‏⭐ #آمریکا #چین 🧠 هوش مصنوعی می‌تواند جدایی بزرگ بعدی بین آمریکا و چین را به‌وجود آورد ‏🏛 منبع: The National Interest ‏✍️ نویسنده: Asheesh Agarwal ‏📄 عنوان اصلی: AI Could Trigger the Next Great Divergence Between America and China ‏🔎 AI, FTC, NTIA, patents, investment #تحلیل_راهبردی #آمریکا_و_کانادا #ژئوپلیتیک #روابط_بین_الملل #National_Interest ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏⭐ ۲/۹ ‏📌 چکیده: هوش مصنوعی در ایالات متحده توسط بخش خصوصی پویا و رقابتی پیش می‌رود؛ در سال ۲۰۲۳ بیش از ۸۹۷ شرکت جدید وارد بازار شدند و سرمایه‌گذاری خطرپذیر به‌طور قابل‌توجهی افزایش یافت (۶۷٫۲ میلیارد دلار). با این حال، مقررات فدرال و ایالتی در داخل کشور در حال گسترش است و FTC و NTIA نگرانی‌های خود را نسبت به مدل‌های منبع باز ابراز کرده‌اند. چین با سرمایه‌گذاری ۱٫۴ تریلیون دلار و یارانه‌های دولتی، پیش از آمریکا در تعداد پتنت‌های هوش مصنوعی پیشی گرفته و هدف رهبری این حوزه تا ۲۰۳۰ را دارد. در سطح جهانی، بازار هوش مصنوعی تا ۲۰۳۰ به ارزش ۱۵٫۷ تریلیون دلار می‌رسد و رقابت با چین نه تنها فناوری، بلکه ارزش‌ها و چشم‌اندازهای سیاسی را نیز در بر می‌گیرد. رقابت شدید که رهبری هوش مصنوعی آمریکا را می‌سازد // 1 رقابت شدید که رهبری هوش مصنوعی آمریکا را می‌سازد // 2 خلاصه اجرایی هوش مصنوعی در حال تحول اقتصاد جهانی است و ایالات متحده در پیش‌قدم این تحول قرار دارد. رهبری آمریکا در هوش مصنوعی توسط بخش خصوصی پویا و رقابتی که به‌طور مستمر نوآوری می‌کند و محصولات پیشگام عرضه می‌نماید، تقویت می‌شود. اما هوش مصنوعی آمریکایی با رقابت شدیدی از سوی رقبای خارجی، به‌ویژه چین، و همچنین با چالش‌های نظارتی رو به افزایش در داخل و خارج از کشور مواجه است. در داخل کشور، دولت فدرال و ایالتی به‌طور چشمگیری تعداد و بار مقررات هوش مصنوعی را افزایش داده‌اند، بدون توجه کافی به ضرورت یا هزینه. علاوه بر این، اگرچه رقابت در حوزه هوش مصنوعی از هر معیار رشدی چشمگیر دارد، کمیسیون تجارت فدرال (FTC) اخیراً مطالعه‌ای گسترده بر بازارهای هوش مصنوعی آغاز کرده و تمایل خود را به شناسایی مشکلات رقابتی نشان داده است. به‌طور مشابه، هر دو FTC و اداره ملی مخابرات و اطلاعات (NTIA) پذیرفته‌اند که مدل‌های منبع باز می‌توانند کنترل بازار را غیرمتمرکز کنند؛ اما FTC مدل‌های منبع باز هوش مصنوعی را مشکل‌ساز اعلام کرده، زیرا ممکن است در آینده‌ای نه چندان دور شرکت‌ها تصمیم بگیرند این مدل‌ها را بسته کنند. در خارج از کشور، چین قصد دارد تا سال ۲۰۳۰ جهان را در حوزه هوش مصنوعی، به‌ویژه هوش مصنوعی منبع باز، رهبری کند. چین با سرمایه‌گذاری ۱٫۴ تریلیون دلار برای دستیابی به رهبری فناوری، پیش از ایالات متحده در تعداد پتنت‌های هوش مصنوعی جهانی پیشی گرفته است. این رشد هوش مصنوعی توسط چین با یارانه‌های دولتی و سرقت مالکیت فکری به‌مقدار حدود ۵۰۰ میلیارد دلار در سال پشتیبانی می‌شود. اگر توانمندی‌های هوش مصنوعی چین از توانمندی‌های ما پیشی بگیرد، حزب کمونیست چین (CCP) می‌تواند از هوش مصنوعی برای گسترش ارزش‌های استبدادی و فناوری‌های نظارتی در سراسر جهان، از جمله در میان برخی از قابل‌اعتمادترین شرکای خارجی آمریکا، استفاده کند. در میان متحدان ما، تمایلات محافظه‌کارانه اروپا و مقررات سنگین آن مانع نوآوری می‌شوند. اروپا و بریتانیا (UK) شرکت‌های فناوری آمریکایی را هدف جریمه‌های ده‌ها میلیارد دلاری قرار داده و تراکنش‌های روتینی که تقریباً ارتباطی با قاره ندارند را مسدود کرده‌اند؛ در حالی که به شرکت‌های اروپایی و چینی رفتار بسیار مساعدتری می‌دهند. به‌جای تقویت فناوری، قانون جدید هوش مصنوعی اتحادیه اروپا (EU) الزامات نظارتی سخت‌گیرانه و جریمه‌های سنگینی وضع می‌کند که ممکن است شرکت‌ها را از معرفی مدل‌های جدید بازدارد.

‏⭐ ۳/۹ سیاست‌گذاران آمریکایی باید این موضوع را به‌درستی مدیریت کنند. پیش‌بینی می‌شود بازار جهانی هوش مصنوعی تا سال ۲۰۳۰ به ارزش ۱۵٫۷ تریلیون دلار برسد و رهبری در این حوزه به ایالات متحده برتری عمیقی در رقابت اقتصادی، امنیت ملی و نفوذ جهانی بدهد. اما مسابقه با چین فراتر از فناوری است؛ این یک نبرد ارزش‌ها و چشم‌اندازهاست. در حالی که چین از هوش مصنوعی برای گسترش سانسور و کنترل و ترویج مدل «استبداد دیجیتال» استفاده می‌کند، ایالات متحده مسیر متفاوتی را پیش می‌گیرد؛ مسیری که نوآوری را تقویت، آزادی را محافظت و رفاه جهانی را ترویج می‌دهد. کشوری که در هوش مصنوعی پیشتاز باشد، برای دهه‌ها شکل‌بخش صحنه جهانی خواهد بود و بر تمام جنبه‌ها از قدرت اقتصادی تا حقوق فردی تأثیر می‌گذارد. این برگه موضوعی پروژه American Edge (نوامبر ۲۰۲۴) به بررسی دینامیک‌های رقابتی صنعت هوش مصنوعی ایالات متحده می‌پردازد، تهدیدهای مختلفی که رهبری هوش مصنوعی آمریکا را به خطر می‌اندازند شناسایی می‌کند و راه‌حل‌هایی برای سیاست‌گذاران و ناظران—فعلی و آینده—ارائه می‌دهد تا اطمینان حاصل شود آمریکا برتری جهانی خود در هوش مصنوعی را حفظ می‌کند. رقابت شدید که رهبری هوش مصنوعی ایالات متحده را پیش می‌برد // ۳ این رقابتی است که ایالات متحده باید برنده‌اش شود؛ در ادامه راهکارهایی که سیاست‌گذاران می‌توانند برای دستیابی به این هدف اتخاذ کنند، آورده شده است. به‌طور کلی هوش مصنوعی به توانایی رایانه در انجام وظایفی که معمولاً به موجودات هوشمند نسبت داده می‌شود، مانند استدلال و یادگیری از تجربه، اطلاق می‌شود. هوش مصنوعی شامل مجموعه‌ای از ابزارهای داده‌ای است که الگوریتم‌ها، یادگیری ماشین کلاسیک و مدل‌های زبانی بزرگ (LLMs) را در بر می‌گیرد. هوش مصنوعی مولد، که به‌سرعت محبوبیت یافت، نوعی هوش مصنوعی است که می‌تواند محتوای جدیدی چون تصویر و متن تولید کند. برای ارزیابی استحکام رقابت در بازار هوش مصنوعی ایالات متحده، پروژه American Edge چهار معیار کلیدی را بررسی کرد: ۱) تعداد و تنوع شرکت‌های فعال؛ ۲) سهولت ورود و خروج؛ ۳) سطوح تولید، رقابت قیمتی و انتخاب مصرف‌کننده؛ ۴) نرخ نوآوری و پیشرفت فناوری. هر یک از این معیارها بینش‌هایی دربارهٔ سطح رقابت و پیامدهای آن برای رهبری هوش مصنوعی ایالات متحده می‌دهد. بازار غیررقابتی چگونه به‌نظر می‌رسد؟ در چنین بازارهایی مصرف‌کنندگان گزینه‌های کمی دارند و شرکت‌های جدید به‌ندرت وارد عرصه می‌شوند تا رقابت کنند. تحلیل بازار هوش مصنوعی: در فضای هوش مصنوعی ایالات متحده، مصرف‌کنندگان امروز نسبت به گذشته گزینه‌های متنوع‌تری دارند؛ می‌توانند از میان شرکت‌های مستقر، شرکت‌های نوظهور و استارت‑آپ‌ها انتخاب کنند و به‌راحتی بین آن‌ها جابه‌جا شوند. اگرچه بازیگران اصلی همچون گوگل، مایکروسافت و اوپن‌ای‌آی در برخی حوزه‌ها—مانند مدل‌های زبانی بزرگ و خدمات هوش مصنوعی مبتنی بر ابر—پیشرو هستند، بازار کلی همچنان به‌طور قابل‌توجهی پخش‌پذیر باقی مانده است. • تشویق به تنظیم‌گری سبک هوش مصنوعی و فناوری: از مقررات سنگینی که نوآوری را خفه می‌کند، پرهیز شود؛ قوانین موجود می‌توانند اکثر نگرانی‌ها را پوشش دهند. • پایه‌گذاری اجرای قانون ضد انحصار بر شواهد: اطمینان حاصل شود که اقدامات ضد انحصار بر پایهٔ آسیب واقعی به مصرف‌کننده باشد، نه بر ایدئولوژی هدفمند، تا از کند شدن رشد هوش مصنوعی جلوگیری شود. • سرمایه‌گذاری در ورودی‌های حیاتی هوش مصنوعی: به‌سرعت در تراشه‌های پیشرفته، زیرساخت‌ها و نیروی کار سرمایه‌گذاری شود تا رهبری هوش مصنوعی ایالات متحده حفظ گردد. همچنین باید اطمینان حاصل شود که آمریکا در چندین رویکرد هوش مصنوعی—چه منبع‌بسته و چه منبع‌باز—پیشتاز باشد. • همکاری با متحدان: با هم‌پیمانان جهانی همکاری شود تا اجرای عادلانه قوانین تضمین گردد و از محافظه‌کاری‌ای که شرکت‌ها و محصولات آمریکایی را تبعیض می‌گذارد، جلوگیری شود. • مقابله با تهدیدات استبدادی: با متحدان برای مهار نفوذ چین، به‌ویژه در حوزه هوش مصنوعی، همکاری شود؛ از مالکیت معنوی محافظت گردد، در نوآوری پیشرو باشد و فناوری آمریکا را به جنوب جهانی ارائه دهد. جزئیات گزارش بخش اول: رقابت‌پذیری بازار هوش مصنوعی ایالات متحده: چهار معیار کلیدی ۱. تعداد و تنوع شرکت‌ها

‏⭐ ۴/۹ در واقع، تنها در سال ۲۰۲۳ بیش از ۸۹۷ شرکت جدید هوش مصنوعی ایالات متحده وارد بازار شدند (از مجموع ۵٬۵۹۰ شرکت از ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۳؛ نمودار زیر را ببینید) و به تنوع و پویایی این صنعت افزودند. کاربردهای هوش مصنوعی در بخش‌های متعددی چون بهداشت و درمان، مالی و سامانه‌های خودران گسترش یافته‌اند و شرکت‌های مختلف در حوزه‌های تخصصی متفاوتی برتری دارند. این گستره از کاربردها و تعداد شرکت‌های فعال به این معناست که هیچ شرکت واحدی (یا گروه کوچکی از آن‌ها) بازار را تسلط نمی‌کند. نتیجه‌گیری: صنعت هوش مصنوعی ایالات متحده با سطح سالمی از رقابت که میان شرکت‌های بزرگ، شرکت‌های متوسط و اکوسیستم پررونق استارت‑آپ‌ها توزیع شده است، شناخته می‌شود. این تنوع در بازیگران بازار تضمین می‌کند که نوآوری همچنان به‌دلیل رقابت گسترده ادامه یابد. چگونه بازاری با موانع بالای ورود و خروج به‌نظر می‌رسد: در بازارهایی که موانع ورود بالاست، ورود شرکت‌های جدید به دلیل نیازهای سرمایه‌ای زیاد، موانع نظارتی یا فناوری‌های اختصاصی دشوار می‌شود. موانع خروج، مانند هزینه‌های غرق‌شده و عدم وجود فرصت‌های خرید، نیز نشانگر بازار کمتر رقابتی هستند. تحلیل بازار هوش مصنوعی: صنعت هوش مصنوعی ایالات متحده برای شرکت‌های نرم‌افزاری این حوزه موانع ورود نسبتاً کمی دارد؛ بخشی از این امر به دلیل ارائه‌دهندگان منبع باز (مانند متا) و بسترهای منبع باز است که نیازهای سرمایه‌ای را کاهش می‌دهند. از سال ۲۰۱۸، ۹۴ شرکت مختلف بیش از ۲۵۰ مدل بنیادی را توسعه داده‌اند که بیش از نیمی از آن‌ها تحت مجوز باز در دسترس هستند. میلیون‌ها پروژه منبع باز هوش مصنوعی در گیت‌هاب، پلتفرم وبی که کاربران می‌توانند روی پروژه‌های کد همکاری کنند، در حال توسعه‌اند. ۲‑. سهولت ورود و خروج (شکل ۱). پررو و کلارک، ۱۵ آوریل ۲۰۲۴، گزارش شاخص هوش مصنوعی ۲۰۲۴. این مقاله سؤال مهم درباره وجود «بازار هوش مصنوعی» به معنای مورد توجه قوانین ضد انحصار را کنار می‌گذارد و در صورت وجود چنین بازاری، چه عناصری باید در آن گنجانده شود را بررسی نمی‌کند. فناوری‌های هوش مصنوعی شامل یادگیری ماشین، یادگیری عمیق، پردازش زبان طبیعی، بینایی ماشین، هوش مصنوعی مولد و موارد دیگر هستند. از ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۳، بیش از ۵٬۵۰۰ شرکت هوش مصنوعی در ایالات متحده تأمین مالی شده‌اند. رقابت تند که رهبری هوش مصنوعی ایالات متحده را شکل می‌دهد: سرمایه‌گذاری خطرپذیر به وفور است؛ در سال ۲۰۲۳، ۶۷٫۲ میلیارد دلار در هوش مصنوعی ایالات متحده سرمایه‌گذاری شد که از این میان ۲۲٫۵ میلیارد دلار به هوش مصنوعی مولد اختصاص یافت؛ این رقم تقریباً نه‌برابر سال قبل و حدود ۳۰ برابر مقدار سال ۲۰۱۹ است. بخش عمده این سرمایه‌گذاری‌ها از سوی شرکت‌های فناوری مستقر می‌آید که ده‌ها میلیارد دلار برای هوش مصنوعی هزینه می‌کنند و به استارت‑آپ‌ها منابع لازم برای نوآوری و رقابت را فراهم می‌سازند. سیزده استارت‑آپ هوش مصنوعی مولد به «وضعیت یونیکورن» دست یافته‌اند؛ ارزش‌گذاری آن‌ها یک میلیارد دلار یا بیشتر است. علاوه بر این، موانع خروج کم است؛ بسیاری از استارت‑آپ‌های هوش مصنوعی توسط شرکت‌های بزرگ‌تر خریداری می‌شوند یا عرضه عمومی اولیه (IPO) می‌گذارند. مجموعه‌ای رو به رشد از موانع نظارتی می‌تواند فعالیت‌های ادغام و تملیک پرتوان آمریکا را محدود کند (به بخش «تهدیدها» زیر مراجعه کنید). در حوزه‌های سخت‌افزاری، به‌ویژه توسعه تراشه‌های هوش مصنوعی، موانع خروج بالاتر است زیرا هزینه‌های تحقیق و توسعه قابل‌توجهی وجود دارد، اما رقابت در این بخش میان شرکت‌هایی چون انویدیا (Nvidia)، ای‌ام‌دی (AMD)، اینتل (Intel)، سیربراس سیستمز (Cerebras Systems) و دیگران در حال افزایش است و به رقابت در توان پردازشی هوش مصنوعی کمک می‌کند. برخی شرکت‌ها نیز تراشه‌های هوش مصنوعی داخلی برای بارهای کاری خاص خود می‌سازند.

‏⭐ ۵/۹ نتیجه‌گیری: سهولت ورود و خروج در بازار هوش مصنوعی ایالات متحده برای استارت‑آپ‌ها، به‌ویژه در بخش نرم‌افزار، مطلوب است. موانع کم، سطوح بالایی از رقابت را به‌وجود می‌آورند و حتی در حوزه‌های سرمایه‌بر مانند تولید تراشه، دینامیک‌های رقابتی حفظ می‌شود. حدود شش شرکت به‌طور سنگین در توسعه تراشه‌های جدید سرمایه‌گذاری می‌کنند، در حالی که تعداد زیادی از بازیگران می‌توانند زیرساخت‌های لازم برای آموزش و اجرای مدل‌های هوش مصنوعی در بازار سرورهای ابری را فراهم آورند. به‌طور خلاصه، بنیاد فناوری اطلاعات و نوآوری (ITIF) به وزارت دادگستری ایالات متحده (DOJ) اشاره کرده است که منابع محاسباتی «به‌عنوان مانع ورود ثابت نشده‌اند». پررو و کلارک، ۱۵ آوریل ۲۰۲۴، گزارش شاخص هوش مصنوعی ۲۰۲۴. پررو و کلارک، ۱۵ آوریل ۲۰۲۴، گزارش شاخص هوش مصنوعی ۲۰۲۴. رقابت سرسختی که رهبری هوش مصنوعی ایالات متحده را به پیش می‌برد // ۶. تصویری از بازاری با رقابت کم قیمتی در بازاری که رقابت قیمتی ضعیف باشد، تولید و گزینه‌های مصرف‌کننده عموماً ثابت می‌مانند یا به‌سختی افزایش می‌یابند، در حالی که قیمت‌ها تمایل به رشد دارند. این عوامل معمولاً نشانگر کمبود رقابت هستند. تحلیل بازار هوش مصنوعی: به‌عنوان یک معیار اولیه، خروجی هوش مصنوعی به‌سرعت افزایش یافته است، اگرچه بسیاری از محصولات همچنان به‌صورت رایگان در اختیار مصرف‌کنندگان قرار می‌گیرند. در چند سال اخیر، درصد افراد و سازمان‌های استفاده‌کننده از هوش مصنوعی بیش از سه‌برابر شده است، و در تنها یک سال گذشته استفاده از هوش مصنوعی مولد دو برابر شده است. بر پایه یک نظرسنجی بین‌المللی، ۱۷٪ مردم روزانه از ChatGPT استفاده می‌کنند و ۳۶٪ به‌صورت هفتگی. مصرف‌کنندگان هم‌اکنون بیش از پیش گزینه‌های هوش مصنوعی در اختیار دارند. پس از انتشار ChatGPT توسط OpenAI، Google (Gemini)، Meta (Llama) و Anthropic (Claude) به‌سرعت مدل‌های زبانی بزرگ خود را عرضه کردند. در سال ۲۰۲۳، تعداد مدل‌های زبانی بزرگ جدیدی که در سطح جهان منتشر شد، دو برابر سال پیش شد. Google و Microsoft هوش مصنوعی را در موتورهای جستجوی خود ادغام کرده‌اند، در حالی که شرکت‌های نوظهور مانند Midjourney، DALL‑E و Stable Diffusion در تولید تصویر پیشتاز هستند و گاهی ترافیک کاربری بیشتری نسبت به شرکت‌های بزرگ جذب می‌کنند. در زمینه زیرساخت هوش مصنوعی، رقابت قیمتی به‌ویژه در خدمات ابری هوش مصنوعی شدید است. شرکت‌هایی چون Google Cloud، Microsoft Azure و Amazon Web Services (AWS) به‌طور فعال بر سر قیمت و ویژگی‌ها رقابت می‌کنند (نمونه‌های زیر را ببینید) و به‌طور منظم تخفیف‌های قابل‌توجه، به‌ویژه برای تعهدات بلندمدت، ارائه می‌دهند؛ این امر به محیطی با قیمت‌گذاری رقابتی افزوده است. از نظر دسترسی به داده‌ها، مدل‌های منبع باز مانند Llama متا، به تازه‌واردان اجازه می‌دهد تا بر پایه مدل‌های پیش‌آموزش‌دیده بر روی مجموعه داده‌های بزرگ بسازند؛ این مدل‌های منبع باز ثبات و هزینه‌های کم را برای تازه‌واردان فراهم می‌کنند. مصرف‌کنندگان می‌توانند برای وظایف خاص و ساده‌تر، مانند دستیار مجازی، از مدل‌های زبانی کوچک (SLM) استفاده کنند. SLMها نسبت به LLMها به منابع، توان محاسباتی و ورودی‌های داده‌ای کمتری نیاز دارند. نتیجه‌گیری: بازار هوش مصنوعی ایالات متحده با رشد خروجی، رقابت قیمتی قوی و گزینه‌های فراوان برای مصرف‌کننده، نشانه‌های واضحی از صنعتی رقابتی است. این پویایی تضمین می‌کند که نوآوری به‌سوی طیف وسیعی از کاربران، از افراد تا شرکت‌ها، گسترش یابد. مقایسه: AWS در مقابل Azure در مقابل Google Cloud Platform // مقایسه قیمت‌های در‑تقاضا این نمودار برخی از نقاط قیمتی و ویژگی‌های مختلفی را که تنها از بزرگ‌ترین ارائه‌دهندگان ابری آمریکا در اختیار مصرف‌کنندگان قرار می‌گیرد، برجسته می‌کند. رقابت سرسختی که رهبری هوش مصنوعی ایالات متحده را به پیش می‌برد // ۷. تصویری از بازاری با نوآوری کم در صنایعی که رقابت کم باشد، نوآوری می‌تواند ساکن بماند. شرکت‌ها انگیزه‌ای برای توسعه فناوری‌های جدید ندارند و این منجر به کاهش تعداد پتنت‌ها، پیشرفت‌های تکنولوژیک کندتر و معرفی محدود محصولات جدید می‌شود.

‏⭐ ۶/۹ تحلیل بازار هوش مصنوعی: صنعت هوش مصنوعی ایالات متحده آمریکا یکی از نوآورانه‌ترین بخش‌های جهان است؛ تعداد پتنت‌ها در این حوزه بین سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲ با رشد ۶۲۱ درصد افزایش یافته و از تمام کشورهای بزرگ به‌جز چین پیشی گرفته است. چین در زمینه پتنت‌های هوش مصنوعی پیشرو جهان است (جدول زیر را ببینید). ایالات متحده همچنین در تعداد مدل‌های برجسته یادگیری ماشین پیشتاز است (شکل زیر را ملاحظه کنید). شرکت‌های بزرگ چون متا، اوپن‌ای‌آی، انویدیا و گوگل به‌طور مستمر با مدل‌ها و/یا سخت‌افزارهای پیشرفته هوش مصنوعی مرزهای ممکن را جابجا می‌کنند. استارت‑آپ‌ها نیز به‌ویژه در کاربردهای خاصی مانند تشخیص پزشکی مبتنی بر هوش مصنوعی و وسایل نقلیه خودران، پیشرفت‌های چشمگیری ایجاد می‌کنند. رقابت میان مدل‌های منبع باز و منبع بسته نیز نوآوری را تقویت می‌کند؛ هر رویکردی دیگری را به چالش می‌کشد. تا سال ۲۰۲۳، مدل‌های مختلف هوش مصنوعی آمریکایی به سطوح عملکردی رسیده‌اند که در طیبی از وظایف — از طبقه‌بندی تصویر تا درک پایه متنی — از توانایی‌های انسانی پیشی می‌گیرند. نتیجه‌گیری: بازار هوش مصنوعی ایالات متحده به‌طور قابل‌توجهی نوآور است؛ پیشرفت‌های تکنولوژیکی سریع و جریان مداوم محصولات جدید نشانگر محیطی رقابتی است که در آن شرکت‌ها برای حفظ موقعیت‌های بازار خود مجبور به نوآوری مستمر هستند. حضور نیروی کار برتر هوش مصنوعی و پذیرش گسترده این فناوری، این شتاب را حفظ می‌کند؛ مدل‌های منبع باز نیز با بهره‌گیری از نوآوری‌های جامعه جهانی به این روند کمک می‌نمایند. stanford.edu/wp-content/uploads/2024/05/HAI_AI-Index-Report-2024.pdf رقابت شدید که رهبری هوش مصنوعی آمریکا را پیش می‌برد // بخش دوم: تهدیدهای رهبری هوش مصنوعی آمریکا. در حالی که ایالات متحده در هوش مصنوعی پیشتاز است، رهبری آن تحت فشار قوانین داخلی بیش از حد، رقبای خارجی به‌ویژه چین و سیاست‌های محدودکننده اتحادیه اروپا قرار دارد. چین تهدیدی مستقیم و رو به رشد برای رهبری هوش مصنوعی ایالات متحده محسوب می‌شود. با سرمایه‌گذاری‌های دولتی و برنامه‌های استراتژیک، چین به سرعت توانمندی‌های خود را گسترش می‌دهد و هدف دارد تا سال ۲۰۳۰ پیشی ایالات متحده را بگیرد. این فشار استراتژیک هم در مقیاس سرمایه‌گذاری و هم در دستاوردهای رقابتی شرکت‌های چینی در سال‌های اخیر مشهود است. رویکرد اتحادیه اروپا به تنظیم فناوری — از طریق AI Act، Digital Markets Act (DMA) و ۷۷ قانون دیگر که بر فناوری‌های دیجیتال تأثیر می‌گذارند — چالش‌های جدی برای شرکت‌های آمریکایی ایجاد می‌کند. این قوانین که به‌نظری برای تضمین ایمنی و عدالت هوش مصنوعی مطرح می‌شوند، در واقع به‌طور نامتناسبی شرکت‌های فناوری آمریکایی پیشرو در نوآوری هوش مصنوعی را مجازات می‌نمایند. تهدید شماره ۱: جاه‌طلبی‌های هوش مصنوعی چین؛ تهدید شماره ۲: تجاوز مقرراتی اروپایی • سرمایه‌گذاری‌های قابل‌توجه در هوش مصنوعی: چین در حال سرمایه‌گذاری ۱٫۴ تریلیون دلار در هوش مصنوعی و فناوری‌های مرتبط است، از جمله در پردازش زبان طبیعی و سخت‌افزارهای هوش مصنوعی که در آن شرکت‌های چینی پیشتازند و گاهی ادعا می‌کنند که از مدل‌های آمریکایی پیشی گرفته‌اند. بر اساس National Bureau of Economic Research، بین سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۲۳، صندوق‌های سرمایه‌گذاری دولتی چین ۱۸۴ میلیارد دلار را در ۹٬۶۲۳ شرکت هوش مصنوعی منحصربه‌فرد سرمایه‌گذاری کرده‌اند. حداقل شش استارت‑آپ هوش مصنوعی چینی، که «اژدهای کوچک هوش مصنوعی» نامیده می‌شوند، هر یک بیش از یک میلیارد دلار ارزش دارند. در اوایل سال ۲۰۲۴، چین برنامه‌ای به نام «AI+» را اعلام کرد که هدف آن ادغام هوش مصنوعی در تمام بخش‌های اقتصادی است؛ طرحی برای رشد از طریق نوآوری در فناوری‌های پیش‌مرزی.

‏⭐ ۷/۹ • توافق کارشناسان و دستاوردها: چین هم‌اکنون پیشتاز جهان در مقالات پژوهشی هوش مصنوعی، پژوهشگران برتر این حوزه و به‌کارگیری فناوری‌های هوش مصنوعی مولد است. در واقع، کمیسیون ملی امنیت هوش مصنوعی ایالات متحده تأیید می‌کند که چین می‌تواند تا سال ۲۰۳۰ از ایالات متحده در زمینه هوش مصنوعی پیشی بگیرد. ایجاد OpenAtom، بستر منبع باز دولتی چین، فراتر از توسعه نرم‌افزار است؛ این یک همکاری با بزرگ‌ترین شرکت‌های فناوری چین برای ساختن اسب‌تریوی است که ارزش‌های اصلی این شرکت‌ها را در زیرساخت‌های فناوری جهانی می‌نهد. در حقیقت، یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های فناوری چین به‌تازگی بیش از صد مدل منبع باز منتشر کرده که در حداقل ۲۹ زبان مهارت دارند و این گام دسترسی شرکت را به بازارهای بین‌المللی تقویت می‌کند. • پیامدهای جهانی: با ترویج استانداردهای فنی چین در سطح بین‌المللی و در عین حال در دسترس و ضروری کردن فناوری‌های خود، پکن قصد دارد جهان دیجیتال را به تصویر استبدادی خود بازآرایی کند. این گسترش همچنین رهبری فناوری ایالات متحده را تضعیف می‌کند. همان‌طور که نمایندهٔ ایالات متحده دارل ایسسا (Darrell Issa) (حزب جمهوری‌خواه، کالیفرنیا) گفت: «اگر چین در مسابقهٔ تسلیحات هوش مصنوعی پیروز شود، توانایی سرقت فناوری و آسیب‌رسانی نه تنها به کشور ما بلکه به جهان آزاد به‌صورت دائمی خواهد بود». • تنظیمات فناوری بیش از حد اروپا ابتدا شرکت‌های آمریکایی را هدف می‌گیرد: چارچوب نظارتی افراطی اتحادیهٔ اروپا، به‌ویژه از طریق DMA، شرکت‌های بزرگ فناوری آمریکایی را برای جریمه‌ها و بارهای تطبیقی هدف می‌کند. این جریمه‌ها که برای افزایش درآمد و شتاب‌دهی به شرکت‌های داخلی اعمال می‌شوند، قابل توجه‌اند. از طریق DMA، مقررات عمومی حفاظت از داده‌ها (GDPR) و مالیات‌هایی که به‌نظر می‌رسد به‌طور خاص بر شرکت‌های آمریکایی متمرکز است، اتحادیه می‌تواند جریمه‌هایی را حتی از تعداد معدودی از شرکت‌ها طلب کند. رقابت شدید که رهبری هوش مصنوعی ایالات متحده را پیش می‌برد // نه شرکت بزرگ فناوری ایالات متحده، مجموع سرمایه‌گذاری بیش از ۳۲۰ میلیارد دلار، که بیش از بودجه سالانه اتحادیه اروپا برابر ۱۸۶ میلیارد یورو است۲. در عین حال، شرکت‌های چینی تحت همان سطح از بررسی قرار نمی‌گیرند و این باعث ایجاد میدان نابرابری می‌شود که شرکت‌های آمریکایی را به‌خاطر رهبری جهانی‌شان مجازات می‌کند. تا چه حد این میدان بازی اتحادیه اروپا به‌سوی شرکت‌های آمریکایی متمایل است؟ به‌جز یک شرکت چینی (ByteDance) و یک شرکت اروپایی (Booking.com)، تمام شرکت‌های مشمول DMA، شرکت‌های آمریکایی هستند. علاوه بر این، هم اتحادیه اروپا و هم بریتانیا، ادغام‌های فناوری عمدتاً آمریکایی را که ارتباط اقتصادی کمی یا هیچ‌گونه ارتباطی با قاره ندارند، مسدود کرده‌اند. قوانین اتحادیه اروپا نوآوری آمریکایی را دلسرد می‌کند: سیاست‌های اروپایی با ایجاد سردی در سرمایه‌گذاری، عدم تشویق شرکت‌ها به عرضه محصولات جدید در اروپا و انتقال سرمایهٔ مولد از نوآوران آمریکایی به بوروکرات‌های اروپایی، نوآوری آمریکایی را محدود می‌سازند. به‌عنوان مثال، شرکت‌های اپل و متا هر دو عرضهٔ محصولات هوش مصنوعی جدید خود را در اروپا به دلیل پیچیدگی‌های نظارتی به تعویق انداخته‌اند. در پروژه‌های منبع باز، از جمله آن‌هایی که توسط شرکت‌های اروپایی آغاز شده‌اند، خطوط دلخواه، دامنهٔ گسترده و استثناهای محدود قانون هوش مصنوعی (AI Act) احتمالاً توسعه و دسترس‌پذیری هوش مصنوعی را کاهش می‌دهند. این عدم تمایل به معرفی فناوری‌های نوآورانه در اروپا یا تضعیف شرکت‌های منبع باز خود، خطر کند کردن پیشرفت در قاره را به‌وجود می‌آورد و می‌تواند اروپا را در مسابقهٔ جهانی هوش مصنوعی به‌سختی عقب بگذارد. در واقع، از سال ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۴، در حالی که بیش از ۴۷ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری به شرکت‌های هوش مصنوعی مولد ایالات متحده جریان یافت، شرکت‌های اروپایی کمتر از یک‌پنجم این مقدار، یعنی ۸٫۸ میلیارد دلار، جذب کردند.

‏⭐ ۸/۹ پاسخ‌گیری رو به رشد نسبت به تجاوز نظارتی اتحادیه اروپا: نامهٔ اخیر ۱۵۰ رهبر تجاری اروپایی نگرانی‌های خود را دربارهٔ این‌که قانون هوش مصنوعی اتحادیه اروپا می‌تواند رقابت‌پذیری طولانی‌مدت آن را آسیب بزند، ابراز کرد. این واکنش افزایشی در برابر تمرکز بیش از حد نظارتی اتحادیه اروپا در گزارشی جدید که توسط کمیسیون اروپا تهیه شده و به عنوان گزارش دراگی (Draghi Report) شناخته می‌شود، بازتاب یافت؛ این گزارش هشدار می‌دهد که در صورت عدم اولویت‌بندی نوآوری، «درد آهسته‌ای» از کاهش رقابت‌پذیری جهانی رخ خواهد داد. گزارش خواستار کاهش بوروکراسی، افزایش سرمایه‌گذاری در تحقیق و توسعه و همکاری با بخش خصوصی برای تحریک رشد است. در حالی که ایالات متحده در توسعه هوش مصنوعی پیشتاز است، مقررات داخلی بیش از حد سخت و چالش‌های زیرساختی می‌توانند برتری رقابتی آمریکا در این حوزهٔ حیاتی را تضعیف کنند. تهدید شماره ۳: مقررات داخلی کوتاه‌نگر ۲. قانون بازارهای دیجیتال (Digital Markets Act) به‌طور گسترده‌ای «دروازه‌بانان» تعیین‌شده — که تقریباً تمام شرکت‌های آمریکایی را شامل می‌شود — را تنظیم می‌کند و برای تخلفات جریمه‌ای معادل ۱۰ تا ۲۰ ٪ از درآمد جهانی در نظر می‌گیرد. اتحادیه اروپا به‌طور اولیه دریافت که اپل (Apple) به‌نحوی نادرست توسعه‌دهندگان برنامه‌ها را محدود کرده و مایکروسافت (Microsoft) با بسته‌بندی نرم‌افزار Teams همراه سایر محصولات Office، رقابت را محدود کرده است. اتحادیه اروپا همچنین تحقیقات خود را نسبت به گوگل (Google) و متا (Meta) اعلام کرده و آمازون (Amazon) نیز با نظارت شدیدی مواجه است. با حداکثر ۲۰ ٪ از درآمد جهانی، اتحادیه اروپا می‌تواند جریمه‌ای معادل ۳۲۰  میلیارد دلار از این شرکت‌ها طلب کند. فراتر از قانون DMA، اروپا پیش از این شرکت‌های آمریکایی را به‌دلیل تخلفات ادعایی در زمینه GDPR و مالیات‌های هدفمند بر خدمات دیجیتال، به میلیاردها دلار جریمه کرده است. به‌عنوان مثال، هنگام اعلام جریمه ۲  میلیارد دلاری برای اپل، کمیسیون اروپا با افتخار اعلام کرد که این جریمه‌ها «به تأمین مالی اتحادیه اروپا و کاهش بار مالیاتی بر مالیات‌دهندگان آن کمک می‌کند». • افراط‌گرایی نظارتی: اقدامات اخیر نهادهای فدرال و مجلس‌های ایالتی، محیطی محدودتر برای نوآوری در هوش مصنوعی ایجاد کرده‌اند. در سال ۲۰۲۳، مجلس‌های ایالتی ۶۵ تغییر در سیاست فناوری تصویب کردند که عمدتاً بر استفاده از اینترنت، هوش مصنوعی و حریم خصوصی آنلاین متمرکز بود و می‌توانست نوآوری فناوری را مهار کند. علاوه بر این، بیش از ۷۶۲ لایحه مرتبط با هوش مصنوعی توسط قانون‌گذاران فدرال و ایالتی معرفی شد که خطر از دست دادن برتری آمریکا در این فناوری تحول‌ساز را به‌وجود می‌آورد. با این حال، ایالت‌ها می‌توانند موضع خود را حفظ کنند؛ در اوایل سال جاری، کالیفرنیا با درایت از تصویب قانون‌گذاری گسترده در زمینه هوش مصنوعی خودداری کرد، چرا که این اقدام می‌توانست نوآوری را کاهش دهد. • تحقیقات انحصاری بیش از حد تهاجمی: در سال‌های اخیر، FTC و وزارت دادگستری (DOJ) موضعی تهاجمی‌تر در اجرای قوانین ضد انحصاری اتخاذ کرده‌اند و اغلب شرکت‌های بزرگ فناوری ایالات متحده را هدف می‌گیرند. این تحقیقات معمولاً شواهد واضحی از آسیب به مصرف‌کنندگان ارائه نمی‌دهند، اما عدم قطعیتی ایجاد می‌کنند که سرمایه‌گذاری را دلسرد و نوآوری را مختل می‌سازد. اقدامات فرضی ضد انحصاری، به‌ویژه در حوزه هوش مصنوعی، می‌توانند اثر سردی بر کل اکوسیستم بگذارند و همکاری و فرصت‌های مقیاس‌پذیری برای شرکت‌های کوچکی که به شراکت با بزرگ‌کاران وابسته‌اند را کاهش دهند. رقابت سرسختی که رهبری هوش مصنوعی آمریکا را پیش می‌برد // ۱۰ شرکت. در همین راستا، FTC به‌سرپرستی لینا خان (Lina Khan) به‌تازگی مطالعه‌ای گسترده بر بازارهای هوش مصنوعی راه‌اندازی کرده و تمایل خود را برای شناسایی مشکلات رقابتی بر پایه نظریه‌های فرضی نشان داده است.

‏⭐ ۹/۹ • افزایش هزینه‌های خروج. علاوه بر این تحقیقات، سازمان‌های ضد انحصار گام‌های دیگری برداشته‌اند که می‌تواند سرمایه‌گذاری در شرکت‌های کوچک و نوآور را دلسرد کند. برای مثال، دستورالعمل‌های جدید ادغام به دولت این امکان را می‌دهد تا ساختارهای بازار را تعیین کرده و شرکت‌های فناوری را به‌عنوان هدف برای سرمایه‌گذاری در شرکت‌های کوچکتر در نظر بگیرد. به همین ترتیب، فرم جدید ادغام از شرکت‌ها می‌خواهد اطلاعات گسترده‌ای را ارائه کنند؛ روشی که احتمالاً خریدهای کوچک و سرمایه‌گذاری‌های خصوصی را دلسرد می‌سازد. با نادیده گرفتن این خطرات، این سازمان‌ها ادعا می‌کنند: «بر اساس تجربه این سازمان‌ها، استارت‑اپی که توسط یک شرکت حاکم به‌عنوان ارزشمند شناخته می‌شود، گزینه‌های خروج دیگری در اختیار دارد». اما تاریخ نشان می‌دهد که استارت‑اپ‌ها زمانی شکوفا می‌شوند که بتوانند از تأمین مالی و تخصص فنی شرکت‌های بزرگ بهره‌مند شوند. • زیرساخت‌های داخلی ناکافی برای پشتیبانی از هوش مصنوعی. شبکه انرژی و زیرساخت‌های آمریکا برای پاسخ به تقاضاهای رو به رشد توسعه هوش مصنوعی آماده نیستند. گسترش توانمندی‌های هوش مصنوعی به منابع انرژی قابل‌توجهی نیاز دارد، اما شبکه برق ایالات متحده با چالش‌های ظرفیت مواجه است. ‏🔗 ادامه‌ی مقاله در منبع اصلی: https://nationalinterest.org/blog/techland/ai-could-trigger-the-next-great-divergence-between-america-and-china

‏🔵 #بنگلادش #هند 🧠 بازگشت حسینه به بنگلادش قیمت بازدید وزیر اعظم طاریقه رحمان از هند است؛ آیا دهلی و داکا هر دو در بن‌بست‌اند ‏🏛 منبع: The EurAsian Times ‏✍️ نویسنده: ET Columnist ‏📄 عنوان اصلی: Hasina’s Return to Bangladesh is the Price of PM Tarique Rahman’s Visit to India. Are Delhi & Dhaka Both Stuck ‏🔎 Sheikh Hasina, Tariq Rahman, Dinesh Trivedi, Awami League, extradition #تحلیل_راهبردی #جهانی #روابط_بین_الملل #ژئوپلیتیک #Eurasian_Times ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏🔵 ۲/۳ ‏📌 چکیده: دیپلمات هند، دینش تریودی، به بنگلادش اطلاع داد که شیخ حسینه در ۵ اوت ۲۰۲۴ توسط نیروی هوایی بنگلادش، نه هواپیمای هندی، به هند منتقل شد و هند در آن زمان گزینه یا آمادگی برای استرداد او نداشت. پس از برکناری حسینه، دولت موقت بنگلادش تحت رهبری محمد یونوس، که نسبت به هند خصمانه است، به قدرت رسید و روابط دو کشور را پیچیده‌تر کرده است. دولت بنگلادش می‌خواهد حسینه را بازگرداند، اما تحت پوشش پیمان استرداد دوجانبه، هند نمی‌تواند او را به‌سادگی تحویل دهد؛ در عین حال، بازدید پیشنهادی نخست‌وزیر طارق رحمان در نوامبر به‌عنوان عامل کلیدی در مذاکرات بین‌المللی مطرح است و هر دو طرف سعی دارند بدون امتیاز دادن به حسینه، روابط تجاری و استراتژیک خود را بازسازی کنند. سرمقاله توسط مهندرا ود دیپلمات عالی‌رتبهٔ هند، دینش تریودی، چند حقیقت اساسی را به میهمان‌کشور خود، بنگلادش، منتقل کرده است. به‌نظر می‌رسد این حقایق در حین تقاضای بازگرداندن نخست‌وزیر پیشین برکنار شده، شیخ حسینه، فراموش شده‌اند: در ۵ اوت ۲۰۲۴، او «نه توسط نیروی هوایی هند و نه توسط ارتش هند آورده شد». هند «تقریباً هیچ گزینه‌ای نداشت» و «آماده نبود» زمانی که او رسید. اکنون به‌عنوان دیپلمات، این سیاستمدار از بیان واضح خودداری کرد: او با هواپیمای نیروی هوایی بنگلادش از داکا به هند منتقل شد. یادآوری دیگر: «در آن زمان، حسینه هنوز نخست‌وزیر بنگلادش بود». او گفت که رویه‌های قانونی برای استرداد او در دست اجراست و زمان می‌برد. طبیعتاً او از اعلام مکرر حسینه در دسامبر که بازگشت خودسرانه‌اش را قصد دارد، خبری نکرد. چقدر زمان تغییر کرده! زمانی که هند به‌عنوان «دوست‌دار» جنوب آسیا شناخته می‌شد، روابطش با بنگلادش پیچیده و حتی حساس شده است. تبعید شیخ حسینه در هند و بازگشت پیشنهادی او لایهٔ دیگری از پیچیدگی به رابطه‌ای که پیش از این به‌طرز فوق‌العاده‌ای پیچیده بود، افزوده است. با تماس‌های صوتی به رسانه‌ها و اعضای آوامی لیگش، او بارها اعلام کرده که به خانه بازمی‌گردد، هرچند می‌داند دستگیری و تعقیب قضایی در انتظارش است. در پی کسب حمایت بین‌المللی از قانون‌گذاران و سازمان‌های حقوق بشر، او سمینارهایی در لندن و ژنو به‌صورت صوتی برگزار کرده است. دولت طارق رحمان، نخست‌وزیر، «خشم» خود را نسبت به سخنرانی صوتی او در دهلی اعلام کرد و رسانه‌های داخلی را از گزارش آن منع کرد. این دولت به دو دعوت‌نامهٔ هند، یکی دوجانبه و دیگری برای اجلاس BRICS در دهلی نو، پاسخی نداد. به‌روزرسانی کوتاهی ضروری است. پس از برکناری حسینه، دولت موقت به رهبری محمد یونوس بر پایهٔ حس‌خوری ضد حسینه و، از آنجا که او در هند بود، ضد هند متمرکز شد. از زمان انتخابات فوریهٔ امسال، حزبی که تاریخچهٔ روابط مشکل‌دار با هند دارد به قدرت رسیده است. این انتخابات نیروی مخالف شامل جماعت اسلامی و دانشجویانی که برای برکناری حسینه فعالیت می‌کردند و هند را دشمن می‌دانستند، به قدرت آورد. در حالی که هند سعی دارد روابط دوجانبه را تحت شرایط کاملاً متفاوت بازسازی کند، میزبانی حسینه این روابط را پیچیده کرده است. بازدید احتمالی رحمان در نوامبر در سطوح مختلف مورد بحث قرار گرفته، اما بررسی تاریخ‌ها و اعلام تاریخ‌های نهایی دو مسألهٔ متفاوت هستند. برای کسی که با روابط هند‑بنگلادش آشنایی ندارد، دو مسألهٔ بازگشت حسینه و بازدید طارق ممکن است جدا به‌نظر برسند؛ در واقع آن‌ها به‌طور نزدیک به‌هم پیوسته‌اند. دولت داکا می‌خواهد حسینه را که به جرائم جدی محکوم و به اعدام رسیده، بازگرداند. از آنجا که این موضوع تحت پوشش پیمان استرداد دوجانبه است، هند نمی‌تواند او را به‌سادگی تحویل دهد. در حالی که رحمان تحت فشار، به‌ویژه از سوی مخالفان، است، باید حضور حسینه را هنگام بازدید از هند سنجیده کند. شکایت دولت او که به‌عنوان اهرم فشار نیز به‌کار می‌رود، بر روابط با دهلی تأثیر می‌گذارد. در عین حال، دهلی منافع استراتژیک بزرگ‌تری دارد: ایجاد رابطه‌ای قابل‌عمل با دولت داکا، هر کسی که رهبری‌اش کند. بنگلادش برای هند آن‌قدر مهم است که اجازه ندهد رابطه به‌صورت دائمی گروگان سرنوشت نخست‌وزیر پیشین بماند. به همین دلیل بازدید پیشنهادی طارق اهمیت دارد؛ اما به همین دلیل هم دشوار است. بن‌بست دیپلماتیک خاصی وجود دارد.

‏🔵 ۳/۳ داکا به راحتی نمی‌تواند حضور حسینه در هند را از سیاست‌های داخلی خود جدا کند؛ این کشور می‌خواهد دهلی واقعیت سیاسی جدید را بپذیرد. اما مسأله حسینه همچنان پرشورترین مسأله عاطفی و سیاسی بین این دو است. هر دو همسایه به دنبال رابطه‌ای مبتنی بر منافع مشترک و متقابل هستند؛ اما هیچ‌یک نمی‌خواهد در قبال حسینه امتیازی بدهد تا سفر رحمان تسهیل شود. هر «تفاهمی» با هند در این زمینه رحمان را در داخل به اتهام تسلیم شدن معرض خطر می‌کند. این موضوع دلیل امکان سفر رحمان در نوامبر است، اما قطعی نیست؛ چون پس از نوامبر، دسامبر می‌آید. اگر فرض کنیم حسینه بازمی‌گردد، سؤال دیگری اجتناب‌ناپذیر می‌شود: امنیت او چه خواهد شد؟ اگر دولت رحمان او را بازداشت و متهم کند، به‌علاوه موظف به محافظت از اوست. ممکن است او را مسئول سوءاستفاده‌های جدی سیاسی و حقوق بشر بداند؛ حتی می‌تواند سعی کند مسئولیت او را از طریق دادگاه‌ها ثابت کند. اما نمی‌تواند سرنوشت او را به دست یک قاتل، توده یا سازمان افراطی واگذار کند. با توجه به چندین تلاش پیشین برای کشتن او، حسینه خود اعتراف کرده که در صورت بازگشت ممکن است با مرگ مواجه شود. دولت بنگلادش پاسخ داده است که او تحت حفاظت کامل امنیتی و حقوقی قرار خواهد گرفت. جهان شاهد ترور نخست‌وزیر پیشین دیگری، بنظیر بوتو (Benazir Bhutto) از پاکستان در سال ۲۰۰۷ بود. این ما را یادآور می‌شود که حفاظت دولتی تهدید افراطی را از بین نمی‌برد؛ حتی شخصی با جایگاه سیاسی برجسته می‌تواند هدف باقی بماند، حتی اگر دولت رسماً متعهد به محافظت از او باشد. نمی‌خواهیم زاویه‌بندی بنظیر را بیش از حد پیش ببریم؛ تاکنون هیچ نشانه‌ای از توطئه یا سرنوشت مشابه برای حسینه وجود ندارد. اما افراط‌گرایی مذهبی در بنگلادش ریشه‌های عمیقی دارد. این کشور همچنین در سال ۱۹۷۵ شاهد اعدام‌های داخل زندان بود؛ بنابراین تهدیدی برای جان حسینه نمی‌توان نادیده گرفت. این وضعیت برای دولت رحمان پارادوکسی ایجاد می‌کند. این تنها یک حرکت سیاسی نسبت به مخالف نیست؛ محافظت از حسینه یک تعهد دولتی است. در واقع این مسأله مهم است چون حسینه صرفاً یک نخست‌وزیر پیشین دیگر نیست. او دختر شیخ مجیب‌الرحمان (Sheik Mujibur Rahman) است و دهه‌ها در مرکز زندگی سیاسی بنگلادش قرار داشته. برای حامیانش نماد سنت سیاسی‌ای است که اکنون تحت حمله است؛ برای مخالفانش نماد دوره‌ای از حکومت استبدادی است که باید به آن پاسخ دهند. اگر او بازگردد و محاکمه شود، بنگلادش قطعاً زیر ذره‌بین بین‌المللی خواهد بود. اگر دادگاه‌ها به‌صورت مسالمت‌آمیز و مطابق قانون برگزار شوند، دولت می‌تواند بگوید کشور مسیر قضایی را برگزیده است. اگر او زندانی شود، دولت باید نشان دهد حبس بهانه‌ای برای انتقام سیاسی نیست. و اگر با وجود حفاظت دولتی، او توسط افراطی‌ها کشته شود، پیامدهای سیاسی می‌تواند عظیم باشد — حتی اگر دولت خود هیچ‌گونه ارتباطی با ترور نداشته باشد. حسینه می‌تواند به شهید تبدیل شود؛ آوامی لیگ (Awami League) که اکنون ممنوع شده می‌تواند نماد قدرتمند جدیدی به دست آورد. اعتبار دولت جدید ممکن است آسیب ببیند و سیاست‌های قبلاً قطبی‌شده بنگلادش خطرناک‌تر شود. هر دو باید ملاحظات استراتژیک گسترده‌تر را در نظر بگیرند. هند نمی‌تواند سیاست بنگلادشی خود را به‌طور کامل حول حسینه بسازد. تقریباً شانزده سال حاکمیت او رابطهٔ نزدیکی بین دهلی نو و داکا ایجاد کرد، به‌ویژه در حوزهٔ امنیت و ارتباطات. اما دولت‌ها تغییر می‌کنند؛ هند باید با بنگلادشی که واقعاً وجود دارد، نه صرفاً بنگلادشی که می‌خواهد ببیند، سروکار داشته باشد. این به معنای تعامل با دولت تاریق رحمان (Tarique Rahman) است؛ یعنی بازسازی تماس‌های سیاسی و احیای روابط اقتصادی و تجاری، و همچنین رسیدگی به امنیت مرزی، ارتباطات، منابع آب، منطقهٔ شمال‌شرقی و نفوذ رو به رشد چین. همچنین باید پذیرفت که بنگلادش جدید اولویت‌های سیاسی خاص خود را خواهد داشت. اما عادی‌سازی به این معنا نیست که هند باید حسینه را فراموش کند، و نه این‌که بنگلادش مجبور به رها کردن درخواست عدالت خود شود. شاید این دو کشور در نهایت بتوانند این پرسش‌ها را از هم جدا کنند. تاریق رحمان می‌تواند به هند سفر کند. رئیس (۲۰۱۶‑۲۰۲۲)، انجمن خبرنگاران مشترک‌المنافع (CJA) ‏🔗 متن اصلی: https://www.eurasiantimes.com/hasinas-return-to-bangladesh-is-the-price-of-pm-tarique-rahmans-visit-to-india-are-delhi-dhaka-both-stuck/