‏🔵 ۵/۸ (1) محدودیت جمعیت به‌دلیل این‌که زندانیان خارج از طبقهٔ شاکی باید برای رسیدن به کاهش مورد نیاز از طریق آزادی مشروط یا اصلاح حکم آزاد شوند، از اصل تنظیم دقیق (narrow tailoring) سقط نمی‌شود. تنظیم دقیق مستلزم «تناسب» بین اهداف راه‌حل و وسایلی است که برای رسیدن به آن‌ها انتخاب می‌شود، همان‌طور که در پروندهٔ Board of Trustees of State Univ. of N. Y. v. Fox، 492 U.S. 469، 480 آمده است. یک راه‌حل محدود و در عین حال مناسب برای تخلف قانون اساسی به‌دلیل اثرات جانبی نامعتبر نیست؛ PLRA نیز این‌گونه شرطی را تحمیل نمی‌کند. این دستور به ایالت انعطاف می‌دهد تا تعیین کند چه کسانی باید آزاد شوند و ایالت می‌تواند دادگاه سه‌قاضی را برای اصلاح شرایط درخواست کند. این دستور نیز به‌دلیل پوشش تمام سیستم زندان، نه ارزیابی جداگانهٔ نیاز هر مؤسسه به محدودیت جمعیت، گسترده‌گی بیش از حد ندارد. دادگاه کولمن تخلف سراسری را یافت و ایالت در پلاتا به رفع سراسری موافقت کرد. اگر تخلف قانون اساسی رخ ندهد، برخی مؤسسات می‌توانند جمعیت بیش از حد ۱۳۷٫۵ ٪ را حفظ کنند به شرطی که دیگر مؤسسات به‌طور کافی زیر این حد باشند تا کل سیستم با دستور مطابقت داشته باشد. این امر انعطاف ایالت را برای تطبیق با تفاوت‌های میان مؤسسات فراهم می‌کند. این دستور می‌تواند حوزهٔ اختیار ایالت در مدیریت زندان‌ها را شکل دهد یا محدود کند، اما بخش عمده‌ای به اختیار ایالت واگذار شده است. دامنهٔ محدود این دستور برای رفع تخلف قانون اساسی ضروری است. ایالت می‌تواند دادگاه سه‌قاضی را برای اصلاح دستور طلب کند، اما تاکنون هیچ راه‌حل جایگزین واقعی ارائه نداده است. ص. 530–534. ارجاع: 563 U. S. 493 (2011) 497 سیلابس (۲) دادگاه سه‌قاضی «وزن قابل‌توجهی» به هر گونه تأثیر منفی احتمالی بر امنیت عمومی ناشی از حکم خود داد. الزام «وزن قابل‌توجه» در قانون اصلاح دعواهای زندان (PLRA) نیازی به این ندارد که دادگاه گواهی کند حکمش هیچ تأثیر منفی ممکن بر عموم ندارد. در این مورد، شواهد آماری نشان داد که جمعیت زندان‌ها در برخی شهرستان‌های کالیفرنیا، چندین ایالت و کانادا کاهش یافته است بدون اینکه امنیت عمومی را به‌طور منفی تحت‌تأثیر قرار دهد. دادگاه دریافت که روش‌های مختلف موجود برای کاهش شلوغی — امتیازهای زمان خوب و ارجاع متجاوزان کم‌خطر به برنامه‌های جامعه‌ای — تقریباً تأثیری بر امنیت عمومی ندارند و حکم خود را با در نظر گرفتن این نگرانی‌ها، با اعطای انعطاف‌پذیری قابل‌توجه به ایالت برای انتخاب میان روش‌های کاهش شلوغی تنظیم کرد. ایالت ادعا می‌کند که دادگاه برنامه کاهش جمعیت ایالت را بدون بررسی اینکه آیا اقدامات خاص آن به‌طور قابل‌توجهی امنیت عمومی را تهدید می‌کند، تأیید کرده است. اما دادگاه اختیار انتخاب بهترین راه‌حل برای پیروی را به مقامات ایالتی واگذار کرد و نیازی به بازنگری در تصمیم‌گیری‌های آنان نداشت. تحولات حین رسیدگی به این تجدیدنظر، زمانی که ایالت شروع به کاهش جمعیت زندان‌ها کرده است، نشان می‌دهد که می‌توان بدون اثر منفی نامتناسب بر امنیت عمومی، جمعیت را کاهش داد. صفحات 534–538. ۲. حکم دادگاه سه‌قاضی، مشروط بر حق ایالت برای درخواست اصلاح آن در شرایط مناسب، باید تأیید شود. صفحات 538–545. (الف) برای رعایت PLRA، دادگاه باید حداکثر محدودیتی برای جمعیت تعیین کند که با راه‌حل مؤثر سازگار باشد و کاهش جمعیت را در کوتاه‌ترین مدت زمان ممکن که به‌طور معقولی با امنیت عمومی همخوانی دارد، دستور دهد. (ب) نتیجه‌گیری دادگاه سه‌قاضی مبنی بر این‌که جمعیت زندان باید حداکثر ۱۳۷٫۵ ٪ ظرفیت طراحی باشد، به‌وضوح اشتباه نیست. دادگاه دریافت که شواهد محدودیتی بین ۱۳۰ ٪ که توسط شهادت کارشناسان و فدرال بورو آف پرِیزنز حمایت می‌شود و ۱۴۵ ٪ که توسط هیئت بررسی مستقل اصلاحات زندان ایالتی پیشنهاد شده است، پشتیبانی می‌کند. شرط محدودسازی دقیق PLRA تا زمانی که این قضاوت‌های عادلانه و جبرانی با هدف آزادسازی کم‌ترین تعداد ممکن از زندانیان که با راه‌حل مؤثر سازگار باشد، برآورده شود، کافی است.

‏🔵 ۶/۸ (ج) دادگاه سه‌قاضی در تعیین مهلت دو ساله برای رفع مشکل خطایی نکرد، به‌ویژه با توجه به عدم اعتراض ایالت در دادگاه. ایالت درخواست تمدید این مهلت نکرده است، اما دادگاه سه‌قاضی اختیار و مسئولیت اصلاح حکم را در صورت ضرورت و بر پایه قضاوت صحیح دارد. احترام مناسب به ایالت و فرآیندهای دولتی آن، مستلزم این است که دادگاه حوزه قضایی خود را به‌کار گیرد و به ایالت فضای کافی برای یافتن سازوکارها و تدوین برنامه‌هایی بدهد که به‌سرعت و به‌طور مؤثر مشکل را اصلاح کنند. 498 براؤن علیه پلاتا (Brown v. Plata) سرفصل تخلفات منطبق با ایمنی عمومی. دادگاه می‌تواند، برای مثال، درخواست تمدید مهلت را بپذیرد اگر ایالت شرایط پیش‌نیاز مناسب را برآورده کند تا اطمینان حاصل شود برنامه بدون تأخیر غیرضروری اجرا می‌شود. این نکات نشان می‌دهد که حکم فعلی، همانند تمام کمک‌های عادلانه جاری، باید برای اصلاحات مناسب باز بماند و هدف آن ایجاد شک در صحت فرضیه اساسی حکم نیست. صص ۵۴۱–۵۴۵. تأیید شد. قاضی کِنی‌دی (Kennedy) نظر دادگاه را ارائه داد که در آن قاضیان گینسبورگ (Ginsburg)، برییر (Breyer)، سوتومایور (Sotomayor) و کاگان (Kagan) پیوستند. قاضی اسکالیا (Scalia) نظر مخالفی ارائه کرد که در آن قاضی توماس (Thomas) پیوست، صص ۵۵۰. قاضی آلیتو (Alito) نظر مخالفی ارائه کرد که در آن قاضی رابرتس (Roberts) به‌عنوان رئیس دادگاه پیوست، صص ۵۶۵. کارتِر جی. فیلیپس (Carter G. Phillips) برای متقاضیان استدلال کرد. در کنار او در برگه‌ها ادموند جی. براؤن جونیور (Edmund G. Brown, Jr.)، وکیل کل کالیفرنیا؛ جیمز ام. هیومز (James M. Humes)، معاون ارشد وکیل کل؛ مانوئل ام. مدیروس (Manuel M. Medeiros)، وکیل عمومی ایالت؛ گوردن برنز (Gordon Burns)، معاون وکیل عمومی؛ جنیاتان ال. ولف (Jonathan L. Wolff) و روشل سی. ایست (Rochelle C. East)، دستیاران ارشد وکلای کل؛ کایل‌ای. لوئیس (Kyle A. Lewis) و دانیل اف. او’بانون (Danielle F. O’Bannon)، معاونان وکلای کل؛ ایمون پی. جویس (Eamon P. Joyce)، جیرولد سی. شافر (Jerrold C. Schaefer)، پل بی. مللو (Paul B. Mello)، اس. آن جانسون (S. Anne Johnson)، سامانتا دی. ولف (Samantha D. Wolff) و رنجو پی. جاکوب (Renju P. Jacob) حضور داشتند. استیون اس. کافهولد (Steven S. Kaufhold)، چاد‌ای. استیگمان (Chad A. Stegeman)، توماس سی. گولدستین (Thomas C. Goldstein)، تروی دی. کاهیِل (Troy D. Cahill)، گری اس. اولسون (Gary S. Olson)، چارلز وی. فنیسی (Charles V. Fennessey)، راد پاچکو (Rod Pacheco)، ویلیام‌ای. میچل (William E. Mitchell)، آلن دی. تیت (Alan D. Tate) و مارتین جی. مایر (Martin J. Mayer) برگه‌هایی برای قانونگذاران جمهوری‌خواه ایالت کالیفرنیا و دیگران، متقابلان تحت قانون ۱۸.۲ این دادگاه، ارائه کردند تا برگرداندن حکم را طلب کنند. دونالد اسپکتر (Donald Specter) برای متقابلان استدلال کرد. در کنار او در برگه‌های متقابلان پلاتا، ربکا ایونسون (Rebekah Evenson) حضور داشت. پاول دی. کلمنت (Paul D. Clement)، اشلی سی. پریش (Ashley C. Parrish)، مایکل دبلیو. بین (Michael W. Bien)، جین‌ای. کان (Jane E. Kahn)، ارنست گالوان (Ernest Galvan)، ایمی ولن (Amy Whelan)، لیزا الس (Lisa Ells)، آقای اسپکتر و خانم ایونسون برگه‌ای برای متقابلان کولمن ارائه کردند. لوری جی. هلپر (Laurie J. Hepler)، گرگ مک‌لین آدام (Gregg McLean Adam)، گونزالو سی. مارتینز (Gonzalo C. Martinez)، جفری ال. فیشر (Jeffrey L. Fisher)، پاملا اس. کارلان (Pamela S. Karlan)، دانیل ام. لیندسی (Daniel M. Lindsay) و دیوید‌ای. سندرز (David A. Sanders) برگه‌ای برای کالیفرنیا ارائه دادند. به استناد: 563 U.S. 493 (2011) 499؛ نظر دادگاه؛ انجمن افسران صلح اصلاحاتی، متهم تحت قانون 18.2 این دادگاه، درخواست تأیید.* قاضی کندی نظر دادگاه را ارائه داد. این پرونده ناشی از نقض‌های جدی قانون اساسی در نظام زندان‌های کالیفرنیا است. این نقض‌ها سال‌ها ادامه داشته‌اند و هنوز اصلاح نشده‌اند. تجدیدنظر از حکم دادگاه ناحیه‌ای سه‌قاضی‌ای می‌آید که کالیفرنیا را ملزم به رفع دو تخلف جاری از بند «شکنجه‌های غیرقابل تحمل و غیرمعمول» می‌کند؛ بندی که توسط بند فرآیند قانونی متمم چهاردهم بر ایالت‌ها الزام‌آور شده است.

‏🔵 ۷/۸ *یک برگهٔ دوستان دادگاه (amici curiae) که درخواست برگرداندن حکم را دارد، برای ایالت لوئیزیانا و دیگران توسط جیمز دی. «بادی» کالدول، دادستان کل لوئیزیانا؛ جیمز تری فیلیپس، معاون اول دادستان کل؛ اس. کایل دانکن، رئیس دادگاه تجدیدنظر؛ سارا واندنبرک هارت و رونالد آیزنبرگ، و همچنین توسط دادستانان کل ایالات زیر ارائه شد: تری کینگ (آلاباما)، دانیل اس. سولیوان (آلاسکا)، داستین مک‌دنیل (آرکانزاس)، جان دبلیو. ساذرز (کلرادو)، جو بایدن سوم (دلاور)، لیسا مادیگان (ایلینوی)، مارثا کوکلی (ماساچوست)، مایکل‌ای. کوکس (میچگان)، جیم هود (میسیسیپی)، گری کینگ (نیو مکزیک)، ریچارد کوردری (اوهایو)، دبلیو. ای. درو ادموندسون (اوکلاهما)، توماس دبلیو. کوربت، جونیور (پنسیلوانیا)، هنری دی. مک‌مستر (کارولینای جنوبی)، رابرت‌ای. کوپر، جونیور (تنسی)، گرگ ابوت (تگزاس) و کنث تی. کوچینلی دوم (ویرجینیا). یک برگهٔ دوستان دادگاه که درخواست تعطیلی دارد، توسط کنت اس. شیدگر برای بنیاد حقوق کیفری (Criminal Justice Legal Foundation) ارائه شد. برگه‌های دوستان دادگاه که درخواست تأیید دارند، برای انجمن وکلای آمریکا توسط استیفن ان. زاک، پیر ه. برژرون، جورج ه. کنالد و مارگارت کولگیت لاو؛ برای اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا و دیگران توسط دیوید سی. فتحی، دیوید ام. شاپیرو، استیون آر. شاپیرو، وید هندرسون، آلوین جی. برونستین، آلان اشلوسر، پیتر جی. الیاسبرگ و دیوید بلیر‑لوئی؛ برای انجمن روانپزشکی آمریکا و دیگران توسط آرون ام. پَنر، ناتالی اف. پی. گلفویل و ایرا‌ای. برنیم؛ برای انجمن بهداشت عمومی آمریکا و دیگران توسط لیسا اس. بلات و بث اچ. پارکر؛ برای مرکز ادارهٔ قانون کیفری و دیگران توسط جی. سی. روزندال و آنتونی اس. بارکو؛ برای پرسنل اصلاحات و اجرای قانون توسط ویلیام‌ای. برک؛ و برای انجمن زندانیان (Prison Fellowship) توسط جیمز استوارت، کاترین وایس و کنث اچ. زیمرمن. برگه‌های دوستان دادگاه برای اتاق بازرگانی بزرگ استاک‌تون توسط استیون‌ای. هِروم و برِت اس. جولی؛ و برای J. Clark Kelso توسط جورج سی. هریس، دین‌ای‌ای. مینارد و براین آر. ماتسوی ارائه شد. 500 براون علیه پلاتا – نظر دادگاه نقض‌ها موضوع دو دعوای دسته‌جمعی در دو دادگاه فدرال ناحیه‌ای است. اولین دعوا مربوط به دستهٔ زندانیانی است که دچار اختلالات روانی جدی هستند؛ این پرونده Coleman v. Brown است. دومین دعوا به زندانیانی با بیماری‌های جدی می‌پردازد؛ این پرونده Plata v. Brown است. حکم دادگاه ناحیه‌ای سه‌قاضی برای هر دو پرونده اعمال می‌شود. پس از سال‌ها دعوا، واضح شد که رفع نقض‌های قانون اساسی بدون کاهش جمعیت سیستم زندان مؤثر نخواهد بود. اختیار صدور حکم آزادی زندانیان به عنوان راه‌حلی برای رفع نقض ساختاری متمم هشتم، به دادگاه ناحیه‌ای سه‌قاضی اختصاص دارد و نه به دادگاه ناحیه‌ای تک‌قاضی (18 U.S.C. § 3626(a)). بر پایه این قاعده، قاضیان ناحیه‌ای Coleman و Plata به‌طور مستقل درخواست تشکیل دادگاه سه‌قاضی را دادند. قاضی ارشد دادگاه تجدیدنظر ناحیه نهم یک دادگاه سه‌قاضی متشکل از قاضیان ناحیه‌ای Coleman و Plata و یک قاضی سوم ناحیه نهم تشکیل داد. چون دو پرونده به‌هم پیوسته‌اند، ادغام محدود آن‌ها برای این منظور به‌دلیل جلوگیری از صدور احکام متضاد و تسهیل بررسی و اجرای قضایی مفید است. ایالت در این دادگاه مخالف ادغام نشده است، هرچند استدلال می‌کند که دادگاه سه‌قاضی پیش از موعد تشکیل شده است. ایالت همچنین با مبنای حکم دادگاه سه‌قاضی که ایالت را ملزم به کاهش ازدحام در زندان‌های خود می‌کند، مخالف است. این تجدیدنظر سؤال می‌کند آیا حکم اصلاحی صادره توسط دادگاه سه‌قاضی با الزامات و روش‌های مقرر در قانون کنگره، Prison Litigation Reform Act of 1995 (PLRA) سازگار است (18 U.S.C. § 3626؛ رجوع کنید به پیوست A، زیر). این حکم اختیار انتخاب روش‌های کاهش ازدحام را به عهده مقامات ایالتی می‌گذارد؛ اما در صورت عدم تطبیق از طریق ساخت جدید، انتقال به ایالت‌های دیگر یا سایر روش‌ها — یا تغییر حکم با ارائه دلایل بیشتر توسط ایالت —

‏🔵 ۸/۸ 563 U. S. 493 (2011) 501 نظر دادگاه: ایالت ملزم به آزادی تعدادی از زندانیان پیش از اتمام کامل حکم‌هایشان خواهد شد. نرخ بالای تکرار جرائم باید هشداری باشد مبنی بر این که آزادی اشتباه یا پیش‌ازوقت حتی یک زندانی می‌تواند صدمه و ضرر وارد کند. آزادی زندانیان به‌صورت انبوه — به شرطی که ایالت راه دیگری برای اجرای حکم نیابد — مسأله‌ای جدی و بی‌چون و چرای است. در زمان محاکمه، تأسیسات اصلاحی کالیفرنیا حدود 156,000 نفر را در خود جای داده بودند. این رقم تقریباً دو برابر ظرفیت طراحی شده برای زندان‌های کالیفرنیاست و این ایالت ملزم به کاهش جمعیت زندانیان به ۱۳۷٫۵ ٪ از ظرفیت طراحی شده است. برآورد خود دادگاه سه‌قضاتیه نشان می‌دهد که کاهش جمعیت مورد نیاز می‌تواند تا 46,000 نفر برسد. اگرچه ایالت در طول این تجدیدنظر حداقل 9,000 نفر جمعیت را کاهش داده است، اما ممکن است نیاز به کاهش بیش از 37,000 نفر باشد. همان‌طور که اشاره خواهد شد، این کاهش لزوماً نباید به‌صورت سراسری یا در این مقیاس‌های بزرگ انجام شود، مشروط بر این که راه‌حل‌ها یا روش‌های جایگزین و رضایت‌بخشی برای اجرای حکم تدوین شوند. ایالت می‌تواند اقداماتی چون اعطای امتیازهای «زمان خوب» و انتقال مجرمان کم‌خطر و نقض‌کنندگان فنی آزادی مشروط به برنامه‌های جامعه‌محور را به کار گیرد تا اثر حکم را کاهش دهد. کاهش جمعیت مورد نیاز اگرچه از نظر وسعت و مقیاس بی‌سابقه است، اما صدمات و ضررهای مستمر ناشی از این نقض‌های جدی قانون اساسی نیز به همان اندازه جدی‌اند. سال‌هاست که مراقبت‌های پزشکی و بهداشت روانی ارائه‌شده توسط زندان‌های کالیفرنیا کمتر از حداقل الزامات قانون اساسی بوده و نتوانسته‌اند نیازهای اساسی بهداشتی زندانیان را برآورده کنند. رنج‌های غیرضروری و مرگ‌ها به‌وضوح مستند شده‌اند. در تمام سال‌هایی که این دعوی قضایی در جریان بوده، هیچ راه‌حل جایگزینی به‌طور کافی مؤثر شناخته نشده است. تلاش برای رفع نقض با تراکم شدید جمعیت زندانیان در سیستم زندان‌های کالیفرنیا مواجه شده و ناکام مانده است. دستاوردهای کوتاه‌مدت در ارائه مراقبت‌ها توسط 502 BROWN v. PLATA نظر دادگاه: توسط اثرات طولانی‌مدت تراکم شدید و گستردهٔ جمعیت زندانیان تخریب می‌شود. تراکم بیش از حد، منابع محدود پرسنل زندان را اشغال کرده؛ تقاضاهایی فراتر از ظرفیت امکانات پزشکی و بهداشت روانی ایجاد کرده؛ و شرایط غیربهداشتی و ناامنی به‌وجود آورده که پیشرفت در ارائه مراقبت را دشوار یا غیرممکن می‌سازد. این تراکم بیش از حد «دلیل اصلی نقض یک حق فدرالی» است (18 U. S. C. § 3626(a)(3)(E)(i))؛ به‌ویژه سوءرفتار شدید و غیرقانونی زندانیان از طریق تأمین آشکاراً ناکافی خدمات پزشکی و بهداشت روانی. ‏🔗 ادامه‌ی مقاله در منبع اصلی: https://thehill.com/opinion/civil-rights/6126835-texas-prison-heat-ruling/

‏🟢 #اوکراین #آلمان 🧠 ضربات روسی به کیف می‌رسند در حالی که فریدریش مرز از آلمان بازدید می‌کند ‏🏛 منبع: Philippine Daily Inquirer — Global Nation ‏✍️ نویسنده: dlejano ‏📄 عنوان اصلی: Russian strikes hit Kyiv while Germany’s Merz visits ‏🔎 Friedrich Merz, Volodymyr Zelensky, drone attacks, energy sector, NATO #تحلیل_راهبردی #روسیه #شرق_آسیا #جنگ #روابط_بین_الملل #Inquirer_Global_Nation ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏🟢 ۲/۳ ‏📌 چکیده: در روز یکشنبه، پس از تشدید حملات روسی به کی‌یف، کانسلر آلمان فریدریش مرتس در سفری همبستگی به اوکراین رسید؛ اوکراین و آلمان قراردادی به ارزش ۱٫۵ میلیارد دلار (حدود ۱٫۳ میلیارد یورو) برای تأمین سلاح‌ها، به‌ویژه پهپادهای جنگی، و ۳۵۰ میلیارد یورو برای حمایت از بخش انرژی آسیب‌دیده امضا کردند. زلنسکی اعلام کرد واشنگتن مذاکرات فنی با اوکراین و روسیه تا پایان ماه را پیشنهاد داده و اشاره کرد که آمریکا ممکن است با حضور امارات میانجی‌گری کند. مرتس در کنفرانس مشترک با زلنسکی از تولید مشترک پهپادهای ضدجت و تأمین سلاح‌های دوربرد، فناوری ماهواره‌ای و تجهیزات زمستانی برای حفظ برق و گرمایش کی‌یف سخن گفت. حملات روسی به کی‌یف رسید؛ در همین حال، کانسلر فریدریش مرتس در یک سفر همبستگی روز یکشنبه به شهر آمد. اوکراین و آلمان برای مقابله با افزایش حملات پهپادهای روسی، قراردادی به ارزش ۱٫۵ میلیارد دلار امضا کردند. این توافق‌نامه که بیش از ۱٫۳ میلیارد یورو ارزش دارد، حدود یک میلیارد یورو را به سلاح‌ها از جمله پهپادهای جنگی اختصاص می‌دهد؛ در حالی که ۳۵۰ میلیارد یورو برای حمایت از بخش انرژی آسیب‌دیده اوکراین صرف می‌شود، بخشی که روسیه برای قطع گرمایش و برق در ماه‌های سرد زمستان هدف قرار داده است. در حین ملاقات، رئیس‌جمهور ولادیمیر زلنسکی اعلام کرد واشنگتن مذاکرات جدیدی با اوکراین و روسیه تا پایان ماه پیشنهاد داده است. مرتس، که در سفری ناگهانی برای نشان دادن حمایت اروپا در پی افزایش حملات به شهر آمد، واقعیت جدید زندگی روزمره در پایتخت اوکراین را مشاهده کرد. سیری‌های هوایی بارها و بارها به صدا درآمد؛ زلنسکی نیز به او صدمه به آکادمی ملی علوم را نشان داد؛ این آکادمی دوشنبه توسط یک پهپاد حمله‌ای روسی هدف قرار گرفته و دو نفر کشته شدند. مرتس گفت: «در اینجا می‌توانیم تمام بی‌فایده‌گی این جنگ را ببینیم.» او افزود: «این حملات بربری به جمعیت غیرنظامی اوکراین باید متوقف شود. این‌ها جنایات جنگی هستند که روزانه در اینجا رخ می‌دهند.» یک انفجار که در سرتاسر شهر شنیده شد، سطح جادهٔ پل شمالی را تخریب کرد؛ این پل یکی از چند پل است که بخش‌های شرقی و غربی کی‌یف را بر روی رودخانهٔ دینپرو به هم وصل می‌کند و در چهار روز گذشته بارها هدف قرار گرفته‌اند. حملات ۲۴ ساعته شهردار کی‌یف، ویتالی کلیچکو، اعلام کرد پایتخت که تا کنون تا حد زیادی از ویرانی‌های پیش‌خط در بیش از چهار سال جنگ در امان مانده بود، اکنون باید به وضعیت جنگی تبدیل شود. حملات شبانه‌روزی مناطق مسکونی، پمپ‌بنزین‌ها، مدارس، زیرساخت‌های راه‌آهن و ارتباطات را هدف گرفته‌اند؛ صداهای هوایی تقریباً مداوم زندگی روزمره را مختل می‌کنند و مردم را در اضطراب نگه می‌دارند. در زمان ورودش، مرتس گفت حمایت از اوکراین برای امنیت اروپا حیاتی است. مطالعه کنید: پهپادهای روسی ۱۵ نفر را در یک مرکز خرید اوکراین کشته‌اند او اظهار کرد: «اگر روسیه متوقف نشود، ماشین جنگی آن روزی به سوی ما خواهد چرخید.» اوکراین بارها خواستار دریافت سامانه‌های پیشرفته برای سرنگونی پهپادهای سریع‌التحرک و جت‌دار روسیه و موشک‌های بالستیک قدرتمند شده است. مرتس در کنفرانس خبری مشترک با زلنسکی گفت آخرین توافق شامل تولید مشترک پهپادهای ضدجت است. او افزود: «در این حوزه در هفته‌های اخیر پیشرفت‌های فنی قابل‌توجهی حاصل شده است.» او ادامه داد: «اکنون تولید در حال افزایش است. این امر دفاع هوایی اوکراین را به سرعت و به‌طور چشمگیری تقویت می‌کند.» او گفت: «ما سلاح‌های دوربرد، پهپادهای جنگی و فناوری‌های ماهواره‌ای را فراهم می‌کنیم تا اوکراین بتواند پایگاه‌های پرتاب روسیه را نیز هدف بگیرد.» پشتیبانی نظامی مذاکرات برای پایان دادن به بدترین درگیری اروپا از زمان جنگ جهانی دوم در بن‌بست مانده و هر دو طرف وعده داده‌اند حملات بلندبرد به اهداف نظامی و مرتبط را تشدید کنند. اما زلنسکی روز یکشنبه گفت ایالات متحده مذاکراتی در «سطح فنی» با هر دو طرف تا پایان این ماه پیشنهاد کرده است؛ ممکن است میانجی‌های امارات متحده عربی نیز در این مذاکرات حضور داشته باشند. او افزود: «ما به مذاکرات با نگرشی مثبت پاسخ می‌دهیم.» مرتس این هفته خواستار وحدت ناتو و اروپا در برابر روسیه شد؛ همچنین در کشور خود که جناح راست افراطی و دوست مسکو اف‌دی در حال رشد است. در اروپا نگرانی‌ها برای اینکه ممکن است در هدف روسیه قرار گیرد، رو به افزایش است.

‏🟢 ۳/۳ امنیت، یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های رای‌دهندگان در انتخابات این آخر هفته در لتونی، عضو ناتو و مرزدار با روسیه، بود. در روز شنبه، مسکو به خارجیان و دیپلمات‌ها هشدار داد تا کی‌یف را ترک کنند و گفت «حملات هوایی جدید و گسترده‌ای» به شهر خواهد رسید. رهبران کشورهای هم‌پیمان با اوکراین، علیرغم تهدید مشابهی که در ماه مه صادر شد، به بازدیدهای خود ادامه می‌دهند. سفیر اتحادیه اروپا، کاترینا ماثرنوا، در روز یکشنبه در X نوشت: «دله‌گیشن اتحادیه اروپا می‌ماند». او افزود: «تهدید ما را متوقف نخواهد کرد؛ حمایت اروپا از اوکراین ادامه خواهد یافت». سپس گفت: «این فقط به ما یادآوری می‌کند که چرا این حمایت اهمیت دارد!». مرتس به خبرنگاران گفت از این تهدید تحت تأثیر نیست، اما نمی‌داند آیا این تهدید همزمان با سفر او برنامه‌ریزی شده است یا نه. روسیه اذعان کرده است که به‌طور عمدی بخش انرژی اوکراین را هدف قرار داده است؛ به‌ویژه با نزدیک شدن به زمستان. سال گذشته، حملات مشابه باعث قطع برق و گرمایش به‌مدت روزها شد، در حالی که دما به منفی ۲۰ درجه سلسیوس سقوط کرد. در کی‌یف، شهری با حدود سه میلیون نفر جمعیت، ساکنان در حال بررسی گزینه‌های خود در صورت تکرار این اتفاق هستند و درخواست‌هایی برای خروج افراد آسیب‌پذیر و معلول مطرح شده است. مرتس گفت برنامهٔ حمایت زمستانی برلین به تأمین ژنراتور، ایستگاه‌های تبدیل و تعمیرات شبکه برق کمک خواهد کرد. ‏🔗 متن اصلی: https://globalnation.inquirer.net/340542/russian-strikes-hit-kyiv-while-germanys-merz-visits

‏🔴 #ترکیه #ایران 🧠 آزمون یمن پیمان مکه ‏🏛 منبع: The National Interest ‏✍️ نویسنده: Burcu Ozcelik, Serhat Erkmen ‏📄 عنوان اصلی: The Mecca Pact’s Yemen Test ‏🔎 Mecca Pact, Houthis, Strait of Hormuz, Bab el-Mandeb, US-Israeli confrontation #تحلیل_راهبردی #یمن #آمریکا_و_کانادا #جنگ #روابط_بین_الملل #National_Interest ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏🔴 ۲/۴ ‏📌 چکیده: پیمان دفاعی ترکیه‑عربستان‑پاکستان که پس از جنگ دوازده روزهٔ ژوئن ۲۰۲۵ شکل گرفت، هدف اصلی تقویت بازدارندگی جمعی، حمایت از زیرساخت‌های حیاتی عربستان سعودی و محدود کردن تهدیدهای حوثی‌ها در یمن و دریای سرخ است. این توافق، که با ارسال سامانه‌های دفاع هوایی، اپراتورهای پهپاد و پشتیبانی فنی ترکیه به عربستان همراه شد، نشان‌دهندهٔ تمایل کشورهای منطقه به پذیرش مسئولیت‌های امنیتی بیشتر بدون ایجاد بلوک ضدآمریکایی است. اگر بتواند به‌صورت عملی از عربستان دفاع کند و حوثی‌ها را محدود سازد، می‌تواند به‌عنوان چارچوبی برای امنیت منطقه‌ای گسترش یابد؛ در غیر این صورت، نقش آن در تغییر معماری امنیتی خاورمیانه محدود خواهد ماند. ۸ اکتبر ۲۰۲۶ TNI را به‌عنوان منبع ترجیحی در گوگل اضافه کنید سؤال کلیدی این است که آیا توافق امنیتی ترکیه‑عربستان‑پاکستان صرفاً برای دفاع از عربستان سعودی در برابر حوثی‌هاست یا ساختار گسترده‌تری از نظم منطقه‌ای را می‌سازد. آنچه در ۲۸ فوریه به‌عنوان مواجهه مستقیم آمریکا‑اسرائیل با جمهوری اسلامی ایران آغاز شد، به‌تدریج به خلیج فارس، تنگه هرمز و اکنون به یمن و باب‌ال‌مندب منتقل شد. از ژوئیه به‌بعد، پایگاه‌های نظامی خلیج، حمل‌ونقل بین‌المللی، زیرساخت‌های انرژی و شرکای منطقه‌ای ایالات متحده هدف اصلی حملات ایرانیان شدند و فشار بر کشورهای خلیج برای مهار درگیری و حفاظت از منافع اقتصادی‌شان شدت یافت. عربستان سعودی به‌عنوان راننده‌ای ناخواسته ولی ضروری در تلاش‌ها برای ایجاد پاسخی پایدار ظاهر شد. توافق دفاعی مشترک مکه، تلاش ریاض برای کاهش مواجهه با حملات مرتبط با ایران، تقویت بازدارندگی جمعی و توزیع بار دفاع از سرزمین عربستان و امنیت منطقه‌ای است. پاکستان در چارچوب سه‌جانبه نوظهور نقش پل‌سازی مهمی دارد. عربستان و پاکستان برای دهه‌ها روابط سیاسی و نظامی نزدیک داشته‌اند، همان‌طور که ترکیه و پاکستان نیز دارند. در مقابل، روابط عربستان‑ترکیه بسیار نوسانی‌تر بوده و بین رقابت و همکاری مکرراً نوسان می‌کند. آغاز پیمان مکه پس از جنگ دوازده روزه در ژوئن ۲۰۲۵ صورت گرفت. این مواجهه مستقیم و بی‌سابقه، تغییر مهمی در توازن قدرت در یک قوس ژئوپولیتیک و جئو‑اقتصادی از مدیترانهٔ شرقی تا شبه‌قارهٔ هند به‌وجود آورد. در میان اولویت‌های متغیر ایالات متحده، کشورهای منطقه به‌دنبال ساختن سازوکار عملی برای پاسخ به بحران، مدیریت و حل‌وفصل آن گشتند. توافق نظامی میان ترکیه، عربستان سعودی و پاکستان تجلی اولیهٔ تغییر در معماری امنیتی منطقه است. اگرچه هر دو طرف حامی و مخالف پیمان مکه فریادهای تشویقی می‌زنند، ادعای ساده‌گرانه‌ای است که این پیمان نشانگر فرسایش غیرقابل برگشت نقش ایالات متحده به‌عنوان تأمین‌کنندهٔ سنتی امنیت خاورمیانه باشد، چه برسد به اثبات پیدایش نظام منطقه‌ای پس از آمریکا. روابط امنیتی که ایالات متحده را به بسیاری از شرکای سنتی‌اش پیوند می‌دهد، همچنان قابل‌ملاحظه است. آنچه تغییر کرده این است که کشورهای منطقه تا چه حد می‌توانند انتظار داشته باشند ایالات متحده مسئولیت اصلی مدیریت هر بحران را بر عهده بگیرد. در عوض، نوسان بی‌سابقهٔ خاورمیانه، مباحث پیرامون تضمین‌های امنیتی ایالات متحده و تمایل دیرینهٔ واشنگتن به تقسیم بیشتر بار بر عهدهٔ منطقه، کشورهای بزرگ یا قدرت‌های متوسط منطقه‌ای را بر آن داشته تا سازوکارهای بومی برای حفاظت از منافع خود از داخل منطقه ایجاد کنند. پیمان مکه نه یک بلوک ضدآمریکایی است و نه، حداقل در حال حاضر، «ناتو مسلمانی». بلکه بخشی نوپا از تلاش گسترده‌تر قدرت‌های منطقه‌ای برای پذیرش مسئولیت‌های بیشتر در زمینهٔ بازدارندگی و امنیت است. از این منظر، همکاری مستحکم‌تر میان ترکیه، عربستان سعودی و پاکستان کاملاً با استراتژی ایالات متحده سازگار است و در عین حال نشانگر ترجیح دیرینهٔ آنکارا برای «راه‌حل‌های منطقه‌ای برای مشکلات منطقه‌ای» می‌باشد. هر امضاکننده، اولویت‌ها، تعهدات ائتلافی و برداشت‌های متفاوتی از تهدیدها را به پیمان می‌آورد. اما زمینهٔ مشترک معناداری وجود دارد: تمایل به تقویت دولت‌های مرکزی، هماهنگی بیشتر در امنیت مرزی و مبارزه با تروریسم، و محدود کردن تأثیر مخرب بازیگران مسلح غیر دولتی. برای ترکیه، این چارچوب فرصت گسترش همکاری‌های صنعتی دفاعی را از طریق تولید مشترک، مشارکت‌های فناورانه، خرید و ارتقای قابلیت‌های مشترک نظامی فراهم می‌کند.

‏🔴 ۳/۴ پیش از این که جوهر پیمان مکه خشک می‌شد، حوثی‌ها حملهٔ موشکی به عربستان سعودی انجام دادند. چون پاسخی فوری نیامد، منتقدان پیمان را «روی کاغذ» و حتی «ببر کاغذی» توصیف کردند. اما تحولات پس از ۵ اکتبر نشان می‌دهند که این ارزیابی‌های اولیه محتوا و پتانسیل پیمان را دست کم گرفته‌اند. در همان روزی که نیروهای یمنی تحت حمایت عربستان حملهٔ جدیدی به حوثی‌ها راه‌اندازی کردند، ترکیه و پاکستان حمایت بیانی خود را به اقدامات عملی برای تقویت دفاع عربستان تبدیل کردند. برای ناظران دقیق، این گام اعتبار عملیاتی به پیمان افزود که منتقدان اولیه به آن شک داشتند. حضور نظامی دیرینهٔ پاکستان در عربستان سعودی، به اسلام‌آباد پایهٔ محکمی برای مانور می‌دهد. در عین حال، آنکارا ردپای نظامی گسترده‌ای از لیبی و سومالی تا آذربایجان و سوریه دارد و بارها توانایی استقرار نیروها، ادامهٔ عملیات و همکاری با شرکای محلی و منطقه‌ای را نشان داده است. اولین گام ملموس پیمان به سمت دفاع جمعی، بسیج کمک‌های نظامی و فنی برای حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی عربستان سعودی بود. گزارش‌ها نشان می‌دهند که عربستان تحت توافق‌نامه‌های دو‑طرفه موجود، سلاح‌ها و سامانه‌های دفاعی مهم ترکیه، به‌ویژه توانایی‌های دفاع هوایی، را دریافت کرده است. اما پروندهٔ یمن فراتر از دفاع صرف از سرزمین عربستان است؛ منافع بسیار بالاتر است. فعالیت‌های میدانی نیروهای تحت حمایت عربستان و توازن قدرت در حال تحول بین این نیروها و حوثی‌ها، سرنوشت پیمان مکه را تعیین خواهد کرد: آیا به‌عنوان سازوکار عمدتاً دفاعی باقی می‌ماند یا به چارچوب گسترده‌تری برای امنیت منطقه‌ای تبدیل می‌شود. زمینهٔ گسترده‌تر همچنان مواجههٔ ایالات متحده و ایران است. به‌نظر می‌رسد اعضای پیمان مکه هم‌اکنون بر سه هدف در یمن تمرکز کنند: کاهش تهدیدهای مستقیم علیه عربستان، محدود کردن آزادی عمل نظامی حوثی‌ها و بازگرداندن امنیت دریایی در مسیر دریای سرخ‑عبور بن‌ال‑مندب. پیشرفت در هر یک از این حوزه‌ها فراتر از توانمندی‌های عملیاتی و مشورتی ترکیه، منابع مالی عربستان و اطلاعات و حمایت نظامی پاکستان است. چالش اصلی نیروی انسانی است؛ عملیات مستمر در یمن به پرسنل، سلاح، فناوری و بودجهٔ کافی نیاز دارد. سپس سوریه وارد صحنه شد. بازدید احمد الشراع از ریاض در ۶ اکتبر، یک روز پس از فعال‌سازی سازوکارهای بازدارندگی جمعی پیمان مکه، چشمگیر بود. گزارش‌ها نشان می‌دهند که در ۷ اکتبر عربستان از دمشق درخواست بررسی کمک نظامی علیه حوثی‌ها کرد؛ گزینه‌های مورد بحث از حمایت دفاعی تا احتمال استقرار نیروهای سوریه در کنار نیروهای یمنی تحت حمایت عربستان متغیر بود. اگر چنین همکاری‌ای شکل گیرد، نشان می‌دهد چارچوب امنیتی نوظهور پیرامون پیمان مکه می‌تواند فراتر از سه عضو رسمی خود گسترش یابد. اگر پیمان مکه اولین آزمون بزرگ خود را در برابر حوثی‌ها پشت سر بگذارد، می‌تواند به‌عنوان چارچوب امنیتی منطقه‌ای گسترده‌تر، جذابیت چشمگیری به دست آورد. عراق می‌تواند آزمون بعدی و پیچیده‌تری برای پیمان باشد. تا زمانی که جنگ یمن گروه‌های مسلح عراقی همسو با ایران را درگیر نکند، اعضای پیمان احتمالاً از درگیر شدن عمیق‌تر در فضای امنیتی پیچیده عراق خودداری می‌کنند. اما این محاسبه ممکن است تغییر کند اگر خاک عراق دوباره به سکوی مهمی برای حملات به عربستان سعودی تبدیل شود یا اگر گروه‌های مسلح آنجا شروع به تهدید حضور نظامی ترکیه و منافعش در شمال عراق کنند. در صورت همگرایی این نیروها، عراق می‌تواند صحنه دوم آزمون برای پیمان شود. در حال حاضر هیچ‌یک از این سه کشور علاقه واضحی به وارد کردن چارچوب مکه به کشمکش‌های داخلی عراق ندارند. اما توان محدود بغداد برای کنترل مؤثر تمام گروه‌های مسلح، این امکان را فراهم می‌کند که عراق همچنان به صحنه‌ای تبدیل شود که بازیگران مخالف پیمان از آن برای جبران دستاوردهای خود در نقاط دیگر، به‌ویژه یمن، بهره‌برداری کنند. تقویت محور ترکیه‑عربستان سعودی‑پاکستان می‌تواند نگرانی‌های کشورهای منطقه با منافع متقابل را برانگیزد. مشارکت‌هایی که شامل کشورهایی چون اسرائیل، هند و یونان می‌شوند، می‌تواند نمونه‌ای از این روند باشد. به‌نظر می‌رسد منطقه وارد مرحله‌ای جدید می‌شود که موفقیت یک سازوکار امنیتی، دیگران را به تجمیع یا تطبیق خود ترغیب می‌کند.

‏🔴 ۴/۴ آنکارا به خطرات هر دو سناریوی موفقیت و شکست آگاه است. به‌ویژه اسرائیل مایل است ببیند کمک فنی ترکیه به عربستان چه نکاتی درباره عملکرد سامانه‌های دفاع هوایی، پهپادها، توانایی‌های جنگ الکترونیکی و شبکه‌های اطلاعاتی ترکیه در مقابل دشمنی که از موشک و سامانه‌های بدون سرنشین استفاده می‌کند، آشکار می‌سازد. گزارش‌ها حاکی از آن است که کمک ترکیه به ریاض شامل سامانه‌های دفاع هوایی، اپراتورهای پهپاد، اطلاعات و پشتیبانی لجستیکی است و این مواجهه با حوثی‌ها را به نمایش مهمی از توانمندی‌های ترکیه در شرایط عملیاتی تبدیل می‌کند. برای آنکارا، اعتبار موضوع حتی مهم‌تر است چون ترکیه عضو ناتو است. هر نقش مستمر ترکیه در دفاع از عربستان و دریای سرخ به‌طور ناگزیر بر پایه معیارهای قابلیت همکاری در سطح ائتلاف، استانداردهای فرماندهی متعارف و کارایی عملیاتی ارزیابی می‌شود. موفقیت ادعای آنکارا را برای ارائه‌کننده امنیت فراتر از جغرافیای نزدیک ناتو تقویت می‌کند؛ در حالی که شکست یا عقب‌نشینی‌های چشمگیر، بررسی گسترده‌تری از توانمندی‌های ترکیه و خود چارچوب مکه را به دنبال خواهد داشت. آنکارا علاقه کمی به تبدیل دفاع جمعی عربستان به برخورد مستقیم با ایران دارد. همچنین احتمالاً نسبت به اعزام نیروهای رزمی به خاک یمن، محتاط‌تر از ارائه سامانه‌های دفاعی، اطلاعات، مشاوران یا پشتیبانی دریایی خواهد بود. برای آنکارا، فضای دریایی که منافع استراتژیک و اقتصادی ترکیه از طریق خلیج عدن تا سومالی در آن گسترش یافته، وزن ویژه‌ای دارد. همان‌طور که تهدید حوثی‌ها به‌تدریج با امنیت باب‌المندب و دریای سرخ هم‌پوشانی می‌یابد، نظارت دریایی، همراهی، به‌اشتراک‌گذاری اطلاعات و هماهنگی ائتلاف فرصتی برای ترکیه فراهم می‌کند تا مشارکت نظامی مؤثری داشته باشد، در حالی که مرز واضح‌تری بین دفاع از عربستان سعودی و پیوستن به جنگ تهاجمی در یمن حفظ می‌شود. نتیجه این است که پیمان مکه هنوز به یک نظم منطقه‌ای جدید منجر نشده است. اما اگر بتواند از عربستان سعودی دفاع کند، حوثی‌ها را محدود سازد و امنیت دریای سرخ را بدون کشاندن اعضا به جنگی گسترده هماهنگ نماید، سایر کشورها به آن توجه خواهند کرد. چه این پیمان موفق شود و چه شکست بخورد، ریسک‌ها و هزینه‌ها همچنان باقی می‌مانند و بازیگران منطقه‌ای از هر دو سناریو درس می‌گیرند. دربارهٔ نویسندگان: بورجو اوزچلیک (Burcu Ozcelik) و سرحت ارکمین (Serhat Erkmen) سرحت ارکمین همکار پژوهشی در حوزهٔ امنیت بین‌المللی در مؤسسهٔ خدمات متحدان سلطنتی (RUSI) است. وی کار خود را در سال ۲۰۰۰ در مرکز مطالعات استراتژیک اوراسیا آغاز کرد. پس از دریافت دکترا در سال ۲۰۰۸، در دانشگاه‌های مختلف تدریس کرد. در سال ۲۰۱۳ به مقام استاد مشارک رسید و در سال ۲۰۲۱ به استاد تمام ارتقا یافت. او همچنین در مؤسسهٔ علوم امنیت، دپارتمان امنیت بین‌المللی و تروریسم در آکادمی ژاندارمری و گارد ساحلی، و دانشگاه آلتینباش (Altınbaş University) مشغول به کار بوده است. علاوه بر این، دوره‌هایی در دانشگاه ملی دفاع و مرکز برتری ناتو تدریس کرده است. ‏🔗 متن اصلی: https://nationalinterest.org/blog/middle-east-watch/the-mecca-pacts-yemen-test

‏🟠 #عربستان #ایران 🧠 خنجر حوثی به دریای سرخ — و جهان ‏🏛 منبع: The National Interest ‏✍️ نویسنده: Rassul Kospanov ‏📄 عنوان اصلی: The Houthi Dagger to the Red Sea—and the World ‏🔎 Houthis, Red Sea, Bab el-Mandeb, Strait of Hormuz, Ansar Allah #تحلیل_راهبردی #امارات #آمریکا_و_کانادا #جنگ #روابط_بین_الملل #National_Interest ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir