‏🔶 ۵/۵ قیمت‌های بالای نفت خام، اقتصاد افزایش ظرفیت پالایش برای تولید مواد اولیه بیشتر را تضعیف می‌کند. هنگامی که قیمت نفت خام بالا می‌رود، هزینه بالای مواد اولیه نفت سفید می‌تواند شکاف‌گرهای نفت سفید — واحدهایی که نفت سفید را به مواد شیمیایی پایه برای ساخت پلاستیک و سایر محصولات صنعتی تجزیه می‌کنند — را نسبت به تولیدکنندگان الیفین مبتنی بر زغال‌سنگ کمتر رقابتی سازد. هزینه متوسط تولید الیفین‌های مشتق‌شده از زغال‌سنگ در اواخر مارس و آوریل حدود ۶٬۸۰۰ یوان به ازای هر تن (حدود ۹۹۳ دلار) برآورد شد، در حالی که هزینه تولید مشابه مبتنی بر نفت حدود ۱۰٬۷۰۰ یوان به ازای هر تن (حدود ۱٬۵۶۲ دلار) بود؛ یعنی شیمی زغال‌سنگ برتری هزینه‌ای بیش از یک‌سوم دارد. این روند با برآوردهای NDRC منتشر شده در سال ۲۰۲۲ هم‌راستا است. هنگامی که قیمت نفت در اوایل ۲۰۲۲ به‌سرعت افزایش یافت، هزینه متوسط تولید زغال‌سنگ‑به‑الیفین حدود ۷٬۵۹۶ یوان به ازای هر تن (حدود ۱٬۱۵۰ دلار با نرخ متوسط ۲۰۲۲) بود، در حالی که هزینه تولید مبتنی بر نفت حدود ۹٬۶۰۰ یوان به ازای هر تن (حدود ۱٬۴۳۰ دلار) برآورد شد. NDRC این اختلاف را تا حدی به ساختار هزینه‌ای متفاوت نسبت داد. این کمیسیون برآورد کرد که نفت سفید تقریباً ۷۵ ٪ هزینه تولید الیفین‌های مبتنی بر نفت را تشکیل می‌دهد، در حالی که زغال‌سنگ تنها حدود ۲۲ ٪ هزینه الیفین‌های مشتق‌شده از زغال‌سنگ را شامل می‌شود. بنابراین، اقتصاد شیمی‌های مبتنی بر نفت سفید نسبت به نوسانات قیمت نفت خام حساس‌تر است تا تولیدکنندگان الیفین زغال‌سنگ. بنابراین، بهبود عملکرد پالایشگاه‌ها احتمالاً بیشتر به حاشیه‌های سوختی، نیازهای موجودی و الزامات تأمین دولت وابسته خواهد بود تا صرفاً در دسترس بودن نفت خام. تا زمانی که اقتصاد پتروشیمی بهبود نیابد، پالایشگرهای یکپارچهٔ چین انگیزهٔ کمی برای افزایش توان خروجی دارند؛ این امر فشار برای بازگشت به خریدهای لحظه‌ای را حتی با در دسترس شدن بیشتر نفت کاهش می‌دهد. برق‌زدایی و گذار از پالایش به شیمی‌سازی، نحوهٔ انتقال شوک عرضه نفت را در اقتصاد چین دگرگون می‌کنند. این تحولات به دولت فضای بیشتری می‌دهند تا ابزارهای عرضه‌محور مورد ترجیح خود را برای مقابله با اختلال در تأمین به کار گیرد. همچنین، تقاضای چین برای نفت خام به عنوان سوخت و خوراک شیمیایی می‌تواند توسط زغال‌سنگ داخلی جبران شود. شوک‌های نفتی آینده احتمالاً کمتر منجر به بحران انرژی فوری در چین می‌شوند و بیشتر به شکل یک انقباض صنعتی مدیریت‌شده ظاهر می‌گردند. دولت سعی می‌کند پیش از آنکه شوک منجر به نوع نادرستی از تورم شود، هزینه‌ها را بین پالایشگرها و تولیدکنندگان صنعتی فشرده کند. بنابراین، تنها نسبت وابستگی به واردات معیار کاملی برای ارزیابی آسیب‌پذیری یک اقتصاد در برابر شوک نفتی نیست. به همان اندازه مهم این است که یک کشور تا چه حد می‌تواند واردات را کاهش دهد و این کاهش به چه مدت ادامه یابد تا پیش از آنکه اختلال در تأمین نفت به خسارت‌های صنعتی منجر شود یا هزینه‌های ناشی از آن غیرقابل تحمل شوند. زونگیوان زویی لیو (Zongyuan Zoe Liu) ستون‌نویس سیاست خارجی و پژوهشگر Maurice R. Greenberg برای مطالعات چین در Council on Foreign Relations است. آخرین کتاب او با عنوان Sovereign Funds: How the Communist Party of China Finances Its Global Ambitions (Harvard University Press, 2023) منتشر شده است. ‏🔗 متن اصلی: https://foreignpolicy.com/2026/10/02/china-oil-reserves-refiners-energy-crisis-coal-petrochemicals/

‏🔺 #آمریکا #ایران 🧠 ۸۱ هواپیمای نظامی و پهپاد ایالات متحده در جنگ ایران آسیب‌دیده: گزارش ‏🏛 منبع: The Hill ‏✍️ نویسنده: Filip Timotija ‏📄 عنوان اصلی: 81 US military aircraft, drones damaged during Iran war: Report ‏🔎 MQ-9 Reaper, F-15E Strike Eagle, Centcom, CRS, Prince Sultan Air Base #تحلیل_راهبردی #عربستان #آمریکا_و_کانادا #جنگ #The_Hill ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏🔺 ۲/۲ حداقل ۸۱ هواپیما و پهپاد نظامی ایالات متحده از زمان آغاز جنگ علیه ایران در اوایل امسال آسیب دیده یا نابود شده‌اند؛ این‌گونه برآوردها در گزارشی تازه که برای اعضای کنگره تهیه شده است، آمده است. گزارش دوشنبهٔ سرویس پژوهشی کنگره (CRS) نشان می‌دهد که نیروهای نظامی خساراتی در پلتفرم‌های بدون سرنشین متحمل شده‌اند: ۴۵ پهپاد MQ‑9 Reaper، سه پهپاد MQ‑1 Predator و یک هواپیمای بلندمدت MQ‑4C Triton. ناوگان جنگنده‌های ایالات متحده ضربهٔ سنگینی دریافت کرده است. از تاریخ ۲۸ فوریه که جنگ آغاز شد، دوازده جنگندهٔ F‑15E Strike Eagle آسیب دیده‌اند؛ سه تا از آن‌ها در کویت به‌دلیل آتش‌سوزی دوستانه نابود شدند و هشت تا در حملهٔ نظامی ایران به اردن خسارت دیده‌اند. طبق گزارش چهار صفحه‌ای، یک هواپیمای حملهٔ زمینی A‑10 Thunderbolt II توسط ایران نابود شد و دیگری در اردن آسیب دید. یک جنگندهٔ F‑35A Lightning II نیز صدمه دیده است. مرکز فرماندهی مرکزی ایالات متحده (Centcom) که نیروهای آمریکایی در خاورمیانه را نظارت می‌کند، از اظهار نظر دربارهٔ این گزارش خودداری کرد. هفت هواپیمای سوخت‌رسان هوایی KC‑135 Stratotanker تحت تأثیر جنگ قرار گرفته‌اند؛ یکی از آن‌ها در عراق سقوط کرد و تمام شش عضو خدمه را به مرگ کشاند، در حالی که دیگری اضطراری فرود آمد. پنج هواپیمای دیگر KC‑135 Stratotanker در عربستان صدمه دیده‌اند. یک هواپیمای سامانهٔ هشدار و کنترل هوایی E‑3 Sentry در پایگاه هوایی پرینس سلطان در عربستان آسیب دید؛ دو هواپیمای عملیات ویژهٔ MC‑130J Commando II نیز در آوریل به‌صورت عمدی نابود شدند، این دو در حین پشتیبانی از عملیات جستجو و نجات برای یک F‑15E سقوط کرده، طبق گزارش. گزارش CRS همزمان با افزایش هزینه‌های جنگ منتشر شد. Centcom به کمیته‌های دفاعی کنگره در اواسط سپتامبر اعلام کرد که برآورد هزینهٔ این درگیری ۴۳٫۶ میلیارد دلار است؛ این برآورد پنتاگون شامل ۱٫۵ میلیارد دلار هزینهٔ سوخت و سایر مخارج نمی‌شود. گزارشی از دفتر بودجهٔ کنگره هشدار داد که جنگ می‌تواند اوایل سال آینده تورم را افزایش دهد. رئیس‌جمهور ترامپ و دیگر مقامات دولت دلایل آغاز جنگ را توجیه کرده‌اند. فرماندهٔ کل قوا اخیراً گفت که ممکن است این درگیری باعث از دست رفتن اکثریت جمهوری‌خواهان در کنگره شود. گزارشی از ناظر پنتاگون ماه گذشته نشان داد که تأسیسات دیپلماتیک ایالات متحده در چهار کشور خلیج فارس — عراق، کویت، عربستان و امارات متحدهٔ عربی — تخمیناً ۱۸۴ میلیون دلار خسارت ناشی از حملات نظامی ایران را متحمل شده‌اند. ‏🔗 متن اصلی: https://thehill.com/policy/defense/6134346-us-aircraft-losses-iran-war/

‏🔻 ۲/۲ کن پکسون، دادستان کل تگزاس و نامزد جمهوری‌خواه سنا در ایالت ستارهٔ تنها، در یک ضبط صوتی نشت‌شده گفت که جنگ در ایران و قیمت‌های بالا در داخل کشور مانعی برای کارزار میانی او هستند. «این مسألهٔ تعرفه‌ها نیست… این جنگ است، قیمت بنزین است، قیمت دیزل است»، پکسون در جمعی از اهداکنندگان و لابی‌گرها در یک جمع‌آوری کمک‌های مالی بسته‌در، طبق صدای به‌اشتراک‌گذاشته‌شده توسط Axios، هنگام پرسیده شدن دربارهٔ مسائلی که «کارزارش را سنگین می‌کند» گفت. «وقتی قیمت دیزل بیش از شش دلار در گالن می‌شود… مردم فشار می‌کشند. پس می‌توانم بگویم این احتمالاً بزرگ‌ترین مشکل است و این فشار باعث افزایش قیمت مواد غذایی و سایر موارد می‌شود»، این امیدواری سنا افزود. «این به‌وضوح بزرگ‌ترین مشکل ماست و به همین دلیل است که در جذب آرا دچار مشکل می‌شویم». این آخرین نشانهٔ پذیرش پکسون از وضعیت دشوار انتخابات میانی است، پس از آنکه نیویورک تایمز اولین بار کلیپی از همان جلسه را فاش کرد که در آن پکسون گفت همایش میانی نخستین جمهوری‌خواهان در دالاس ماه گذشته «آمار ما را کاهش داد». سخنگوی کمپین پکسون به Axios گفت «این خبری نیست» و افزود که پکسون تأکید کرد «همهٔ تگزاسی‌ها می‌دانند: قیمت بنزین و دیزل بیش از حد بالا است». هِل برای دریافت نظر بیشتر به کمپین پکسون مراجعه کرده است. پکسون که در تگزاس بر سر نامزدی سنا در برابر سناتور حاکم جان کورنین (R) پیروز شد، اکنون پیش از انتخابات عمومی، دو درصد از جیمز تالاریکو (دموکرات) عقب‌تر است؛ این ارقام بر پایهٔ آخرین میانگین نظرسنجی‌های Decision Desk HQ است. کوک پولیتیکال رپورت این رقابت را به‌عنوان مساوی می‌داند، علیرغم سلسلهٔ شکست دمکرات‌های تگزاس در انتخابات سراسری. ترامپ، رئیس‌جمهور، روز چهارشنبه برای سومین بار در یک ماه به تگزاس بازمی‌گردد؛ این سفر شامل همایش جمهوری‌خواهان در دالاس است. انتظار می‌رود پکسون در یک تجمع در سن‌آنتونیو سخن بگوید؛ او گفت این تجمع باید «تگزاس را سرخ نگه دارد و آمریکا را در اولویت بگذارد». اما نارضایتی رأی‌دهندگان از وضعیت اقتصادی، جنگ در ایران و مهاجرت، امتیاز رضایت ترامپ را کاهش داده است و سؤال‌هایی را برانگیخته می‌کند: آیا او در این دور انتخابات به نفع جمهوری‌خواهان خواهد بود یا به ضررشان؟ ‏🔗 متن اصلی: https://thehill.com/homenews/campaign/6133643-paxton-iran-war-campaign/

‏🔻 #ایران #آمریکا 🧠 پاکستون: جنگ ایران مانعی برای کارزار سنا در تگزاس است ‏🏛 منبع: The Hill ‏✍️ نویسنده: Julia Mueller ‏📄 عنوان اصلی: Paxton: Iran war a drag on Texas Senate campaign ‏🔎 Ken Paxton, Texas, gas prices, diesel, Iran war #تحلیل_راهبردی #آمریکا_و_کانادا #سیاست_داخلی #جنگ #The_Hill ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏💠 #یمن #اتیوپی 🧠 چگونه درگیری حوثی بر کشورهای ساحلی دریای سرخ آفریقا و فراتر از آن تأثیر می‌گذارد ‏🏛 منبع: Deutsche Welle ‏📄 عنوان اصلی: How the Houthi conflict is affecting countries along Africa's Red Sea coast — and beyond ‏🔎 Houthi, Bab el-Mandeb Strait, Red Sea, UNHCR, Perim Island #تحلیل_راهبردی #اروپا_و_روسیه #جنگ #ژئوپلیتیک #DW ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏💠 ۲/۳ ‏📌 چکیده: در سپتامبر حوثی‌های تحت حمایت جمهوری اسلامی ایران جزیره پیرم یمن را که باریک‌ترین نقطه تنگه باب‌الماندب را تشکیل می‌دهد، به‌دست گرفتند؛ پس از آن در اوایل اکتبر نیروهای مسلح یمن به همراه متحدان سعودی عملیات ضدپیشرویی آغاز کردند و حوثی‌ها از آغاز جنگ غزه به کشتی‌های تجاری شلیک می‌کردند. این درگیری باعث عبور حداقل ۳۷۰۰ پناهنده یمنی به جیبوتی شد و فشار بر بنادر جیبوتی و مسیرهای تجاری اتیوپی که حدود ۹۵ ٪ واردات‑صادرات خود را از طریق این بنادر انجام می‌دهد، افزایش یافت؛ هزینه‌های حمل‌ونقل بالا رفته و کشتی‌ها مجبور به انتخاب مسیرهای طولانی‌تر از طریق کانال سوئز یا دوری آفریقا می‌شوند. در عین حال، درگیری‌های شمالی تیگرای اتیوپی که با پیشرفت‌های نیروهای دفاع ملی این کشور مواجه شده‌اند، خطر محاصره تجاری دیگری را ایجاد می‌کند و ممکن است دسترسی به باب‌الماندب را تحت تأثیر قرار دهد. در سپتامبر، یکی از درگیری‌های عمده خاورمیانه به چشم آفریقا رسید؛ زمانی که حوثی‌های تحت حمایت ایران جزیره پیرم یمن را به‌دست گرفتند. این جزیره، باریک‌ترین نقطه تنگه باب‌الماندب را تشکیل می‌دهد؛ تنگه‌ای که ورودی جنوبی دریای سرخ را به خلیج عدن پیوند می‌دهد. فاصله آن حدود ۲۰ کیلومتر (۱۲ مایل) از جیبوتی و ۲۰ دقیقه پرواز تا اتیوپی است. اوایل اکتبر، نیروهای مسلح یمن به همراه متحدان سعودی خود عملیات ضدپیشرویی را آغاز کردند. حوثی‌های تحت حمایت ایران از آغاز جنگ غزه در سال ۲۰۲۳ به کشتی‌های تجاری شلیک می‌کردند. پیامدهای اقتصادی برای آفریقا هم‌پوشانی با جریان پناهندگان دارد. اقتصادهای آفریقا پیش از این از بحران تنگه هرمز رنج می‌برند؛ بحرانی که به‌ویژه سوخت و کود را کم‌رسان و گران‌قیمت می‌کند. اگر تنگه باب‌الماندب نیز غیرقابل عبور شود، وضعیت می‌تواند بدتر شود. شرکت‌های کشتیرانی مجبور می‌شوند مسیرهای دوری از طریق کانال سوئز، که تحت کنترل مصر است، یا نوک جنوبی آفریقا را انتخاب کنند؛ همان‌طور که برخی پیش از این انجام می‌دهند. هزینه‌های اضافه به مصرف‌کنندگان منتقل می‌شود. هزینه انسانی تشدید تنش در یمن بلافاصله بر جیبوتی اثر گذاشت. بر پایهٔ آمار سازمان ملل متحد برای پناهندگان (UNHCR)، از ۱۰ سپتامبر تاکنون حداقل ۳۷۰۰ پناهنده از یمن به جیبوتی عبور کرده‌اند. اکثر افرادی که به ناحیه شمالی اوبوک کشور رسیده‌اند، زنان و کودکان هستند. سازمان ملل متحد برای پناهندگان (UNHCR) در حال آماده‌سازی کمک به ۱۰٬۰۰۰ نفر دیگر است که هنوز به جیبوتی نرسیده‌اند. اما اوبوک که در مرز اریتره واقع شده، به‌طور شدید خشک است و این مسأله مشکلات دیگری را به‌وجود آورده است. «آب زیادی اینجا نداریم؛ آب زیرزمینی هم به‌کلّی وجود ندارد»، الیساندرا روکاسالو، نمایندهٔ برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) برای جیبوتی، به DW گفت. «همه چیز باید شیرین‌سازی شود.» جیبوتی یک قطب استراتژیک نظامی به شمار می‌آید. علیرغم وسعت کوچک، جیبوتی — کشوری در شاخ آفریقا با جمعیت کمی بیش از یک میلیون نفر و اکثریت مسلمان — نقش مهمی در منطقه ایفا می‌کند. موقعیت آن در ورودی دریای سرخ، این شهر را به قطبی جذاب برای تجارت و ناوگان‌های نظامی تبدیل کرده است. ایالات متحده، چین، فرانسه، ایتالیا و ژاپن همگی پایگاه‌های نظامی در جیبوتی دارند. نیروی مسلح آلمان (Bundeswehr) تا سال ۲۰۲۱ نیز به‌عنوان بخشی از مأموریت دریایی برای مبارزه با دزدی‌های دریایی حضور داشت. بندرهای غیرنظامی کشور به‌عنوان مراکز ترانس‌شیپمنت یا میانی برای بار، کالا و کانتینرهای جهانی عمل می‌کنند. تا کنون پیشروی حوثی‌ها منجر به خالی شدن اسکله‌های جیبوتی نشده است. اما روکاسالو هشدار داد که هنوز پیامدهای احتمالی وجود دارد: «در اصل، اینجا رونق اقتصادی است — که همانند هر کشوری که در حال رشد است، نیاز به مصالح ساختمانی دارد: سیمان، مواد اولیه و سایر موارد.» در حال حاضر مقدار کمتری از این پول وارد می‌شود؛ زیرا کشتی‌ها مجبورند تقریباً دو برابر هزینهٔ بیمه و بیمهٔ مجدد بپردازند. «کشتی‌های بسیاری دیگر تمایلی به عبور از کانال سوئز ندارند؛ بسیاری نیز دیگر نمی‌خواهند از دریای سرخ عبور کنند.» تأثیرات زنجیره‌ای برای اتیوپی، همسایهٔ بی‌دریا اتیوپی — پرجمعیت‌ترین کشور بی‌دریا در جهان — حدود ۹۵٪ واردات و صادرات خود را از طریق بنادر جیبوتی انجام می‌دهد. افزایش قیمت‌ها به‌دلیل بالارفتن حق بیمهٔ حمل‌ونقل در شرایط جنگی، تأثیر چشمگیری بر این کشور دارد.

‏💠 ۳/۳ چند روز پس از تصرف پیرم توسط حوثی‌ها، اقتصاد اتیوپی با تهدیدی دیگر و حتی فوری‌تر مواجه شد: در ۲۳ سپتامبر، درگیری‌ها در ناحیه شمالی تیگرای کشور شعله‌ور شد. از آن پس، بر پایهٔ گزارش‌ها، نیروهای دفاع ملی اتیوپی (ENDF) پیشرفت‌هایی در مقابل ائتلاف شورشی تحت رهبری تیگرای که هدفشان سرنگونی دولت ملی است، به‌دست آورده‌اند. این شورشیان به‌طور موقت به سمت مسیر اصلی حمل‌ونقل کالا بین بنادر جیبوتی و سرزمین داخلی اتیوپی پیشروی کردند. برخی کارشناسان بر این باورند که پیشرفت‌های ENDF خطر محاصرهٔ تجاری دیگری را کاهش داده‌اند؛ اما تا زمانی که درگیری حل نشود، احتمال تشدید مجدد وضعیت وجود دارد. اتیوپی ماه‌هاست که بیش از تقریباً تمام کشورهای آفریقایی از محاصرهٔ تنگه هرمز رنج می‌برد و گاهی مجبور به تخصیص محدود سوخت می‌شود. در درازمدت، این کشور قصد دارد وابستگی به واردات را کاهش دهد؛ برای مثال با تأمین برق داخلی برای وسایل نقلیه به‌جای بنزین وارداتی. آیا درگیری در اتیوپی می‌تواند دسترسی به باب‌ال‌ماندب را تحت تأثیر قرار دهد؟ اتیوپی و همسایهٔ شمالی‌اش، اریتره، روابط دیپلماتیک خود را قطع کرده‌اند؛ قدرت‌های منطقه‌ای دیگر چون سودان، مصر و سومالی ممکن است به‌جای حمایت از اتیوپی، در کنار اریتره قرار گیرند. اریتره خود را در مواجهه با تهدیدی می‌بیند که نخست‌وزیر اتیوپی، ابی احمد (Abiy Ahmed)، در چندین فرصت تکرار کرده است: از زمان استقلال اریتره، اتیوپی دسترسی به دریا را از دست داده است و ابی بارها به جبران این ناعدالتی ادراک‌شده اشاره کرده؛ یا از طریق توافق سیاسی، همان‌گونه که پیش‌تر با منطقهٔ جدایی‌طلبانهٔ سومالی‌لند در سومالی سعی شد، یا با استفاده از زور. بندر اساب که در لبهٔ پان‌هندل اریتره قرار دارد، اغلب به‌عنوان محتمل‌ترین هدف در صورتی که ابی مسیر تهاجمی را انتخاب کند، شناخته می‌شود. اگر درگیری‌های داخلی اتیوپی به‌سوی جنگ کامل منطقه‌ای تشدید یابد، ممکن است محدودیت‌های بیشتری بر عبور ایمن از تنگه باب‌ال‌ماندب و آب‌های اطراف آن تحمیل شود. کارشناسان نگرانی‌های خود را نسبت به همکاری فزایندهٔ حوثی‌ها با گروه سنی الشباب، که در سومالی مستقر است، ابراز کرده‌اند. اگرچه ایدئولوژی‌هایشان به‌طور اساسی متفاوت است، اما به‌ویژه به دلیل خصومت مشترکشان نسبت به اسرائیل و ایالات متحده، به‌هم پیوسته‌اند. چه ابزارهایی در اختیار کشورهای آفریقایی برای بهبود وضعیت قرار دارد؟ سه عضو غیر دائم آفریقایی شورای امنیت سازمان ملل — جمهوری‌دموکراتیک کنگو، لیبریا و سومالی — در اواسط سپتامبر جلسه اضطراری برگزار کردند و به‌صورت مشترک خواستار بازگشایی مسیرهای آزاد حمل‌ونقل شدند و تقاضای حل بحران یمن تحت نظارت سازمان ملل را تأیید کردند. وضعیت در باب‌ال‌ماندب و شمال اتیوپی بار دیگر نیازمند انعطاف‌پذیری آفریقا است. در واقع، برخی اقتصادهای آفریقایی می‌توانند از فعالیت‌های جابجایی نیز سود ببرند؛ بنادر کنیا و تانزانیا، برای مثال، به‌تدریج به‌عنوان مقاصد جذاب برای ترانس‌شیپینگ شناخته می‌شوند. در حالی که بسیاری از کشورها با قیمت‌های بالای نفت دست و پنجه نرم می‌کنند، گروه دانگوت نیجریه عرضه اولیه عمومی و یک پالایشگاه جدید در کنیا را اعلام کرده است. ویرایش: بنیتا ون ایسن ‏🔗 متن اصلی: https://www.dw.com/en/how-the-houthi-conflict-is-affecting-countries-along-africa-s-red-sea-coast-and-beyond/a-79588992?maca=en-rss-en-world-4025-xml-mrss

‏⭐ #آمریکا #چین 🧠 هوش مصنوعی می‌تواند جدایی بزرگ بعدی بین آمریکا و چین را به‌وجود آورد ‏🏛 منبع: The National Interest ‏✍️ نویسنده: Asheesh Agarwal ‏📄 عنوان اصلی: AI Could Trigger the Next Great Divergence Between America and China ‏🔎 AI, FTC, NTIA, patents, investment #تحلیل_راهبردی #آمریکا_و_کانادا #ژئوپلیتیک #روابط_بین_الملل #National_Interest ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏⭐ ۲/۹ ‏📌 چکیده: هوش مصنوعی در ایالات متحده توسط بخش خصوصی پویا و رقابتی پیش می‌رود؛ در سال ۲۰۲۳ بیش از ۸۹۷ شرکت جدید وارد بازار شدند و سرمایه‌گذاری خطرپذیر به‌طور قابل‌توجهی افزایش یافت (۶۷٫۲ میلیارد دلار). با این حال، مقررات فدرال و ایالتی در داخل کشور در حال گسترش است و FTC و NTIA نگرانی‌های خود را نسبت به مدل‌های منبع باز ابراز کرده‌اند. چین با سرمایه‌گذاری ۱٫۴ تریلیون دلار و یارانه‌های دولتی، پیش از آمریکا در تعداد پتنت‌های هوش مصنوعی پیشی گرفته و هدف رهبری این حوزه تا ۲۰۳۰ را دارد. در سطح جهانی، بازار هوش مصنوعی تا ۲۰۳۰ به ارزش ۱۵٫۷ تریلیون دلار می‌رسد و رقابت با چین نه تنها فناوری، بلکه ارزش‌ها و چشم‌اندازهای سیاسی را نیز در بر می‌گیرد. رقابت شدید که رهبری هوش مصنوعی آمریکا را می‌سازد // 1 رقابت شدید که رهبری هوش مصنوعی آمریکا را می‌سازد // 2 خلاصه اجرایی هوش مصنوعی در حال تحول اقتصاد جهانی است و ایالات متحده در پیش‌قدم این تحول قرار دارد. رهبری آمریکا در هوش مصنوعی توسط بخش خصوصی پویا و رقابتی که به‌طور مستمر نوآوری می‌کند و محصولات پیشگام عرضه می‌نماید، تقویت می‌شود. اما هوش مصنوعی آمریکایی با رقابت شدیدی از سوی رقبای خارجی، به‌ویژه چین، و همچنین با چالش‌های نظارتی رو به افزایش در داخل و خارج از کشور مواجه است. در داخل کشور، دولت فدرال و ایالتی به‌طور چشمگیری تعداد و بار مقررات هوش مصنوعی را افزایش داده‌اند، بدون توجه کافی به ضرورت یا هزینه. علاوه بر این، اگرچه رقابت در حوزه هوش مصنوعی از هر معیار رشدی چشمگیر دارد، کمیسیون تجارت فدرال (FTC) اخیراً مطالعه‌ای گسترده بر بازارهای هوش مصنوعی آغاز کرده و تمایل خود را به شناسایی مشکلات رقابتی نشان داده است. به‌طور مشابه، هر دو FTC و اداره ملی مخابرات و اطلاعات (NTIA) پذیرفته‌اند که مدل‌های منبع باز می‌توانند کنترل بازار را غیرمتمرکز کنند؛ اما FTC مدل‌های منبع باز هوش مصنوعی را مشکل‌ساز اعلام کرده، زیرا ممکن است در آینده‌ای نه چندان دور شرکت‌ها تصمیم بگیرند این مدل‌ها را بسته کنند. در خارج از کشور، چین قصد دارد تا سال ۲۰۳۰ جهان را در حوزه هوش مصنوعی، به‌ویژه هوش مصنوعی منبع باز، رهبری کند. چین با سرمایه‌گذاری ۱٫۴ تریلیون دلار برای دستیابی به رهبری فناوری، پیش از ایالات متحده در تعداد پتنت‌های هوش مصنوعی جهانی پیشی گرفته است. این رشد هوش مصنوعی توسط چین با یارانه‌های دولتی و سرقت مالکیت فکری به‌مقدار حدود ۵۰۰ میلیارد دلار در سال پشتیبانی می‌شود. اگر توانمندی‌های هوش مصنوعی چین از توانمندی‌های ما پیشی بگیرد، حزب کمونیست چین (CCP) می‌تواند از هوش مصنوعی برای گسترش ارزش‌های استبدادی و فناوری‌های نظارتی در سراسر جهان، از جمله در میان برخی از قابل‌اعتمادترین شرکای خارجی آمریکا، استفاده کند. در میان متحدان ما، تمایلات محافظه‌کارانه اروپا و مقررات سنگین آن مانع نوآوری می‌شوند. اروپا و بریتانیا (UK) شرکت‌های فناوری آمریکایی را هدف جریمه‌های ده‌ها میلیارد دلاری قرار داده و تراکنش‌های روتینی که تقریباً ارتباطی با قاره ندارند را مسدود کرده‌اند؛ در حالی که به شرکت‌های اروپایی و چینی رفتار بسیار مساعدتری می‌دهند. به‌جای تقویت فناوری، قانون جدید هوش مصنوعی اتحادیه اروپا (EU) الزامات نظارتی سخت‌گیرانه و جریمه‌های سنگینی وضع می‌کند که ممکن است شرکت‌ها را از معرفی مدل‌های جدید بازدارد.

‏⭐ ۳/۹ سیاست‌گذاران آمریکایی باید این موضوع را به‌درستی مدیریت کنند. پیش‌بینی می‌شود بازار جهانی هوش مصنوعی تا سال ۲۰۳۰ به ارزش ۱۵٫۷ تریلیون دلار برسد و رهبری در این حوزه به ایالات متحده برتری عمیقی در رقابت اقتصادی، امنیت ملی و نفوذ جهانی بدهد. اما مسابقه با چین فراتر از فناوری است؛ این یک نبرد ارزش‌ها و چشم‌اندازهاست. در حالی که چین از هوش مصنوعی برای گسترش سانسور و کنترل و ترویج مدل «استبداد دیجیتال» استفاده می‌کند، ایالات متحده مسیر متفاوتی را پیش می‌گیرد؛ مسیری که نوآوری را تقویت، آزادی را محافظت و رفاه جهانی را ترویج می‌دهد. کشوری که در هوش مصنوعی پیشتاز باشد، برای دهه‌ها شکل‌بخش صحنه جهانی خواهد بود و بر تمام جنبه‌ها از قدرت اقتصادی تا حقوق فردی تأثیر می‌گذارد. این برگه موضوعی پروژه American Edge (نوامبر ۲۰۲۴) به بررسی دینامیک‌های رقابتی صنعت هوش مصنوعی ایالات متحده می‌پردازد، تهدیدهای مختلفی که رهبری هوش مصنوعی آمریکا را به خطر می‌اندازند شناسایی می‌کند و راه‌حل‌هایی برای سیاست‌گذاران و ناظران—فعلی و آینده—ارائه می‌دهد تا اطمینان حاصل شود آمریکا برتری جهانی خود در هوش مصنوعی را حفظ می‌کند. رقابت شدید که رهبری هوش مصنوعی ایالات متحده را پیش می‌برد // ۳ این رقابتی است که ایالات متحده باید برنده‌اش شود؛ در ادامه راهکارهایی که سیاست‌گذاران می‌توانند برای دستیابی به این هدف اتخاذ کنند، آورده شده است. به‌طور کلی هوش مصنوعی به توانایی رایانه در انجام وظایفی که معمولاً به موجودات هوشمند نسبت داده می‌شود، مانند استدلال و یادگیری از تجربه، اطلاق می‌شود. هوش مصنوعی شامل مجموعه‌ای از ابزارهای داده‌ای است که الگوریتم‌ها، یادگیری ماشین کلاسیک و مدل‌های زبانی بزرگ (LLMs) را در بر می‌گیرد. هوش مصنوعی مولد، که به‌سرعت محبوبیت یافت، نوعی هوش مصنوعی است که می‌تواند محتوای جدیدی چون تصویر و متن تولید کند. برای ارزیابی استحکام رقابت در بازار هوش مصنوعی ایالات متحده، پروژه American Edge چهار معیار کلیدی را بررسی کرد: ۱) تعداد و تنوع شرکت‌های فعال؛ ۲) سهولت ورود و خروج؛ ۳) سطوح تولید، رقابت قیمتی و انتخاب مصرف‌کننده؛ ۴) نرخ نوآوری و پیشرفت فناوری. هر یک از این معیارها بینش‌هایی دربارهٔ سطح رقابت و پیامدهای آن برای رهبری هوش مصنوعی ایالات متحده می‌دهد. بازار غیررقابتی چگونه به‌نظر می‌رسد؟ در چنین بازارهایی مصرف‌کنندگان گزینه‌های کمی دارند و شرکت‌های جدید به‌ندرت وارد عرصه می‌شوند تا رقابت کنند. تحلیل بازار هوش مصنوعی: در فضای هوش مصنوعی ایالات متحده، مصرف‌کنندگان امروز نسبت به گذشته گزینه‌های متنوع‌تری دارند؛ می‌توانند از میان شرکت‌های مستقر، شرکت‌های نوظهور و استارت‑آپ‌ها انتخاب کنند و به‌راحتی بین آن‌ها جابه‌جا شوند. اگرچه بازیگران اصلی همچون گوگل، مایکروسافت و اوپن‌ای‌آی در برخی حوزه‌ها—مانند مدل‌های زبانی بزرگ و خدمات هوش مصنوعی مبتنی بر ابر—پیشرو هستند، بازار کلی همچنان به‌طور قابل‌توجهی پخش‌پذیر باقی مانده است. • تشویق به تنظیم‌گری سبک هوش مصنوعی و فناوری: از مقررات سنگینی که نوآوری را خفه می‌کند، پرهیز شود؛ قوانین موجود می‌توانند اکثر نگرانی‌ها را پوشش دهند. • پایه‌گذاری اجرای قانون ضد انحصار بر شواهد: اطمینان حاصل شود که اقدامات ضد انحصار بر پایهٔ آسیب واقعی به مصرف‌کننده باشد، نه بر ایدئولوژی هدفمند، تا از کند شدن رشد هوش مصنوعی جلوگیری شود. • سرمایه‌گذاری در ورودی‌های حیاتی هوش مصنوعی: به‌سرعت در تراشه‌های پیشرفته، زیرساخت‌ها و نیروی کار سرمایه‌گذاری شود تا رهبری هوش مصنوعی ایالات متحده حفظ گردد. همچنین باید اطمینان حاصل شود که آمریکا در چندین رویکرد هوش مصنوعی—چه منبع‌بسته و چه منبع‌باز—پیشتاز باشد. • همکاری با متحدان: با هم‌پیمانان جهانی همکاری شود تا اجرای عادلانه قوانین تضمین گردد و از محافظه‌کاری‌ای که شرکت‌ها و محصولات آمریکایی را تبعیض می‌گذارد، جلوگیری شود. • مقابله با تهدیدات استبدادی: با متحدان برای مهار نفوذ چین، به‌ویژه در حوزه هوش مصنوعی، همکاری شود؛ از مالکیت معنوی محافظت گردد، در نوآوری پیشرو باشد و فناوری آمریکا را به جنوب جهانی ارائه دهد. جزئیات گزارش بخش اول: رقابت‌پذیری بازار هوش مصنوعی ایالات متحده: چهار معیار کلیدی ۱. تعداد و تنوع شرکت‌ها

‏⭐ ۴/۹ در واقع، تنها در سال ۲۰۲۳ بیش از ۸۹۷ شرکت جدید هوش مصنوعی ایالات متحده وارد بازار شدند (از مجموع ۵٬۵۹۰ شرکت از ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۳؛ نمودار زیر را ببینید) و به تنوع و پویایی این صنعت افزودند. کاربردهای هوش مصنوعی در بخش‌های متعددی چون بهداشت و درمان، مالی و سامانه‌های خودران گسترش یافته‌اند و شرکت‌های مختلف در حوزه‌های تخصصی متفاوتی برتری دارند. این گستره از کاربردها و تعداد شرکت‌های فعال به این معناست که هیچ شرکت واحدی (یا گروه کوچکی از آن‌ها) بازار را تسلط نمی‌کند. نتیجه‌گیری: صنعت هوش مصنوعی ایالات متحده با سطح سالمی از رقابت که میان شرکت‌های بزرگ، شرکت‌های متوسط و اکوسیستم پررونق استارت‑آپ‌ها توزیع شده است، شناخته می‌شود. این تنوع در بازیگران بازار تضمین می‌کند که نوآوری همچنان به‌دلیل رقابت گسترده ادامه یابد. چگونه بازاری با موانع بالای ورود و خروج به‌نظر می‌رسد: در بازارهایی که موانع ورود بالاست، ورود شرکت‌های جدید به دلیل نیازهای سرمایه‌ای زیاد، موانع نظارتی یا فناوری‌های اختصاصی دشوار می‌شود. موانع خروج، مانند هزینه‌های غرق‌شده و عدم وجود فرصت‌های خرید، نیز نشانگر بازار کمتر رقابتی هستند. تحلیل بازار هوش مصنوعی: صنعت هوش مصنوعی ایالات متحده برای شرکت‌های نرم‌افزاری این حوزه موانع ورود نسبتاً کمی دارد؛ بخشی از این امر به دلیل ارائه‌دهندگان منبع باز (مانند متا) و بسترهای منبع باز است که نیازهای سرمایه‌ای را کاهش می‌دهند. از سال ۲۰۱۸، ۹۴ شرکت مختلف بیش از ۲۵۰ مدل بنیادی را توسعه داده‌اند که بیش از نیمی از آن‌ها تحت مجوز باز در دسترس هستند. میلیون‌ها پروژه منبع باز هوش مصنوعی در گیت‌هاب، پلتفرم وبی که کاربران می‌توانند روی پروژه‌های کد همکاری کنند، در حال توسعه‌اند. ۲‑. سهولت ورود و خروج (شکل ۱). پررو و کلارک، ۱۵ آوریل ۲۰۲۴، گزارش شاخص هوش مصنوعی ۲۰۲۴. این مقاله سؤال مهم درباره وجود «بازار هوش مصنوعی» به معنای مورد توجه قوانین ضد انحصار را کنار می‌گذارد و در صورت وجود چنین بازاری، چه عناصری باید در آن گنجانده شود را بررسی نمی‌کند. فناوری‌های هوش مصنوعی شامل یادگیری ماشین، یادگیری عمیق، پردازش زبان طبیعی، بینایی ماشین، هوش مصنوعی مولد و موارد دیگر هستند. از ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۳، بیش از ۵٬۵۰۰ شرکت هوش مصنوعی در ایالات متحده تأمین مالی شده‌اند. رقابت تند که رهبری هوش مصنوعی ایالات متحده را شکل می‌دهد: سرمایه‌گذاری خطرپذیر به وفور است؛ در سال ۲۰۲۳، ۶۷٫۲ میلیارد دلار در هوش مصنوعی ایالات متحده سرمایه‌گذاری شد که از این میان ۲۲٫۵ میلیارد دلار به هوش مصنوعی مولد اختصاص یافت؛ این رقم تقریباً نه‌برابر سال قبل و حدود ۳۰ برابر مقدار سال ۲۰۱۹ است. بخش عمده این سرمایه‌گذاری‌ها از سوی شرکت‌های فناوری مستقر می‌آید که ده‌ها میلیارد دلار برای هوش مصنوعی هزینه می‌کنند و به استارت‑آپ‌ها منابع لازم برای نوآوری و رقابت را فراهم می‌سازند. سیزده استارت‑آپ هوش مصنوعی مولد به «وضعیت یونیکورن» دست یافته‌اند؛ ارزش‌گذاری آن‌ها یک میلیارد دلار یا بیشتر است. علاوه بر این، موانع خروج کم است؛ بسیاری از استارت‑آپ‌های هوش مصنوعی توسط شرکت‌های بزرگ‌تر خریداری می‌شوند یا عرضه عمومی اولیه (IPO) می‌گذارند. مجموعه‌ای رو به رشد از موانع نظارتی می‌تواند فعالیت‌های ادغام و تملیک پرتوان آمریکا را محدود کند (به بخش «تهدیدها» زیر مراجعه کنید). در حوزه‌های سخت‌افزاری، به‌ویژه توسعه تراشه‌های هوش مصنوعی، موانع خروج بالاتر است زیرا هزینه‌های تحقیق و توسعه قابل‌توجهی وجود دارد، اما رقابت در این بخش میان شرکت‌هایی چون انویدیا (Nvidia)، ای‌ام‌دی (AMD)، اینتل (Intel)، سیربراس سیستمز (Cerebras Systems) و دیگران در حال افزایش است و به رقابت در توان پردازشی هوش مصنوعی کمک می‌کند. برخی شرکت‌ها نیز تراشه‌های هوش مصنوعی داخلی برای بارهای کاری خاص خود می‌سازند.