنین دانشجویان، کارگران و سایر مسافران عمل می‌کند. این حمله ایمنی مسافران، کارگران و خدمه پرواز را تهدید کرده و هوانوردی غیرنظامی را در معرض خطر قرار داده است. اداره امنیتی از رسانه‌ها و کاربران شبکه‌های اجتماعی درخواست کرد تا اطلاعات را صحت‌سنجی کنند، برای به‌روزرسانی‌های مربوط به اقدامات امنیتی و عملیات فرودگاه به منابع رسمی تکیه نمایند و از پخش شایعات و اطلاعات غیرمستند خودداری کنند. ‏🔗 متن اصلی: https://www.middleeastmonitor.com/20261007-yemens-aden-airport-targeted-by-two-houthi-missiles-with-no-casualties/

‏💠 #آمریکا #ایران 🧠 نظامی ایالات متحده در محافظت از پایگاه‌های خود در مواجهه با جنگ ناموفق با ایران دچار مشکل است ‏🏛 منبع: The Intercept ‏✍️ نویسنده: Nick Turse ‏📄 عنوان اصلی: The U.S. Military Struggles to Protect Its Bases Amid Failing Iran War ‏🔎 B-1 Bombers, Royal Air Force Fairford, Islamic Revolutionary Guard Corps, Pete Hegseth, Donald Trump #تحلیل_راهبردی #خاورمیانه #آمریکا_و_کانادا #جنگ #روابط_بین_الملل #The_Intercept ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏💠 ۲/۵ ‏📌 چکیده: نیروی نظامی ایالات متحده پس از سلسله‌ای از حملات مخرب ایرانی به پایگاه‌های خاورمیانه، به‌دلیل ترس از حملهٔ قریب‌الوقوع، ۱۲ بمب‌افکن B‑1 را از پایگاه هوایی رائل ایرو فورس فِیرفورد در بریتانیا بازگرداند؛ مقامات آمریکایی این تهدید را طرحی پیشرفته و ترکیبی با چندین پهپاد توصیف کردند. حملات ترکیبی موشک و پهپاد ایران تا کنون بیش از ۱۵ پایگاه را ویران کرده، ۱۹ نیروی آمریکایی کشته و نزدیک به ۹۰۰ نفر زخمی شده و موشک‌های پاتریوت و THAAD به‌طور چشمگیری کاهش یافته‌اند. در پی این فشارها، آمریکا از عراق عقب‌نشینی کرد و نیروهای خود در خاورمیانه با مشکلات لجستیکی و کمبود تجهیزات دفاعی مواجه‌اند. ایران نیز با استراتژی «تمام‌سرانه» و تهدید به هدف قرار دادن هر پایگاهی که برای حمله به سرزمینش استفاده شود، ادامهٔ فشار نظامی را اعلام کرده است. نیروی نظامی ایالات متحده در حفظ پایگاه‌های خارجی خود در میانهٔ درگیری با ایران که از کنترل خودخواندهٔ وزیر جنگ پیت هگست فراتر رفته، با مشکل جدی مواجه شده است. پس از سلسله‌ای از حملات مخرب به پایگاه‌ها در سراسر خاورمیانه، بمب‌افکن‌های طولانی‌برد ایالات متحده مستقر در بریتانیا، روز یکشنبه به دلیل ترس از حملهٔ قریب‌الوقوع ایرانی، به پایگاه‌های اصلی خود در آمریکا بازگشتند. یک مقام آمریکایی تهدید را «طرحی پیشرفته برای حمله به» پایگاه هوایی رائل ایرو فورس فِیرفورد با «چندین پهپاد» توصیف کرد؛ این طرح می‌توانست به کابوسی نظامی و روابط عمومی تبدیل شود. او افزود که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ممکن است شهروندان بریتانیایی را برای ایفای نقش در این طرح جذب کرده باشد؛ این مسأله آن‌قدر پنتاگون را ناآرام کرد که تصمیم غیرعادی برداشت ۱۲ بمب‌افکن B‑1 از این پایگاه که نقش کلیدی در جنگ آمریکا داشته، اتخاذ شد. مقام دوم آن را «طرحی پیچیده» و بخشی از «استراتژی ترکیبی» جنگ نامتقارن ایران نامید که پنتاگون را مجبور به اتخاذ اقدامات رادیکال کرد. «تهدیدهایی وجود داشت»، رئیس‌جمهور دونالد ترامپ روز دوشنبه هنگام پرسیده شدن دربارهٔ بمب‌افکن‌ها گفت و افزود که رها کردن هواپیماها تنها موجب تحریک حمله می‌شود. ناتوانی در حفظ ایمنی هواپیماهای آمریکا در پایگاهی در شمال‑غرب لندن، همزمان با افزایش حملات به پست‌های نظامی آمریکا در سراسر جهان رخ می‌دهد. حملات ترکیبی پهپادها و موشک‌های بالستیک ایرانی، نیروهای آمریکایی را کشته و زخمی کرده، تعداد بیشتری را در معرض خطر قرار داده و بسیاری از پست‌های خاورمیانه را تخریب یا آسیب‌دیده‌اند. برخی پایگاه‌های کلیدی به حدی ویران شده‌اند که عملیات آمریکا به‌طور اساسی مختل شده و بر پایهٔ گفتهٔ مقام دوم، «وضعیت پایگاه‌ها در این منطقه شاید هرگز به حالت قبلی بازنگردد». این حملات همچنین به تأسیسات مشترکی که توسط متحدین آمریکا اداره می‌شوند، هدف قرار دادند. در ماه مارس، ایران حملهٔ پهپادی به پایگاه هوایی بریتانیایی در آکروتیری، قبرس، انجام داد و به تسهیلاتی که نیروی نظامی آمریکا سال‌ها به آن وابسته بود، صدمه زد. ایران همچنین پایگاه مشترک بریتانیایی‑آمریکایی در جزیرهٔ دیگو گارسیا اقیانوس هند را هدف گرفت؛ این پایگاه به‌تدریج به محور اصلی تلاش‌های جنگی آمریکا تبدیل شده است. چیزی که ترامپ «سفر کوتاهی» نامید، به زخم عفونی برای نیروی نظامی آمریکا تبدیل شده است. اگرچه ترامپ و پیت هگست ماه‌ها ادعا می‌کردند که نیروی نظامی ایران نابود شده، ایران بیش از ۱۵ پایگاه در خاورمیانه را هدف گرفته است. آمار رسمی تلفات آمریکا ۱۹ کشته و نزدیک به ۹۰۰ مجروح است که بیشترین کشته‌ها از ماه ژوئیه به بعد رخ داده‌اند، پس از آن‌که دولت ترامپ اعلام کرد جنگ پایان یافته. تعداد واقعی تلفات بیشتر است و به‌طور مداوم توسط یک مقام دفاعی به عنوان «پوشش» مخفی و دستکاری می‌شود. مقام نخست آمریکا گفت ایران در حال اجرای استراتژی «تمام‌سرانه» است؛ این کشور حساب می‌کند که می‌تواند ویرانی اقتصادی را طولانی‌تر از توان آمریکا برای ادامهٔ جنگ ناموفق و برنامهٔ پرهزینه و دشوار محاصرهٔ ناوگان و همراهی در تنگه هرمز تحمل کند، در حالی که با ناآرامی‌های اقتصادی جهانی ناشی از قیمت‌های سرسخت بالا و عدم کاهش به سطوح پیش‌جنگی، علیرغم بازگشت جریان نفت از سایر کشورهای خلیج به حالت عادی، دست و پنجه نرم می‌کند.

‏💠 ۳/۵ بردن بمب‌افکن‌ها از فِیرفورد تنها چند روز پس از آن بود که دولت بریتانیا شش مظنون را در ارتباط با حملهٔ مشکوک به همان پایگاه بازداشت کرد. نخست‌وزیر بریتانستان اندی برنهم اعلام کرد شواهد قوی‌ای وجود دارد که ایران در این حادثه نقش داشته است. این افراد بعدها با ضمانت آزاد شدند و این اقدام باعث انتقاد ترامپ شد. سپاه پاسداران در ژوئیه هشدار داد که «هر پایگاهی که برای حمله به سرزمین ایران استفاده شود، هدف مشروع نیروهای ما است». دوشنبه، فرمانده کل ارتش ایران، سرتیپ یک‌ستاره امیر حاتمی، «نیاز به هر اقدام خلاقانه‌ای که بتواند محاسبات دشمن را مختل کند» را تأکید کرد؛ این گفته‌ها بر پایه گزارشی از خبرگزاری جمهوری اسلامی است. مقامات آمریکایی نیز تهدیدهای اضافی علیه پایگاه‌های دیگر در اروپا، از جمله پایگاه هوایی رمشتاین در آلمان، را یاد کردند. این اولین باری نیست که ایالات متحده برای محافظت از دارایی‌های خود در برابر تهدید فرضی ایرانیان به‌سرعت واکنش نشان می‌دهد. در ژوئیه، خود ترامپ به‌صورت مخفیانه سوار یک کامیون پذیرایی شد و با یک هواپیمای نظامی از ترکیه فرار کرد، چرا که آمریکا از احتمال حمله ایرانی به هواپیمای ریاست‌جمهوری نگران بود. ترامپ پیش‌تر در اجلاس ناتو در آنکارا گفته بود که ایران «هدف شماره یک» اوست. بر خلاف فرمانده کل خود، نیروهای آمریکایی نتوانسته‌اند هنگام حملاتی که سپاه پاسداران دفاع هوایی آمریکا را در خاورمیانه غلبه کرد، از پایگاه‌ها و کشتی‌های خود فرار کنند. گزارشی اخیر از بازرس کل پنتاگون نشان داد که حملات ایرانی «صدها ساختمان و سازه در پایگاه‌های آمریکایی در کویت، بحرین، قطر، امارات، عربستان سعودی، عراق، عمان و اردن را تخریب و ویران کرد». پرسنل نیروی هوایی به تنهایی در طول ۳۸ روز گذشته بیش از ۱٬۲۰۰ «هشدار قرمز» — کد رسمی برای حمله قریب‌الوقوع موشکی، هوایی یا زمینی — دریافت کردند، به گفته سرلشکر کِن ویلسباخ، رئیس ستاد نیروی هوایی. در ۱ مارس، حمله‌ای با پهپاد به بندر شعیبه در کویت شش نیروی آمریکایی را کشت؛ این کشته‌ترین حمله شناخته‌شده ایرانی علیه نیروهای آمریکایی در جنگ بود؛ ده‌ها نفر دیگر نیز زخمی شدند. در ژوئیه، حمله‌ای ایرانی به پایگاه هوایی موفق سَلْتی در اردن سه سرباز واحدهای دفاع هوایی را کشت که «در زمان حمله به فعالیت ضدهوایی مشغول نبودند»، بر پایه گفته‌های «یک مقام دفاعی» که به دلیل عدم اجازه برای افشای اطلاعات، به‌صورت ناشناس صحبت کرد. چندین هواپیمای نظامی آمریکایی نیز در این حمله آسیب دیدند، از جمله یک A‑10 Thunderbolt و هشت جنگنده F‑15. این‌ها جزو ده‌ها هواپیمای آمریکایی هستند که تا کنون در جنگ نابود یا آسیب دیده‌اند، شامل چهار جنگنده F‑15، ۱۲ هواپیمای سوخت‌رسان KC‑135 و تا ۳۰ پهپاد MQ‑9 ریپر، بر اساس گزارش بازرس کل. طبق تحلیل مارس توسط مؤسسهٔ خدمات مشترک سلطنتی، ایالات متحده و متحدانش در تنها ۱۶ روز اول جنگ بیش از ۱۱٬000 مهمات، از جمله مقدار زیادی موشک دفاعی، مصرف کردند. حدود ۶۵ درصد موشک‌های پاتریوت بین فوریه و ژوئیه به کار رفته و از مجموع پیش از جنگ ۲٬330 عدد، کمتر از ۸۳۰ عدد باقی مانده است؛ این ارقام بر پایه تحلیل مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی ارائه شده‌اند. تعداد موشک‌های THAAD از بیش از ۴۵۰ به کمتر از ۲۷۰ کاهش یافته است. امیرالکتران براد کوپر، رئیس فرماندهی مرکزی ایالات متحده، ماه گذشته خطر کمبود این موشک‌ها را کم‌اهمیت جلوه داد و به برنامهٔ «۶۰ دقیقه» سی‌بی‌اس گفت که برای ایمنی نیروهای آمریکایی نگران نیست. او گفت: «من اصلاً نگران نیستم» وقتی دربارهٔ دفاع در برابر حملات ایرانی سؤال شد. مرکز فرماندهی (CENTCOM) وقتی از او پرسید که آیا در صورت کشته یا زخمی شدن نیروهای آمریکایی در حملات آینده استعفا می‌دهد، پاسخی نداد.

‏💠 ۴/۵ در آغاز جنگ، حمله‌ای ترکیبی از موشک و پهپاد ایرانی زیرساخت‌های نیروی دریایی را در منامه، بحرین، که مهم‌ترین مرکز لجستیکی ایالات متحده در منطقه است، نابود کرد. پنتاگون ماه‌ها می‌گفت این ضربات عملیات نظامی را به‌طور قابل‌توجهی مختل نکرده‌اند؛ اما معاون وزیر نیروی دریایی، هونگ کائو (Hung Cao) ماه پیش اعتراف کرد که «بحرین را به‌کل ویران کردند». تحقیقی در وال استریت ژورنال پیش از این نشان داد بازسازی مقر ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکا، پادگان‌ها و برج‌های مخابراتی در پایگاه پشتیبانی نیروی دریایی بحرین می‌تواند بیش از ۴۰۰ میلیون دلار هزینه شود؛ نخستین مقام آمریکایی این رقم را به «The Intercept» گفت که در صورت اجرا، احتمالاً کم‌ارزش‌سازی است. نیروی دریایی مرکزی این پرسش‌ها را به CENTCOM ارجاع داد که پاسخی نداد. پس از نابودی پایگاه ناوگان پنجم و در دسترس بودن سایر بنادر منطقه برای موشک‌ها و پهپادهای ایرانی، نیروی دریایی با چالشی سنگین مواجه شد: حفظ ناوگانی بیش از ۲۴ کشتی، از جمله دو ناو هواپیمابر عظیم و تعداد زیادی ناوشکن و ناو‌کروز موشکی، زیردریایی‌های حمله‌ای یا کشتی‌های تأمین‌کننده که همزمان مستقر می‌شوند. این به این معناست که کشتی‌های نیروی دریایی باید موادغذایی و سوخت را بیش از ۲٬۰۰۰ مایل از پایگاه دیگو گارسیا (Diego Garcia) جابه‌جا کنند. گزارش بازرسی کل نشان داد تغییر «پایگاه‌های دریایی و بنادر پشتیبانی» چالش‌های قابل‌توجهی ایجاد کرده؛ به‌ویژه «مشکل جابجایی پشتیبانی لجستیکی و زیرساخت‌ها به دیگو گارسیا» و دشواری «سفرهای طولانی‌مدت دریا که دوره‌های لجستیکی ۱۴ تا ۱۸ روزه می‌طلبند». دریانوردان و نیروی‌دریایی‌ها به‌طور مداوم در معرض خطر قرار گرفتند. گروه حمله‌کامی ناو هواپیمابر یو‌اس‌اس جرالد آر فورد (USS Gerald R. Ford) مأموریتی رکوردشکن ۱۱ ماهه به‌پایان رساند که شامل حمله به ونزوئلا نیز بود. در شرایط عادی، یک ناو هر ماه یک‌بار به بندر می‌رسید تا خدمه‌اش استراحت کند. بر اساس یک تقدیر واحد ریاست‌جمهوری، این ناو در طول مأموریت خود در خاورمیانه «به‌طور مستمر تحت تهدید موشک‌های دشمن و پهپادهای تک‌سویه» بود. به‌تازگی، سپاه پاسداران (IRGC) با موشک‌های بالستیک ناو هواپیمابر دیگری و ناوشکن موشکی‌راهنما را هدف قرار داد، طبق گزارش مرکز فرماندهی. همچنین، در حمله‌ای ایرانی به یک کشتی تجاری در تنگه هرمز ماه گذشته، دریانوردان صدمه دیدند؛ دو مقام آمریکایی گفتند این دریانوردان ممکن است از جمله صدمات مغزی رنج ببرند. در میانه جنگ ناموفق با ایران، نیروهای آمریکایی هفته گذشته از عراق همسایه عقب‌نشینی کردند و بیش از دو دهه اشغال نظامی و عملیات‌های خونین و رنج‌های غیرنظامی را به‌پایان بردند. سپاه پاسداران (IRGC) در پیامی که به قدرت مقاومت ملی می‌پرداخت، اعلام کرد: «اخراج آمریکا از عراق نتیجهٔ پایداری این کشور در استقلال خود است». سیاستمداران بغداد نیز این عقب‌نشینی را جشن گرفتند؛ نخست‌وزیر عراقی علی ال‌زیدی (Ali al-Zaidi) به‌طور رسمی اول‌اکتبر را «روز حاکمیت و استقلال» اعلام کرد. علیرغم ادعاهای دولت ترامپ، جنگ ایران همچنان گسترش می‌یابد. ماه گذشته، نیروهای حوثی‌ها (Houthis) حمایت‌شده توسط ایران در یمن تقریباً تمام سواحل دریای سرخ یمن را به‌دست گرفتند، از جمله خط ساحلی در مسیرهای مهم کشتی‌رانی در تنگه باب‌ال‌مندب که ورودی جنوبی دریای سرخ است. روز سه‌شنبه، حوثی‌ها ادعا کردند بیش از ۲۰۰ جنگجوی حمایت‌شده توسط سعودی که در صدد بازپس‌گیری سرزمین بودند، کشته یا زخمی کرده‌اند. وضعیت حتی بدتر از آنچه تصور می‌کردیم است. در حال حاضر آنچه از ترامپ می‌بینیم، تصاحب کامل استبدادی دولت ایالات متحده است. این اغراق نیست. دستورات دادگاه نادیده گرفته می‌شوند. وفاداران MAGA به رهبری نیروهای نظامی و نهادهای فدرال اجرای قانون سپرده شده‌اند. وزارت کارآمدی دولت، اختیار مالی کنگره را سلب کرده است. رسانه‌هایی که به ترامپ چالش می‌کشند، یا از صحنه حذف شده‌اند یا تحت تحقیق قرار گرفته‌اند. با این حال، تعداد زیادی هنوز حمله ترامپ به دموکراسی را همچون سیاست عادی پوشش می‌دهند و سرفصل‌های تحسین‌آمیزی می‌نویسند که ترامپ را «غیرمتعارف»، «در حال آزمون مرزها» و «به‌صورت تهاجمی قدرت را به نمایش می‌گذارد» توصیف می‌کند.

‏💠 ۵/۵ مجله The Intercept مدت‌هاست که به پوشش حکومت‌های استبدادی، الیگارهای میلیاردر و دموکراسی‌های در حال پس‌رفت در سراسر جهان می‌پردازد. ما چالش پیش‌روی‌مان در مواجهه با ترامپ و اهمیت حیاتی آزادی مطبوعات برای دفاع از دموکراسی را درک می‌کنیم. ما مستقل از منافع شرکت‌ها هستیم. آیا مایلید به ما کمک کنید؟ سال گذشته برای روزنامه‌نگاری فاجعه‌بار بود — بدترین سال در تاریخ مدرن ایالات متحده. ما رئیس‌جمهاری داریم که با تحقیر کامل حقیقت، به‌طور تهاجمی از تمام قدرت‌های دولت برای نابودی مطبوعات آزاد استفاده می‌کند. رسانه‌های شرکتی به‌تار می‌افتند و به دستیاران پروژه ترامپ برای ساختن «آمریکای پس‌حقیقت» تبدیل می‌شوند. میلیاردرهای راست‌گرا به‌سرعت وارد عمل می‌شوند، سازمان‌های رسانه‌ای را می‌خرند و محیط اطلاعاتی را به دلخواه خود بازسازی می‌کنند. در این بحرانی‌ترین لحظه برای دموکراسی، The Intercept در حال مقاومت است. اما برای انجام این کار به‌صورت مؤثر، باید رشد کنیم. در اینجا نقش شماست. آیا مایلید به ما در گسترش توان گزارشگری‌مان کمک کنید تا برای سال ۲۰۲۶ آماده به‌کار شویم؟ من بن موئس‌سِیگ (Ben Muessig)، سردبیر The Intercept هستم. سال گذشته برای روزنامه‌نگاری فاجعه‌بار بود — بدترین سال در تاریخ مدرن ایالات متحده. آخرین گزارش‌ها سرکوب دلسردکننده قانون ضد‌یهودی‌ستیزی به اخراج یک استاد به‌دلیل آزادی بیان کمک کرده است، طبق دعوی قضایی. یک گروه سخت‌گیر ضد‌اسلامی به یک استاد دائم به‌دلیل اظهاراتش دربارهٔ ایران حمله کرد. وقتی این کار مؤثر نبود، توییت‌های مربوط به اسرائیل و غزه را به‌عنوان دلیل آوردند. محاکمات ریچارد گلساپ شاهد کلیدی علیه ریچارد گلساپ تازه به دادگاه بازگشت. اوضاع خوب پیش نرفت. دهه‌ها پس از اینکه گلساپ را به‌خاطر اعمال خود سرزنش می‌کردند، جاستین اسنیید کمتر از همیشه قابل اعتماد است — و دادستان‌ها این را می‌دانند. کمیته سوزان کالینز کامیون‌هایی خرید که ارتش نمی‌خواست. سپس کمک‌های مالی کمپین به سرعت جاری شد. اعضای کمیته تخصیص بودجه پس از هدایت ۳۴۵ میلیون دلار به یک پیمانکار نظامی، شاهد هجوم کمک‌های مالی کمپین شدند. ‏🔗 متن اصلی: https://theintercept.com/2026/10/06/iran-war-uk-fairford-overseas-bases/

‏⭐ #عربستان #ازبکستان 🧠 از آرامکو تا ACWA Power: چگونه عربستان سعودی نقشهٔ نفوذ انرژی خود را بازنگری می‌کند ‏🏛 منبع: Middle East Monitor ‏✍️ نویسنده: Mehdi Editor ‏📄 عنوان اصلی: From Aramco to ACWA Power: How Saudi Arabia is redrawing its map of energy influence ‏🔎 Aramco, ACWA Power, Public Investment Fund, Vision 2030, Turkey #تحلیل_راهبردی #خاورمیانه #روابط_بین_الملل #ژئوپلیتیک #Middle_East_Monitor ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏⭐ ۲/۳ ‏📌 چکیده: در فوریهٔ ۲۰۲۶، توافقی بین AC WA Power و شرکای ترکیه‌ای برای ساخت دو نیروگاه خورشیدی دو گیگاواتی در سیواس و تاشلی کارامان به‌عنوان فاز اول چارچوب پنج گیگاواتی اعلام شد؛ این پروژه‌ها هنوز در مرحلهٔ توسعه‌اند و نشان‌دهنده گسترش دیپلماسی انرژی عربستان سعودی است. صندوق سرمایه‌گذاری عمومی (PIF) بزرگ‌ترین سهامدار AC WA Power (۴۴٫۱۶ ٪) و در آرامکو نیز به‌صورت مستقیم ۸۱٫۴۸ ٪ توسط دولت عربستان مالکیت دارد، که این ساختارها سرمایه‌گذاری‌های انرژی را با اولویت‌های ملی هم‌راستا می‌کند. علاوه بر ترکیه، AC WA Power در مه ۲۰۲۶ توافق‌نامه‌های مالی ۲۲۶ میلیون دلاری برای مزرعه بادی ۳۰۰ مگاواتی «باش دوم» در ازبکستان امضا کرد؛ این گسترش در آسیا‑مرکزی نشان‌دهنده ترکیب رقابت و همکاری با شرکت‌های اماراتی و چینی برای تأمین مالی و ساخت پروژه‌های تجدیدپذیر است. در فوریهٔ ۲۰۲۶، توافقی برای توسعه دو نیروگاه خورشیدی در ترکیه، گسترش دیپلماسی انرژی عربستان سعودی را نشان داد. کشوری که حضور اقتصادی جهانی‌اش سال‌ها بر پایهٔ صادرات نفت بود، اکنون وارد مشارکت‌های دهه‌ها طولانی برای تولید برق در خارج می‌شود. توافق ACWA Power با همتایان ترکی دو گیگاوات ظرفیت خورشیدی در سیواس و منطقهٔ تاشلی کارامان را به‌عنوان فاز اول چارچوب پنج گیگاواتی پیش‌بینی می‌کند. این پروژه‌ها هنوز در مرحلهٔ توسعه‌اند، اما روابط فراتر از تجارت انرژی به سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها گسترش یافته است. برای ریاض، سؤال استراتژیک این است که چگونه می‌تواند اهرم فشار بخش نفت، سرمایه‌گذاری و تحویل پروژه‌ها را به روابط پایداری تبدیل کند که در برابر نوسانات بازار و تنش‌های سیاسی مقاومت کنند. اتصال سرمایه به استراتژی ملی آرامکو و ACWA Power ساختارهای شرکتی و مدل‌های تجاری متفاوتی دارند، اما فعالیت‌هایشان در چارچوب استراتژی گستردهٔ انرژی عربستان سعودی و ویژن ۲۰۳۰ جای می‌گیرد. صندوق سرمایه‌گذاری عمومی (PIF) یکی از پیوندهای نهادی میان این دو است. بر اساس گزارش سالانهٔ ACWA برای سال ۲۰۲۵، PIF بزرگ‌ترین سهامدار این شرکت با سهم ۴۴٫۱۶ ٪ است. گزارش سالانهٔ آرامکو مالکیت مستقیم دولت را ۸۱٫۴۸ ٪ نشان می‌دهد؛ در حالی که PIF و شرکت‌های تابعه‌اش مجموعاً ۱۶ ٪ را در اختیار دارند. این ساختارها پیوندهای واضحی با دولت ایجاد می‌کنند؛ هرچند نسبت دادن قراردادهای خارجی به دستورهای مستقیم سیاست خارجی، شواهد جداگانه‌ای می‌طلبد. اهمیت استراتژیک این روابط در توانایی هم‌راستایی سرمایه‌گذاری با اولویت‌های ملی نهفته است. عربستان سعودی می‌تواند حضور خود را در اقتصادهای شریک از طریق تأمین خوراک پالایشگاه، تولید برق و تأمین آب تقویت کند. هر یک از این حوزه‌ها رابطه‌ای با تعهدات و افق‌های زمانی متفاوت ایجاد می‌نماید. آرامکو: تأمین تقاضای بلندمدت سرمایه‌گذاری‌های آرامکو در پالایشگاه‌های خارجی به تأمین تقاضا برای نفت خام عربستان کمک می‌کند. گزارش سالانهٔ این شرکت توضیح می‌دهد که یکپارچه‌سازی عملیات‌های بالادستی و پایین‌دستی با هدف افزایش حجم فروش نفت و تقویت پایداری سود انجام می‌شود. زمانی که یک تأمین‌کنندهٔ نفت سهمی در تأسیسات پالایشگاهی کشور خریدار داشته باشد، تصمیمات مربوط به خوراک پالایش به بازده سرمایه‌گذاری و ادامهٔ عملیات پالایشگاه مرتبط می‌شود. این امر می‌تواند موقعیت نفت خام عربستان را در بازار هدف تقویت کند و هزینهٔ تغییر ترتیبات تجاری را افزایش دهد. قوت این پیوند به قراردادها، ویژگی‌های پالایشگاه و دسترسی به تأمین‌کنندگان جایگزین وابسته است. با این حال، منطق استراتژیک واضح است: آرامکو به دنبال مشتریانی است که منافع تجاری مشترکشان بتواند تقاضای پایدارتر برای تولید آیندهٔ آن‌ها را تأمین کند. ACWA Power: ساخت مشارکت‌های زیرساختی بلندمدت ACWA Power با توسعه و بهره‌برداری از تأسیسات برق و آب، روابط بلندمدت می‌سازد. درآمد سرمایه‌گذاران به عملکرد پروژه و پرداخت‌های خریداران وابسته است؛ کشورهای میزبان نیز به انجام تعهدات شرکت متکی‌اند. توافق ترکیه زمان‌بندی مورد نیاز را نشان می‌دهد. چارچوب توافق‌نامهٔ خرید برق (PPA) دورهٔ خرید ۳۰ ساله‌ای را پیش‌بینی می‌کند. بر اساس وزارت انرژی ترکیه، برای پنج سال اول یک تعرفهٔ تشویقی جداگانه اعمال می‌شود و پس از آن برای ۲۵ سال باقیمانده، تعرفه‌های خاص هر نیروگاه اجرا می‌گردد. این افق زمانی، عمر اقتصادی مشارکت را تضمین می‌کند که فراتر از دورهٔ حکومت‌های منفرد است.

‏⭐ ۳/۳ در ترکیه، افزودن ظرفیت خورشیدی می‌تواند تنوع تولید برق را افزایش داده و وابستگی به سوخت‌های وارداتی را کاهش دهد. برای شرکت سعودی، این ظرفیت منجر به درآمدهای بلندمدت و حضور در بازاری بزرگ می‌شود. این منافع مشترک، انگیزه‌ای برای حفظ روابط اقتصادی پایدار فراهم می‌آورد. مشارکت در یک نیروگاه، اختیار تأثیر بر سیاست خارجی کشور میزبان را به همراه ندارد. اهمیت دیپلماتیک آن زمانی می‌بالد که پروژه‌ها به‌موقع اجرا شوند، برق قابل اعتمادی تولید کنند و منافع ملموسی برای میزبان به‌وجود آورند. آسیای مرکزی: رقابت و همکاری ازبکستان نمونه‌ای دیگر است. در مه ۲۰۲۶، ACWA توافق‌نامه‌های مالی به‌ارزش ۲۲۶ میلیون دلار برای مزرعه بادی ۳۰۰ مگاواتی «باش دوم» امضا کرد. تأمین بودجه اجرایی گامی اساسی فراتر از اعلام پروژه به شمار می‌رود. برای کشورهایی که به ظرفیت تولید اضافی نیاز دارند، توانایی گردآوری سرمایه، وام‌دهندگان و پیمانکاران مزیتی بزرگ است. این همچنین فرصتی برای تعمیق روابط عربستان سعودی با آسیای مرکزی فراهم می‌آورد. ریاض در این بازار تنها نیست. شرکت اماراتی Masdar نیز در پروژه‌های خورشیدی و ذخیره‌سازی ازبکستان مشارکت دارد. شرکت‌های چینی نقش‌های متعددی ایفا می‌کنند: Energy China به‌عنوان پیمانکار مهندسی، خرید و ساخت برای پروژه خورشیدی ACWA در تاشکند عمل کرد؛ در حالی که China Southern Power Grid به‌عنوان هم‌سرمایه‌گذار در پروژه‌های بادی ACWA اعلام شد. در نتیجه، رقابت برای نفوذ با همکاری در زمینه تأمین مالی و ساخت همپوشانی دارد. گسترش دامنه شرکت‌کنندگان، موقعیت چانه‌زنی کشورهای میزبان را در خصوص قیمت‌ها، انتقال مهارت‌ها و توزیع ریسک تقویت می‌کند. آزمون اعتماد قراردادهای برق که دهه‌هاست برقرار هستند، خطراتی به‌همراه دارند. ارز پرداخت، امکان تبدیل و انتقال درآمدها، اعتبار خریدار و ظرفیت شبکه همگی بر قابلیت اجرایی پروژه تأثیر می‌گذارند. ضمانت‌نامه‌های دولتی یا بیمه، در صورت موجود بودن، می‌توانند برخی خطرها را کاهش دهند. سهام‌داری PIF در ACWA به‌خودی‌خود ضمانت قانونی برای تعهدات هر پروژه نیست. تحولات داخلی نیز این گسترش خارجی را پایه می‌گذارند. برنامه جایگزینی سوخت مایع عربستان سعودی، به‌همراه گسترش انرژی‌های تجدیدپذیر، تلاش برای کاهش مصرف سوخت مایع را تقویت می‌کند. استراتژی برق پادشاهی قصد دارد سوخت‌های مایع را در تولید برق با گاز طبیعی و منابع تجدیدپذیر جایگزین کند. بسته به رشد تقاضای برق، اجرای این برنامه می‌تواند نفت بیشتری را برای صادرات یا استفاده‌های با ارزش‌تر آزاد سازد. نقشهٔ نوظهور نفوذ عربستان سعودی شامل مشتریان نفت، شرکای پالایش و خریداران برق است. اعتبار دیپلماتیک آن به توانایی تحویل وابسته است. برای کشورهای میزبان، یک قرارداد زمانی ارزش استراتژیک می‌یابد که برق قابل اعتمادی فراهم کند، منافع محلی ایجاد کند و تعهدات عادلانه داشته باشد. با تحقق این نتایج، ریاض می‌تواند مشارکت تجاری را به اعتمادی تبدیل کند که فراتر از یک محموله نفت یا توافق سیاسی دوام دارد. نظر: معماری نیروی انرژی عمان: منابع، بنادر و مشارکت‌های جهانی نظرات بیان‌شده در این مقاله متعلق به نویسنده است و لزوماً سیاست تحریریهٔ Middle East Monitor را منعکس نمی‌کند. ‏🔗 متن اصلی: https://www.middleeastmonitor.com/20261008-from-aramco-to-acwa-power-how-saudi-arabia-is-redrawing-its-map-of-energy-influence/