eitaa logo
ژئوپلیس
215 دنبال‌کننده
557 عکس
0 ویدیو
0 فایل
مقالات ژئوپلتیک دنیا
مشاهده در ایتا
دانلود
‏🟠 🧠 چرا تفنگداران دریایی ایالات متحده موشک‌های ضد کشتی را در نزدیکی تایوان مستقر می‌کنند ‏🏛 منبع: The National Interest ‏✍️ نویسنده: Harrison Kass ‏📄 عنوان اصلی: Why the US Marines Are Putting Anti-Ship Missiles Near Taiwan ‏🔎 NMESIS, MADIS, Keen Sword, Yonaguni, anti-ship missiles ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir
‏🟠 ۲/۳ ‏📌 چکیده: سپاه‌دریایی ایالات متحده برای اولین بار دو سامانه موشکی پیشرفته — سیستم مداخله‌پذیری ناوهای اکتشافی نیروی‌دریایی (NMESIS) و سامانه یکپارچه دفاع هوایی نیروی‌دریایی (MADIS) — را در جزیرهٔ ژاپنی یوناغونی مستقر می‌کند؛ این جزیره که حدود ۶۸ مایلی از تایوان فاصله دارد، در مسیرهای دریایی کلیدی بین تایوان، ژاپن، دریای چین شرقی و دریای فیلیپین قرار دارد. استقرار این سامانه‌ها در چارچوب تمرینات نظامی «شمشیر تیز» (۱۹ تا ۲۹ اکتبر) و برنامهٔ «Force Design» سپاه‌دریایی برای تحول به واحدهای کوچک و سیار موشکی است تا در صورت بروز درگیری چین‑تایوان، کشتی‌های سطحی دشمن را در آب‌های اطراف یوناغونی دشوار سازند. سامانهٔ NMESIS موشک‌های کروز ضد کشتی زیر صوتی با برد حدود ۱۱۵ مایلی را فراهم می‌کند، در حالی که سامانهٔ MADIS دفاع هوایی کوتاه‌برد در برابر پهپادها، هلیکوپترها و هواپیماهای کم‌ارتفاع ارائه می‌دهد. این اقدامات نشان‌دهندهٔ تغییر استراتژیک سپاه‌دریایی به سمت توانمندی‌های سیار و دقیق در اقیانوس آرام است. از جزیرهٔ استراتژیک ژاپنی یوناغونی، دو سامانهٔ موشکی سپاه‌دریایی می‌توانند به‌طور چشمگیر ناوگان چینی که قصد حمله به تایوان دارد را بازدارند. سپاه‌دریایی ایالات متحده در حال آماده‌سازی برای استقرار دو سامانهٔ پیشرفتهٔ موشکی ضد کشتی در یوناغونی است؛ این جزیره یکی از حساس‌ترین نقاط استراتژیک ژاپن به شمار می‌آید. یوناغونی حدود ۶۸ مایلی از تایوان فاصله دارد و این استقرار جدید بخشی از تمرینات نظامی «شمشیر تیز» است که از ۱۹ تا ۲۹ اکتبر برگزار می‌شود. برای اولین بار، سپاه‌دریایی این دو سامانهٔ مهم را به یوناغونی می‌آورد: سیستم مداخله‌پذیری ناوهای اکتشافی نیروی‌دریایی (NMESIS)، یک پرتابگر موشکی ضد کشتی سیار؛ و سیستم یکپارچه دفاع هوایی نیروی‌دریایی (MADIS)، سامانهٔ دفاع هوایی سیار. این استقرار نشانگر تحول اساسی در استراتژی سپاه‌دریایی است. به‌جای تمرکز بر عملیات شاخ‌و‌سور که سال‌ها رواج داشته، سپاه‌دریایی به‌تدریج به سمت واحدهای کوچک و سیار موشکی در سراسر اقیانوس آرام می‌گراید تا در رقابت قرن بیست و یکم میان ایالات متحده و چین جایگاهی حفظ کند. هدف این است که آب‌های اطراف را برای کشتی‌های جنگی دشمن خطرناک کند، به‌ویژه در صورت بروز درگیری میان چین و تایوان. سپاه‌دریایی در حال آماده‌سازی برای دفاع از جزیرهٔ یوناغونی و تایوان است. یوناغونی در انتهای جنوب‌غربی زنجیرهٔ جزایر نانسی ژاپن قرار دارد و تنها حدود ۶۸ مایلی از تایوان فاصله دارد. موقعیت جغرافیایی آن آن را در نزدیکی یک مسیر دریایی حیاتی به سمت تایوان می‌گذارد؛ به‌عبارت دیگر، این جزیره در نقطه‌ای استراتژیک بین تایوان، جزایر جنوب‌غربی ژاپن، دریای چین شرقی و دریای فیلیپین واقع شده است. در صورت بروز جنگ در تایوان، آب‌های اطراف یوناغونی به یکی از مهم‌ترین مناطق عملیاتی جهان تبدیل می‌شوند. مستقر کردن موشک‌های ضد کشتی در این جزیره می‌تواند حرکت کشتی‌های سطحی دشمن را دشوار سازد؛ اهمیتی استراتژیک که ژاپن پیش از این به آن پی برده است. در واقع، ژاپن در سال ۲۰۱۶ یک پایگاه رادار و نظارت بر جزیره بنا کرد. چین نیز به اهمیت این آب‌ها واقف است؛ فعالیت‌های دریایی‌اش در این ناحیه افزایش یافته است. در طول تمرینات نظامی چین در سال ۲۰۲۲ پیرامون تایوان، گزارش شد موشکی بالستیک حدود ۵۰ مایلی از یوناغونی سقوط کرده است. اگرچه جزیره کوچک است، اما جغرافیای آن به آن اهمیت نظامی گسترده‌ای می‌بخشد. دربارهٔ موشک‌های جدید سپاه‌دریایی NMESIS بخش اساسی استراتژی نوظهور جنگ‌های ساحلی سپاه‌دریایی است. این سامانه وسایل نقلیه زمینی بدون سرنشین «ROGUE‑Fires» را با یک پرتابگر مجهز به دو موشک ناوشی (NSM) ترکیب می‌کند؛ این موشک‌ها توسط شرکت کونگسبورگ نروژ و با مشارکت غول دفاعی ایالات متحده RTX (ریثیون) در تولید و یکپارچه‌سازی آمریکایی توسعه یافته‌اند. موشک NSM یک موشک کروز ضد کشتی زیر صوتی است که در سطح دریا پرواز می‌کند و با راهنمایی پیشرفته هدف‌های دریایی را شناسایی و مورد هدف قرار می‌دهد. برد اعلام‌شدهٔ عمومی آن ۱۱۵ مایلی است، اما عملکرد واقعی به نوع و شرایط عملیاتی بستگی دارد. اگر از یوناغونی شلیک شود، این برد ۱۱۵ مایلی قطعاً آب‌های اطراف مسیرهای شمال‑شرق تایوان را در بر می‌گیرد؛ اگرچه برای پوشش تمام تنگهٔ تایوان کافی نیست، اما برای تهدید کشتی‌های فعال در این منطقه مؤثر است.
‏🟠 ۳/۳ در حالی که سامانه NMESIS توانمندی‌های تهاجمی ضدکشتی را ارائه می‌دهد، سامانه MADIS به تفنگداران دریایی مستقر در میدانی در مقابل تهدیدات هوایی یاری می‌رساند. MADIS برای دفاع هوایی کوتاه‌برد طراحی شده است؛ این سامانه از حسگرها و سلاح‌های نصب‌شده بر وسایل نقلیه برای مقابله با تهدیدهایی چون پهپادها، هلیکوپترها و هواپیماهای پروازی کم‌ارتفاع استفاده می‌کند. این امر به‌ویژه مهم است، زیرا واحدهای موشکی منزوی در برابر حمله چین آسیب‌پذیر می‌گردند. هدف MADIS فراهم آوردن حفاظتی شخصی برای تفنگداران دریایی است، نه این‌که آن‌ها را مجبور به تکیه بر شبکه‌های بزرگ‌تر دفاع هوایی کند که به‌طور حتمی عقب‌مانده خواهند بود. سیستم‌های موشکی جدید بخشی از تحول نیروی تفنگداران دریایی در چارچوب برنامهٔ «Force Design» برای مدرن‌سازی است؛ برنامه‌ای که تمرکز را از برخی تجهیزات سنگین سنتی مانند تانک‌ها به سمت واحدهای اکسپدیشنری موبایل، موشک‌های دقیق، پهپادها و توانمندی‌های حسگری و شناسایی در محیط‌های ساحلی منازعه‌پذیر منتقل می‌کند. دربارهٔ نویسنده: هریسون کاس (Harrison Kass) هریسون کاس نویسنده و وکیل است که بر امنیت ملی، فناوری و فرهنگ سیاسی متمرکز می‌گردد. مقالات او در Tablet، City Journal، The Hill، The Spectator و The Cipher Brief منتشر شده است. او مدرک JD از دانشگاه اورگان و کارشناسی ارشد در برنامهٔ مطالعات جهانی و مشترک (Global & Joint Program Studies) از دانشگاه نیویورک (NYU) دارد. برای اطلاعات بیشتر به harrisonkass.com مراجعه کنید. ‏🔗 متن اصلی: https://nationalinterest.org/blog/buzz/why-us-marines-putting-anti-ship-missiles-near-taiwan-hk-101026
‏🟣 🧠 ایران هرگز سلاح هسته‌ای نخواهد داشت»: روبیو خط قرمز برای تهران می‌کشد ‏🏛 منبع: The Times of India ‏✍️ نویسنده: Prisha Patnaik ‏📄 عنوان اصلی: ‘Iran will never have a nuclear weapon’: Rubio draws red line for Tehran ‏🔎 nuclear weapon, Marco Rubio, Donald Trump, JD Vance, enrichment ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir
‏🟣 ۲/۲ ‏📌 چکیده: وزیر امور خارجهٔ ایالات متحده، مارکو روبی، در آتن اعلام کرد که تحت ریاست جمهوری دونالد ترامپ ایران هرگز اجازهٔ دستیابی به سلاح هسته‌ای را نخواهد داشت و هر توافقی باید تضمین‌کنندهٔ عدم ساخت سلاح هسته‌ای باشد. او افزود که واشنگتن برای پیشبرد مذاکرات پایان جنگ، تهران را به کاهش معنادار ظرفیت غنی‌سازی هسته‌ای و عدم تولید سوخت با غنی‌سازی ۶۰٪ فشار می‌آورد. روبی همچنین اشاره کرد که دولت ترامپ توانمندی‌های نظامی معمولی ایران، از جمله موشک‌ها و پهپادها، را به‌طور قابل‌توجهی تضعیف کرده و تحریم‌های آمریکا فشار اقتصادی شدیدی بر اقتصاد جمهوری اسلامی ایران وارد کرده است. مارکو روبی، وزیر امور خارجهٔ ایالات متحده، روز چهارشنبه گفت که تحت ریاست جمهوری دونالد ترامپ، ایران هرگز اجازه نخواهد یافت سلاح هسته‌ای به دست آورد؛ در همین حال، واشنگتن تهران را به کاهش چشمگیر ظرفیت غنی‌سازی هسته‌ای‌اش به عنوان شرطی برای هر توافقی جهت پایان جنگ، فشار می‌آورد. «ایران نمی‌تواند سلاح هسته‌ای داشته باشد، ساده است، همین‌جا تمام»، روبی در نشست خبری مشترک با وزیر خارجهٔ یونان، گیورگوس گراپتریس، در آتن گفت. او افزود: «هر توافقی که ایران بپذیرد و برای ایالات متحده قابل قبول باشد، باید تضمین کند که ایران هرگز سلاح هسته‌ای نخواهد داشت». این اظهارات یک روز پس از آن آمد که معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده، جی‌دی ونس، گفت واشنگتن بدون اقدام ملموس در برنامه هسته‌ای تهران، تضمین‌هایی را نمی‌پذیرد. ونس در مصاحبهٔ اختصاصی با رویترز اظهار کرد که ایران باید کاهش «معناداری» در ظرفیت غنی‌سازی خود ایجاد کند تا آمریکا به پایان جنگ هفت ماهه رضایت دهد. ونس گفت: «اگر سلاح هسته‌ای نمی‌خواهید، پس چرا به سوختی با غنی‌سازی ۶۰٪ نیاز دارید؟» او افزود: «اگر می‌خواهید تعهد خود به عدم ساخت سلاح هسته‌ای را نشان دهید، سوخت با غنی‌سازی بالا تولید نکنید». ونس افزود که واشنگتن همچنان برای یک توافق مذاکره‌ای آماده است، اما وعده‌ها را به جای اقدام نمی‌پذیرد. این اظهارات در زمانی شد که ایالات متحده و ایران پیشنهادهایی را برای پایان درگیری و بازگشایی تنگه هرمز، مسیر حیاتی حمل‌ونقل انرژی جهانی، مبادله می‌کردند. وزیر امور خارجه همچنین ایران را متهم کرد که توانمندی‌های نظامی معمولی خود را برای محافظت از برنامه هسته‌ای در برابر حملهٔ خارجی تقویت کرده است. او افزود که تهران انبارهای عظیمی از موشک‌های بالستیک و پهپادهایی که می‌توانند در برابر کشورهایی که سعی در ضربه زدن به تأسیسات هسته‌ای دارند، پاسخ دهند، جمع‌آوری کرده است. روبى گفت دولت ترامپ این توانمندی‌ها را به‌طور چشمگیری تضعیف کرده است. او افزود: «ترامپ برنامهٔ پهپادهای ایران و توانایی تولید آن‌ها را نابود کرد». او ادامه داد: «ترامپ توانایی موشک‌های ایران را از بین برد؛ هر دو این توانمندی‌ها را از نظر موشک‌افکن‌های فعلی به‌طور شدید تضعیف کرد؛ ناوگان آن‌ها را نابود کرد و نیروی هوایی‌شان را نیز از بین برد». روبى گفت تضعیف نظامی معمولی ایران توانایی آن را برای محافظت از تأسیسات هسته‌ای در برابر اقدامات نظامی کاهش داده است. او افزود: «تا زمانی که ترامپ رئیس‌جمهور باشد، ایران هرگز سلاح هسته‌ای نخواهد داشت؛ همین‌جا تمام». آمریکا فشار بر تهران را افزون می‌کند روبى همچنین تصویر تاریک‌تری از اقتصاد ایران ارائه داد و گفت تحریم‌های آمریکا فشار فزاینده‌ای بر تهران وارد می‌کند. او افزود: «اقتصادشان به‌طور کامل و مطلق در سقوط آزاد است»، و رهبری ایران را سرزنش کرد که منابع کشور را به گروه‌های مسلح منطقه‌ای اختصاص می‌دهد نه به اقتصاد داخلی. او به‌طور خاص تهران را متهم کرد که از حزب‌الله، حماس، حوثی‌ها و شبه‌نظامیان در عراق حمایت مالی می‌کند. روبى گفت حمل‌ونقل نفت از طریق تنگه هرمز به‌طور چشمگیری بهبود یافته است. او افزود: «اکنون تقریباً همان مقدار نفت که پیش از آغاز این درگیری جریان داشت، خارج می‌شود». ‏🔗 متن اصلی: https://timesofindia.indiatimes.com/world/us/iran-will-never-have-a-nuclear-weapon-rubio-draws-red-line-for-tehran/articleshow/134781711.cms
‏🟡 🧠 پهپادهای جت سلاح مخفی پوتین در پی شکست اوکراین ‏🏛 منبع: Atlantic Council ‏✍️ نویسنده: Mykola Bielieskov ‏📄 عنوان اصلی: Jet drones are Putin’s secret weapon as he seeks to break Ukraine ‏🔎 Putin, jet drones, Kyiv, Ukraine, Russia ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir
‏🟡 ۲/۳ ‏📌 چکیده: در ماه‌های اخیر روسیه با به‌کارگیری نسل جدیدی از پهپادهای جت‌دار، حملات شبانه‌روزی به اهداف غیرنظامی در سراسر کیف را گسترش داده و سعی دارد شهر را غیرقابل سکونت سازد؛ این پهپادها سرعت دو برابر و ارتفاع بالاتری نسبت به پهپادهای پروانه‌دار دارند و با سامانه‌های هدایت پیشرفته می‌توانند دفاع هوایی اوکراین را دور بزنند. بر اساس داده‌های اوکراینی، تعداد پهپادهای پرتاب‌شده از حدود ۱۵۰۰ در ژوئیهٔ ۲۰۲۶ به نزدیک ۳۲۰۰ در سپتامبر افزایش یافته و انتظار می‌رود پیش از زمستان انبارهای قابل‌توجهی جمع‌آوری شود. اوکراین برای مقابله با این تهدید به توسعهٔ موشک‌های متقابل جت‌دار، ارتقای سامانه‌های روباتیک هوش مصنوعی و استفاده بیشتر از جنگنده‌های مسلح به موشک‌های هوایی‑به‑هوایی و توپخانه متکی است، هرچند ناوگان F‑16 این کشور به‌نیمهٔ خود به زمین کشیده شده و فشار بر خلبانان و تعمیرات هواپیماها زیاد شده است. جنگ هوایی روسیه علیه اوکراین به‌تازگی وارد مرحله‌ای مرگبار شده است؛ حملات شبانه‌روزی به اهداف غیرنظامی در سراسر کیف، در حالی که پوتین می‌کوشد پایتخت اوکراین را غیرقابل سکونت سازد و مقاومت این کشور را سرنگون کند. این تشدید تنش با به‌کارگیری نسل جدیدی از پهپادهای جت‌دار روسی امکان‌پذیر شد؛ این پهپادها می‌توانند دفاع هوایی موجود اوکراین را دور بزنند و با دقت بالایی به اهداف اصابت کنند. در حال حاضر، مسابقه برای یافتن راه‌حل‌های فناوری علیه این تهدید آغاز شده تا پیش از آنکه زندگی روزمره در کیف غیرممکن شود، اقدامی صورت گیرد. داده‌های ارائه‌شده توسط مقامات اوکراینی، مقیاس تهدید دفاع هوایی که کشور با آن روبه‌رو است را نشان می‌دهند. در ژوئیهٔ ۲۰۲۶، روسیه حدود ۱۵۰۰ پهپاد جت‌دار را به سمت اهداف مختلف در سراسر اوکراین پرتاب کرد. در ماه بعد، این عدد به ۲۸۵۰ ارتقا یافت و در سپتامبر تقریباً ۳۲۰۰ پهپاد جت‌دار به کار گرفته شد. نگرانی‌ها بر این است که این روند صعودی ادامه یابد؛ به‌نظر می‌رسد کرملین پیش از فصل زمستان، انبارهای قابل‌توجهی از این پهپادها را جمع‌آوری کرده است. هدف اصلی، کیف است. در هفته‌های اخیر، پایتخت اوکراین با یک سلسلهٔ بی‌وقفه از حملات هوایی به مکان‌های غیرنظامی در سراسر شهر مواجه شده؛ مدارس، بیمارستان‌ها، ساختمان‌های مسکونی، پمپ‌بنزین‌ها، سوپرمارکت‌ها، مراکز دادهٔ اینترنتی، مجتمع‌های تجاری، آکادمی ملی علوم و پل‌های عبوری بر رودخانهٔ دنیپرو همگی هدف قرار گرفته‌اند. در حالی که بمباران‌های پیشین روسیه معمولاً در شب انجام می‌شد، حملات پهپادهای جت‌دار به‌صورت پیوسته در طول روز برنامه‌ریزی می‌شوند. این امر لایهٔ دیگری از ترس و اختلال ایجاد کرده؛ مدارس، کسب‌وکارها، فروشگاه‌ها، رستوران‌ها و حمل‌ونقل عمومی دیگر قادر به عملکرد نیستند. در حالی که جهان به تداوم حملهٔ روسیه به اوکراین نظاره‌گر است، UkraineAlert دو بار در هفته، تحلیل‌ها و بینش‌های برتر کارشناسان شورای آتلانتیک دربارهٔ اوکراین را مستقیماً به صندوق پست الکترونیکی شما می‌فرستد. پهپادهای جت‌دار روسیه، سلاح‌های هوایی کرملین را به‌طور قابل‌توجهی ارتقا می‌دهند. سرعت آن‌ها بیش از دو برابر پهپادهای پروانه‌دار پیشین است و می‌توانند در ارتفاعات بسیار بالاتر پرواز کنند؛ بنابراین هدف‌گیری و نابودی آن‌ها با ابزارهای موجود دفاع هوایی بسیار دشوار است. علاوه بر این، این پهپادها سامانه‌های پیشرفتهٔ هدایت و هدف‌گیری دارند که به دور زدن دفاع کمک کرده و دقت اصابت را افزایش می‌دهند. این مسأله چالش‌های بزرگی برای بخش فناوری دفاعی اوکراین ایجاد می‌کند. در حال حاضر، کشور مجبور است به مجموعه‌ای نسبتاً محدود از سامانه‌های تسلیحاتی برای مقابله با پهپادهای جت‌دار روسیه تکیه کند. موشک‌های متقابلی که پیش از این در برابر پهپادهای پروانه‌دار مؤثر بودند، اکنون به‌دلیل سرعت کم، کارآمد نیستند. مهندسان اوکراینی باید راه‌حل‌های جت‌دار خود را توسعه دهند؛ این امر مستلزم فن‌آوری‌های نظامی پیشرفته است که شرکای اروپایی کیف می‌توانند در تأمین آن نقش مهمی ایفا کنند. گزارش‌هایی از موفقیت در سرنگونی این پهپادها با نمونه‌های آزمایشی موجود است، اما توسعهٔ فناوری مورد نیاز تنها بخشی از مشکل است. علاوه بر طراحی نسل جدیدی از موشک‌های متقابل، اوکراین باید تولید را گسترش داده و زیرساخت‌های لازم برای استقرار این سامانه‌ها در کیف و سرتاسر کشور ایجاد کند. این کار ممکن است ماه‌ها زمان ببرد؛ در حالی که هر روز اهمیت ویژه‌ای دارد.
‏🟡 ۳/۳ در حالی که جست‌وجوی راه‌حل مناسب برای سامانه‌های رهگیری ادامه دارد، اوکراین به‌طور عمده بر جنگنده‌های مجهز به موشک‌های هوایی‑به‑هوایی و توپخانه تکیه کرده است. این سامانه‌های تسلیحاتی در مقابل پهپادهای جت کارایی بالایی دارند، اما هر پرواز فشار بیشتری بر هواپیماهای خسته و پیرهنگام اوکراین وارد می‌کند و نیاز به تعمیرات فراوانی را به‌وجود می‌آورد. گزارش‌های اخیر نشان می‌دهد که تقریباً نیمی از کل ناوگان F‑16 اوکراین در حال حاضر به زمین کشیده و تحت سرویس قرار گرفته‌اند. با این‌که خلبانان و خدمه مجبورند گشت‌های دفاعی را تقریباً به‌صورت پیوسته انجام دهند، خطر خستگی فنی و جسمی واضح است. اقدامات ضد هوایی زمینی نیز سرعت می‌گیرند. این هفته مقامات نیروی هوایی اوکراین اولین موفقیت در رهگیری پهپاد جت روسی توسط سامانهٔ خودکار برج توپخانه‌ای که از هوش مصنوعی برای هدف‌گیری استفاده می‌کند، اعلام کردند. تعدادی از این سامانه‌های روباتیک پیش از این در نزدیکی اهداف حساس در کیف و سایر نقاط نصب شده‌اند و نصب‌های بیشتری در برنامه است. رویدادهای مرکز اوراسیا هرچند اقدامات ضد هوایی اوکراین چقدر موفق باشند، تنها گام‌های دفاعی برای خنثی‌سازی تهدید پهپادهای جت روسی کافی نیستند. کرملین قصد دارد تولید پهپادها را افزایش داده و با حملات گسترده دفاع‌های اوکراین را غرق کند. برای اینکه پاسخ کیف واقعاً مؤثر باشد، باید توانایی هدف‌گیری و مختل‌سازی زیرساخت‌های تأمین، تولید و پرتاب داخل روسیه را نیز داشته باشد. این امر مستلزم حمایت بیشتر از سوی شرکای اوکراین است، چه در زمینهٔ تحویل سلاح و چه در زمینهٔ تأمین مالی برای تقویت تولید داخلی سلاح‌های ضربه‌ای بلندبرد توسط شرکت‌های اوکراینی. تصمیم پوتین برای تشدید جنگ هوایی علیه اهداف غیرنظامی در حالی است که ارتش او برای پیشروی در میادین جنگ با مشکل مواجه است. دستاوردهای سرزمینی روسیه در سال ۲۰۲۶ به سرعت یخ‌زده‌ای کاهش یافته‌اند، در حالی که تلفات همچنان در حال افزایش است. با چشم‌انداز کمی برای پیشرفت نظامی، به‌نظر می‌رسد دیکتاتور کرملین این نتیجه را گرفته که راه واقعی برای پیروزی اکنون ترساندن جمعیت اوکراین و بمباران کشور تا تسلیم شدن است. انتظار می‌رود حمله هوایی فعلی روسیه با نزدیک شدن به زمستان گسترش یابد و موج‌های جدیدی به زیرساخت‌های گرمایش، برق و آب غیرنظامی حمله کنند. پوتین به‌وضوح قصد پایان دادن به حمله خود را ندارد و به‌جای مذاکرات صلح، تشدید تنش را برگزیده است. او می‌خواهد در فصل سرد پیش‌رو ضربه‌ای قاطع وارد کند و کیف را به تسلیم وادارد. یکی از عوامل کلیدی این جنگ هوایی، توانایی اوکراین در مقابله با تهدید پهپادهای جت خواهد بود. میکولا بیلیسکوو (Mykola Bielieskov) پژوهشگر در مؤسسه ملی مطالعات استراتژیک (National Institute for Strategic Studies) و تحلیلگر ارشد در سازمان غیر دولتی اوکراینی «کمپین کام‌بک الایو» (Come Back Alive) است. نظرات بیان‌شده در این مقاله موضع شخصی نویسنده است و بازتاب‌دهندهٔ نظرات یا دیدگاه‌های NISS یا «کمپین کام‌بک الایو» نیست. ‏🔗 متن اصلی: https://www.atlanticcouncil.org/blogs/ukrainealert/jet-drones-are-putins-secret-weapon-as-he-seeks-to-break-ukraine/
‏🔷 🧠 کاخ سفید پنتاگون را به پیش‌نویس طرح‌های حمله به ایران پیش از انتخابات میانی فشار می‌آورد ‏🏛 منبع: Israel Hayom ‏✍️ نویسنده: ErezL ‏📄 عنوان اصلی: White House pushes Pentagon to draft Iran strike plans ahead of midterms ‏🔎 Iran, USA, White House, Pentagon, Trump ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir
‏🔷 ۲/۲ ‏📌 چکیده: پنتاگون به درخواست کاخ سفید در حال تدوین گزینه‌های نظامی علیه جمهوری اسلامی ایران برای استفاده پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای است؛ هدف این اقدامات کاهش قیمت بنزین و نشان دادن پیشرفت به رأی‌دهندگان است، هرچند مقامات می‌پذیرند که چنین اقداماتی به تنهایی ایران را به میز مذاکره نمی‌آورد. یک عملیات گسترده‌تر می‌تواند حدود ۵۰٬۰۰۰ نیروی آمریکایی و متحدان خلیج فارس را در معرض انتقام‌گیری قرار دهد و ذخایر مهمات را تخلیه کند؛ تحلیل‌گران اشاره می‌کنند که حملات نظامی معمولاً قیمت نفت را بالا می‌برد. ترامپ بارها به حملات پس از انتخابات اشاره کرده و می‌گوید ایالات متحده بدون توافق «جمهوری اسلامی ایران» را نابود خواهد کرد؛ در همین حال، واشنگتن همزمان فشار نظامی و دیپلماسی را دنبال می‌کند و حتی این هفته بمبارانگرها را از بریتانیا پس گرفت. اگرچه هفته‌ها آرامش حاکم بود، پنتاگون به درخواست کاخ سفید در حال تدوین گزینه‌های حمله به جمهوری اسلامی ایران برای استفاده احتمالی پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای است؛ روز چهارشنبه، The Atlantic با استناد به دو مقام دولتی گزارش داد. مقامات می‌گویند هدف کاهش قیمت بنزین و نشان دادن پیشرفت پیش از تصمیم‌گیری رای‌دهندگان است؛ هرچند حامیان می‌پذیرند که اقدام محدود به تنهایی ایران را به میز مذاکره نمی‌آورد و قیمت‌ها را آرام نمی‌کند. «این کار باعث می‌شود رئیس‌جمهور به‌نظر برسد که پیروزی کسب کرده و قیمت بنزین شروع به کاهش کند»، یک جمهوری‌خواه آشنا با مذاکرات که هویت خود را مخفی نگه داشته بود، گفت. یک عملیات گسترده‌تر حدود ۵۰٬۰۰۰ نیروی آمریکایی و متحدان خلیج فارس را در معرض انتقام‌گیری ایران قرار می‌دهد و ذخایر مهمات را بیش از پیش تخلیه می‌کند. اداره اطلاعات انرژی (EIA) نشان داده است که قیمت نفت خام معمولاً پس از سرگیری حملات آمریکا افزایش می‌یابد و این امید به تسکین را از بین می‌برد. «عملیات نظامی هیچ‌گاه قیمت نفت را پایین نیاورد؛ در واقع برعکس آن عمل کرده است»، ویل والدف از دانشگاه Wake Forest و مرکز Defense Priorities به The Atlantic گفت. «و اگر این تلاش برای جذب رأی جمهوری‌خواهان است، با توجه به نارضایتی گسترده از این جنگ چه منطقی دارد؟» ترامپ بارها به حملات پس از انتخابات اشاره کرده است؛ ماه گذشته به سازمان ملل گفت ایالات متحده بدون توافق «جمهوری اسلامی ایران» را نابود خواهد کرد و به مجله Time گفت: «ما در شش ماه گذشته انبار می‌کنیم». هفته گذشته او پیش‌بینی کرد که پیروزی «درست پس از انتخابات» خواهد بود و افزود «شاید حتی پیش از انتخابات». جمهوری‌خواهان نگرانند که این جنگ شانس آن‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای را کاهش می‌دهد؛ کِن پکسون به اهداکنندگان گفت هزینه بنزین «به‌مراتب بزرگ‌ترین مشکل ما» است، به گزارش Axios. پنتاگون به ترامپ گزینه‌های پس از انتخابات میان‌دوره‌ای ارائه کرده است، در حالی که CENTCOM نیز گزینه‌های پیش از انتخابات را آماده می‌کند. یک مقام کاخ سفید گفت: «ترامپ همه گزینه‌ها را در هر زمان در اختیار دارد» و افزود: «امور یا به‌ساده‌ترین راه یا به‌سخت‌ترین راه پیش می‌روند». نفت پس از اوج‌گیری نزدیک ۱۱۸ دلار در بهار، در حدود ۱۰۰ دلار در هر بشکه می‌چرخد و بنزین هم‌اکنون به‌متوسط ۴٫۳۷ دلار در هر گالن می‌رسد، به گفته AAA، علیرغم ادامه حملات ایران به کشتی‌ها در تنگه هرمز. واشنگتن همزمان فشار و دیپلماسی را دنبال می‌کند؛ حتی این هفته بمبارانگرها را از بریتانیا پس گرفت به‌دلیل تهدید احتمالی ایرانی که تهران آن را رد می‌کند. «ایران تقویم را می‌نگرد و می‌داند انتخابات نزدیک است»، مشاوری به The Atlantic گفت. «و می‌خواهند این را به رئیس‌جمهور تحمیل کنند». مقامات تهران را کمتر از پیش می‌نامند؛ هرچند سخت‌گیران هنوز نفوذ دارند و برخی نزدیک به ترامپ بر این باورند که حتی آن‌ها نیز به‌زودی تحت فشار برای سازش قرار خواهند گرفت. ‏🔗 متن اصلی: https://www.israelhayom.com/2026/10/08/trump-iran-strike-midterms-pentagon/
‏🔶 🧠 ترکیه حضور گسترده‌ای در عراق حفظ می‌کند علیرغم خروج پیش‌رو از پایگاه کلیدی ‏🏛 منبع: Foundation for Defense of Democracies ‏✍️ نویسنده: Helin Unal, Sinan Ciddi ‏📄 عنوان اصلی: Turkey Maintains Extensive Presence in Iraq Despite Forthcoming Withdrawal From Key Base ‏🔎 PKK, Bashiqa-Zilkan, Kurdistan Workers’ Party, oil and gas transit, French court ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir
‏🔶 ۲/۳ ‏📌 چکیده: پس از یازده سال حضور نظامی ترکیه در شمال عراق، آنکارا و بغداد توافق کردند که نیروهای ترکیه به‌تدریج از کمپ باشیقا‑زیلکان خارج شوند، هرچند جدول زمانی قطعی تعیین نشده است. این خروج بخشی از روند صلح ترکیه با حزب کارگران کردستان (PKK) است، اما نشانگر پایان کلی حضور ترکیه در عراق نیست؛ آن‌کارا منافع مهمی در حوزه حمل‌ونقل نفت و گاز دارد و پایگاه‌های نظامی دیگری را حفظ می‌کند. هزینه‌های بالای نگهداری پایگاه دور از مرز ترکیه و حکم دادگاه فرانسه مبنی بر پرداخت ۱٫۴۷ میلیارد دلار به دولت فدرال عراق برای صادرات نفت کردستان، از عوامل اقتصادی فشاردهنده بر خروج ترکیه از باشیقا بوده‌اند. این تحول همزمان با انحلال PKK در مه ۲۰۲۵ و کاهش حضور نظامی ایالات متحده در عراق رخ می‌دهد و بازآرایی گسترده‌ای از حضور نظامی خارجی در این کشور را نشان می‌دهد. ترکیه با وجود خروج قریب‌الوقوع از یک پایگاه کلیدی، حضور گسترده‌ای در عراق را حفظ می‌کند پس از یازده سال حضور نظامی ترکیه، آنکارا و بغداد توافق کردند که نیروهای ترکیه به‌تدریج از کمپ باشیقا‑زیلکان (Bashiqa‑Zilkan) در شمال عراق خارج شوند؛ اما جدول زمانی قطعی تعیین نشده است. این اعلامیه گامی مهم در میانهٔ فرایند صلح ترکیه با حزب کارگران کردستان (PKK) است؛ مسیری که بیش از چهل سال است درگیر جنگی با هزینه بیش از چهل هزار جان می‌باشد. اما این گام به‌وضوح نشانگر پایان گستردهٔ حضور ترکیه در عراق نیست؛ آنکارا منافع قابل توجهی در این کشور، به‌ویژه در حوزهٔ حمل‌ونقل نفت و گاز، دارد و پایگاه‌های نظامی دیگری را نیز در آن حفظ می‌کند. چهار دهه مداخله نظامی ترکیه در عراق ردپای نظامی ترکیه در عراق به سال ۱۹۸۴ بازمی‌گردد، زمانی که PKK شورش مسلحانهٔ خود را آغاز کرد و کوه‌های شمال عراق را پناهگاه انتخاب کرد. ترکیه با حمله به مواضع PKK در خاک خود، پایگاه‌های دائمی در عراق تأسیس کرد و در طول ادامهٔ درگیری، حضور خود را در شمال عراق برای ایمن‌سازی مرزهای ملی به کار گرفت؛ هدف جلوگیری از عبور مجدد جنگجویان PKK به خاک ترکیه بود. چند دهه پس از آن، ترکیه به مبارزه با داعش به‌عنوان دلیل برپایی حضور در باشیقا در سال ۲۰۱۵ اشاره کرد. این استقرار توسط مجلس عراق محکوم شد و در اکتبر ۲۰۱۶ قطعنامه‌ای برای اعتراض به آن تصویب شد. در اوج حضور، ترکیه بین ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ سرباز را در این پایگاه مستقر کرد. علیرغم وعده‌های دوره‌ای آنکارا برای خروج، بغداد بارها حضور ترکیه را نقد کرد و حتی در یک مرحله تهدید کرد که موضوع را به شورای امنیت سازمان ملل ارجاع دهد. در حالی که ترکیه هم‌اکنون از باشیقا خارج می‌شود، سؤال اصلی دربارهٔ ادامهٔ حضور نظامی ترکیه در سایر نقاط کشور بی‌پاسخ مانده است. نگرانی‌های اقتصادی محرک خروج خروج ترکیه از باشیقا صرفاً مسألهٔ امنیتی نیست؛ مسئلهٔ مالی نیز نقش دارد. فاصلهٔ باشیقا از مرز ترکیه هزینهٔ نگهداری آن را نسبت به دیگر استقرارهای ترکیه گران‌تر کرده بود؛ این می‌تواند توضیح دهد که چرا این پایگاه، از میان بیش از صد پایگاه ترکیه، آسان‌ترین هدف برای معامله شد. علاوه بر این، حکم دادگاه فرانسه در مارس ۲۰۲۶ ترکیه را ملزم کرد که ۱٫۴۷ میلیارد دلار به دولت فدرال عراق در یک پروندهٔ داوری مرتبط با نفت کردستان بپردازد؛ این منازعه حول تسهیل غیرمجاز ترکیه برای صادرات نفت خام کردستان از طریق خط لولهٔ عراق‑ترکیه به بندر جیهان (Ceyhan) بود. بر اساس اظهارات مقامات عراقی و ترکیه، تحویل این پایگاه نشانگر پیشرفت عراق در اقدامات امنیتی خود است. با این حال، رها کردن یک پایگاه که دیگر از نظر عملیاتی نیازی به آن نیست، راهی کم‌هزینه برای آنکارا است تا حسن نیت خود را با بغداد بازسازی کند؛ این حسن نیت برای از سرگیری صادرات نفت و جبران خسارت مالی ضروری است. همان حسن نیت می‌تواند مسیر ایجاد جادهٔ توسعه عراق — یک راه‌پیمایی تجاری از عراق به اروپا از طریق ترکیه — را هموار سازد. این خروج همزمان با دو تحول بزرگ دیگر رخ می‌دهد. PKK در مه ۲۰۲۵ اعلام انحلال کرد و در ژوئیه ۲۰۲۵ مراسم نمادین تسلیح‌زدایی برگزار کرد. به‌طور جداگانه، ایالات متحده حضور نظامی چنددههٔ خود را در عراق در حال کاهش است. این تحولات مشترک نشانگر بازآرایی گستردهٔ حضور نظامی خارجی در کشور است و نه تصمیمی منزوی از سوی ترکیه. ایالات متحده باید دربارهٔ تغییر موضع ترکیه در عراق شفافیت طلب کند.