‏🔷 ۷/۸ در نهایت، تهران می‌تواند سعی کند کاری را انجام دهد که مسئولان آمریکایی و اسرائیلی سال‌ها از آن می‌ترسیدند و برای جلوگیری از آن تلاش می‌کردند: ساختن بمب هسته‌ای. دولت ایران همچنان به‌صورت رسمی تأکید می‌کند که قصد ساخت سلاح هسته‌ای ندارد، اما بسیاری از نخبگان کشور، از جملهٔ نمایندگان مجلس، اکنون بر این باورند که تهران باید برای ایجاد بازدارندگی، این سلاح‌ها را به‌دست آورد. هنوز مشخص نیست این دیدگاه تا چه حد گسترده است و اگر ایران گامی به سمت تسلیح‌سازی بردارد، ممکن است اسرائیل و ایالات متحده را به تشدید واکنش وادار کند. با این حال، اگر رهبران ایران به این نتیجه برسند که هیچ‌چیز دیگری نمی‌تواند واشنگتن را از ادامهٔ حملات بازدارد، ممکن است تصمیم بگیرند که مسیر هسته‌ای، گزینهٔ مسئولانه باشد. اشتیاق به تخریب حتی اگر ایران به دنبال ساخت بمب نرود، اسرائیل و ایالات متحده می‌توانند به تحریکات آن با حملات قوی‌تر و گسترده‌تر پاسخ دهند. اما بدون یک حملهٔ زمینی کامل و پرهزینه، مشخص نیست که اسرائیلی‌ها و آمریکایی‌ها تا چه حد می‌توانند پیشرفت کنند. دولت ایرانی ثابت کرده است که قابل سازگاری است و معتقد است در نبردی وجودی گرفتار شده که باید پیروز شود. اگر اسرائیل و واشنگتن حملات هدفمند بیشتری انجام دهند، زیرساخت‌های حیاتی را نابود کنند یا نیروهای زمینی بفرستند، احتمالاً عزم جمهوری اسلامی تقویت می‌شود و رژیم به سطوح بالاتر تشدید می‌رسد. در نهایت، تهران بلافاصله به حداکثر نمی‌رسد. اگر واشنگتن این نکته را درک کند، ممکن است به تحریکات جدید ایرانی با تلاش برای دستیابی به آتش‌بس یا به نوعی منجمد کردن درگیری واکنش نشان دهد؛ اما در درازمدت چنین رویکردی نیز به‌احتمال زیاد مؤثر نخواهد بود. جمهوری اسلامی به‌وضوح می‌داند چه می‌خواهد – خروج تمام نیروهای ایالات متحده از منطقه – و برای رسیدن به آن آماده است تا به‌صورت نامحدود در وضعیت جنگی بماند. حتی می‌تواند پیش از اینکه هدف یا تهدیدی مستقیم برایش ایجاد شود، حملهٔ بزرگ‌مقیاسی را آغاز کند، به‌خصوص وقتی واشنگتن بی‌احتیاط به نظر می‌رسد. برای این کار، ایران و هم‌پیمانانش ممکن است تصمیم بگیرند تهاجم زمینی همزمان و هماهنگ علیه شرکای منطقه‌ای مختلف ایالات متحده و پایگاه‌های آن راه‌اندازی کنند و آن را با یک کارزار بمباردنی گسترده، از جمله حمله به نیروی دریایی ایالات متحده، ترکیب کنند. هدفشان این است که به‌سرعت نیروی نظامی آمریکا را مغلوب کنند و آن را وادار به عقب‌نشینی نمایند. دولت ایرانی پیش از اجرای چنین حمله‌ای، یا حتی پیش از اتخاذ اشکال کمتر تشدید، باید محتاط باشد. مقامات ایرانی در حال یافتن راه‌هایی برای دور زدن تحریم‌ها و شکستن محاصره هستند، اما ادامه جنگ تقریباً یقیناً دردهای داخلی بیشتری به‌بار خواهد آورد. جمهوری اسلامی یک دیکتاتوری است، اما رژیم‌های استبدادی می‌توانند به‌دلیل برخورد بیش از حد تهاجمی هزینه بپردازند—به‌ویژه وقتی پیش از آن با مشکلاتی مواجه بوده‌اند. برای مثال، جنتای درگیر آرژانتین پس از آن‌که در سال ۱۹۸۲ سعی کرد جزایر فالکلند را از بریتانیا بگیرد و شکست خورد، به‌سرنگشت سقوط کرد. رهبران سیاسی و نظامی ایران از این موضوع آگاه‌اند و بارها تأکید کرده‌اند که تصمیمات نظامی باید حداقل پشتوانه‌ای داخلی و جهانی داشته باشد. در مصاحبه‌ای در ماه اوت، رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران، اعلام کرد که کشورش بر مسیر منطقی و عقلانی پیش خواهد رفت؛ مسیری که «جهان می‌تواند همراه ما باشد» و «مردم خود ایران» درک خواهند کرد «ما واقعاً به دنبال جنگ نیستیم». اما رهبری جمهوری اسلامی بر این باور است که گفتار و اقدامات دولت ترامپ حمایت ماندگاری برایشان به‌وجود آورده است. به‌عنوان مثال ادعا می‌کند که دولت‌های خارجی به‌صورت خصوصی به مقامات ایرانی می‌گویند از مقاومت رژیم در برابر فشارهای ایالات متحده و اسرائیل تحسین می‌کنند. رهبران ایرانی نیز فکر می‌کنند که قانع کرده‌اند مردمشان که جنگ ارزش هزینه‌هایش را دارد. پیش از ۲۸ فوریه، بسیاری از ایرانیان نسبت به ادعای رژیم مبنی بر این‌که واشنگتن می‌خواهد «کل کشور» را «بلعیده» (به قول خامنه‌ای) نه تنها دولت، بلکه تمام سرزمین را، شکاک بودند؛ اما پس از آنکه ترامپ شروع به بمبارد زیرساخت‌های غیرنظامی کرد، حاکمیت بر تنگه هرمز را ادعا کرد و اعلام کرد که اگر ایران مسیر آبراه را باز نکند «تمام تمدن ایران خواهد مرد»، بیانیه‌های رژیم به‌نظر می‌رسیدند پایهٔ محکمتری پیدا کرده‌اند. ALL IN

‏🔷 ۸/۸ به نوعی، ایران پیش از این نیز این مسیر را طی کرده است. بلافاصله پس از تأسیس جمهوری اسلامی، عراق به این سرزمین حمله کرد و گروه‌های مسلح مخالف بارها حملات هدفمند انجام دادند. به‌عنوان مثال در سال ۱۹۸۱، یک بمباران بخش عمدهٔ رهبری حزب جمهوری اسلامی را نابود کرد. بازماندگان تصمیم گرفتند که برای بقا، رژیم باید فراتر از مقاومت سازمانی باشد و به‌شدت به مخالفان پاسخ دهد تا آن‌ها هرگز جرأت نکنند به‌چالش بکشانند. به‌جز مجتبی، رهبران جدید ایران همچنان از نخبگان دوران انقلاب می‌آیند و این درس را به‌خوبی به یاد دارند. آن‌ها تصمیم گرفته‌اند برای متوقف کردن حملات ایالات متحده و اسرائیل، هر کاری لازم باشد برای نشان دادن قدرتشان انجام دهند، حتی اگر به معنای حملهٔ مستمر به مدت سال‌ها باشد. بنابراین تهران بیش از حد آماده است تا به‌تدریج به مجموعه‌ای گسترده‌تر از اهداف ضربه بزند تا زمانی که ایالات متحده سر تسلیم شود. تشدید تنش، همان‌طور که انتظار می‌رود، یک بازی پرخطر است. اگر ایران بیش از حد پیش برود، ممکن است همان پاسخی که می‌خواهد از آن جلوگیری کند را از آمریکا برانگیزد؛ پاسخی شامل افزایش نیروهای ایالات متحده در خاورمیانه و یک حملهٔ زمینی گسترده. اگر مردم خسته از جنگ شوند، ممکن است به اعتراض برخیزند. اما رژیم بر این باور است که می‌تواند از واکنش شدید جلوگیری کند و برای مقاماتش، این ریسک‌ها دلیل بیشتری برای سرعت عمل است. رهبران ایرانی معتقدند ایالات متحده در حال لرزش است، جهان همدردی خود را با این قضیه نشان می‌دهد و شهروندانشان از آن‌ها حمایت می‌کنند. به عبارت دیگر، آن‌ها بر این باورند که این می‌تواند فرصتی برای شکست نهایی واشنگتن باشد. شما در حال خواندن یک مقالهٔ رایگان هستید • دسترسی بدون دیوار پرداخت به مقالات جدید و بیش از یک قرن آرشیو • شش شماره در سال به‌صورت چاپی و آنلاین، به‌همراه مقالات صوتی • باز کردن دسترسی به برنامهٔ Foreign Affairs برای خواندن در حال حرکت ‏🔗 متن اصلی: https://www.foreignaffairs.com/united-states/why-iran-escalates

‏🔶 #ژاپن 🧠 فیلیپین و ژاپن تمرین‌های هوایی را تحت پیمان دفاعی جدید برگزار می‌کنند ‏🏛 منبع: Philippine Daily Inquirer — Global Nation ‏✍️ نویسنده: cbuban ‏📄 عنوان اصلی: PH, Japan hold air drills under new defense pact ‏🔎 Japan, Philippines, Acsa, JSDF, Shinjiro Koizumi #تحلیل_راهبردی #شرق_آسیا #روابط_بین_الملل #ژئوپلیتیک #Inquirer_Global_Nation ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏🔶 ۲/۲ ‏📌 چکیده: نیروهای مسلح فیلیپین و نیروهای دفاع خود ژاپن (JSDF) از ۴ تا ۹ اکتبر تمرین شش روزهٔ «دوشین‑بایانیهان ۶‑۲۶» را در چندین پایگاه هوایی فیلیپین آغاز کردند؛ این اولین تمرین مشترک پس از اجرای توافق‌نامهٔ خرید و خدمات متقابل (Acsa) است که از اوت ۲۰۲۳ به‌کار گرفته شده و امکان تبادل سوخت و لوازم دفاعی را می‌دهد. در این تمرین، هواپیمای KC‑130H ژاپن سوخت به هواپیمای C‑130H فیلیپین می‌رساند و فعالیت‌های رهاسازی هوایی، بارگیری/باربرداری، پرواز شبانه، مواجهه با تلفات گسترده و تخلیه پزشکی انجام می‌شود. Acsa چارچوب قانونی همکاری عملیاتی دو نیرو را تقویت کرده و توانمندی‌های مشترک نظامی، آمادگی دو جانبه و برگزاری مؤثرتر تمرین‌های بشر دوستانه و امدادی را فراهم می‌کند. این همکاری در زمینه فشارهای دریایی چین و تعهدات مشترک با ایالات متحده گسترش یافته است. مانیل، فیلیپین — نیروهای مسلح فیلیپین و نیروهای دفاع خود ژاپن (JSDF) روز یکشنبه تمرین شش روزهٔ مشترک بشر دوستانه و امدادهای اضطراری را آغاز کردند؛ این تمرین در نقاط مختلفی از فیلیپین برگزار می‌شود. «دوشین‑بایانیهان ۶‑۲۶» که از ۴ تا ۹ اکتبر برگزار می‌شود، ششمین تمرین هوایی‑به‑هوایی بین این دو کشور است؛ اما اولین تمرین مشترک آن‌ها پس از امضای پیمانی است که تبادل لوازم دفاعی و پشتیبانی لجستیکی را بین نیروهایشان میسر می‌کند. در طول این تمرین، نیروی هوایی فیلیپین (PAF) سوخت را به یک هواپیمای نیروی دفاع هوایی (ASDF) می‌رساند؛ این اقدام با تکیه بر توافق‌نامهٔ خرید و خدمات متقابل (Acsa) که از ماه اوت اجرایی شد، امکان‌پذیر شد، شینجیرو کوئیزومی، وزیر دفاع ژاپن، به نقل از خبرگزاری کیودو می‌گوید. مطالعه: پیمان لجستیک دفاعی فیلیپین‑ژاپن به اجرا درآمد کوئیزومی گفت: «اولین بهره‌برداری از Acsa گامی مهم است و نشان می‌دهد همکاری دفاعی بین این دو کشور به مرحلهٔ جدیدی رسیده است.» بر پایه سندی که دفتر نیروی هوایی ASDF منتشر کرده، تمرین نظامی دو‑جانبه در پایگاه هوایی ماکتان‑بنیتو ابون در سِبوا، فرودگاه دانیل زد. رومالدز در لِیته و فرودگاه بین‌المللی پورتو پرینسسا در پالاوَن که مستقیماً به دریای غربی فیلیپین نگاه می‌کند، برگزار می‌شود. در این بازی جنگی، هواپیمای نظامی KC‑130H نیروهای دفاع خود ژاپن و ۴۰ نفر از فرماندهی پشتیبانی هوایی حضور دارند؛ همچنین هواپیمای C‑130H نیروی هوایی فیلیپین و همتایان آن شرکت می‌کنند. به گفتهٔ ASDF، این تمرین شامل رهاسازی هوایی، آموزش بارگیری/باربرداری، پرواز و فرود با عینک‌های دید در شب، آموزش مواجهه با تلفات گسترده و آموزش تخلیه هوایی پزشکی نیز خواهد شد. چارچوب قانونی «دوشین» در زبان ژاپنی به معنای «همفکری» است؛ «بایانیهان» در زبان فیلیپینی به معنای «همیاری» می‌باشد. اولین تمرین هوایی‑به‑هوایی مشترک این دو کشور در ژوئیهٔ ۲۰۲۱ در پایگاه هوایی کلارک در پامپانگا برگزار شد. Acsa که در ژانویه امضا شد، چارچوب قانونی برای نیروهای مسلح فیلیپین (AFP) و نیروهای دفاع خود ژاپن (JSDF) جهت ارائهٔ لوازم و خدمات به یکدیگر فراهم می‌کند. بر اساس وزارت دفاع ملی (DND)، این توافق همکاری عملیاتی دو نیرو را از طریق تأمین کارآمد و هماهنگ لوازم و خدمات تقویت می‌کند. DND افزود که Acsa قابلیت‌های مشترک نظامی و آمادگی دو جانبه را ارتقا می‌دهد و امکان برگزاری مؤثرتر تمرین‌های مشترک، کمک‌های بشر دوستانه و عملیات‌های امداد اضطراری، همچنین مأموریت‌های حفظ صلح و سایر تعاملات توافق‌شده را فراهم می‌کند. Acsa پیرو توافق‌نامهٔ دسترسی متقابل بین فیلیپین و ژاپن است که از سپتامبر سال گذشته به اجرا درآمد. این توافق روش‌های انجام فعالیت‌های مشترک را زمانی که نیروهای یک کشور به کشور دیگر می‌آیند، تعیین می‌کند؛ مشابه وضعیت توافق‌نامهٔ نیروهای میهمان. این دو کشور که هر دو هم‌پیمان ایالات متحده هستند، در سال‌های اخیر به‌ویژه در مواجهه با فشارهای دریایی چین در دریای شرق و جنوب چین، همکاری‌های امنیتی خود را گسترش داده‌اند. —گزارش کیودو نیوز ‏🔗 متن اصلی: https://globalnation.inquirer.net/340526/ph-japan-hold-air-drills-under-new-defense-pact

‏🔺 #ایران #آمریکا 🧠 نیوسام مرکز ارزیابی تهدیدات ایالتی را به‌دلیل اظهارات هسته‌ای ترامپ درباره ایران به کار می‌گیرد ‏🏛 منبع: The Hill ‏✍️ نویسنده: Ryan Mancini ‏📄 عنوان اصلی: Newsom tags in State Threat Assessment Center over Trump’s Iran nuclear comments ‏🔎 Donald Trump, Gavin Newsom, Iran nuclear, State Threat Assessment Center, Los Angeles #تحلیل_راهبردی #آمریکا_و_کانادا #روابط_بین_الملل #The_Hill ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏🔺 ۲/۲ ‏📌 چکیده: استاندار کالیفرنیا گوین نیوسام پس از اظهارات رئیس‌جمهور ترامپ مبنی بر «نابود کردن لس آنجلس و سن دیگو» مرکز ارزیابی تهدیدات ایالتی را مأمور کرد تا هر گونه تهدید خارجی به این شهرها را زیر نظر بگیرد و این سخنان را «خطرناک و شاید خائنانه» توصیف کرد. ترامپ در تجمعی در نبراسکا پیشنهاد کرد که اگر ایران توانست این دو شهر را نابود کند، «قیمت بسیار کمی» خواهد بود؛ این اظهارات توسط مقامات ایالتی، از جمله نیوسام، کارن باس و تاد گلویا، به‌عنوان بی‌پروایی و تهدیدی برای ایالات متحده محکوم شد. کاخ سفید نیز واکنش نشان داد و رسانه‌ای که این نقل قول را منتشر کرده «دلقک‌ها» نامید. نیوسام که در حال بررسی نامزدی برای انتخابات ۲۰۲۸ است، ترامپ را «دیوانه و خطرناک» خواند و تأکید کرد که هیچ شهر آمریکایی نباید به‌عنوان «قیمت قابل قبول» برای جنگ در نظر گرفته شود. استاندار کالیفرنیا، گوین نیوسام (د) روز سه‌شنبه اعلام کرد که مرکز ارزیابی تهدیدات ایالتی را مأمور کرده تا هر گونه تهدید احتمالی به ایالت طلایی را زیر نظر بگیرد، پس از آنکه رئیس‌جمهور ترامپ «دعوتی» برای ایران صادر کرد تا «لس آنجلس و سن دیگو را نابود کند». نیوسام در پلتفرم X نوشت: «اظهارات دونالد ترامپ خطرناک — و حتی شاید خائنانه — بود؛ او هدفی بر دو شهر بزرگ ما و یکی از بزرگ‌ترین پایگاه‌های نیروی دریایی آمریکا قرار داد». او افزود: «من مرکز ارزیابی تهدیدات ایالتی را مأمور می‌کنم تا به‌طور فعال وضعیت را زیر نظر بگیرد، در صورتی که عوامل خارجی این اظهارات را دعوتی برای هدف قرار دادن کالیفرنیا تعبیر کنند». نیوسام و دیگر مقامات ایالتی، رئیس‌جمهور را به دلیل اظهاراتی که او در یک تجمع در گرند آیلند، نبراسکا، روز دوشنبه کرد، سرزنش کردند. ترامپ در حین دفاع از درگیری دولتش با ایران، پیشنهاد داد که اگر تهران بتواند «این دو شهر جنوب کالیفرنیا را نابود کند»، این «قیمت بسیار کمی خواهد بود و به‌زودی تمام می‌شود». مدیر ارتباطات کاخ سفید، استیون چونگ، اندکی پس از آن ادعا کرد که ترامپ «به وضوح می‌گفت شهرهای ایالات متحده تحت تهدید قرار می‌گرفتند اگر ایران هسته‌ای متوقف نمی‌شد» و واکنش عمومی را «حمله اضطراری رسانه‌ها» نامید. حساب Rapid Response کاخ سفید در X نیز به گزارش روزنامه Los Angeles Times که نقل قولی از رئیس‌جمهور داشت، واکنش نشان داد و این رسانه را «دلقک‌ها» نامید. نیوسام که در حال بررسی امکان نامزدی برای انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ است، ترامپ را به‌خاطر این پیشنهاد «دیوانه و خطرناک» خواند. کارن باس، شهردار لس آنجلس (د) و تاد گلویا، شهردار سن دیگو (د) نیز ترامپ را سرزنش کردند. گلویا در پلتفرم X نوشت: «سن دیگو آسیب جانبی نیست. ما قابل صرف‌نظر نیستیم و هرگز «قیمت کمی» برای جنگ نیستیم. شهرمان را از گفت‌وگوی بی‌پروای جنگی‌تان دور نگه دارید». حداقل یک جمهوری‌خواه سن دیگو، نامزد مجلس نمایندگان و شهردار پیشین سان مارکوس، کالیفرنیا، جیم دزموند، در پلتفرم X اظهار کرد که در نیروی دریایی ایالات متحده خدمت کرده تا هم‌ملی‌های خود را محافظت کند، «نه این‌که شهرهای آمریکایی را به‌عنوان قیمت قابل قبول جنگ حذف کند». دزموند افزود: «من به‌شدت با اظهارات رئیس‌جمهور ترامپ مخالفم. آمریکا باید در برابر ایران ایستادگی کند و منافع‌مان را دفاع کند، اما نخستین وظیفهٔ فرمانده کل قوا، حفاظت از مردم آمریکا و سرزمین‌مان است… هیچ شهر آمریکایی قابل صرف‌نظر نیست و هیچ خانوادهٔ آمریکایی نباید به‌عنوان آسیب جانبی تلقی شود». باس در برابر پیشنهادهای رئیس‌جمهور برای تبدیل شهر فرشتگان به میدانی برای جنگ، از جمله ایدهٔ او برای استفاده از شهرهای تحت رهبری دموکرات‌ها به‌عنوان «میدان‌های تمرینی» برای نیروهای نظامی آمریکا، ایستادگی کرده است. او در اکتبر ۲۰۲۵ ترامپ را متهم کرد که می‌خواهد نظامی را «در برابر مردم آمریکا» به کار گیرد. او به CNN گفت: «شما در حال بحث دربارهٔ ایجاد جنگ درون شهرها هستید و بار دیگر باید بگویم که این شهرها ویژگی مشترکی دارند»؛ او به سلسله‌مراتب دموکراتیک شهر اشاره کرد. ‏🔗 متن اصلی: https://thehill.com/homenews/state-watch/6131686-newsom-trump-iran-los-angeles-san-diego/

‏🔻 #چین #امارات 🧠 چین بر فناوری خلیج دو برابر می‌شود در حالی که ایالات متحده انتخاب تراشه‌های هوش مصنوعی خود را تحمیل می‌کند؛ سرمایه‌گذاری چینی در امارات و عربستان در سال ۲۰۲۵ رونق یافت، اما واشنگتن دسترسی به برترین تراشه‌های هوش مصنوعی خود را به حذف فناوری چینی از شبکه‌های خلیج مرتبط می‌داند. ‏🏛 منبع: Alhurra ‏✍️ نویسنده: Zhou Yu ‏📄 عنوان اصلی: China doubles down on Gulf tech as US forces AI chip choice Chinese investment in the UAE and Saudi Arabia boomed in 2025, but Washington ties access to its top AI chips to removing Chinese tech from Gulf networks. ‏🔎 Alibaba Cloud, Tencent, Lenovo, AI chips, US #تحلیل_راهبردی #عربستان #خاورمیانه #روابط_بین_الملل #ژئوپلیتیک #Alhurra ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏🔻 ۲/۳ ‏📌 چکیده: سرمایه‌گذاری مستقیم چین در امارات در سال ۲۰۲۵ به بیش از ۱۲ میلیارد دلار رسید و عربستان سعودی را به دومین مقصد سرمایه‌چینی در خاورمیانه و شمال آفریقا تبدیل کرد؛ این رشد هم‌زمان با اجرای تعادل ژئوپولیتیک بین ایالات متحده و چین در خلیج‌فارس است. فناوری‌های چینی، از مراکز داده و هوش مصنوعی تا پرداخت‌های دیجیتال و رباتیک، در پروژه‌های مشترک با دو کشور گسترش یافته و زیرساخت‌های دیجیتال منطقه را تقویت می‌کند، در حالی که واشنگتن برای دسترسی به تراشه‌های پیشرفته شرط حذف فناوری چینی را اعمال می‌کند. عربستان و امارات با پذیرش سرمایه‌گذاری‌های چینی و در عین حال تعهد به استانداردهای آمریکایی، هزینه‌های پاک‌سازی و سازگاری را می‌پذیرند تا به اهداف دیجیتال‑اقتصادی خود در برنامه‌های چشم‌انداز ۲۰۳۰ و صدمین سال ۲۰۷۱ برسند. این ترکیب فشارهای مالی و سیاسی نشان می‌دهد که تعادل میان دو قدرت بزرگ تا چه حد می‌تواند در سیاست‌های فناوری خلیج‌فارس پایدار بماند. سرمایه‌گذاری مستقیم چین در امارات متحده عربی در سال ۲۰۲۵ به بیش از ۱۲ میلیارد دلار رسید؛ این رقم بر پایه «بولتن آماری ۲۰۲۵ سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی چین به خارج» که ماه گذشته منتشر شد، است. جریان‌های سرمایه‌ای به عربستان سعودی نیز گسترش یافت و این کشور را به دومین مقصد سرمایه‌چینی در خاورمیانه و شمال آفریقا تبدیل کرد. این افزایش در حالی رخ می‌دهد که ریاض و ابوظبی در حال اجرای یک تعادل ژئوپولیتیک حساس هستند. شاخص قدرت‌های بزرگ MBN هر دو کشور خلیج‌فارس را به‌طور قطعی در سمت طرفدار ایالات متحده می‌نهد؛ این موقعیت بر پایه دهه‌ها روابط نظامی با واشنگتن استوار است. اما هر دو کشور در صدر شاخص برای تعامل همزمان با هر دو قدرت قرار دارند؛ این استراتژی به‌عنوان یک پوشش استراتژیک در برابر گسترش روابط تجاری و دیپلماتیکشان با پکن به کار می‌رود. فناوری جایی است که حفظ این تعادل دشوارتر می‌شود، زیرا مستقیماً با سیاست‌های آمریکا در تضاد است. واشنگتن تنها در صورتی به کشورهای خلیج‌فارس دسترسی به پیشرفته‌ترین تراشه‌های هوش مصنوعی خود را می‌دهد که فناوری چینی را از شبکه‌های اصلی خود حذف کنند. از این رو ریاض و ابوظبی باید سرمایه‌گذاری چینی را در مقابل تراشه‌های آمریکایی که برای ساخت اقتصادهای دیجیتالشان نیاز دارند، ارزیابی کنند. در سپتامبر گذشته، غول فناوری چین، آلی‌بابا کلود، وعده داد که ظرفیت مراکز داده خود را در امارات گسترش داده و خدمات هوش مصنوعی بومی‌شده را در سراسر این کشور ارائه دهد. همزمان، تن‌سنت و آنت اینترنشنال، زیرمجموعه آلی‌بابا، راهکارهای جدید پرداخت دیجیتال فرامرزی را در عربستان سعودی معرفی کردند. در ریاض، غول سخت‌افزار لنوو اولین لپ‌تاپ تولید داخل عربستان را که در کارخانهٔ ۴۹ هکتاری (۲۰۰٬۰۰۰ متر مربع) خود ساخته می‌شود، رونمایی کرد؛ این محصول بخشی از قرارداد دو میلیارد دلاری با آلات، زیرمجموعه صندوق سرمایه‌گذاری عمومی عربستان است. برای پکن، این تمرکز بر اقتصاد دیجیتال مستقیماً با جاده ابری دیجیتال، گسترش فناوری‌محور ابتکار کمربند و جاده هم‌راستا است؛ این بخش از ابتکار کمربند و جاده برای صادرات مخابرات، معماری ابری، مدل‌های هوش مصنوعی و سامانه‌های نظارتی چینی به بازار جهانی طراحی شده است. «این ابتکار برای چین حیاتی است؛ زیرا به وسیلهٔ سرمایه‌گذاری‌های مستقیم، به گسترش و ترویج کالاها و خدمات خود در سطح جهان کمک می‌کند»، دکتر جمال زروق، مدیرعامل مشاورهٔ اقتصادی بولدر در دبی، می‌گوید. «چین سرمایه، تخصص فنی و ظرفیت صنعتی لازم برای بازسازی‌های زیرساختی در مقیاس بزرگ را دارد؛ بنابراین شریک اصلی و بلندمدت در خاورمیانه محسوب می‌شود»، او در خصوص توسعهٔ بلندمدت منطقه‌ای افزود. در خلیج‌فارس، این استراتژی به ثمر رسیده است. هر دو برنامهٔ چشم‌انداز ۲۰۳۰ عربستان و برنامهٔ صدمین سال ۲۰۷۱ امارات، به سرمایه‌گذاری‌های عظیم در زیرساخت‌های دیجیتال، محاسبات پیشرفته و سرمایه‌گذاری عمیق نیاز دارند. نقشه‌برداری جاده ابری دیجیتال چین MBN حضور شرکت‌های فناوری چینی در خلیج‌فارس را از سال ۲۰۱۰ پیگیری می‌کند. پیش از سال ۲۰۱۵، ردپای فناوری چین در خلیج تقریباً محدود به فروش سخت‌افزارهای پایه مخابراتی از شرکت‌هایی چون هواوی و زد‌تی‌ای بود.

‏🔻 ۳/۳ پس از راه‌اندازی جاده ابری دیجیتال در سال ۲۰۱۵، پروژه‌های فناوری چینی در امارات به‌طور چشمگیری افزایش یافت؛ تعداد ابتکارات فعال به ۸۱ مورد رسید که این رقم، شانزده برابر پیشین است. حضور فناوری فراتر از مخابرات گسترش یافت و شامل شبکه‌های نظارتی، کاربردهای هوش مصنوعی، پرداخت‌های الکترونیکی و رباتیک شد؛ شرکت‌های بزرگی چون آلی‌بابا، تن‌سنت، بایدو، DJI، Yitu و آنت اینترنشنال گروپ در این حوزه‌ها نقش‌آفرینی کردند. عربستان سعودی نیز رشد هفت‌برابری مشابهی را به ۵۶ پروژه ثبت کرد؛ در این پروژه‌ها هوش مصنوعی و مخابرات اکنون در سطح مساوی قرار گرفته‌اند و انرژی تجدیدپذیر نیز تقویت می‌شود. تولیدکنندگان چینی انرژی خورشیدی LONGi Green Energy و JinkoSolar در پارک‌های خورشیدی عربستان سهام‌دار شدند، در حالی که SenseTime یک مشارکت مشترک هوش مصنوعی به ارزش ۲۰۶٫۵ میلیون دلار با شرکت سعودی هوش مصنوعی ایجاد کرد. واشنگتن شرایط را تعیین می‌کند با این حال، این تعمیق روابط دیجیتال مستقیماً در هدف رقابت قدرت‌های بزرگ قرار می‌گیرد. شبکه‌های ۵G مقرون‌به‌صرفه چینی و مراکز ابری، پیش‌برد دیجیتال اولیه خلیج را تقویت کردند، اما تغییر به سمت محاسبات هوش مصنوعی در مقیاس گیگاوات، قواعد ژئوپولیتیکی را دگرگون کرده است. واشنگتن سخت‌افزار چینی را در زیرساخت‌های بحرانی به عنوان تهدید امنیتی عمده می‌داند و شرط سخت‌گیرانه‌ای برای دسترسی به پیشرفته‌ترین تراشه‌های خود تعیین کرده است: کشورهای خلیج باید پیش از هر چیز فناوری چینی را از شبکه‌های هسته‌ای خود حذف کنند. این شرط نشانگر محدودیت‌های استراتژیک دو کشور است. واشنگتن سرمایه‌گذاری تاریخی مایکروسافت به ارزش ۱٫۵ میلیارد دلار در شرکت هوش مصنوعی G42 ابوعبی در سال ۲۰۲۴ را تنها پس از این‌که G42 موافقت کرد سخت‌افزار هوآوی را حذف و استانداردهای فناوری ایالات متحده را بپذیرد، تأیید کرد. جایگزینی زیرساخت‌های چینی با تراشه‌ها و سامانه‌های ابری غربی هزینه‌های مالی و عملیاتی بالایی دارد. برای مثال، G42 تجهیزات هوآوی به ارزش ۱۵۰ میلیون دلار را حذف کرد و یک حسابرس خارجی برای تأیید پاک‌سازی استخدام کرد. اما به نظر می‌رسد هر دو دولت خلیج مایلند این هزینه را بپردازند تا دسترسی به پردازش پیشرفته هوش مصنوعی را تضمین کنند. عربستان سعودی وعده‌اش برای سرمایه‌گذاری از ایالات متحده را از ۶۰۰ میلیون دلار به ۱ تریلیون دلار در سال ۲۰۲۵ افزایش داد. در ژوئیه، امارات متحده عربی وضعیت Country Group A:5 را از وزارت تجارت ایالات متحده برای واردات فناوری‌های پیشرفته به دست آورد. این رده معمولاً برای متحدان نزدیک ایالات متحده محفوظ است و به نهادها و شرکت‌های اماراتی تأییدشده اجازه می‌دهد تا فناوری‌های کنترل‌شده آمریکایی را بدون مجوز دریافت کنند. در عربستان سعودی، شرکت هوش مصنوعی تحت حمایت دولت، HUMAIN، همراه با شرکای آمریکایی چون Nvidia، AMD و Cisco، مراکز داده با عملکرد بالا می‌سازد و تحت رهنمودهای سخت‌گیرانه صادرات ایالات متحده عمل می‌کند. نتیجه یک مثلث ژئوپولیتیک پیچیده می‌شود. واشنگتن همچنان ضامن امنیتی ضروری و رهبر بی‌رقیب در زمینه تراشه‌های پیشرفته هوش مصنوعی و فناوری دفاعی است. در عین حال پکن زیرساخت‌های کم‌هزینه، فناوری سبز و مقیاس تجاری عظیم بدون قید و شرط سیاسی ارائه می‌دهد. ریاض و ابوظبی نشان می‌دهند که اگرچه سخت‌افزار پیشرفته هوش مصنوعی نیازمند وفاداری شدید زنجیره تأمین است، آن‌ها می‌توانند با به کارگیری اهرم فشار ثروت و منابع انرژی خود، به عنوان واسطه‌های اصلی قدرت در دنیای چندقطبی باقی بمانند. سؤال این است که این تعادل تا چه حد می‌تواند ادامه یابد. سرمایه چینی همچنان به اقتصاد دیجیتال خلیج جریان دارد، در حالی که آرمان‌های هوش مصنوعی منطقه بر تراشه‌های آمریکایی و شرایطی که واشنگتن به آن‌ها می‌چسباند، تکیه دارد. ‏🔗 متن اصلی: https://alhurra.com/en/44507

‏💠 #چین 🧠 معنای پایگاه نظامی جدید چین در لائوس چیست؟ ‏🏛 منبع: Foreign Policy ‏✍️ نویسنده: Joseph Rachman ‏📄 عنوان اصلی: What Does China’s New Military Base in Laos Mean? ‏🔎 China, Laos, ASEAN, Djibouti, Ream Naval Base #تحلیل_راهبردی #جهانی #روابط_بین_الملل #ژئوپلیتیک #Foreign_Policy ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏💠 ۲/۵ ‏📌 چکیده: چین پایگاه نظامی جدیدی در لائوس افتتاح کرده که سومین پایگاه نظامی‌اش در خارج از سرزمین و دومین پایگاه در جنوب‌شرق آسیا است؛ این مرکز مشترک پشتیبانی و آموزش هواپیماهای نیروی هوایی لائوس در حدود ۳۰ مایلی از پایتخت وینتیان قرار دارد و اولین پایگاه هوایی چین در خارج از کشور محسوب می‌شود. وزارت دفاع چین اعلام کرد این امکانات برای آموزش خلبانان لائوس فراهم شده و برآورد می‌شود نیروی هوایی لائوس دارای پنج هواپیمای آموزشی SAIC LE500 و چهار جت Yak‑130UTS باشد. تحلیل‌گران می‌گویند این پایگاه می‌تواند چین را در شکل‌دهی به نیروی هوایی لائوس، تشویق به خرید تجهیزات چینی و افزایش نفوذ در شبه‌قاره هند و چین یاری کند؛ در عین حال، تایلند به‌عنوان همسایه لائوس اعلام کرده حق حاکمیتی لائوس را در میزبانی پایگاه تأیید می‌کند و تحولات را با دقت زیر نظر دارد. پایگاه نظامی جدید چین در لائوس چه مفهومی دارد؟ سومین پایگاه نظامی چین در خارج از کشور، دومین پایگاهش در جنوب‌شرق آسیا است. به بخش جنوب‌شرق آسیا از Foreign Policy خوش آمدید. نکات برجسته این هفته: چین یک پایگاه نظامی جدید در لائوس راه‌اندازی می‌کند؛ شایعه‌ای درباره حضور ترامپ در اجلاس بعدی آسه‌آن در حال گسترش است؛ و کرگدن‌های موی‌دار سوماترا منتظر تولد نوزاد هستند. چین یک پایگاه نظامی در لائوس تأسیس کرده است. این سومین پایگاه نظامی خارج از سرزمین خود و دومین پایگاهش در جنوب‌شرق آسیا است؛ دو پایگاه دیگر در کامبوج و جیبوتی واقع شده‌اند. مرکز مشترک پشتیبانی و آموزش چین‑لائوس و آکادمی دوستی هوایی چین‑لائوس در فرودگاهی حدود ۳۰ مایل از پایتخت لائوس، وینتیان، مستقرند؛ این خبر هفته گذشته توسط وزارت دفاع پکن اعلام شد. تصاویر ماهواره‌ای نشان می‌دهند که کارها از سال گذشته آغاز شده‌اند، به گزارش Reuters. این پایگاه اولین پایگاه نیروی هوایی چین در خارج از سرزمین خود خواهد بود. وزارت دفاع گفت این امکانات برای آموزش خلبانان نیروی هوایی لائوس فراهم شده‌اند. اطلاعات درباره نیروی هوایی ارتش آزادی‌بخش مردم لائوس کم است، اما شرکت اطلاعات منبع باز Janes برآورد می‌کند که این نیرو پنج هواپیمای آموزشی پایه SAIC LE500 و چهار هواپیمای پیشرفتهٔ جت Yakovlev Yak‑130UTS دارد. حضور نظامی جهانی چین در مقایسه با ایالات متحده ناچیز است. اما در سال ۲۰۱۷، چین اولین پایگاه نظامی شناخته‌شدهٔ خود در خارج از سرزمین را در جیبوتی، به عنوان یک پایگاه لجستیکی، راه‌اندازی کرد و از آن زمان حضور دائمی دارد. در سال ۲۰۲۵، چین یک مرکز مشترک آموزش و پشتیبانی در پایگاه نیروی دریایی ریم در کامبوج، واقع بر خلیج تایلند، افتتاح کرد. با این حال، کامبوج تأکید کرده که هیچ نیروی انسانی یا ناوگان جنگی چینی به‌صورت دائم در آن مستقر نیست. ناوهای دیگر، از جمله نیروی دریایی آمریکا، نیز به ریم سر زده‌اند. اگر چین اکنون حضور معناداری در لائوس ایجاد کند، چه تغییری به‌وجود می‌آید؟ تحلیلگر نظامی متمرکز بر چین، رودی لو، بر این باور است که این پایگاه به چین امکان شکل‌دهی به نیروی هوایی لائوس و تشویق لائوس به خرید تجهیزات چینی را می‌دهد. این پایگاه می‌تواند در تمرینات سالانهٔ هوایی مشترک با تایلند نیز به کار رود. رودی لو به نقل از یک حساب تحلیل نظامی چینی اشاره کرد که این امر آموزش را «به‌سوی نبرد واقعی نزدیک‌تر» می‌کند. در نهایت، همان حساب افزود که این پایگاه می‌تواند به چین اجازه دهد «در آینده در شبه‌قارهٔ هند و چین نفوذ اعمال کند». ویتنام احتمالاً بیشترین نگرانی را دارد، چرا که مدت‌ها این کشور شبه‌قارهٔ هند و چین را حیاط پشتی خود می‌دانسته، نه چین. در سال ۱۹۷۸، ویتنام به کامبوج حمله کرد تا دولت کمونیست‌محور خمرهای سرخ، که به چین وابسته بود، سرنگون شود. وقتی چین در سال ۱۹۷۹ به ویتنام حمله کرد، لائوس به‌صراحت از ویتنام حمایت کرد. امّا امروز چین حداقل حضور متحرکی در هر دو کشور دارد، علاوه بر پایگاه‌های رو به رشدش در دریای چین جنوبی. در صورت بروز بحران، این می‌تواند به چین اهرم فشار جدی بر ویتنام بدهد؛ نگوین خاک گیانگ، پژوهشگر میهمان در ISEAS‑Yusof Ishak Institute در سنگاپور، به Bloomberg گفت.

‏💠 ۳/۵ تایوان نیز نگران است. در صورت بروز درگیری بر سر دریای چین جنوبی یا تایوان، این پایگاه می‌تواند به چین کمک کند تا دارایی‌های نیروی هوایی ایالات متحده را که از پایگاه دیگو گارسیا در اقیانوس هند عبور می‌کنند، رهگیری کند؛ سو تزو‑یون، کارشناس دفاعی در مؤسسه دفاع ملی و پژوهش‌های امنیتی تایوان، در مصاحبه‌ای با Taipei Times گفت. با این حال، برخی کارشناسان معتقدند این پایگاه شاید تأثیر چندانی بر توانمندی‌های پرتاب قدرت که پیش از این توسط پایگاه‌های نظامی در جنوب چین فراهم شده، نداشته باشد. تا کنون تنها دولتی که اظهار نظر کرده است، تایلند است. این کشور هم‌پیمان پیمان‌دار ایالات متحده است، مرز طولانی با لائوس دارد و در عین حال روابط گرم با لائوس و چین حفظ می‌کند. سخنگوی وزارت دفاع تایلند به رویترز گفت: «تایلند شریک نزدیک لائوس و چین است و لائوس حق حاکمیتی دارد تا تصمیم به میزبانی پایگاه چینی بگیرد». او افزود: «با این حال، تایلند به‌دقت تحولات و پیشرفت این موضوع را زیر نظر خواهد داشت، به‌ویژه در زمینه تقویت اعتماد متقابل». معاون نخست‌وزیر و وزیر امور خارجه تایلند، سیه‌ساک فوانگکت‌کئو (Sihasak Phuangketkeow)، که پیش از اعلام افتتاح پایگاه به لائوس سفر کرده بود، به رسانه‌ها گفت ایالات متحده پیشاپیش به تایلند هشدار داده، اما تایلند نمی‌تواند مداخله کند. او در سفر خود این مسأله را با لائوس مطرح نکرده بود، اما اعلام کرد که در آینده‌ای نزدیک این موضوع را بررسی خواهد کرد. سیه‌ساک افزود که افزایش حضور ابرقدرت‌ها در منطقه، تایلند را مهم‌تر می‌سازد؛ بانکوک «طرفی را انتخاب نمی‌کند». مواردی که در حال رصد هستیم بازگرداندن شهروندان میانمار. کشتی‌های نیروی دریایی میانمار که ۱٬۴۷۶ شهروند میانمار بازگردانده‌شده از مالزی را حمل می‌کردند، روز یکشنبه در بندر تانلیین، نزدیک یانگون، لنگر انداختند. ویدئویی از AFP نشان می‌داد که بازگشت‌کنندگان پیراهن‌هایی به زبان انگلیسی به چاپ عبارات «I ♥ Myanmar» و «Happy Voyage Back to Motherland» بر تن دارند. این بازگشت‌کنندگان اولین دسته از ۵٬۰۰۰ مهاجر بودند که نخست‌وزیر مالزی آنور ابراهیم (Anwar Ibrahim) اعلام کرد میانمار موافقت کرده است آن‌ها را بپذیرد. مشخص نبود آیا در این گروه اقلیت مسلمان روهینگا که توسط ارتش میانمار قربانی نسل‌کشی شده‌اند، حضور دارد یا خیر. یک مقام وزارت امور خارجه میانمار به آسوشییتد پرس گفت تنها «شهروندان واقعی» بازگردانده شده‌اند. جنتای میانمار ادعای شهروندی روهینگا را رد کرده و آنان را مهاجران غیرقانونی از بنگلادش می‌داند. به هر حال، سازمان ملل نگرانی‌هایی را مطرح کرده که میانمار کشور امنی برای بازگرداندن مهاجران نیست. مالزی با این حال تأکید می‌کند که همه این بازگرداندن‌ها به‌صورت داوطلبانه است؛ افراد بازداشت‌شده در مراکز بازداشت مهاجرتی رضایت داده‌اند که به خانه بازگردند، هرچند شرایط این مراکز بسیار ناامیدکننده است. این ورودها بخشی از یک کمپین گسترده بازگرداندن توسط مالزی و سایر کشورهای منطقه است. بر اساس رسانه‌های دولتی میانمار، بیش از ۸٬۰۰۰ مهاجر امسال از مالزی به‌صورت هوایی بازگردانده شده‌اند و نزدیک به ۲٬۰۰۰ نفر از کامبوج بازگشته‌اند. افزایش احساسات ضدمهاجرت، مالزی را از مخالف سرسخت جنتای میانمار در چارچوب انجمن کشورهای جنوب‌شرق آسیا (ASEAN) به سمت جستجوی سازش به بهانه تسهیل بازگرداندن‌ها سوق داده است. رهبر جنتای میانمار، مین آونگ هلاینگ (Min Aung Hlaing)، قرار است اواخر این ماه به مالزی سفر کند. تغییرات وزارتی. روز پنجشنبه، رئیس‌جمهور اندونزی پروبوا سوبیانتو (Prabowo Subianto) بازسازی بزرگی در کابینه خود آغاز کرد؛ این بازسازی هفتم و بزرگ‌ترین بازسازی او از زمان به‌دست‌گیری قدرت تقریباً دو سال پیش است. این اقدام پس از انتصاب سومین وزیر مالی توسط پروبوا در ماه گذشته صورت گرفته است. به نظر می‌رسد این گام تلاشی از سوی پروبوا برای افزودن توانمندی تکنوکراتیک به سیستم از طریق جذب بوروکرات‌های باتجربه و تقویت قدرت خود باشد. وزیر امور خارجه سوگیونو (Sugiono)، protégé جوان پروبوا که به‌طور گسترده‌ای به‌عنوان ناکام در انجام مأموریت خود شناخته می‌شود، به سمت وزیر هماهنگ‌کننده توسعه انسانی و امور فرهنگی ارتقا یافت. او توسط دیپلمات باتجربه آرماناتا ناصر (Arrmanatha Nasir) جایگزین شد.