‏💠 ۵/۵ مجله The Intercept مدت‌هاست که به پوشش حکومت‌های استبدادی، الیگارهای میلیاردر و دموکراسی‌های در حال پس‌رفت در سراسر جهان می‌پردازد. ما چالش پیش‌روی‌مان در مواجهه با ترامپ و اهمیت حیاتی آزادی مطبوعات برای دفاع از دموکراسی را درک می‌کنیم. ما مستقل از منافع شرکت‌ها هستیم. آیا مایلید به ما کمک کنید؟ سال گذشته برای روزنامه‌نگاری فاجعه‌بار بود — بدترین سال در تاریخ مدرن ایالات متحده. ما رئیس‌جمهاری داریم که با تحقیر کامل حقیقت، به‌طور تهاجمی از تمام قدرت‌های دولت برای نابودی مطبوعات آزاد استفاده می‌کند. رسانه‌های شرکتی به‌تار می‌افتند و به دستیاران پروژه ترامپ برای ساختن «آمریکای پس‌حقیقت» تبدیل می‌شوند. میلیاردرهای راست‌گرا به‌سرعت وارد عمل می‌شوند، سازمان‌های رسانه‌ای را می‌خرند و محیط اطلاعاتی را به دلخواه خود بازسازی می‌کنند. در این بحرانی‌ترین لحظه برای دموکراسی، The Intercept در حال مقاومت است. اما برای انجام این کار به‌صورت مؤثر، باید رشد کنیم. در اینجا نقش شماست. آیا مایلید به ما در گسترش توان گزارشگری‌مان کمک کنید تا برای سال ۲۰۲۶ آماده به‌کار شویم؟ من بن موئس‌سِیگ (Ben Muessig)، سردبیر The Intercept هستم. سال گذشته برای روزنامه‌نگاری فاجعه‌بار بود — بدترین سال در تاریخ مدرن ایالات متحده. آخرین گزارش‌ها سرکوب دلسردکننده قانون ضد‌یهودی‌ستیزی به اخراج یک استاد به‌دلیل آزادی بیان کمک کرده است، طبق دعوی قضایی. یک گروه سخت‌گیر ضد‌اسلامی به یک استاد دائم به‌دلیل اظهاراتش دربارهٔ ایران حمله کرد. وقتی این کار مؤثر نبود، توییت‌های مربوط به اسرائیل و غزه را به‌عنوان دلیل آوردند. محاکمات ریچارد گلساپ شاهد کلیدی علیه ریچارد گلساپ تازه به دادگاه بازگشت. اوضاع خوب پیش نرفت. دهه‌ها پس از اینکه گلساپ را به‌خاطر اعمال خود سرزنش می‌کردند، جاستین اسنیید کمتر از همیشه قابل اعتماد است — و دادستان‌ها این را می‌دانند. کمیته سوزان کالینز کامیون‌هایی خرید که ارتش نمی‌خواست. سپس کمک‌های مالی کمپین به سرعت جاری شد. اعضای کمیته تخصیص بودجه پس از هدایت ۳۴۵ میلیون دلار به یک پیمانکار نظامی، شاهد هجوم کمک‌های مالی کمپین شدند. ‏🔗 متن اصلی: https://theintercept.com/2026/10/06/iran-war-uk-fairford-overseas-bases/

‏⭐ #عربستان #ازبکستان 🧠 از آرامکو تا ACWA Power: چگونه عربستان سعودی نقشهٔ نفوذ انرژی خود را بازنگری می‌کند ‏🏛 منبع: Middle East Monitor ‏✍️ نویسنده: Mehdi Editor ‏📄 عنوان اصلی: From Aramco to ACWA Power: How Saudi Arabia is redrawing its map of energy influence ‏🔎 Aramco, ACWA Power, Public Investment Fund, Vision 2030, Turkey #تحلیل_راهبردی #خاورمیانه #روابط_بین_الملل #ژئوپلیتیک #Middle_East_Monitor ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏⭐ ۲/۳ ‏📌 چکیده: در فوریهٔ ۲۰۲۶، توافقی بین AC WA Power و شرکای ترکیه‌ای برای ساخت دو نیروگاه خورشیدی دو گیگاواتی در سیواس و تاشلی کارامان به‌عنوان فاز اول چارچوب پنج گیگاواتی اعلام شد؛ این پروژه‌ها هنوز در مرحلهٔ توسعه‌اند و نشان‌دهنده گسترش دیپلماسی انرژی عربستان سعودی است. صندوق سرمایه‌گذاری عمومی (PIF) بزرگ‌ترین سهامدار AC WA Power (۴۴٫۱۶ ٪) و در آرامکو نیز به‌صورت مستقیم ۸۱٫۴۸ ٪ توسط دولت عربستان مالکیت دارد، که این ساختارها سرمایه‌گذاری‌های انرژی را با اولویت‌های ملی هم‌راستا می‌کند. علاوه بر ترکیه، AC WA Power در مه ۲۰۲۶ توافق‌نامه‌های مالی ۲۲۶ میلیون دلاری برای مزرعه بادی ۳۰۰ مگاواتی «باش دوم» در ازبکستان امضا کرد؛ این گسترش در آسیا‑مرکزی نشان‌دهنده ترکیب رقابت و همکاری با شرکت‌های اماراتی و چینی برای تأمین مالی و ساخت پروژه‌های تجدیدپذیر است. در فوریهٔ ۲۰۲۶، توافقی برای توسعه دو نیروگاه خورشیدی در ترکیه، گسترش دیپلماسی انرژی عربستان سعودی را نشان داد. کشوری که حضور اقتصادی جهانی‌اش سال‌ها بر پایهٔ صادرات نفت بود، اکنون وارد مشارکت‌های دهه‌ها طولانی برای تولید برق در خارج می‌شود. توافق ACWA Power با همتایان ترکی دو گیگاوات ظرفیت خورشیدی در سیواس و منطقهٔ تاشلی کارامان را به‌عنوان فاز اول چارچوب پنج گیگاواتی پیش‌بینی می‌کند. این پروژه‌ها هنوز در مرحلهٔ توسعه‌اند، اما روابط فراتر از تجارت انرژی به سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها گسترش یافته است. برای ریاض، سؤال استراتژیک این است که چگونه می‌تواند اهرم فشار بخش نفت، سرمایه‌گذاری و تحویل پروژه‌ها را به روابط پایداری تبدیل کند که در برابر نوسانات بازار و تنش‌های سیاسی مقاومت کنند. اتصال سرمایه به استراتژی ملی آرامکو و ACWA Power ساختارهای شرکتی و مدل‌های تجاری متفاوتی دارند، اما فعالیت‌هایشان در چارچوب استراتژی گستردهٔ انرژی عربستان سعودی و ویژن ۲۰۳۰ جای می‌گیرد. صندوق سرمایه‌گذاری عمومی (PIF) یکی از پیوندهای نهادی میان این دو است. بر اساس گزارش سالانهٔ ACWA برای سال ۲۰۲۵، PIF بزرگ‌ترین سهامدار این شرکت با سهم ۴۴٫۱۶ ٪ است. گزارش سالانهٔ آرامکو مالکیت مستقیم دولت را ۸۱٫۴۸ ٪ نشان می‌دهد؛ در حالی که PIF و شرکت‌های تابعه‌اش مجموعاً ۱۶ ٪ را در اختیار دارند. این ساختارها پیوندهای واضحی با دولت ایجاد می‌کنند؛ هرچند نسبت دادن قراردادهای خارجی به دستورهای مستقیم سیاست خارجی، شواهد جداگانه‌ای می‌طلبد. اهمیت استراتژیک این روابط در توانایی هم‌راستایی سرمایه‌گذاری با اولویت‌های ملی نهفته است. عربستان سعودی می‌تواند حضور خود را در اقتصادهای شریک از طریق تأمین خوراک پالایشگاه، تولید برق و تأمین آب تقویت کند. هر یک از این حوزه‌ها رابطه‌ای با تعهدات و افق‌های زمانی متفاوت ایجاد می‌نماید. آرامکو: تأمین تقاضای بلندمدت سرمایه‌گذاری‌های آرامکو در پالایشگاه‌های خارجی به تأمین تقاضا برای نفت خام عربستان کمک می‌کند. گزارش سالانهٔ این شرکت توضیح می‌دهد که یکپارچه‌سازی عملیات‌های بالادستی و پایین‌دستی با هدف افزایش حجم فروش نفت و تقویت پایداری سود انجام می‌شود. زمانی که یک تأمین‌کنندهٔ نفت سهمی در تأسیسات پالایشگاهی کشور خریدار داشته باشد، تصمیمات مربوط به خوراک پالایش به بازده سرمایه‌گذاری و ادامهٔ عملیات پالایشگاه مرتبط می‌شود. این امر می‌تواند موقعیت نفت خام عربستان را در بازار هدف تقویت کند و هزینهٔ تغییر ترتیبات تجاری را افزایش دهد. قوت این پیوند به قراردادها، ویژگی‌های پالایشگاه و دسترسی به تأمین‌کنندگان جایگزین وابسته است. با این حال، منطق استراتژیک واضح است: آرامکو به دنبال مشتریانی است که منافع تجاری مشترکشان بتواند تقاضای پایدارتر برای تولید آیندهٔ آن‌ها را تأمین کند. ACWA Power: ساخت مشارکت‌های زیرساختی بلندمدت ACWA Power با توسعه و بهره‌برداری از تأسیسات برق و آب، روابط بلندمدت می‌سازد. درآمد سرمایه‌گذاران به عملکرد پروژه و پرداخت‌های خریداران وابسته است؛ کشورهای میزبان نیز به انجام تعهدات شرکت متکی‌اند. توافق ترکیه زمان‌بندی مورد نیاز را نشان می‌دهد. چارچوب توافق‌نامهٔ خرید برق (PPA) دورهٔ خرید ۳۰ ساله‌ای را پیش‌بینی می‌کند. بر اساس وزارت انرژی ترکیه، برای پنج سال اول یک تعرفهٔ تشویقی جداگانه اعمال می‌شود و پس از آن برای ۲۵ سال باقیمانده، تعرفه‌های خاص هر نیروگاه اجرا می‌گردد. این افق زمانی، عمر اقتصادی مشارکت را تضمین می‌کند که فراتر از دورهٔ حکومت‌های منفرد است.

‏⭐ ۳/۳ در ترکیه، افزودن ظرفیت خورشیدی می‌تواند تنوع تولید برق را افزایش داده و وابستگی به سوخت‌های وارداتی را کاهش دهد. برای شرکت سعودی، این ظرفیت منجر به درآمدهای بلندمدت و حضور در بازاری بزرگ می‌شود. این منافع مشترک، انگیزه‌ای برای حفظ روابط اقتصادی پایدار فراهم می‌آورد. مشارکت در یک نیروگاه، اختیار تأثیر بر سیاست خارجی کشور میزبان را به همراه ندارد. اهمیت دیپلماتیک آن زمانی می‌بالد که پروژه‌ها به‌موقع اجرا شوند، برق قابل اعتمادی تولید کنند و منافع ملموسی برای میزبان به‌وجود آورند. آسیای مرکزی: رقابت و همکاری ازبکستان نمونه‌ای دیگر است. در مه ۲۰۲۶، ACWA توافق‌نامه‌های مالی به‌ارزش ۲۲۶ میلیون دلار برای مزرعه بادی ۳۰۰ مگاواتی «باش دوم» امضا کرد. تأمین بودجه اجرایی گامی اساسی فراتر از اعلام پروژه به شمار می‌رود. برای کشورهایی که به ظرفیت تولید اضافی نیاز دارند، توانایی گردآوری سرمایه، وام‌دهندگان و پیمانکاران مزیتی بزرگ است. این همچنین فرصتی برای تعمیق روابط عربستان سعودی با آسیای مرکزی فراهم می‌آورد. ریاض در این بازار تنها نیست. شرکت اماراتی Masdar نیز در پروژه‌های خورشیدی و ذخیره‌سازی ازبکستان مشارکت دارد. شرکت‌های چینی نقش‌های متعددی ایفا می‌کنند: Energy China به‌عنوان پیمانکار مهندسی، خرید و ساخت برای پروژه خورشیدی ACWA در تاشکند عمل کرد؛ در حالی که China Southern Power Grid به‌عنوان هم‌سرمایه‌گذار در پروژه‌های بادی ACWA اعلام شد. در نتیجه، رقابت برای نفوذ با همکاری در زمینه تأمین مالی و ساخت همپوشانی دارد. گسترش دامنه شرکت‌کنندگان، موقعیت چانه‌زنی کشورهای میزبان را در خصوص قیمت‌ها، انتقال مهارت‌ها و توزیع ریسک تقویت می‌کند. آزمون اعتماد قراردادهای برق که دهه‌هاست برقرار هستند، خطراتی به‌همراه دارند. ارز پرداخت، امکان تبدیل و انتقال درآمدها، اعتبار خریدار و ظرفیت شبکه همگی بر قابلیت اجرایی پروژه تأثیر می‌گذارند. ضمانت‌نامه‌های دولتی یا بیمه، در صورت موجود بودن، می‌توانند برخی خطرها را کاهش دهند. سهام‌داری PIF در ACWA به‌خودی‌خود ضمانت قانونی برای تعهدات هر پروژه نیست. تحولات داخلی نیز این گسترش خارجی را پایه می‌گذارند. برنامه جایگزینی سوخت مایع عربستان سعودی، به‌همراه گسترش انرژی‌های تجدیدپذیر، تلاش برای کاهش مصرف سوخت مایع را تقویت می‌کند. استراتژی برق پادشاهی قصد دارد سوخت‌های مایع را در تولید برق با گاز طبیعی و منابع تجدیدپذیر جایگزین کند. بسته به رشد تقاضای برق، اجرای این برنامه می‌تواند نفت بیشتری را برای صادرات یا استفاده‌های با ارزش‌تر آزاد سازد. نقشهٔ نوظهور نفوذ عربستان سعودی شامل مشتریان نفت، شرکای پالایش و خریداران برق است. اعتبار دیپلماتیک آن به توانایی تحویل وابسته است. برای کشورهای میزبان، یک قرارداد زمانی ارزش استراتژیک می‌یابد که برق قابل اعتمادی فراهم کند، منافع محلی ایجاد کند و تعهدات عادلانه داشته باشد. با تحقق این نتایج، ریاض می‌تواند مشارکت تجاری را به اعتمادی تبدیل کند که فراتر از یک محموله نفت یا توافق سیاسی دوام دارد. نظر: معماری نیروی انرژی عمان: منابع، بنادر و مشارکت‌های جهانی نظرات بیان‌شده در این مقاله متعلق به نویسنده است و لزوماً سیاست تحریریهٔ Middle East Monitor را منعکس نمی‌کند. ‏🔗 متن اصلی: https://www.middleeastmonitor.com/20261008-from-aramco-to-acwa-power-how-saudi-arabia-is-redrawing-its-map-of-energy-influence/

‏🔵 #آمریکا 🧠 گرمای افراطی در زندان‌ها ظالمانه، غیرعادی و خلاف قانون اساسی ‏🏛 منبع: The Hill ‏✍️ نویسنده: Austin Sarat, opinion contributor ‏📄 عنوان اصلی: Extreme heat in prisons is cruel, unusual and unconstitutional ‏🔎 Eighth Amendment, Prison Litigation Reform Act, Coleman v. Brown, Plata v. Brown, California #تحلیل_راهبردی #آمریکا_و_کانادا #سیاست_داخلی #The_Hill ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏🔵 ۲/۸ ‏📌 چکیده: در سال ۲۰۱۰ جمعیت زندان‌های کالیفرنیا تقریباً دو برابر ظرفیت طراحی‌شدهٔ ۸۰٬۰۰۰ نفر شد و این شلوغی منجر به نقص‌های جدی در مراقبت‌های پزشکی و بهداشت روانی شد؛ دو دعوی جمعی فدرالی (Coleman v. Brown و Plata v. Brown) به این موضوع پرداخته و دادگاه‌ها پس از بررسی شواهد، ایالت را ملزم به کاهش جمعیت زندان‌ها به حداکثر ۱۳۷٫۵ ٪ ظرفیت طراحی در دو سال آینده کردند. برای اجرای این حکم، دادگاه سه‌قاضی تحت قانون PLRA تعیین کرد که تراکم جمعیتی عامل اصلی نقض حقوق هشت‌امین اصلاحیه است و هیچ راه‌حل دیگری جز کاهش جمعیت نمی‌تواند این نقض را رفع کند، در حالی که تأثیر منفی بر امنیت عمومی به‌دقت مورد ارزیابی قرار گرفت. این تصمیم به‌صورت مشروط بر ارائهٔ طرح انطباق توسط ایالت و امکان درخواست اصلاح در آینده تأیید شد. دوره اکتبر ۲۰۱۰، ۴۹۳، خلاصه پرونده: براون، فرماندار کالیفرنیا، و دیگران در برابر پلاٹا و دیگران استیناف از دادگاه‌های ناحیه‌ای ایالات متحده برای ناحیه‌های شرقی و شمالی کالیفرنیا، شماره ۰۹‑۱۲۳۳. استدلال در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۰ – حکم در ۲۳ مه ۲۰۱۱ زندان‌های کالیفرنیا برای نگهداری جمعیتی نزدیک به ۸۰,۰۰۰ نفر طراحی شده‌اند، اما در زمان صدور حکم مورد بررسی، جمعیت تقریباً دو برابر این عدد بود. این تراکم بیش از حد منجر به شرایطی شد که دو دعوی جمعی فدرالی به آن پرداخته‌اند. در پرونده Coleman v. Brown که در سال ۱۹۹۰ مطرح شد، دادگاه ناحیه‌ای تشخیص داد که زندانیان مبتلا به بیماری‌های روانی جدی، مراقبت‌های حداقل و کافی دریافت نمی‌کنند. یک کارشناس ویژه که برای نظارت بر اقدامات اصلاحی منصوب شد، دوازده سال پس از آن گزارش داد که وضعیت مراقبت‌های بهداشت روان در زندان‌های کالیفرنیا به دلیل تشدید شلوغی، در حال وخامت است. در پرونده Plata v. Brown که در سال ۲۰۰۱ مطرح شد، ایالت پذیرفت که نقص‌های مراقبت‌های پزشکی زندان، حقوق هشت‌امین اصلاحیه زندانیان را نقض می‌کند و به یک حکم موقتی اصلاحی متعهد شد. اما وقتی تا سال ۲۰۰۵ ایالت به این حکم عمل نکرد، دادگاه یک دریافت‌کننده (Receiver) برای نظارت بر اقدامات اصلاحی منصوب کرد. سه سال پس از آن، دریافت‌کننده نقص‌های مداومی را که ناشی از شلوغی بود، توصیف کرد. با این باور که رفع نقص‌های غیرقانونی مراقبت‌های پزشکی و بهداشت روان بدون کاهش شلوغی امکان‌پذیر نیست، شاکیان Coleman و Plata دادگاه‌های ناحیه‌ای خود را درخواست کردند تا دادگاهی سه‌قاضی‌متشکل تحت قانون اصلاح دعواهای زندان (PLRA) تشکیل دهد تا کاهش جمعیت زندان‌ها را حکم کند. قضات هر دو دعوی این درخواست را پذیرفتند و پرونده‌ها در یک دادگاه سه‌قاضی‌متشکل تجمیع شدند. پس از شنیدن شهادت‌ها و انجام بررسی‌های گستردهٔ واقعی، دادگاه کالیفرنیا را ملزم کرد تا جمعیت زندان‌های خود را به ۱۳۷٫۵ ٪ ظرفیت طراحی‌شده در دو سال آینده کاهش دهد. با این تشخیص که اگر ظرفیت از طریق ساخت‌وساز جدید افزایش نیابد، باید جمعیت زندان کاهش یابد، دادگاه ایالت را ملزم کرد تا طرحی برای انطباق تدوین کرده و برای تأیید دادگاه ارائه دهد. قضاوت: ۱. محدودیت جمعیتی که دادگاه مقرر کرده، برای رفع نقض حقوق اساسی زندانیان ضروری است و بر پایهٔ PLRA استوار است. صفحات ۵۱۰ تا ۵۳۸. (الف) اگر زندان، زندانیان را از تأمین اساسی زندگی، از جمله مراقبت‌های پزشکی کافی، محروم کند، دادگاه‌ها موظفند نقض هشت‌امین اصلاحیه را جبران کنند. به پرونده Hutto v. Finney، ۴۳۷ U.S. ۶۷۸، ۶۸۷، حاشیهٔ ۹ مراجعه کنید. آن‌ها باید گزینه‌های مختلفی را بررسی کنند، از جملهٔ …

‏🔵 ۳/۸ 494 بروُن علیه پلاتا – فهرست موارد: انتصاب استادهای ویژه یا گیرنده‌ها، امکان صدور دستور توافقی، و صدور احکامی برای محدود کردن جمعیت زندان. بر پایهٔ قانون PLRA، فقط دادگاه سه‌قاضی می‌تواند جمعیت زندان را محدود کند (۱۸ U.S.C. § 3626(a)(3)). پیش از تشکیل چنین دادگاهی، دادگاه ناحیه‌ای باید حکمی برای رفع کمتر مداخله‌کننده صادر کرده باشد که نتوانسته نقض قانون اساسی را برطرف کند و باید زمان معقولی به متهم داده باشد تا به احکام قبلی خود عمل کند (§ 3626(a)(3)(A)). پس از تشکیل، دادگاه سه‌قاضی باید با شواهد واضح و قانع‌کننده ثابت کند «تراکم جمعیت عامل اصلی نقض است» و «هیچ راه‌حل دیگری نمی‌تواند نقض را رفع کند» (§ 3626(a)(3)(E))؛ و این راه‌حل باید «به‌دقت محدود شده، نه بیش از حد لازم گسترش یابد … و کم‌نهایت مداخله لازم برای اصلاح نقض باشد» (§ 3626(a)(1)(A)). دادگاه باید «وزن قابل توجهی به هر تأثیر منفی بر امنیت عمومی یا عملکرد نظام عدالت کیفری که توسط این راه‌حل ایجاد می‌شود، بدهد» (همان منبع). تصمیمات حقوقی آن به‌صورت نوین بازنگری می‌شود، اما یافته‌های واقعی برای خطای واضح بازنگری می‌شوند (صص ۵۱۰–۵۱۳). (ب) دادگاه‌های کلمَن و پلاتا در تشکیل دادگاه سه‌قاضی به‌طور معقول عمل کردند (صص ۵۱۳–۵۱۶). (1) صلاحیت تصمیم به تشکیل در اختیار این دادگاه است که بر پایهٔ ماده ۲۸ U.S.C. § 1253 توانایی نظارت بر صلاحیت دادگاه‌های زیرمجموعه، از جمله اینکه آیا دادگاه سه‌قاضی به‌درستی تشکیل شده است، را به‌کار گرفته است (Gonzalez v. Automatic Employees Credit Union, 419 U.S. 90, 95, n. 12؛ صص ۵۱۳–۵۱۴). (2) شرط حکم قبلی در بخش 3626(a)(3)(A)(i) در کلمَن توسط انتصاب استاد ویژه در سال ۱۹۹۵ و در پلاتا توسط تصویب دستور توافقی و حکم موقت در سال ۲۰۰۲ برآورده شد. هر دو حکم برای رفع نقض‌های قانون اساسی هدف داشتند و زمان کافی برای موفقیت داده شد — ۱۲ سال در کلمَن و ۵ سال در پلاتا. برخلاف ادعای ایالت، الزام زمان معقول در § 3626(a)(3)(A)(ii) نیازی به ارائه زمان بیشتر برای موفقیت اقدامات اصلاحی بعدی به دادگاه‌های ناحیه‌ای نداشته است. چنین تفسیری عملاً می‌طلبد که دادگاه‌ها قبل از صدور محدودیت جمعیت، موقتاً از صدور دستورات اصلاحی جدید خودداری کنند؛ امری که رفع نهایی را به تأخیر می‌اندازد، مشارکت دادگاه‌ها را طولانی می‌کند و نه به نفع ایالت و نه به نفع زندانیان است. دادگاه‌های کلمَن و پلاتا دلایل محکمی برای شک داشتند که تلاش‌های اضافی برای ساخت تأسیسات جدید و جذب پرسنل تازه می‌تواند راه‌حل مؤثری باشد، چرا که کمبودهای مستمر که اخیراً توسط استاد ویژه و گیرنده گزارش شده بود، نشانگر این بود (صص ۵۱۴–۵۱۶). (ج) دادگاه سه‌قاضی در این که «تراکم جمعیت عامل اصلی نقض است» اشتباه نکرد (§ 3626(a)(3)(E)(i)) (صص ۵۱۷–۵۲۶). (1) سوابق محاکمه تأثیر شدید تقاضای رو به رشد بر ارائه مراقبت‌ها را مستند می‌کند. شواهد نشان داد که نرخ خالی‌بودن پرسنل پزشکی و بهداشت روانی بسیار بالا بوده است؛ برای مثال ۲۰ ٪ برای… به عنوان مرجع: 563 U.S. 493 (2011) 495؛ 54.1 ٪ برای جراحان و 54.1 ٪ برای روانپزشکان؛ این اعداد شدت بحران را کمتر از واقع نشان می‌دهند، چرا که ایالت برای تأمین تقاضا نیروی کافی بودجه‌بندی نکرده است؛ و حتی اگر موقعیت‌های خالی پر شوند، فضای کافی برای پرسنل افزوده وجود نخواهد داشت. این کمبود باعث تأخیرهای قابل‌توجهی در درمان زندانیان مبتلا به بیماری‌های روانی می‌شود؛ زندانیانی که برای مدت طولانی در جداسازی اداری نگهداری می‌شوند تا به تخت‌های درمانی روانی کم‌بود منتقل شوند. همچنین تا ۷۰۰ زندانی در صف انتظار برای ملاقات با پزشک جهت مراقبت‌های جسمی انباشته شده‌اند. ازدحام شرایط ناامن و ناسالمی ایجاد می‌کند که ارائه مؤثر خدمات پزشکی و بهداشت روانی را مختل می‌سازد. این وضعیت ناآرامی و خشونت را تشدید می‌کند و می‌تواند بیماری‌های روانی نهفتهٔ زندانیان را بدتر کرده و علائم آشکار ایجاد کند. افزایش خشونت نیاز به تکیه بیشتر بر قرنطینه‌ها برای حفظ نظم دارد و قرنطینه‌ها نیز ارائه مؤثر مراقبت‌ها را بیشتر مانع می‌شوند. اثرات ازدحام به‌ویژه در مراکز پذیرش زندان که سالانه ۱۴۰٬۰۰۰ زندانی جدید یا بازگشتی را پردازش می‌کنند و برخی زندانیان را برای تمام دورهٔ حبس در خود نگه می‌دارند، شدید است. کارشناسان متعدد شهادت دادند که ازدحام عامل اصلی نقض‌های قانون اساسی است. Pp. 517–522.

‏🔵 ۴/۸ (۲) برخلاف ادعای ایالت، دادگاه سه‌قضاتیه به‌درستی شواهد مربوط به شرایط فعلی زندان را پذیرفت، استناد کرد و به‌عنوان مرتبط با مسائلی که پیش‌رو داشت، در نظر گرفت. شاهدان متخصص استنتاج‌های خود را بر پایهٔ مشاهدات اخیر از شرایط زندان بنا نهادند؛ دادگاه گزارش‌های تازه از سوی گیرنده و استاد ویژه دربارهٔ شرایط زندان را پذیرفت؛ و هر دو طرف شهادت‌هایی مرتبط با وضعیت فعلی ارائه دادند. دستورات دادگاه مبنی بر قطع کشف مدارک چند ماه پیش از محاکمه و حذف شواهدی که به مسألهٔ تعیین محدودیت جمعیت تحت PLRA مربوط نمی‌شد، در چارچوب اختیار صائب دادگاه بود. مدیریت منظم محاکمه ممکن است نیاز به مهلت‌های کشف مدارک و تمایز واضح بین دعوی اصلی و راه‌حل داشته باشد. ایالت هیچ شواهد مهمی ارائه نکرد که نتوانسته باشد ارائه دهد و می‌توانست نتیجهٔ این پرونده را تغییر دهد. Pp. 522–524. (۳) مجاز بود که دادگاه سه‌قضاتیه به این نتیجه برسد که ازدحام «عامل اصلی» اما نه تنها عامل نقض‌هاست و کاهش ازدحام تماماً نقض‌ها را رفع نمی‌کند. این درک از الزام «عامل اصلی» با PLRA سازگار است. اگر کنگره می‌خواست که ازدحام تنها عامل باشد، PLRA صراحتاً این را می‌گفت. Pp. 524–526. (د) شواهد از یافتۀ دادگاه سه‌قضاتیه حمایت می‌کند که «هیچ راه‌حل دیگری نمی‌تواند نقض را رفع کند»، § 3626(a)(3)(E)(ii). ادعای ایالت مبنی بر اینکه انتقال‌های بین‌المللی گزینهٔ کم‌محدودتری نسبت به محدودیت جمعیت ارائه می‌دهد، باید رد شود؛ زیرا الزام به انتقال‌ها خود یک محدودیت جمعیت تحت PLRA است. حتی اگر بتوان آنها را به‌عنوان یک … 496 براون علیه پلاتا گزینهٔ کم‌محدودتر: دادگاه سه‌قاضی هیچ مدرکی مبنی بر برنامه‌های انتقال به تعداد کافی برای کاهش شلوغی نیافت. همچنین دادگاه امکان واقعی این‌که کالیفرنیا خود را از این بحران بیرون بکشد، به‌ویژه با توجه به مشکلات مالی مداوم ایالت، را رد کرد. علاوه بر این، استخدام بیشتر را به‌عنوان گزینهٔ واقعی نپذیرفت، چرا که سیستم زندان به‌طور مزمن کم‌کارمند بود و حتی اگر پرسنل کافی حفظ می‌شد، فضای کافی نداشت. دادگاه همچنین در این‌که بدون کاهش جمعیت، تلاش‌های دریافت‌کننده و کارشناس ویژه برای یافتن راه‌حل مؤثر نخواهد بود، خطایی نکرد. گزارش‌هایشان شواهد قانع‌کننده‌ای است که بدون کاهش، هر راه‌حلی شاید دست‌نیافتنی بماند و حداقل هزینه‌های عظیمی برای ایالت به‌بار می‌آورد. ایالت ادعا می‌کند این اقدامات در صورت ترکیب، موفق می‌شوند، اما تاریخچهٔ طولانی دستورات اصلاحی ناموفق و شواهد فراوان از اثرات مخرب شلوغی بر ارائهٔ مراقبت، نتیجهٔ متفاوتی را می‌طلبند. ص. 526–530. (e) رفع موقت مورد دستور اینجا به‌طور محدود تنظیم شد، فقط تا حد لازم برای اصلاح تخلف گسترش یافت و کم‌نهایت‌ترین روش مزاحم برای اصلاح تخلف بود. ص. 530–538.

‏🔵 ۵/۸ (1) محدودیت جمعیت به‌دلیل این‌که زندانیان خارج از طبقهٔ شاکی باید برای رسیدن به کاهش مورد نیاز از طریق آزادی مشروط یا اصلاح حکم آزاد شوند، از اصل تنظیم دقیق (narrow tailoring) سقط نمی‌شود. تنظیم دقیق مستلزم «تناسب» بین اهداف راه‌حل و وسایلی است که برای رسیدن به آن‌ها انتخاب می‌شود، همان‌طور که در پروندهٔ Board of Trustees of State Univ. of N. Y. v. Fox، 492 U.S. 469، 480 آمده است. یک راه‌حل محدود و در عین حال مناسب برای تخلف قانون اساسی به‌دلیل اثرات جانبی نامعتبر نیست؛ PLRA نیز این‌گونه شرطی را تحمیل نمی‌کند. این دستور به ایالت انعطاف می‌دهد تا تعیین کند چه کسانی باید آزاد شوند و ایالت می‌تواند دادگاه سه‌قاضی را برای اصلاح شرایط درخواست کند. این دستور نیز به‌دلیل پوشش تمام سیستم زندان، نه ارزیابی جداگانهٔ نیاز هر مؤسسه به محدودیت جمعیت، گسترده‌گی بیش از حد ندارد. دادگاه کولمن تخلف سراسری را یافت و ایالت در پلاتا به رفع سراسری موافقت کرد. اگر تخلف قانون اساسی رخ ندهد، برخی مؤسسات می‌توانند جمعیت بیش از حد ۱۳۷٫۵ ٪ را حفظ کنند به شرطی که دیگر مؤسسات به‌طور کافی زیر این حد باشند تا کل سیستم با دستور مطابقت داشته باشد. این امر انعطاف ایالت را برای تطبیق با تفاوت‌های میان مؤسسات فراهم می‌کند. این دستور می‌تواند حوزهٔ اختیار ایالت در مدیریت زندان‌ها را شکل دهد یا محدود کند، اما بخش عمده‌ای به اختیار ایالت واگذار شده است. دامنهٔ محدود این دستور برای رفع تخلف قانون اساسی ضروری است. ایالت می‌تواند دادگاه سه‌قاضی را برای اصلاح دستور طلب کند، اما تاکنون هیچ راه‌حل جایگزین واقعی ارائه نداده است. ص. 530–534. ارجاع: 563 U. S. 493 (2011) 497 سیلابس (۲) دادگاه سه‌قاضی «وزن قابل‌توجهی» به هر گونه تأثیر منفی احتمالی بر امنیت عمومی ناشی از حکم خود داد. الزام «وزن قابل‌توجه» در قانون اصلاح دعواهای زندان (PLRA) نیازی به این ندارد که دادگاه گواهی کند حکمش هیچ تأثیر منفی ممکن بر عموم ندارد. در این مورد، شواهد آماری نشان داد که جمعیت زندان‌ها در برخی شهرستان‌های کالیفرنیا، چندین ایالت و کانادا کاهش یافته است بدون اینکه امنیت عمومی را به‌طور منفی تحت‌تأثیر قرار دهد. دادگاه دریافت که روش‌های مختلف موجود برای کاهش شلوغی — امتیازهای زمان خوب و ارجاع متجاوزان کم‌خطر به برنامه‌های جامعه‌ای — تقریباً تأثیری بر امنیت عمومی ندارند و حکم خود را با در نظر گرفتن این نگرانی‌ها، با اعطای انعطاف‌پذیری قابل‌توجه به ایالت برای انتخاب میان روش‌های کاهش شلوغی تنظیم کرد. ایالت ادعا می‌کند که دادگاه برنامه کاهش جمعیت ایالت را بدون بررسی اینکه آیا اقدامات خاص آن به‌طور قابل‌توجهی امنیت عمومی را تهدید می‌کند، تأیید کرده است. اما دادگاه اختیار انتخاب بهترین راه‌حل برای پیروی را به مقامات ایالتی واگذار کرد و نیازی به بازنگری در تصمیم‌گیری‌های آنان نداشت. تحولات حین رسیدگی به این تجدیدنظر، زمانی که ایالت شروع به کاهش جمعیت زندان‌ها کرده است، نشان می‌دهد که می‌توان بدون اثر منفی نامتناسب بر امنیت عمومی، جمعیت را کاهش داد. صفحات 534–538. ۲. حکم دادگاه سه‌قاضی، مشروط بر حق ایالت برای درخواست اصلاح آن در شرایط مناسب، باید تأیید شود. صفحات 538–545. (الف) برای رعایت PLRA، دادگاه باید حداکثر محدودیتی برای جمعیت تعیین کند که با راه‌حل مؤثر سازگار باشد و کاهش جمعیت را در کوتاه‌ترین مدت زمان ممکن که به‌طور معقولی با امنیت عمومی همخوانی دارد، دستور دهد. (ب) نتیجه‌گیری دادگاه سه‌قاضی مبنی بر این‌که جمعیت زندان باید حداکثر ۱۳۷٫۵ ٪ ظرفیت طراحی باشد، به‌وضوح اشتباه نیست. دادگاه دریافت که شواهد محدودیتی بین ۱۳۰ ٪ که توسط شهادت کارشناسان و فدرال بورو آف پرِیزنز حمایت می‌شود و ۱۴۵ ٪ که توسط هیئت بررسی مستقل اصلاحات زندان ایالتی پیشنهاد شده است، پشتیبانی می‌کند. شرط محدودسازی دقیق PLRA تا زمانی که این قضاوت‌های عادلانه و جبرانی با هدف آزادسازی کم‌ترین تعداد ممکن از زندانیان که با راه‌حل مؤثر سازگار باشد، برآورده شود، کافی است.

‏🔵 ۶/۸ (ج) دادگاه سه‌قاضی در تعیین مهلت دو ساله برای رفع مشکل خطایی نکرد، به‌ویژه با توجه به عدم اعتراض ایالت در دادگاه. ایالت درخواست تمدید این مهلت نکرده است، اما دادگاه سه‌قاضی اختیار و مسئولیت اصلاح حکم را در صورت ضرورت و بر پایه قضاوت صحیح دارد. احترام مناسب به ایالت و فرآیندهای دولتی آن، مستلزم این است که دادگاه حوزه قضایی خود را به‌کار گیرد و به ایالت فضای کافی برای یافتن سازوکارها و تدوین برنامه‌هایی بدهد که به‌سرعت و به‌طور مؤثر مشکل را اصلاح کنند. 498 براؤن علیه پلاتا (Brown v. Plata) سرفصل تخلفات منطبق با ایمنی عمومی. دادگاه می‌تواند، برای مثال، درخواست تمدید مهلت را بپذیرد اگر ایالت شرایط پیش‌نیاز مناسب را برآورده کند تا اطمینان حاصل شود برنامه بدون تأخیر غیرضروری اجرا می‌شود. این نکات نشان می‌دهد که حکم فعلی، همانند تمام کمک‌های عادلانه جاری، باید برای اصلاحات مناسب باز بماند و هدف آن ایجاد شک در صحت فرضیه اساسی حکم نیست. صص ۵۴۱–۵۴۵. تأیید شد. قاضی کِنی‌دی (Kennedy) نظر دادگاه را ارائه داد که در آن قاضیان گینسبورگ (Ginsburg)، برییر (Breyer)، سوتومایور (Sotomayor) و کاگان (Kagan) پیوستند. قاضی اسکالیا (Scalia) نظر مخالفی ارائه کرد که در آن قاضی توماس (Thomas) پیوست، صص ۵۵۰. قاضی آلیتو (Alito) نظر مخالفی ارائه کرد که در آن قاضی رابرتس (Roberts) به‌عنوان رئیس دادگاه پیوست، صص ۵۶۵. کارتِر جی. فیلیپس (Carter G. Phillips) برای متقاضیان استدلال کرد. در کنار او در برگه‌ها ادموند جی. براؤن جونیور (Edmund G. Brown, Jr.)، وکیل کل کالیفرنیا؛ جیمز ام. هیومز (James M. Humes)، معاون ارشد وکیل کل؛ مانوئل ام. مدیروس (Manuel M. Medeiros)، وکیل عمومی ایالت؛ گوردن برنز (Gordon Burns)، معاون وکیل عمومی؛ جنیاتان ال. ولف (Jonathan L. Wolff) و روشل سی. ایست (Rochelle C. East)، دستیاران ارشد وکلای کل؛ کایل‌ای. لوئیس (Kyle A. Lewis) و دانیل اف. او’بانون (Danielle F. O’Bannon)، معاونان وکلای کل؛ ایمون پی. جویس (Eamon P. Joyce)، جیرولد سی. شافر (Jerrold C. Schaefer)، پل بی. مللو (Paul B. Mello)، اس. آن جانسون (S. Anne Johnson)، سامانتا دی. ولف (Samantha D. Wolff) و رنجو پی. جاکوب (Renju P. Jacob) حضور داشتند. استیون اس. کافهولد (Steven S. Kaufhold)، چاد‌ای. استیگمان (Chad A. Stegeman)، توماس سی. گولدستین (Thomas C. Goldstein)، تروی دی. کاهیِل (Troy D. Cahill)، گری اس. اولسون (Gary S. Olson)، چارلز وی. فنیسی (Charles V. Fennessey)، راد پاچکو (Rod Pacheco)، ویلیام‌ای. میچل (William E. Mitchell)، آلن دی. تیت (Alan D. Tate) و مارتین جی. مایر (Martin J. Mayer) برگه‌هایی برای قانونگذاران جمهوری‌خواه ایالت کالیفرنیا و دیگران، متقابلان تحت قانون ۱۸.۲ این دادگاه، ارائه کردند تا برگرداندن حکم را طلب کنند. دونالد اسپکتر (Donald Specter) برای متقابلان استدلال کرد. در کنار او در برگه‌های متقابلان پلاتا، ربکا ایونسون (Rebekah Evenson) حضور داشت. پاول دی. کلمنت (Paul D. Clement)، اشلی سی. پریش (Ashley C. Parrish)، مایکل دبلیو. بین (Michael W. Bien)، جین‌ای. کان (Jane E. Kahn)، ارنست گالوان (Ernest Galvan)، ایمی ولن (Amy Whelan)، لیزا الس (Lisa Ells)، آقای اسپکتر و خانم ایونسون برگه‌ای برای متقابلان کولمن ارائه کردند. لوری جی. هلپر (Laurie J. Hepler)، گرگ مک‌لین آدام (Gregg McLean Adam)، گونزالو سی. مارتینز (Gonzalo C. Martinez)، جفری ال. فیشر (Jeffrey L. Fisher)، پاملا اس. کارلان (Pamela S. Karlan)، دانیل ام. لیندسی (Daniel M. Lindsay) و دیوید‌ای. سندرز (David A. Sanders) برگه‌ای برای کالیفرنیا ارائه دادند. به استناد: 563 U.S. 493 (2011) 499؛ نظر دادگاه؛ انجمن افسران صلح اصلاحاتی، متهم تحت قانون 18.2 این دادگاه، درخواست تأیید.* قاضی کندی نظر دادگاه را ارائه داد. این پرونده ناشی از نقض‌های جدی قانون اساسی در نظام زندان‌های کالیفرنیا است. این نقض‌ها سال‌ها ادامه داشته‌اند و هنوز اصلاح نشده‌اند. تجدیدنظر از حکم دادگاه ناحیه‌ای سه‌قاضی‌ای می‌آید که کالیفرنیا را ملزم به رفع دو تخلف جاری از بند «شکنجه‌های غیرقابل تحمل و غیرمعمول» می‌کند؛ بندی که توسط بند فرآیند قانونی متمم چهاردهم بر ایالت‌ها الزام‌آور شده است.

‏🔵 ۷/۸ *یک برگهٔ دوستان دادگاه (amici curiae) که درخواست برگرداندن حکم را دارد، برای ایالت لوئیزیانا و دیگران توسط جیمز دی. «بادی» کالدول، دادستان کل لوئیزیانا؛ جیمز تری فیلیپس، معاون اول دادستان کل؛ اس. کایل دانکن، رئیس دادگاه تجدیدنظر؛ سارا واندنبرک هارت و رونالد آیزنبرگ، و همچنین توسط دادستانان کل ایالات زیر ارائه شد: تری کینگ (آلاباما)، دانیل اس. سولیوان (آلاسکا)، داستین مک‌دنیل (آرکانزاس)، جان دبلیو. ساذرز (کلرادو)، جو بایدن سوم (دلاور)، لیسا مادیگان (ایلینوی)، مارثا کوکلی (ماساچوست)، مایکل‌ای. کوکس (میچگان)، جیم هود (میسیسیپی)، گری کینگ (نیو مکزیک)، ریچارد کوردری (اوهایو)، دبلیو. ای. درو ادموندسون (اوکلاهما)، توماس دبلیو. کوربت، جونیور (پنسیلوانیا)، هنری دی. مک‌مستر (کارولینای جنوبی)، رابرت‌ای. کوپر، جونیور (تنسی)، گرگ ابوت (تگزاس) و کنث تی. کوچینلی دوم (ویرجینیا). یک برگهٔ دوستان دادگاه که درخواست تعطیلی دارد، توسط کنت اس. شیدگر برای بنیاد حقوق کیفری (Criminal Justice Legal Foundation) ارائه شد. برگه‌های دوستان دادگاه که درخواست تأیید دارند، برای انجمن وکلای آمریکا توسط استیفن ان. زاک، پیر ه. برژرون، جورج ه. کنالد و مارگارت کولگیت لاو؛ برای اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا و دیگران توسط دیوید سی. فتحی، دیوید ام. شاپیرو، استیون آر. شاپیرو، وید هندرسون، آلوین جی. برونستین، آلان اشلوسر، پیتر جی. الیاسبرگ و دیوید بلیر‑لوئی؛ برای انجمن روانپزشکی آمریکا و دیگران توسط آرون ام. پَنر، ناتالی اف. پی. گلفویل و ایرا‌ای. برنیم؛ برای انجمن بهداشت عمومی آمریکا و دیگران توسط لیسا اس. بلات و بث اچ. پارکر؛ برای مرکز ادارهٔ قانون کیفری و دیگران توسط جی. سی. روزندال و آنتونی اس. بارکو؛ برای پرسنل اصلاحات و اجرای قانون توسط ویلیام‌ای. برک؛ و برای انجمن زندانیان (Prison Fellowship) توسط جیمز استوارت، کاترین وایس و کنث اچ. زیمرمن. برگه‌های دوستان دادگاه برای اتاق بازرگانی بزرگ استاک‌تون توسط استیون‌ای. هِروم و برِت اس. جولی؛ و برای J. Clark Kelso توسط جورج سی. هریس، دین‌ای‌ای. مینارد و براین آر. ماتسوی ارائه شد. 500 براون علیه پلاتا – نظر دادگاه نقض‌ها موضوع دو دعوای دسته‌جمعی در دو دادگاه فدرال ناحیه‌ای است. اولین دعوا مربوط به دستهٔ زندانیانی است که دچار اختلالات روانی جدی هستند؛ این پرونده Coleman v. Brown است. دومین دعوا به زندانیانی با بیماری‌های جدی می‌پردازد؛ این پرونده Plata v. Brown است. حکم دادگاه ناحیه‌ای سه‌قاضی برای هر دو پرونده اعمال می‌شود. پس از سال‌ها دعوا، واضح شد که رفع نقض‌های قانون اساسی بدون کاهش جمعیت سیستم زندان مؤثر نخواهد بود. اختیار صدور حکم آزادی زندانیان به عنوان راه‌حلی برای رفع نقض ساختاری متمم هشتم، به دادگاه ناحیه‌ای سه‌قاضی اختصاص دارد و نه به دادگاه ناحیه‌ای تک‌قاضی (18 U.S.C. § 3626(a)). بر پایه این قاعده، قاضیان ناحیه‌ای Coleman و Plata به‌طور مستقل درخواست تشکیل دادگاه سه‌قاضی را دادند. قاضی ارشد دادگاه تجدیدنظر ناحیه نهم یک دادگاه سه‌قاضی متشکل از قاضیان ناحیه‌ای Coleman و Plata و یک قاضی سوم ناحیه نهم تشکیل داد. چون دو پرونده به‌هم پیوسته‌اند، ادغام محدود آن‌ها برای این منظور به‌دلیل جلوگیری از صدور احکام متضاد و تسهیل بررسی و اجرای قضایی مفید است. ایالت در این دادگاه مخالف ادغام نشده است، هرچند استدلال می‌کند که دادگاه سه‌قاضی پیش از موعد تشکیل شده است. ایالت همچنین با مبنای حکم دادگاه سه‌قاضی که ایالت را ملزم به کاهش ازدحام در زندان‌های خود می‌کند، مخالف است. این تجدیدنظر سؤال می‌کند آیا حکم اصلاحی صادره توسط دادگاه سه‌قاضی با الزامات و روش‌های مقرر در قانون کنگره، Prison Litigation Reform Act of 1995 (PLRA) سازگار است (18 U.S.C. § 3626؛ رجوع کنید به پیوست A، زیر). این حکم اختیار انتخاب روش‌های کاهش ازدحام را به عهده مقامات ایالتی می‌گذارد؛ اما در صورت عدم تطبیق از طریق ساخت جدید، انتقال به ایالت‌های دیگر یا سایر روش‌ها — یا تغییر حکم با ارائه دلایل بیشتر توسط ایالت —

‏🔵 ۸/۸ 563 U. S. 493 (2011) 501 نظر دادگاه: ایالت ملزم به آزادی تعدادی از زندانیان پیش از اتمام کامل حکم‌هایشان خواهد شد. نرخ بالای تکرار جرائم باید هشداری باشد مبنی بر این که آزادی اشتباه یا پیش‌ازوقت حتی یک زندانی می‌تواند صدمه و ضرر وارد کند. آزادی زندانیان به‌صورت انبوه — به شرطی که ایالت راه دیگری برای اجرای حکم نیابد — مسأله‌ای جدی و بی‌چون و چرای است. در زمان محاکمه، تأسیسات اصلاحی کالیفرنیا حدود 156,000 نفر را در خود جای داده بودند. این رقم تقریباً دو برابر ظرفیت طراحی شده برای زندان‌های کالیفرنیاست و این ایالت ملزم به کاهش جمعیت زندانیان به ۱۳۷٫۵ ٪ از ظرفیت طراحی شده است. برآورد خود دادگاه سه‌قضاتیه نشان می‌دهد که کاهش جمعیت مورد نیاز می‌تواند تا 46,000 نفر برسد. اگرچه ایالت در طول این تجدیدنظر حداقل 9,000 نفر جمعیت را کاهش داده است، اما ممکن است نیاز به کاهش بیش از 37,000 نفر باشد. همان‌طور که اشاره خواهد شد، این کاهش لزوماً نباید به‌صورت سراسری یا در این مقیاس‌های بزرگ انجام شود، مشروط بر این که راه‌حل‌ها یا روش‌های جایگزین و رضایت‌بخشی برای اجرای حکم تدوین شوند. ایالت می‌تواند اقداماتی چون اعطای امتیازهای «زمان خوب» و انتقال مجرمان کم‌خطر و نقض‌کنندگان فنی آزادی مشروط به برنامه‌های جامعه‌محور را به کار گیرد تا اثر حکم را کاهش دهد. کاهش جمعیت مورد نیاز اگرچه از نظر وسعت و مقیاس بی‌سابقه است، اما صدمات و ضررهای مستمر ناشی از این نقض‌های جدی قانون اساسی نیز به همان اندازه جدی‌اند. سال‌هاست که مراقبت‌های پزشکی و بهداشت روانی ارائه‌شده توسط زندان‌های کالیفرنیا کمتر از حداقل الزامات قانون اساسی بوده و نتوانسته‌اند نیازهای اساسی بهداشتی زندانیان را برآورده کنند. رنج‌های غیرضروری و مرگ‌ها به‌وضوح مستند شده‌اند. در تمام سال‌هایی که این دعوی قضایی در جریان بوده، هیچ راه‌حل جایگزینی به‌طور کافی مؤثر شناخته نشده است. تلاش برای رفع نقض با تراکم شدید جمعیت زندانیان در سیستم زندان‌های کالیفرنیا مواجه شده و ناکام مانده است. دستاوردهای کوتاه‌مدت در ارائه مراقبت‌ها توسط 502 BROWN v. PLATA نظر دادگاه: توسط اثرات طولانی‌مدت تراکم شدید و گستردهٔ جمعیت زندانیان تخریب می‌شود. تراکم بیش از حد، منابع محدود پرسنل زندان را اشغال کرده؛ تقاضاهایی فراتر از ظرفیت امکانات پزشکی و بهداشت روانی ایجاد کرده؛ و شرایط غیربهداشتی و ناامنی به‌وجود آورده که پیشرفت در ارائه مراقبت را دشوار یا غیرممکن می‌سازد. این تراکم بیش از حد «دلیل اصلی نقض یک حق فدرالی» است (18 U. S. C. § 3626(a)(3)(E)(i))؛ به‌ویژه سوءرفتار شدید و غیرقانونی زندانیان از طریق تأمین آشکاراً ناکافی خدمات پزشکی و بهداشت روانی. ‏🔗 ادامه‌ی مقاله در منبع اصلی: https://thehill.com/opinion/civil-rights/6126835-texas-prison-heat-ruling/