‏🟡 #اوکراین 🧠 پهپادهای جت سلاح مخفی پوتین در پی شکست اوکراین ‏🏛 منبع: Atlantic Council ‏✍️ نویسنده: Mykola Bielieskov ‏📄 عنوان اصلی: Jet drones are Putin’s secret weapon as he seeks to break Ukraine ‏🔎 Putin, jet drones, Kyiv, Ukraine, Russia #تحلیل_راهبردی #جهانی #جنگ #Atlantic_Council ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏🟡 ۲/۳ ‏📌 چکیده: در ماه‌های اخیر روسیه با به‌کارگیری نسل جدیدی از پهپادهای جت‌دار، حملات شبانه‌روزی به اهداف غیرنظامی در سراسر کیف را گسترش داده و سعی دارد شهر را غیرقابل سکونت سازد؛ این پهپادها سرعت دو برابر و ارتفاع بالاتری نسبت به پهپادهای پروانه‌دار دارند و با سامانه‌های هدایت پیشرفته می‌توانند دفاع هوایی اوکراین را دور بزنند. بر اساس داده‌های اوکراینی، تعداد پهپادهای پرتاب‌شده از حدود ۱۵۰۰ در ژوئیهٔ ۲۰۲۶ به نزدیک ۳۲۰۰ در سپتامبر افزایش یافته و انتظار می‌رود پیش از زمستان انبارهای قابل‌توجهی جمع‌آوری شود. اوکراین برای مقابله با این تهدید به توسعهٔ موشک‌های متقابل جت‌دار، ارتقای سامانه‌های روباتیک هوش مصنوعی و استفاده بیشتر از جنگنده‌های مسلح به موشک‌های هوایی‑به‑هوایی و توپخانه متکی است، هرچند ناوگان F‑16 این کشور به‌نیمهٔ خود به زمین کشیده شده و فشار بر خلبانان و تعمیرات هواپیماها زیاد شده است. جنگ هوایی روسیه علیه اوکراین به‌تازگی وارد مرحله‌ای مرگبار شده است؛ حملات شبانه‌روزی به اهداف غیرنظامی در سراسر کیف، در حالی که پوتین می‌کوشد پایتخت اوکراین را غیرقابل سکونت سازد و مقاومت این کشور را سرنگون کند. این تشدید تنش با به‌کارگیری نسل جدیدی از پهپادهای جت‌دار روسی امکان‌پذیر شد؛ این پهپادها می‌توانند دفاع هوایی موجود اوکراین را دور بزنند و با دقت بالایی به اهداف اصابت کنند. در حال حاضر، مسابقه برای یافتن راه‌حل‌های فناوری علیه این تهدید آغاز شده تا پیش از آنکه زندگی روزمره در کیف غیرممکن شود، اقدامی صورت گیرد. داده‌های ارائه‌شده توسط مقامات اوکراینی، مقیاس تهدید دفاع هوایی که کشور با آن روبه‌رو است را نشان می‌دهند. در ژوئیهٔ ۲۰۲۶، روسیه حدود ۱۵۰۰ پهپاد جت‌دار را به سمت اهداف مختلف در سراسر اوکراین پرتاب کرد. در ماه بعد، این عدد به ۲۸۵۰ ارتقا یافت و در سپتامبر تقریباً ۳۲۰۰ پهپاد جت‌دار به کار گرفته شد. نگرانی‌ها بر این است که این روند صعودی ادامه یابد؛ به‌نظر می‌رسد کرملین پیش از فصل زمستان، انبارهای قابل‌توجهی از این پهپادها را جمع‌آوری کرده است. هدف اصلی، کیف است. در هفته‌های اخیر، پایتخت اوکراین با یک سلسلهٔ بی‌وقفه از حملات هوایی به مکان‌های غیرنظامی در سراسر شهر مواجه شده؛ مدارس، بیمارستان‌ها، ساختمان‌های مسکونی، پمپ‌بنزین‌ها، سوپرمارکت‌ها، مراکز دادهٔ اینترنتی، مجتمع‌های تجاری، آکادمی ملی علوم و پل‌های عبوری بر رودخانهٔ دنیپرو همگی هدف قرار گرفته‌اند. در حالی که بمباران‌های پیشین روسیه معمولاً در شب انجام می‌شد، حملات پهپادهای جت‌دار به‌صورت پیوسته در طول روز برنامه‌ریزی می‌شوند. این امر لایهٔ دیگری از ترس و اختلال ایجاد کرده؛ مدارس، کسب‌وکارها، فروشگاه‌ها، رستوران‌ها و حمل‌ونقل عمومی دیگر قادر به عملکرد نیستند. در حالی که جهان به تداوم حملهٔ روسیه به اوکراین نظاره‌گر است، UkraineAlert دو بار در هفته، تحلیل‌ها و بینش‌های برتر کارشناسان شورای آتلانتیک دربارهٔ اوکراین را مستقیماً به صندوق پست الکترونیکی شما می‌فرستد. پهپادهای جت‌دار روسیه، سلاح‌های هوایی کرملین را به‌طور قابل‌توجهی ارتقا می‌دهند. سرعت آن‌ها بیش از دو برابر پهپادهای پروانه‌دار پیشین است و می‌توانند در ارتفاعات بسیار بالاتر پرواز کنند؛ بنابراین هدف‌گیری و نابودی آن‌ها با ابزارهای موجود دفاع هوایی بسیار دشوار است. علاوه بر این، این پهپادها سامانه‌های پیشرفتهٔ هدایت و هدف‌گیری دارند که به دور زدن دفاع کمک کرده و دقت اصابت را افزایش می‌دهند. این مسأله چالش‌های بزرگی برای بخش فناوری دفاعی اوکراین ایجاد می‌کند. در حال حاضر، کشور مجبور است به مجموعه‌ای نسبتاً محدود از سامانه‌های تسلیحاتی برای مقابله با پهپادهای جت‌دار روسیه تکیه کند. موشک‌های متقابلی که پیش از این در برابر پهپادهای پروانه‌دار مؤثر بودند، اکنون به‌دلیل سرعت کم، کارآمد نیستند. مهندسان اوکراینی باید راه‌حل‌های جت‌دار خود را توسعه دهند؛ این امر مستلزم فن‌آوری‌های نظامی پیشرفته است که شرکای اروپایی کیف می‌توانند در تأمین آن نقش مهمی ایفا کنند. گزارش‌هایی از موفقیت در سرنگونی این پهپادها با نمونه‌های آزمایشی موجود است، اما توسعهٔ فناوری مورد نیاز تنها بخشی از مشکل است. علاوه بر طراحی نسل جدیدی از موشک‌های متقابل، اوکراین باید تولید را گسترش داده و زیرساخت‌های لازم برای استقرار این سامانه‌ها در کیف و سرتاسر کشور ایجاد کند. این کار ممکن است ماه‌ها زمان ببرد؛ در حالی که هر روز اهمیت ویژه‌ای دارد.

‏🟡 ۳/۳ در حالی که جست‌وجوی راه‌حل مناسب برای سامانه‌های رهگیری ادامه دارد، اوکراین به‌طور عمده بر جنگنده‌های مجهز به موشک‌های هوایی‑به‑هوایی و توپخانه تکیه کرده است. این سامانه‌های تسلیحاتی در مقابل پهپادهای جت کارایی بالایی دارند، اما هر پرواز فشار بیشتری بر هواپیماهای خسته و پیرهنگام اوکراین وارد می‌کند و نیاز به تعمیرات فراوانی را به‌وجود می‌آورد. گزارش‌های اخیر نشان می‌دهد که تقریباً نیمی از کل ناوگان F‑16 اوکراین در حال حاضر به زمین کشیده و تحت سرویس قرار گرفته‌اند. با این‌که خلبانان و خدمه مجبورند گشت‌های دفاعی را تقریباً به‌صورت پیوسته انجام دهند، خطر خستگی فنی و جسمی واضح است. اقدامات ضد هوایی زمینی نیز سرعت می‌گیرند. این هفته مقامات نیروی هوایی اوکراین اولین موفقیت در رهگیری پهپاد جت روسی توسط سامانهٔ خودکار برج توپخانه‌ای که از هوش مصنوعی برای هدف‌گیری استفاده می‌کند، اعلام کردند. تعدادی از این سامانه‌های روباتیک پیش از این در نزدیکی اهداف حساس در کیف و سایر نقاط نصب شده‌اند و نصب‌های بیشتری در برنامه است. رویدادهای مرکز اوراسیا هرچند اقدامات ضد هوایی اوکراین چقدر موفق باشند، تنها گام‌های دفاعی برای خنثی‌سازی تهدید پهپادهای جت روسی کافی نیستند. کرملین قصد دارد تولید پهپادها را افزایش داده و با حملات گسترده دفاع‌های اوکراین را غرق کند. برای اینکه پاسخ کیف واقعاً مؤثر باشد، باید توانایی هدف‌گیری و مختل‌سازی زیرساخت‌های تأمین، تولید و پرتاب داخل روسیه را نیز داشته باشد. این امر مستلزم حمایت بیشتر از سوی شرکای اوکراین است، چه در زمینهٔ تحویل سلاح و چه در زمینهٔ تأمین مالی برای تقویت تولید داخلی سلاح‌های ضربه‌ای بلندبرد توسط شرکت‌های اوکراینی. تصمیم پوتین برای تشدید جنگ هوایی علیه اهداف غیرنظامی در حالی است که ارتش او برای پیشروی در میادین جنگ با مشکل مواجه است. دستاوردهای سرزمینی روسیه در سال ۲۰۲۶ به سرعت یخ‌زده‌ای کاهش یافته‌اند، در حالی که تلفات همچنان در حال افزایش است. با چشم‌انداز کمی برای پیشرفت نظامی، به‌نظر می‌رسد دیکتاتور کرملین این نتیجه را گرفته که راه واقعی برای پیروزی اکنون ترساندن جمعیت اوکراین و بمباران کشور تا تسلیم شدن است. انتظار می‌رود حمله هوایی فعلی روسیه با نزدیک شدن به زمستان گسترش یابد و موج‌های جدیدی به زیرساخت‌های گرمایش، برق و آب غیرنظامی حمله کنند. پوتین به‌وضوح قصد پایان دادن به حمله خود را ندارد و به‌جای مذاکرات صلح، تشدید تنش را برگزیده است. او می‌خواهد در فصل سرد پیش‌رو ضربه‌ای قاطع وارد کند و کیف را به تسلیم وادارد. یکی از عوامل کلیدی این جنگ هوایی، توانایی اوکراین در مقابله با تهدید پهپادهای جت خواهد بود. میکولا بیلیسکوو (Mykola Bielieskov) پژوهشگر در مؤسسه ملی مطالعات استراتژیک (National Institute for Strategic Studies) و تحلیلگر ارشد در سازمان غیر دولتی اوکراینی «کمپین کام‌بک الایو» (Come Back Alive) است. نظرات بیان‌شده در این مقاله موضع شخصی نویسنده است و بازتاب‌دهندهٔ نظرات یا دیدگاه‌های NISS یا «کمپین کام‌بک الایو» نیست. ‏🔗 متن اصلی: https://www.atlanticcouncil.org/blogs/ukrainealert/jet-drones-are-putins-secret-weapon-as-he-seeks-to-break-ukraine/

‏🔷 #آمریکا #ایران 🧠 کاخ سفید پنتاگون را به پیش‌نویس طرح‌های حمله به ایران پیش از انتخابات میانی فشار می‌آورد ‏🏛 منبع: Israel Hayom ‏✍️ نویسنده: ErezL ‏📄 عنوان اصلی: White House pushes Pentagon to draft Iran strike plans ahead of midterms ‏🔎 Iran, USA, White House, Pentagon, Trump #تحلیل_راهبردی #خاورمیانه #جنگ #روابط_بین_الملل #Israel_Hayom ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏🔷 ۲/۲ ‏📌 چکیده: پنتاگون به درخواست کاخ سفید در حال تدوین گزینه‌های نظامی علیه جمهوری اسلامی ایران برای استفاده پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای است؛ هدف این اقدامات کاهش قیمت بنزین و نشان دادن پیشرفت به رأی‌دهندگان است، هرچند مقامات می‌پذیرند که چنین اقداماتی به تنهایی ایران را به میز مذاکره نمی‌آورد. یک عملیات گسترده‌تر می‌تواند حدود ۵۰٬۰۰۰ نیروی آمریکایی و متحدان خلیج فارس را در معرض انتقام‌گیری قرار دهد و ذخایر مهمات را تخلیه کند؛ تحلیل‌گران اشاره می‌کنند که حملات نظامی معمولاً قیمت نفت را بالا می‌برد. ترامپ بارها به حملات پس از انتخابات اشاره کرده و می‌گوید ایالات متحده بدون توافق «جمهوری اسلامی ایران» را نابود خواهد کرد؛ در همین حال، واشنگتن همزمان فشار نظامی و دیپلماسی را دنبال می‌کند و حتی این هفته بمبارانگرها را از بریتانیا پس گرفت. اگرچه هفته‌ها آرامش حاکم بود، پنتاگون به درخواست کاخ سفید در حال تدوین گزینه‌های حمله به جمهوری اسلامی ایران برای استفاده احتمالی پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای است؛ روز چهارشنبه، The Atlantic با استناد به دو مقام دولتی گزارش داد. مقامات می‌گویند هدف کاهش قیمت بنزین و نشان دادن پیشرفت پیش از تصمیم‌گیری رای‌دهندگان است؛ هرچند حامیان می‌پذیرند که اقدام محدود به تنهایی ایران را به میز مذاکره نمی‌آورد و قیمت‌ها را آرام نمی‌کند. «این کار باعث می‌شود رئیس‌جمهور به‌نظر برسد که پیروزی کسب کرده و قیمت بنزین شروع به کاهش کند»، یک جمهوری‌خواه آشنا با مذاکرات که هویت خود را مخفی نگه داشته بود، گفت. یک عملیات گسترده‌تر حدود ۵۰٬۰۰۰ نیروی آمریکایی و متحدان خلیج فارس را در معرض انتقام‌گیری ایران قرار می‌دهد و ذخایر مهمات را بیش از پیش تخلیه می‌کند. اداره اطلاعات انرژی (EIA) نشان داده است که قیمت نفت خام معمولاً پس از سرگیری حملات آمریکا افزایش می‌یابد و این امید به تسکین را از بین می‌برد. «عملیات نظامی هیچ‌گاه قیمت نفت را پایین نیاورد؛ در واقع برعکس آن عمل کرده است»، ویل والدف از دانشگاه Wake Forest و مرکز Defense Priorities به The Atlantic گفت. «و اگر این تلاش برای جذب رأی جمهوری‌خواهان است، با توجه به نارضایتی گسترده از این جنگ چه منطقی دارد؟» ترامپ بارها به حملات پس از انتخابات اشاره کرده است؛ ماه گذشته به سازمان ملل گفت ایالات متحده بدون توافق «جمهوری اسلامی ایران» را نابود خواهد کرد و به مجله Time گفت: «ما در شش ماه گذشته انبار می‌کنیم». هفته گذشته او پیش‌بینی کرد که پیروزی «درست پس از انتخابات» خواهد بود و افزود «شاید حتی پیش از انتخابات». جمهوری‌خواهان نگرانند که این جنگ شانس آن‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای را کاهش می‌دهد؛ کِن پکسون به اهداکنندگان گفت هزینه بنزین «به‌مراتب بزرگ‌ترین مشکل ما» است، به گزارش Axios. پنتاگون به ترامپ گزینه‌های پس از انتخابات میان‌دوره‌ای ارائه کرده است، در حالی که CENTCOM نیز گزینه‌های پیش از انتخابات را آماده می‌کند. یک مقام کاخ سفید گفت: «ترامپ همه گزینه‌ها را در هر زمان در اختیار دارد» و افزود: «امور یا به‌ساده‌ترین راه یا به‌سخت‌ترین راه پیش می‌روند». نفت پس از اوج‌گیری نزدیک ۱۱۸ دلار در بهار، در حدود ۱۰۰ دلار در هر بشکه می‌چرخد و بنزین هم‌اکنون به‌متوسط ۴٫۳۷ دلار در هر گالن می‌رسد، به گفته AAA، علیرغم ادامه حملات ایران به کشتی‌ها در تنگه هرمز. واشنگتن همزمان فشار و دیپلماسی را دنبال می‌کند؛ حتی این هفته بمبارانگرها را از بریتانیا پس گرفت به‌دلیل تهدید احتمالی ایرانی که تهران آن را رد می‌کند. «ایران تقویم را می‌نگرد و می‌داند انتخابات نزدیک است»، مشاوری به The Atlantic گفت. «و می‌خواهند این را به رئیس‌جمهور تحمیل کنند». مقامات تهران را کمتر از پیش می‌نامند؛ هرچند سخت‌گیران هنوز نفوذ دارند و برخی نزدیک به ترامپ بر این باورند که حتی آن‌ها نیز به‌زودی تحت فشار برای سازش قرار خواهند گرفت. ‏🔗 متن اصلی: https://www.israelhayom.com/2026/10/08/trump-iran-strike-midterms-pentagon/

‏🔶 #ترکیه #عراق 🧠 ترکیه حضور گسترده‌ای در عراق حفظ می‌کند علیرغم خروج پیش‌رو از پایگاه کلیدی ‏🏛 منبع: Foundation for Defense of Democracies ‏✍️ نویسنده: Helin Unal, Sinan Ciddi ‏📄 عنوان اصلی: Turkey Maintains Extensive Presence in Iraq Despite Forthcoming Withdrawal From Key Base ‏🔎 PKK, Bashiqa-Zilkan, Kurdistan Workers’ Party, oil and gas transit, French court #تحلیل_راهبردی #آمریکا_و_کانادا #روابط_بین_الملل #ژئوپلیتیک #FDD ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏🔶 ۲/۳ ‏📌 چکیده: پس از یازده سال حضور نظامی ترکیه در شمال عراق، آنکارا و بغداد توافق کردند که نیروهای ترکیه به‌تدریج از کمپ باشیقا‑زیلکان خارج شوند، هرچند جدول زمانی قطعی تعیین نشده است. این خروج بخشی از روند صلح ترکیه با حزب کارگران کردستان (PKK) است، اما نشانگر پایان کلی حضور ترکیه در عراق نیست؛ آن‌کارا منافع مهمی در حوزه حمل‌ونقل نفت و گاز دارد و پایگاه‌های نظامی دیگری را حفظ می‌کند. هزینه‌های بالای نگهداری پایگاه دور از مرز ترکیه و حکم دادگاه فرانسه مبنی بر پرداخت ۱٫۴۷ میلیارد دلار به دولت فدرال عراق برای صادرات نفت کردستان، از عوامل اقتصادی فشاردهنده بر خروج ترکیه از باشیقا بوده‌اند. این تحول همزمان با انحلال PKK در مه ۲۰۲۵ و کاهش حضور نظامی ایالات متحده در عراق رخ می‌دهد و بازآرایی گسترده‌ای از حضور نظامی خارجی در این کشور را نشان می‌دهد. ترکیه با وجود خروج قریب‌الوقوع از یک پایگاه کلیدی، حضور گسترده‌ای در عراق را حفظ می‌کند پس از یازده سال حضور نظامی ترکیه، آنکارا و بغداد توافق کردند که نیروهای ترکیه به‌تدریج از کمپ باشیقا‑زیلکان (Bashiqa‑Zilkan) در شمال عراق خارج شوند؛ اما جدول زمانی قطعی تعیین نشده است. این اعلامیه گامی مهم در میانهٔ فرایند صلح ترکیه با حزب کارگران کردستان (PKK) است؛ مسیری که بیش از چهل سال است درگیر جنگی با هزینه بیش از چهل هزار جان می‌باشد. اما این گام به‌وضوح نشانگر پایان گستردهٔ حضور ترکیه در عراق نیست؛ آنکارا منافع قابل توجهی در این کشور، به‌ویژه در حوزهٔ حمل‌ونقل نفت و گاز، دارد و پایگاه‌های نظامی دیگری را نیز در آن حفظ می‌کند. چهار دهه مداخله نظامی ترکیه در عراق ردپای نظامی ترکیه در عراق به سال ۱۹۸۴ بازمی‌گردد، زمانی که PKK شورش مسلحانهٔ خود را آغاز کرد و کوه‌های شمال عراق را پناهگاه انتخاب کرد. ترکیه با حمله به مواضع PKK در خاک خود، پایگاه‌های دائمی در عراق تأسیس کرد و در طول ادامهٔ درگیری، حضور خود را در شمال عراق برای ایمن‌سازی مرزهای ملی به کار گرفت؛ هدف جلوگیری از عبور مجدد جنگجویان PKK به خاک ترکیه بود. چند دهه پس از آن، ترکیه به مبارزه با داعش به‌عنوان دلیل برپایی حضور در باشیقا در سال ۲۰۱۵ اشاره کرد. این استقرار توسط مجلس عراق محکوم شد و در اکتبر ۲۰۱۶ قطعنامه‌ای برای اعتراض به آن تصویب شد. در اوج حضور، ترکیه بین ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ سرباز را در این پایگاه مستقر کرد. علیرغم وعده‌های دوره‌ای آنکارا برای خروج، بغداد بارها حضور ترکیه را نقد کرد و حتی در یک مرحله تهدید کرد که موضوع را به شورای امنیت سازمان ملل ارجاع دهد. در حالی که ترکیه هم‌اکنون از باشیقا خارج می‌شود، سؤال اصلی دربارهٔ ادامهٔ حضور نظامی ترکیه در سایر نقاط کشور بی‌پاسخ مانده است. نگرانی‌های اقتصادی محرک خروج خروج ترکیه از باشیقا صرفاً مسألهٔ امنیتی نیست؛ مسئلهٔ مالی نیز نقش دارد. فاصلهٔ باشیقا از مرز ترکیه هزینهٔ نگهداری آن را نسبت به دیگر استقرارهای ترکیه گران‌تر کرده بود؛ این می‌تواند توضیح دهد که چرا این پایگاه، از میان بیش از صد پایگاه ترکیه، آسان‌ترین هدف برای معامله شد. علاوه بر این، حکم دادگاه فرانسه در مارس ۲۰۲۶ ترکیه را ملزم کرد که ۱٫۴۷ میلیارد دلار به دولت فدرال عراق در یک پروندهٔ داوری مرتبط با نفت کردستان بپردازد؛ این منازعه حول تسهیل غیرمجاز ترکیه برای صادرات نفت خام کردستان از طریق خط لولهٔ عراق‑ترکیه به بندر جیهان (Ceyhan) بود. بر اساس اظهارات مقامات عراقی و ترکیه، تحویل این پایگاه نشانگر پیشرفت عراق در اقدامات امنیتی خود است. با این حال، رها کردن یک پایگاه که دیگر از نظر عملیاتی نیازی به آن نیست، راهی کم‌هزینه برای آنکارا است تا حسن نیت خود را با بغداد بازسازی کند؛ این حسن نیت برای از سرگیری صادرات نفت و جبران خسارت مالی ضروری است. همان حسن نیت می‌تواند مسیر ایجاد جادهٔ توسعه عراق — یک راه‌پیمایی تجاری از عراق به اروپا از طریق ترکیه — را هموار سازد. این خروج همزمان با دو تحول بزرگ دیگر رخ می‌دهد. PKK در مه ۲۰۲۵ اعلام انحلال کرد و در ژوئیه ۲۰۲۵ مراسم نمادین تسلیح‌زدایی برگزار کرد. به‌طور جداگانه، ایالات متحده حضور نظامی چنددههٔ خود را در عراق در حال کاهش است. این تحولات مشترک نشانگر بازآرایی گستردهٔ حضور نظامی خارجی در کشور است و نه تصمیمی منزوی از سوی ترکیه. ایالات متحده باید دربارهٔ تغییر موضع ترکیه در عراق شفافیت طلب کند.

‏🔶 ۳/۳ چند سؤال شایستگی توجه کنگره را دارند. در حالی که واشنگتن در حال نهایی‌سازی خروج نیروها از عراق و سوریه است، برای کنگره ضروری است که با وزارت دفاع درباره نقش بازیگران منطقه‌ای همچون ترکیه در عملیات‌های ضدتروریستی آینده روشن‌سازی کند. اگرچه دولت اجرایی بر «تقسیم بار» در منطقه تأکید می‌کند، ایالات متحده باید به‌عنوان شریک فعال امنیتی در عراق باقی بماند تا با عوامل نیابتی ایران مقابله کرده و از بازگشت داعش جلوگیری کند. ماه‌های آتی نشان خواهند داد که خروج نیروها از باشیقا صرفاً یک تنظیم منفرد بوده یا اولین دامینو در یک کاهش حضور ترکیه‌ای گسترده‌تر، به‌ویژه پس از آنکه PKK سلاح‌های خود را رها کرده است. واشنگتن باید پیش از این بدانند که کدام سناریو رخ می‌دهد و چه تأثیری بر تعادل امنیتی شمال عراق خواهد گذاشت. ‏🔗 متن اصلی: https://www.fdd.org/analysis/2026/10/07/turkey-maintains-extensive-presence-in-iraq-despite-forthcoming-withdrawal-from-key-base/

‏🔺 #چین #آمریکا 🧠 چین نیازی به حمله به تائیوان برای کنترل آن ندارد ‏🏛 منبع: Foreign Policy ‏✍️ نویسنده: Michael Poznansky and Ian Easton ‏📄 عنوان اصلی: China Doesn’t Need to Invade Taiwan to Control It ‏🔎 Taiwan, Chinese Communist Party, Global Taiwan Institute, Jamestown Foundation #تحلیل_راهبردی #جهانی #ژئوپلیتیک #روابط_بین_الملل #Foreign_Policy ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏🔺 ۲/۷ ‏📌 چکیده: گزارش مؤسسه جهانی تایوان (مارس ۲۰۲۵) عملیات مخفی حزب کمونیست چین علیه تایوان را در سه حوزهٔ اصلی—اطلاعاتی، سایبری و جبههٔ متحد—تشریح می‌کند و می‌گوید این اقدامات با هدف تضعیف همبستگی اجتماعی، یکپارچگی نهادها و ارادهٔ مقاومت جزیره انجام می‌شود. در سال گذشته ۸۴ پروندهٔ جاسوسی بررسی شده که ۳۹ مورد منجر به تعقیب قضایی شده و هکرهای تحت حمایت چین به‌ویژه در حوزهٔ زیرساخت‌های حیاتی و صنایع کلیدی نفوذ می‌کنند. همچنین بیش از ۱۵۰ سازمان تایوانی در شبکهٔ جبههٔ متحد شناسایی شده‌اند که از طریق تبادلات محلی، جوانان، فرهنگی و اقتصادی سعی در ایجاد وابستگی و پرورش چهره‌های سیاسی دارند. مؤسسه با پیشنهاد شفافیت بیشتر، تقویت مجازات‌های جاسوسی، ارتقاء امنیت سایبری و نظارت بر تعاملات با نهادهای چین، خواستار واکنش هماهنگ دولت و جامعه مدنی برای مقابله با این تهدیدهاست. 1 مؤسسه جهانی تایوان – مارس ۲۰۲۵ – پیتر مَتِیس و چرِل یو – مارس ۲۰۲۵ عملیات مخفی حزب کمونیست چین علیه تایوان درباره مؤسسه جهانی تایوان سلسلهٔ پژوهشی «کارهای ضد ایدئولوژیک و جنگ سیاسی» مؤسسه GTI، یک شتاب‌دهندهٔ سیاست غیرانتفاعی تحت شماره ۵۰۱(c)(3) است که به پژوهش‌های دقیق، پیشرو و فراگیر دربارهٔ مسائل سیاستی مرتبط با تایوان و جهان می‌پردازد. هدف این مؤسسه تقویت روابط بین تایوان و سایر کشورها، به‌ویژه ایالات متحده، از طریق پژوهش‌های سیاستی و برنامه‌هایی است که درک عمومی بهتری از تایوان و مردم آن فراهم می‌آورد. پیتر مَتِیس از پاییز ۲۰۲۳ به‌عنوان رئیس بنیاد جیمستاون خدمت می‌کند. پیش از بازگشت به بنیاد، وی از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ سردبیر China Brief و از ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۸ پژوهشگر برنامه چین بود. پیش از پیوستن دوباره به جیمستاون، آقای مَتِیس به‌عنوان پژوهشگر ارشد کمیتهٔ منتخب مجلس نمایندگان آمریکا برای رقابت راهبردی بین ایالات متحده و حزب کمونیست چین، از پروژهٔ مطالعات رقابتی ویژه به‌صورت امانت‌دار استفاده می‌کرد و در آن به‌عنوان مدیر اطلاعات فعالیت می‌نمود. از ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱، او به‌عنوان مدیر ستاد منتخب سنا برای کمیسیون اجرایی‑قانون‌گذاری درباره چین (CECC) خدمت کرد و جزئی از تیم قانون‌گذاری بود که قوانین حقوق بشر و دموکراسی هنگ‌کنگ، حقوق بشر اویغورها، سیاست و حمایت تبت، و پیشگیری از کار اجباری اویغورها را تصویب کرد. مسیر شغلی دولتی او با کار به‌عنوان تحلیلگر ضد اطلاعات در سازمان اطلاعات مرکزی (CIA) آغاز شد. چرِل یو پژوهشگر در مطالعات چین در بنیاد جیمستاون است و نویسندهٔ گزارش پیش‌رو دربارهٔ گروه‌های جبههٔ متحد در ایالات متحده، کانادا، بریتانیا و آلمان می‌باشد. پژوهش‌های او دربارهٔ حزب کمونیست چین و عملیات‌های آن در مؤسسات تفکری، مجلات علمی و رسانه‌های جهانی منتشر شده است. پیش از این، او مدیر برنامه‌ها و پژوهش‌های چین در بنیاد یادبود قربانیان کمونیسم بود و به‌عنوان مشاور پژوهشی و ارتباطی برای تیم تحلیل چین آزادی‌خانه (Freedom House) فعالیت می‌کرد. او مدرک کارشناسی ارشد مدیریت عمومی را از مدرسهٔ ایوانز دانشگاه واشنگتن دریافت کرده و در آن پروژهٔ پژوهشی مستقلی دربارهٔ تأثیر نظارت حزب کمونیست چین بر دانشجویان چینی در ایالات متحده انجام داد. او همچنین مدرک لیسانس خود را از دانشگاه ملی چنگ‌چی تایوان دریافت کرده است. این گزارش، چهارمین از پنج بخش برنامه‌ریزی‌شدهٔ گزارش‌های پس‌زمینهٔ سیاستی GTI دربارهٔ روش‌ها و ابزارهای کار ایدئولوژیک و جنگ سیاسی حزب کمونیست چین که علیه تایوان به‌کار می‌گیرد، است؛ اقداماتی که هدفشان تضعیف نظام دموکراتیک تایوان، انسجام اجتماعی آن و توانایی‌اش برای مقاومت در برابر فشارهای «یکپارچه‌سازی» بر پایهٔ شروط حزب کمونیست چین است. دو گزارش نخست در سال ۲۰۲۴ منتشر شدند؛ گزارش‌های پژوهشی باقی‌مانده در بهار ۲۰۲۵ منتشر خواهند شد. موضوعاتی که در این گزارش‌ها بررسی می‌شوند عبارتند از: • جنگ سیاسی حزب کمونیست چین علیه تایوان: مرور و تحلیل، توسط جان داتسون (May 2024) • چارچوب‌های ایدئولوژیک حزب کمونیست چین برای سیاست تایوان، توسط جان داتسون (August 2024) • تاکتیک‌های منطقه خاکستری حزب کمونیست چین علیه تایوان، توسط دریک گروسمن (March 2025) • عملیات مخفی حزب کمونیست چین علیه تایوان، توسط پیتر مَتیس و چریل یو (گزارش جاری، March 2025) • «قانون‌جنگ» و فشار اقتصادی علیه تایوان، توسط راسل هسیائو و بنجامین ساندو (در دست تهیه)

‏🔺 ۳/۷ موسسه جهانی تایوان از دفتر نمایندگی اقتصادی و فرهنگی تایپه (TECRO) به دلیل کمک سخاوتمندانه‌ای که در پژوهش و نگارش این مجموعه گزارش‌ها داشته است، سپاسگزار است. آرتور والدرون – پروفسور لاودر در روابط بین‌الملل، گروه تاریخ، دانشگاه پنسیلوانیا بونی گلیک – مدیر مؤسس مؤسسه کراچ برای دیپلماسی فناوری در دانشگاه پردو؛ پیشین معاون مدیرعامل USAID (۲۰۱۹‑۲۰۲۰) دافی‌د فِل – مدیر مرکز مطالعات تایوان، دانشکده مطالعات خاور و آفریقا فنگ‑لونگ شی – هم‌مدیر برنامه پژوهشی تایوان، دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی لندن گریت واندِر ویس – پروفسور در دانشگاه جورج میسون؛ پیشین سردبیر Taiwan Communiqué گوردن چانگ – ستون‌نویس The Daily Beast، نویسندهٔ The Coming Collapse of China هسین‑هوانگ مایکل هسیائو – رئیس بنیاد تبادل تایوان‑آسیا؛ پژوهشگر وابسته در آکادمی سینیکا جان تکاکیک – پژوهشگر ارشد و مدیر پروژه آسیا آینده – مرکز ارزیابی و استراتژی بین‌المللی جوزف بوسکو – پیشین افسر میزی چین در دفتر وزیر دفاع جون تئوفل درایر – پروفسور، دانشگاه میامی کلی کرِی – سفیر پیشین ایالات متحده برای مسائل جهانی زنان لان‌هی جِی. چن – پژوهشگر در مطالعات سیاست عمومی آمریکا، مؤسسه هوور، دانشگاه استنفورد (David and Diane Steffy Fellow) والاس گِرِسَن – پیشین معاون وزیر دفاع برای امور امنیتی آسیا و اقیانوس آرام مارک استوکس – مدیر اجرایی بازنشسته مؤسسه پروژه ۲۰۴۹ ماساهیرو واکابایاشی – پروفسور بازنشستهٔ علوم سیاسی و اقتصاد، دانشگاه واسِدا مت سَلمون – معاون رئیس امور دولتی، دانشگاه ایالتی آریزونا؛ پیشین نمایندهٔ کنگره از آریزونا مایکل ریلی – پیشین نمایندهٔ بریتانیا در تایوان رالف کوسا – پیشین رئیس فوروم اقیانوس آرام رینهاد بیتی‌کافر – پیشین عضو پارلمان اروپا (حزب سبز/EFA) ریچارد فیشر – پژوهشگر ارشد، امور نظامی آسیا، مرکز ارزیابی و استراتژی بین‌المللی رابرت وانگ – همکار ارشد مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی؛ پیشین معاون مدیر AIT (۲۰۰۶‑۲۰۰۹) ساتو لیماِی – معاون رئیس مرکز شرق‑غرب و مدیر مرکز شرق‑غرب در واشنگتن و برنامه پژوهشی. شِلی ریگر (Shelley Rigger) – پروفسور براؤن، استاد سیاست شرق آسیا در کالج دیویدسون شیرلی کان (Shirley Kan) – متخصص مستقل در امور امنیتی آسیا؛ پیشین کارشناس کنگره در CRS استیفن ام. یانگ (Stephen M. Young) – مدیر پیشین مؤسسهٔ تحقیقات آمریکا در تایوان (AIT) (۲۰۰۶‑۲۰۰۹)؛ کنسول کل پیشین ایالات متحده در هنگ‌کنگ (۲۰۱۰‑۲۰۱۳) توماس هیوز (Thomas Hughes) – مشاور در شرکت Hughes & Company توشی یوشیهارا (Toshi Yoshihara) – پژوهشگر ارشد در مرکز ارزیابی‌های استراتژیک و بودجه‌ای (CSBA) وینسنت پی. چن (Vincent P. Chen) – فرمانده پیشین نیروی دریایی ایالات متحده دبلیو برنت کریستنسن (W. Brent Christensen) – استاد مدعو در دانشگاه بریگام یانگ؛ مدیر پیشین AIT (۲۰۱۸‑۲۰۲۱) ویلیام استنتون (William Stanton) – پروفسور صندلی دانشگاه ملی چنگچی (تایوان)؛ مدیر پیشین AIT (۲۰۰۹‑۲۰۱۲) جنیفر هو (Jennifer Hu) – رئیس و رئیس‌جمهور هاوارد هوانگ (Howard Huang) – معاون رئیس آنتونی کانگ (Anthony Kang) – معاون رئیس بتی وانگ (Betty Wang) – منشی مری یِه (Mary Yeh) – خزانه‌دار دنی چیانگ (Danny Chiang) – رئیس کمیته حسابرسی جان هوانگ (John Huang) مینلی سونگ (Minly Sung) پاتریک هوانگ (Patrick Huang) دکتر توماس سو (Thomas Su) دکتر هونگ‑تین لای (Hong‑tien Lai) اسپنسر وو (Spencer Wu) – عضو شورای مشاور دکتر دیوید تسای (David Tsai) دکتر چین‑پینگ چن (Chien‑ping Chen) دکتر کوئی‑هسیِن چن (Kuei‑Hsien Chen) دکتر ون یِن چن (Wen Yen Chen) دکتر تون‑هو لی (Tun‑hou Lee) چارلز پان (Charles Pan) دکتر پیتر چو (Peter Chow) جیمز وانگ (James Wang) جنیفر هو (Jennifer Hu) چیِه‑تینگ یِه (Chieh‑Ting Yeh) هیئت مشاوران – هیئت مدیره ۴. مؤسسه جهانی تایوان – مارس ۲۰۲۵ – خلاصه اجرایی ۱. مقدمه ۲. عملیات اطلاعاتی علیه تایوان ۴. موارد جاری که شاید تنها نوک یخ باشد ۵. روندهای اخیر در موارد جاسوسی ۸. عملیات حزب کمونیست چین در فضای سایبری ۱۱. کار جبههٔ متحد ۱۱. تبادلات در سطح محلی ۱۲. تبادلات جوانان ۱۳. تبادلات فرهنگی ۱۴. تبادلات اقتصادی ۱۴. پرورش چهره‌های سیاسی ۱۸. مسیرهای سیاستی فهرست مطالب

‏🔺 ۴/۷ ۱. مؤسسه جهانی تایوان – مارس ۲۰۲۵. حزب کمونیست چین (CCP) عملیات مخفی گسترده‌ای علیه تایوان انجام می‌دهد که بخشی از یک استراتژی جامع جنگ سیاسی به منظور الحاق است. این عملیات‌ها فراتر از جمع‌آوری اطلاعات سنتی رفته و به تضعیف همبستگی اجتماعی، یکپارچگی نهادها و ارادهٔ مقاومت تایوان می‌پردازند. عملیات‌های CCP در سه دستهٔ اصلی تقسیم می‌شوند: عملیات اطلاعاتی: تایوان با تهدیدهای مستمر جاسوسی روبه‌روست؛ در سال اخیر ۸۴ پرونده بررسی شد که ۳۹ مورد منجر به تعقیب قضایی گردید. روندهای جاری شامل افزایش مشوق‌های مالی برای جذب زیرمنابع، هدف‌گیری پرسنل نظامی در سطوح عملیاتی نه تنها در رده‌های ارشد، طلب سوگند وفاداری و تعهد تسلیم از عوامل جذب‌شده، و تلاش مستقیم برای تأثیرگذاری بر گفتمان سیاسی و رسانه‌های تایوان می‌شود. عملیات فضای سایبری: تایوان بالاترین نرخ نفوذهای سایبری را در منطقه آسیا‑اقیانوسیه تجربه می‌کند. هکرهای تحت حمایت جمهوری‌علیه چین (PRC) توانمندی‌های پیشرفته‌ای از جمله تکنیک‌های «زندگی از منابع موجود» که شناسایی را دشوار می‌سازد، عملیات هدفمند علیه شبکه‌های دولتی، پست‌های دیپلماتیک و زیرساخت‌های حیاتی، سرقت مالکیت فکری از صنایع کلیدی (به‌ویژه نیمه‌رساناها) و احتمال همکاری با بازیگران سایبری روسی برای تشدید حملات را به نمایش می‌گذارند. جبهه متحد: حزب کمونیست چین (CCP) عملیات گسترده‌ای برای ترویج یکپارچگی از طریق تبادلات سطح محلی که رهبران جامعه و سازمان‌های پایه را هدف می‌گیرند، انجام می‌دهد؛ تبادلات جوانان از طریق اردوهای تابستانی، برنامه‌های آموزشی و فعالیت‌های فرهنگی؛ تبادلات فرهنگی که از پیوندهای دینی، جشن‌ها و هنرهای مشترک بهره می‌برند؛ یکپارچه‌سازی اقتصادی برای ایجاد وابستگی‌ها و اهرم فشار؛ و پرورش چهره‌های سیاسی در تمام احزاب تایوان. بنیاد جیمستاون بیش از ۱۵۰ سازمان در تایوان را که با سامانه جبهه متحد ارتباط دارند شناسایی کرده است. قابلیت‌های پاسخگویی تایوان به دلیل مقیاس و پیچیدگی این تهدیدها به چالش کشیده شده‌اند. توصیه‌های سیاستی شامل اعمال الزامات شفافیت نظیر ثبت نمایندگان خارجی؛ تقویت مجازات‌های جاسوسی و نفوذ خارجی ثبت‌نشده؛ حمایت از روزنامه‌نگاری مستقل برای بررسی جنگ سیاسی؛ ارتقاء گواهینامه‌های امنیت سایبری و پروتکل‌های امنیتی دولتی؛ و افزایش نظارت بر تعاملات بین مقامات تایوانی و نهادهای جمهوری‌علیه چین است. همان‌طور که حزب کمونیست چین (CCP) به اولویت دادن به «یکپارچگی ملی» ادامه می‌دهد، این عملیات‌های مخفیانه تهدیدی وجودی برای نهادهای دموکراتیک و حاکمیت تایوان به شمار می‌آیند که نیازمند واکنش هماهنگ دولت و جامعه مدنی است. خلاصه اجرایی: همان‌طور که حزب کمونیست چین (CCP) به اولویت دادن به «یکپارچگی ملی» ادامه می‌دهد، این عملیات‌های مخفیانه تهدیدی وجودی برای نهادهای دموکراتیک و حاکمیت تایوان به شمار می‌آیند که نیازمند واکنش هماهنگ دولت و جامعه مدنی است. tyzx.tsinghua.edu.cn/info/1026/1278.htm; “‘One Country, Two Systems’ is the Best System for Maintaining Long-term Prosperity and Stability in Hong Kong (‘一国两制’是保持 香港长期繁荣稳定的最佳制度), CPC News, January 4, 2018, 29745989.html; 统一战线知识手册/庄聪生主编•一北京： 华文出版社，2006.12（2009年4月第2版) 96–113. عملیات‌های اطلاعاتی و نفوذی حزب کمونیست چین (CCP) علیه تایوان باید بیشتر به‌عنوان تلاشی برای اعمال کنترل بر این جزیره درک شود تا به‌عنوان عملیات اطلاعاتی سنتی که به تصمیم‌گیرندگان اطلاع می‌دهد. پکن بدون شک به اطلاعاتی دربارهٔ دولت و جامعهٔ تایوان نیاز دارد، به‌ویژه که نشاط سیاسی کومینتانگ (KMT, 國民黨) در حال کاهش است و فاصلهٔ اجتماعی بین جمهوری خلق چین (PRC) و تایوان همچنان در حال گسترش است. اما هدف اصلی این اطلاعات نیست. از زمان تأسیس خود در سال ۱۹۲۱، حزب کمونیست چین از عملیات‌های مخفی برای شکل‌دادن، مختل کردن و جلب طرفداران مخالفان استفاده کرده است. فناوری امروز ممکن است عوامل جدید و دامنهٔ وسیع‌تری برای این عملیات فراهم کند، اما هدف همان می‌ماند: نشان دادن قدرت حزب و، به قول ماو زدونگ، «شکست و نابودی دشمن». تایوان با مجموعه‌ای خستگی‌ناپذیر از فعالیت‌های جنگ سیاسی آشکار و مخفی مواجه است که هدفشان خرد کردن ارادهٔ مقاومت است. اگر این عملیات‌ها بدون کنترل بمانند، می‌توانند جزیره را از درون نابود کنند؛ وقتی کشف می‌شوند، خیانت و آسیب‌پذیری در نهادها و جامعه طنین‌انداز می‌شود.