‏💠 ۲/۳ ‏📌 چکیده: در ماه‌های اخیر، حملات روسیه در حوزه خاکستری از فرودگاه لایپزیگ تا دریای‌سیاه سرعت گرفته و مرز بین صلح و جنگ را مبهم می‌کند؛ رهبران اروپا با بیانیه‌های قوی واکنش نشان داده‌اند اما هزینه‌های بیشتری بر کرملین تحمیل نکرده‌اند. اطلاعات نظامی دانمارک و سایر نهادهای اطلاعاتی غربی هشدار می‌دهند که پوتین ممکن است به یک کشور ناتو مرزی حمله کند، هرچند خطر جنگ سنتی کم است و انتظار می‌رود تهاجم روسیه ادامه یابد. به‌منظور مقابله، اروپا می‌تواند زبان صریح‌تری نسبت به «جنگ ترکیبی» به کار گیرد، ساختار دفاعی جدیدی چون شورای امنیت اروپا ایجاد کند و از تجربه‌های اوکراین در مقابله با تخریب زیرساخت‌ها، حملات سایبری و اطلاعات نادرست بهره‌برداری نماید. این اقدامات می‌تواند توان دفاعی اروپا را تقویت کرده و تأثیرات تفرقه‌زایی روسیه در جوامع اروپایی را محدود کند. از فرودگاه لایپزیگ تا دریای‌سیاه، کارزار تهاجمی روسیه در حوزه خاکستری علیه اروپا در ماه‌های اخیر با سرعت نگران‌کننده‌ای تشدید تنش یافته است. این روند تعریف «جنگ ترکیبی» را که عموماً به اقداماتی از سوی دولت‌های خصمانه اشاره دارد که مرز بین صلح و جنگ را مبهم می‌کند، تحت فشار قرار می‌دهد. تا کنون رهبران اروپا با بیانیه‌های قوی واکنش نشان داده‌اند، اما از تحمیل هزینه‌های بیشتر بر کرملین خودداری کرده‌اند. این کار به‌نظر نمی‌رسد پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، را بازدارد؛ برعکس، منتقدان واکنش کم‌تأثیر اروپا می‌گویند گفتار خالی تنها تشدید تنش‌های روسیه را تشویق می‌کند. با ظهور جسارت آشکار روسیه، اکنون نگرانی‌ها متمرکز بر این است که کرملین ممکن است در ماه‌های آینده برای آزمون عزم ناتو، به‌صورت محدود به خاک پیمان‌پذیران نفوذ کند. اطلاعات نظامی دانمارک اخیراً ارزیابی تهدیدی منتشر کرده که هشدار می‌دهد پوتین ممکن است به یک کشور ناتو مرزی با روسیه حمله کند. سایر سازمان‌های اطلاعاتی غربی نیز این نگرانی‌ها را تکرار کرده‌اند. خطر جنگ سنتی بین روسیه و ناتو همچنان کم است، اما حتی محتاط‌ترین تحلیل‌گران پیش‌بینی می‌کنند مسیر فعلی تشدید تهاجم روسیه ادامه یابد. هدف مسکو بهره‌برداری از تفرقه‌های داخلی ناتو و ایجاد ناامنی در اروپا از طریق تضعیف اعتبار تعهد امنیتی جمعی پیمان است. کرملین امید دارد با این کار حمایت‌های اروپایی از اوکراین را کاهش داده و کیف را منزوی کند. روسیه از روش «آب‌جوش کردن قورباغه» استفاده می‌کند؛ کامیل گرند، معاون پیشین دبیرکل ناتو، اخیراً به پولیتیکو اروپا گفت: «آنچه دیروز برایمان شگفت‌انگیز بود، فردا به عادت تبدیل می‌شود و این روند تا زمانی که خود را در موقعیتی بسیار شدیدتر بیابید، ادامه دارد. آن‌ها در حال آزمون مرزها هستند.» در حالی که جهان به پیشرفت حمله روسیه به اوکراین نگاه می‌کند، UkraineAlert دو بار در هفته بهترین تحلیل‌ها و بینش‌های کارشناسان آتلانتیک کونسل درباره اوکراین را مستقیماً به صندوق پست الکترونیکی شما می‌فرستد. توانایی اروپا برای واکنش به دلیل اجتناب گسترده از ریسک درگیری تمام‌عیار با روسیه محدود شده است؛ اما گام‌های متعددی وجود دارد که می‌توان بدون دعوت به جنگ گسترده برداشت. برای مثال، رهبران اروپا می‌توانند با کنار گذاشتن گفتار نرم‌گونه درباره «جنگ ترکیبی» و استفاده از زبانی صریح‌تر که واقعیت حملات روسیه به اروپا را بازتاب دهد، آغاز کنند. پیشرفت در جهت تثبیت ساختار دفاعی جدید برای اروپا نیز ضروری است. در سخنرانی وضعیت کلی در سپتامبر، رئیس کمیسیون اروپا، اورسولا فون در لاین، از ایجاد شورای امنیت اروپا که کشورهای عضو اتحادیه اروپا را همراه با بریتانیا، نروژ، کانادا، اوکراین و سایر شرکا گرد هم می‌آورد، حمایت کرد. این ابتکار می‌تواند پاسخی محکم‌تر و متحدتر اروپا به تهاجم در حوزه خاکستری روسیه فراهم آورد. رویدادهای مرکز اوراسیا اروپا می‌تواند از تجربه گسترده اوکراین در مقابله با اقدامات تهاجمی روسیه فراتر از میدان جنگ بهره‌برداری کند. از تخریب زیرساخت‌ها تا حملات سایبری و اطلاعات نادرست، بسیاری از تاکتیک‌های روسیه که امروز علیه اروپا به کار می‌روند، نخست در اوکراین شکل گرفته‌اند.

‏💠 ۳/۳ اوکراین می‌تواند با به‌اشتراک‌گذاری درس‌هایی که در طول سال‌ها آموخته است، به اروپا کمک کند؛ همچنین در شناسایی روایت‌های تبلیغاتی روسیه، افشای شبکه‌های اطلاعات نادرست و هماهنگی استراتژی‌های ارتباطی مؤثر نقش ایفا می‌کند. کرملین هم‌اکنون در صدد است جوامع اروپایی را قطبی‌سازی کرده و گفت‌وگوی عمومی را پیش از انتخابات پیش‌رو تحت تأثیر قرار دهد. برای این منظور، احزاب پاپولیست‌پرو‑روسی را تأمین مالی و گسترش می‌دهد تا حمایت از اوکراین را تضعیف کند. کی‌یف این تاکتیک‌ها را به‌خوبی می‌شناسد. در همین حال، روسیه به‌طور فزاینده‌ای از بسترهای آنلاین «عاملان یک‌بار مصرف» را در سراسر اروپا جذب می‌کند تا به تخریب، آتش‌سوزی، خرابکاری و حملات به زیرساخت‌های حساس بپردازند. کی‌یف تجربهٔ فراوانی در بررسی و شناسایی شبکه‌های به‌کار رفته در این عملیات دارد و توانسته جذب این افراد را خنثی کند. نهادهای اجرای قانون و امنیتی اروپا می‌توانند از همتایان اوکراینی خود درس‌های زیادی بگیرند؛ همچنین یکپارچه‌سازی و اشتراک‌گذاری داده‌ها می‌تواند اثرگذاری تاکتیک‌های کرملین را کاهش دهد. تلاش‌های اوکراین برای حفاظت از زیرساخت‌های حساس کشور در برابر حملات روسیه نیز راهنمایی‌های مهمی برای اروپا فراهم می‌کند. از بخش انرژی تا حمل‌ونقل، ارتباطات و خدمات دیجیتال، اوکراین بیش از یک دهه است که روزانه زیرساخت ملی خود را می‌پاید. کشورهای اروپایی هم‌اکنون از این تجربهٔ اوکراینی بهره می‌برند، اما می‌توان گام‌های بیشتری برداشت تا جبههٔ زیرساخت‌های بسیار آسیب‌پذیر اروپا تا حد امکان امن بماند. نظرات دربارهٔ این‌که پوتین تا چه حد در جنگ سایه‌وارش علیه اروپا پیش خواهد رفت، متفاوت است؛ اما به‌نظر می‌رسد فرصتی برای کاهش تنش‌ها تا زمانی که حمله به اوکراین ادامه دارد، وجود ندارد. با این‌که روسیه همچنان تهدیدی باقی می‌ماند، رهبران اروپایی باید راه‌هایی برای دفاع از کشورهای خود بیابند و در عین حال قدرتی نشان دهند که برای کرملین قابل‌قبول باشد. اوکراین در این زمینه موقعیت مناسبی دارد. رایان پرایور (Ryan Prior) نویسنده و روزنامه‌نگار است. او برای CNN، Daily Beast، USA Today و سایر رسانه‌ها می‌نویسد و تجربهٔ گزارش‌گری میدانی در اوکراین دارد. او عضو موقت شورای روابط خارجی (Council on Foreign Relations) بوده و مدرک MPA خود را از مدرسهٔ کینزی هاروارد دریافت کرده است. ماریا کوواچ (Maria Kovach) مدیر مشارکت‌های استراتژیک در مرکز سرپنز برای امنیت بین‌المللی و مشاور مرکز ارتباطات استراتژیک و امنیت اطلاعات است؛ بیش از ده سال تجربه در ارتباطات دولتی اوکراین، دیپلماسی عمومی و ادغام اروپایی‑اتلانتیک دارد. ‏🔗 متن اصلی: https://www.atlanticcouncil.org/blogs/ukrainealert/ukraine-can-help-europe-counter-russias-escalating-shadow-war/

‏⭐ #ایران #آمریکا 🧠 طرح مشکوک پهپاد ایرانی، ایالات متحده را وادار به تخلیه بمب‌افکن‌ها از پایگاه هوایی بریتانیایی کرد ‏🏛 منبع: PBS NewsHour ‏📄 عنوان اصلی: Suspected Iranian drone plot pushed U.S. to evacuate bombers from British air base ‏🔎 RAF Fairford, B-1 bombers, MI5, Nick Schifrin #تحلیل_راهبردی #بریتانیا #آمریکا_و_کانادا #روابط_بین_الملل #PBS_NewsHour ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏⭐ ۲/۳ ‏📌 چکیده: پلیس بریتانیا جوانی ۲۲ ساله را به ظن ارتکاب جرائم تروریستی مرتبط با طرحی احتمالی علیه پایگاه هوایی RAF فیرفورد بازداشت کرد؛ این هفتمین دستگیری در هفته گذشته است، اگرچه پنج نفر دیگر قبلاً بدون سلاح و تنها با بنزین دستگیر و با وثیقه آزاد شدند. ایالات متحده پیش از این از حملهٔ قریب‌الوقوعی مطلع شد، پایگاه را قرنطینه کرد و بمباران‌گرهای B‑1 خود را برای پیشگیری از خطر تخلیه کرد. مقامات بریتانیایی و آمریکایی این تهدید را تحت حمایت ایران می‌دانند و به احتمال حملهٔ پهپادی اشاره کردند؛ سازمان اطلاعات داخلی بریتانیا (MI5) سال گذشته بیست طرح تحت حمایت ایران را شناسایی کرده بود. پلیس بریتانیا یک جوان ۲۲ ساله را به ظن ارتکاب جرائم تروریستی مرتبط با طرحی احتمالی علیه پایگاه هوایی RAF فیرفورد بازداشت کرد. در آخر هفته نیروی هوایی ایالات متحده بمباران‌گرهای خود را از آن پایگاه تخلیه کرد تا از خطر حمله جلوگیری شود. نیک شیفرین گزارش می‌دهد. متن کامل را بخوانید توجه: متن‌ها ترکیبی از تولید ماشینی و انسانی هستند و برای دقت به‌صورت جزئی ویرایش شده‌اند؛ ممکن است حاوی خطا باشند. جف بنت: امروز پلیس بریتانیا یک جوان ۲۲ ساله را به ظن ارتکاب جرائم تروریستی مرتبط با طرحی احتمالی علیه پایگاه هوایی بریتانیایی فیرفورد بازداشت کرد. در آخر هفته نیروی هوایی ایالات متحده بمباران‌گرهای خود را از آن پایگاه تخلیه کرد تا از خطر حمله جلوگیری شود. نیک شیفرین تمام این ماجرا را دنبال می‌کرد و هم‌اکنون به ما می‌پیوندد. خب نیک، بر پایه گزارش‌های‌تان چه اطلاعات بیشتری درباره این بازداشت اخیر دارید؟ نیک شیفرین: جف، این هفتمین بازداشت بود، اما یک مقام ارشد بریتانیایی به من اشاره کرد که این اولین بازداشت در یک هفته است؛ یعنی نتیجهٔ تحقیقات ضدتروریستی بریتانیا، نه واکنش اضطراری پلیس. آخرین یکشنبه پلیس پنج مرد را به ظن تروریسم دستگیر کرد و سپس آن‌ها را با وثیقه آزاد کرد. آن‌ها سلاح یا مواد منفجره نداشتند، اما بنزین داشتند؛ برخی مقامات این را یک تمرین یا شاید یک حواس‌پرتی می‌دانند. اما یک مقام آمریکایی به من گفت که حتی پیش از آن بازداشت، ایالات متحده از یک «حملهٔ قریب‌الوقوع» مطلع شد. پایگاه در حالت قرنطینه قرار گرفت و خانواده‌ها جابه‌جا شدند. از آن زمان مقامات بریتانیایی و آمریکایی به من و به‌صورت عمومی اعلام کردند که این حمله‌ای با حمایت ایران علیه پایگاهی بوده که بمباران‌گرهای B‑1 ایالات متحده از آن به ایران حمله کرده‌اند. ایالات متحده بمباران‌گرها را در آخر هفته تخلیه کرد؛ می‌توانید ببینید برخی از آن‌ها مستقیماً از فیرفورد خارج می‌شوند. یک مقام آمریکایی اشاره کرد که این بمباران‌گرها آن‌قدر به حصار نزدیک بودند که می‌توانستید سنگی به آن‌ها پرتاب کنید. دیروز از معاون رئیس‌جمهور جِی. دی. ونس و رئیس‌جمهور ترامپ شنیدیم که ارتباط ایران را تأیید کردند و تهدیدی جدید مطرح کردند. جی. دی. ونس، معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده: «ما با اطمینان می‌گوییم که ایرانیان سعی دارند همان کاری را انجام دهند که دولت ایران به‌مدت ۴۹ سال انجام داده است؛ یعنی ارتکاب اعمال تروریستی علیه ایالات متحده.» رئیس‌جمهور ترامپ: «ما در واقع افراد سازندهٔ این تهدید را می‌شناسیم و آن‌ها با مشکلی بزرگ مواجه شدند.» امروز این بمباران‌گرها به ایالات متحده بازگشته‌اند، جف، که پیش از این از آن‌ها به ایران حمله شده بود. نیک، چه اطلاعات بیشتری دربارهٔ تهدید مطرح شده وجود دارد؟ یک مقام ارشد بریتانیایی به من گفت که یکی از تهدیدها یک حملهٔ احتمالی پهپادی بود. این تهدیدی است که مقامات آمریکایی حتی در پایگاه‌های ایالات متحده در داخل کشور تأیید کرده‌اند، چرا که جنگ اوکراین نشان داده پهپادها چقدر ارزان و به‌راحتی می‌توانند مواد منفجره حمل کنند. در این مورد پیشینهٔ مستقیمی وجود دارد. در ژوئن ۲۰۲۵ اوکراین حمله‌ای جسورانه با بیش از ۱۰۰ پهپاد که در داخل کانتینرهای روسی مخفی شده بودند، انجام داد. اوکراین می‌گوید که ۴۰ بمباران‌گر روسی را در چهار پایگاه نظامی که هزاران مایل از مرز اوکراین دور بودند، نابود کرد. معاون رئیس‌جمهور ونس دیروز گفت جابه‌جایی بمباران‌گرها «به دلیل احتیاط بیش از حد» بوده است. اما مقامات آمریکایی و بریتانیایی سال‌هاست که دربارهٔ حملات احتمالی ایران به بریتانیا و ایالات متحده هشدار می‌دهند.

‏⭐ ۳/۳ رئیس سازمان اطلاعات داخلی بریتانیا (MI5)، کن مک‌کالام، تابستان گذشته اعلام کرد که بریتانیا در سه سال گذشته به بیست طرح تحت حمایت ایران واکنش نشان داده است. همچنین یک مقام ارشد بریتانیایی امشب به من، جف، می‌گوید عملیات ضدتروریستی علیه این طرح‌ها سال‌هاست ادامه دارد و امروز نیز فعال است. نیک شفرین، همان‌طور که همیشه می‌گوییم، از تو سپاسگزاریم. متشکرم. ‏🔗 متن اصلی: https://www.pbs.org/newshour/show/suspected-iranian-drone-plot-pushed-u-s-to-evacuate-bombers-from-british-airbase

‏🔵 #آمریکا #ایران 🧠 آیا جنگ با ایران هزینه‌ای برای ترامپ در انتخابات میانی ایالات متحده خواهد داشت؟ پرسش‌های شما پاسخ داده شد ‏🏛 منبع: The Guardian ‏✍️ نویسنده: Lauren Gambino, Joseph Gedeon, Andrew Roth, Will Craft and Robert Tait ‏📄 عنوان اصلی: Will the Iran war cost Trump in the US midterm elections? Your questions answered ‏🔎 Trump, Guardian, midterm elections, Supreme Court, corruption #تحلیل_راهبردی #اروپا_و_روسیه #جنگ #سیاست_داخلی #Guardian ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏🔵 ۲/۷ ‏📌 چکیده: در گفت‌وگوی زنده پیش از انتخابات میانی ۳ نوامبر، خبرنگاران گاردین به پرسش‌های مخاطبان دربارهٔ جنگ با ایران، فساد ترامپ و پیامدهای آن، و تأثیرات این بحران بر حزب جمهوری‌خواه و دموکرات‌ها پاسخ دادند. آن‌ها اشاره کردند که پس از رأی دادگاه عالی ۲۰۲۴، مصونیت گسترده‌ای برای ترامپ در خصوص اقدامات دورهٔ ریاست‌جمهوری‌اش اعطا شد و تسویه مالی پیشنهادی وزارت دادگستری لغو شد؛ این مساله می‌تواند زمینهٔ بررسی‌های قضایی آینده را فراهم کند. جنگ ایران، که به‌نظر می‌رسد به‌دلیل حملهٔ آمریکایی به مدرسهٔ میناب منجر شده، هزینهٔ مستقیم ۴۵٫۱ میلیارد دلار داشته و باعث شکاف میان وعده‌های هزینه‌کاهش‌گرایانهٔ ترامپ و واقعیت تورم و افزایش هزینه‌های زندگی شده است؛ این شکاف و فشارهای اقتصادی می‌تواند حمایت از ترامپ را در انتخابات میانی تضعیف کند و حزب جمهوری‌خواه را بین حامیان MAGA و نئوکنسرویست‌های مخالف جنگ تقسیم نماید. جنگ با ایران در آستانه انتخابات میانی، آمریکا را دگرگون می‌کند؛ این تحولات چه تأثیری بر رأی‌دهندگان آمریکایی خواهد داشت؟ خبرنگاران سیاسی و بین‌المللی گاردین به پرسش‌های شما پاسخ دادند از همهٔ شرکت‌کنندگان در گفت‌وگوی زنده پیش از انتخابات میانی ایالات متحده در تاریخ ۳ نوامبر سپاسگزاریم. در طول ماه اکتبر، گفت‌وگوهای بیشتری خواهیم داشت و زمینهٔ موضوعات مهمی را پیش از رفتن شما به صندوق‌های رأی‌گیری فراهم می‌کنیم. آیا ترامپ به‌خاطر اتهامات فساد پاسخگو خواهد شد؟ میکی‌بویوزر پرسید: آیا فکر می‌کنید ترامپ هرگز به‌خاطر فساد گسترده‌اش پاسخگو خواهد شد؟ آیا می‌تواند به‌دلیل سوءاستفاده آشکار از قانون اساسی برای «سود شخصی در حین خدمت» تحت تعقیب قضایی قرار گیرد؟ در نهایت، شنیده‌ام که او ممکن است همسر دخترش را به‌عنوان نامزد ریاست‌جمهوری پیش بگیرد. آیا این می‌تواند غیرقانونی باشد؟ با توجه به بی‌احترامی ترامپ به قانون، آیا حزب جمهوری‌خواه در صورت وقوع این امر مسئول خواهد شد؟ سپاس. رابرت: امروز دربارهٔ پیامدهای سیاسی و انتخابی احتمالی فساد ترامپ نوشته‌ام. می‌توانید آن را اینجا بخوانید. سؤال دربارهٔ تعقیب قضایی ترامپ به‌دلیل سوءاستفادهٔ ریاست‌جمهوری ممکن است پس از رأی دادگاه عالی در سال ۲۰۲۴ که برای او مصونیت گسترده‌ای در قبال اقدامات انجام‌شده در دورهٔ خدمت اعطا کرد، بی‌اهمیت شده باشد. ترامپ همچنین سعی کرد گام‌های بیشتری برای محافظت از خود در آینده بردارد؛ او به‌دنبال تسویه‌ای بود که توسط وزارت دادگستری پیشنهاد شده و می‌خواست سرویس مالیاتی داخلی (IRS) را از بررسی امور مالیاتی خود و خانواده‌اش منع کند. این تسویه بعدها توسط قاضی لغو شد. بنابراین این مسیر می‌تواند زمینهٔ بررسی‌های آینده را فراهم کند. آیا ضررهای جمهوری‌خواهان در انتخابات میانی واقعاً قدرت ترامپ را محدود می‌کند؟ آیدله‌هانز می‌پرسد: با توجه به تمایل ترامپ به عبور بی‌قید و شرط از تقریباً همه چیز، آیا می‌توان گفت که ضررهای میانی قطعاً توانایی او برای ایجاد هرج و مرج بیشتر را محدود می‌کند؟ لورین: پیش‌بینی کارهای ترامپ هرگز آسان نیست! اما انتظار دارم اگر نتواند اولویت‌های قانون‌گذاری‌اش را از طریق کنگره عبور دهد، به فشار بر حدود اختیار اجرایی خود ادامه دهد. این امر منجر به برخوردهای حقوقی بیشتری بین شاخه‌ها می‌شود. ممکن است او قانون‌گذاری‌های رهبری دموکرات‌ها را وتو کند یا حتی لجبازی کند و از امضای لایحه‌های ضروری خودداری نماید تا از دمکرات‌های کنگره فشار بگیرد. همان‌طور که بسیاری از رؤسای‌جمهور در اواخر دورهٔ خود می‌کنند، می‌تواند به خارج نگاه کند و سعی کند برنامهٔ سیاست خارجی خود را پیش ببرد. آیندهٔ حزب جمهوری‌خواه بدون ترامپ چیست؟ تی‌دوبیا‌بی می‌پرسد: پس از اینکه ترامپ از این دنیای مادی رفت، آیا سرنوشت جمهوری‌خواهان شبیه به سقوط حزب توری به بی‌اهمیتی در بریتانیا خواهد شد یا هویت‌های سیاسی در ایالات متحده، صرف‌نظر از رهبر، بیشتر ثابت می‌مانند؟

‏🔵 ۳/۷ رابرت: احتمال ناپدید شدن حزب جمهوری‌خواه از صحنهٔ سیاسی ایالات متحده کم است. محتمل‌تر این است که پس از دوران ترامپ، این حزب تحول یابد و شکل جدیدی به خود بگیرد تا با فضای آیندهٔ حاکم سازگار شود. در آمریکا نظام دو حزبی واقعیتی ثابت است؛ وضعیتی که در هیچ دموکراسی اروپایی، از جمله بریتانیا، وجود ندارد، اگرچه همانند آمریکا از نظام انتخابی «اولین کسی که بیشترین آرا را می‌گیرد» استفاده می‌کند. جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها در طول نسل‌ها هویت‌های متفاوتی داشته‌اند؛ همان‌طور که تاریخ نشان می‌دهد، جمهوری‌خواهان حزب آبراهام لینکلن بودند و در مبارزه‌ای وجودی علیه برده‌داری شکل گرفتند، در حالی که آن زمان دموکرات‌ها این نهاد را دفاع می‌کردند. نسل‌های بعدی دموکرات‌های جنوبی به شدت جداسازی نژادی را حفظ کردند تا زمانی که قوانین حقوق مدنی دههٔ ۱۹۶۰، بازسازی حزبی را به‌وجود آورد که تا امروز تقریباً ادامه دارد. به‌طور خلاصه، نظام دو حزبی آمریکا به‌نظر می‌رسد سنگی ثابت باشد، اما قابل تغییر است. شخصیت احزاب برای بقا در انتخابات دگرگون می‌شود و این سرنوشت محتمل جمهوری‌خواهان در آینده است. آیا برای بمباران مدرسهٔ میناب پاسخگویی خواهد شد؟ پونتلند‌پاول می‌پرسد: چه زمانی مسئولان حمله به دبیرستان شجره طیبّه که ۱۷۵ نفر را کشته است، پاسخگو خواهند شد؟ اگر اصلاً پاسخگو شوند؟ رابرت: این سؤال عالی و دل‌خراش است و شاید پاسخی رضایت‌بخش نداشته باشد. حمله به مدرسه در شهر میناب، در جنوب ایران، در اولین روز جنگ رخ داد و فراتر از توضیحات معمول جنگی درباره «آسیب‌های جانبی» بود. اکثر کشته‌شدگان دختران مدرسه‌ای بودند. تا به امروز ایالات متحده مسئولیت این حمله را نپذیرفته است، هرچند چندین تحقیق مستقل — از جمله سازمان ملل و عفو بین‌الملل — به این نتیجه رسیده‌اند که این حمله ناشی از یک حملهٔ آمریکایی بوده. تمام نشانه‌ها نشان می‌دهد که این یک اشتباه واقعی بوده، شاید به دلیل اطلاعات ناقص یا منقضی. این موضوع ایران را راضی نخواهد کرد؛ چرا که هنوز خاطرهٔ واضح سقوط یک هواپیمای مسافری غیرنظامی بر فراز خلیج توسط ناو جنگی آمریکایی «یو‌اس‌اس وینسنس» در سال ۱۹۸۸ زنده است. در آن حادثه، تمام ۲۹۰ نفر سوار بر هواپیما، از جمله ۶۶ کودک، کشته شدند. ایالات متحده پس از آن، با اشاره به شناسایی نادرست هواپیما، تاسف خود را اعلام کرد و به خانواده‌های قربانیان غرامت پرداخت. اما کاپیتان ویلیام سی. راجرز، فرماندهٔ وینسنس، تحت هیچ اقدام انضباطی قرار نگرفت و بعدها نشان شجاعت «Legion of Merit» به او اعطا شد. این پیشامد چشم‌انداز نامطلوبی برای هر گونه فرآیند پاسخگویی در قبال حمله به مدرسه می‌سازد. همزمان، دولت ترامپ به‌طور تهاجمی به دادگاه کیفری بین‌المللی فشار می‌آورد، تحریم‌ها و محدودیت‌های مالی بر مقامات و قضات آن اعمال می‌کند، پس از آنکه دستورات بازداشت علیه رهبران اسرائیلی به‌دلیل اقداماتشان در غزه صادر کرد. می‌توان این اقدام را به‌عنوان یک تیر هشدار به هر نهاد بین‌المللی که قصد دارد در میناب عدالت و پاسخگویی را پیگیری کند، تفسیر کرد. کافکاس‌داگ می‌پرسد: با توجه به این‌که به‌وضوح مشخص می‌شود ترامپ از نظر روانی شایستگی لازم را ندارد و ادامهٔ حضور او در مقام ممکن است اقتصاد را به‌طور جدی تخریب کند، اگر دموکرات‌ها بتوانند حدود ۶۰ صندلی یا بیشتر در سنا به‌دست آورند، آیا باید به مادهٔ ۲۵ مراجعه کنند؟ لورین: اکثریتی بیش از ۶۰ صندلی! قطعاً اوضاع برای دموکرات‌ها خوب به نظر می‌رسد، اما نه به‌قدری که تصور می‌شود. من در لس‌آنجلس ساکن هستم؛ شهری که ترامپ دیشب شوخی کرد ممکن است «به آن‌ها اجازه بدهند آن را از بین ببرند» — من به سؤال می‌پردازم. دموکرات‌های بسیاری از زمان «ترامپ ۱.۰» بر این باورند که او شایستگی خدمت را ندارد. اما همان‌طور که امروز هم هست، روند فراخوانی غیرارادی مادهٔ ۲۵ ابتدا از سوی معاون رئیس‌جمهور و کابینه آغاز می‌شود، نه از کنگره. همین نکته نشان می‌دهد چقدر این مسیر محتمل نیست. حتی اگر به کنگره برسد — که تنها در صورت بروز اختلاف بین رئیس‌جمهور، معاون و کابینه دربارهٔ توانایی او برای خدمت امکان‌پذیر است — کنگره برای جایگزینی معاون به جای رئیس‌جمهور باید دو‑سوم آرا را در هر دو مجلس کسب کند.

‏🔵 ۴/۷ به نظر من سؤال اصلی که دموکرات‌ها احتمالاً با آن مواجه می‌شوند این است که آیا باید دوباره به استیضاح رئیس‌جمهور بپردازند یا نه. در این باره حزب به‌طور واضحی تقسیم شده است. بسیاری معتقدند او مرتکب اعمالی شده که مستلزم استیضاح هستند، اما همزمان می‌دانند اعتبارشان پایین است و رای‌دهندگان می‌خواهند اقدام در زمینهٔ اقتصاد، که برایشان مهم‌ترین مسأله است. چون احتمال به‌دست آوردن اکثریت کافی در سنا برای محکوم کردن رئیس‌جمهور تقریباً صفر است، دموکرات‌ها این مسیر را نسبت به استفاده از سرمایهٔ سیاسی برای تصویب قوانینی که امید دارند اعتبارشان را بازسازی کند، پیش از سال ۲۰۲۸ اعتبار بدهد و در نهایت حرکت ترامپ را خنثی سازد، کمتر مؤثر می‌دانند. ریچارد اولمر (Richard Ulmer) در تمپا، فلوریدا، در یک درخواست خوانندگان می‌پرسد: چرا کنگره جنگی را که تأیید نکرده‌اند، متوقف نمی‌کند؟ رابرت: سؤال ساده‌ای است که پاسخی ساده ندارد. کنگره توانایی محدود کردن یا مهار جنگی را که رأی نداده دارد، اما مسیر خاص درگیری ایران به همراه تسلط قوی ترامپ بر مجلس جمهوری‌خواه، به او انعطاف‌پذیری بیشتری بخشیده است. قانون قدرت‌های جنگی ۱۹۷۳ – که پس از جنگ ویتنام برای مهار «رئیس‌جمهوری امپراتوری» تصویب شد – مقرر می‌کند که دولت باید ظرف ۴۸ ساعت پس از به‌کارگیری نیروها به کنگره اطلاع دهد و در صورت عدم تصویب یا تمدید زمان، نیروها را ظرف ۶۰ تا ۹۰ روز پس بگیرد. ترامپ با ترفندهای قانونی این محدودیت‌ها را دور زده است. برای مثال، در اوایل آوریل، پیش از پایان دوره ۶۰ روزه، درگیری به‌صورت یک آتش‌بس فعلی متوقف شد؛ سپس این آتش‌بس با امضای یادداشت تفاهمی بین ایران و ایالات متحده رسمی شد. وقتی این توافق فروپاشید، کاخ سفید استدلال کرد که بازهٔ ۶۰ روزه از نو آغاز می‌شود. به‌طور کلی، ترامپ از اختیارات قانون اساسی خود بر پایهٔ مادهٔ دوم، بخش ۲، که به رئیس‌جمهور اجازه می‌دهد حملات هدفمند انجام دهد، نیروهای آمریکایی را در خارج از کشور دفاع کند یا به تهدیدات پاسخ دهد، بهره برده است. او همچنین با تغییر هدف اصلی جنگ به بازگشایی تنگه هرمز – مسیر استراتژیکی که یک‌پنجم نفت جهان را عبور می‌دهد – اقدامات خود را «دفاعی» توجیه کرده است. بسته شدن تنگه توسط ایران در واکنش به حمله، چالشی بزرگ برای اقتصاد آمریکا و جهان ایجاد کرده است. به‌طور خلاصه، کنگره این جنگ را تصویب نکرده و اگرچه اختیارات قانون اساسی و قانونگذاری‌اش می‌تواند اقدامات ترامپ را به چالش بکشد یا محدود کند، قدرت ذاتی ریاست‌جمهوری به‌تنهایی توان توقف آن را ندارد. الیزابت نادسون، خبرنگار دانشجویی دانشگاه آمریکایی، می‌پرسد: مایک راجرز (نامزد جمهوری‌خواه سنا در میشیگان) و اشلی هینسون (نمایندهٔ جمهوری‌خواه ایوا) به‌خصوص نسبت به ترامپ به‌دلیل جنگ سرسختی نشان می‌دهند؛ چرا این دو؟ آیا حوزه‌های انتخابیهٔ آن‌ها بیشترین آسیب را از جنگ می‌بینند؟ آیا نامزدهای سنا دیگری نیز وجود دارند که به‌دلیل تأثیر بیشتر جنگ بر ایالت خود، خصومت نسبت به ترامپ داشته باشند؟ لورن: هر دو در رقابت‌های بسیار تنگاتنگی هستند. جنگ محبوبیت کمی دارد و آن‌ها نمی‌خواهند به‌عنوان حامیان جنگ دیده شوند، چرا که رأی‌دهندگانشان مخالف آن‌اند. به‌ویژه در ایوا، جایی که هینسون برای سنا می‌دود، جنگ هزینه‌های ورودی‌های اساسی مانند دیزل و کود را بالا برده است. این هزینه‌ها در کنار جنگ تجاری ترامپ که پیش از این کشاورزان آمریکایی را تحت فشار قرار داده بود، فشار بیشتری وارد می‌کند. در هر دو ایالت، نامزدهای دموکرات بر مسألهٔ توانایی خرید و هزینهٔ زندگی فشار می‌آورند و حمایت علنی از جنگ می‌تواند توانایی جمهوری‌خواهان برای پاسخگویی را تضعیف کند. آیا جنگ ایران می‌تواند حزب جمهوری‌خواه را به‌طور غیرقابل‌جبران تقسیم کند؟ الیزابت نادسون، واشنگتن دی‌سی، خبرنگار دانشجویی دانشگاه آمریکایی، در یک سؤال فراخوان می‌گوید: برای یک پروژهٔ کلاسی، گروه من و من به بررسی تأثیرات جنگ ایران بر حزب جمهوری‌خواه می‌پردازیم. می‌خواهیم بدانیم این جنگ چگونه داخل حزب را تقسیم می‌کند و همچنین حمایت از ترامپ را از بیرون تحت چه تأثیری قرار می‌دهد. آیا جنگ احتمال دارد حزب جمهوری‌خواه را به‌طور غیرقابل‌جبران تقسیم کند؟ اگر بله، این برای انتخابات آینده چه معنایی دارد؟ لارن: عالی! چه موضوع جذابی. فکر می‌کنم انتخابات میانی اولین آزمون خواهد بود، اما همان‌طور که سؤال شما نشان می‌دهد، اثرات آن می‌تواند طولانی‌مدت باشد.

‏🔵 ۵/۷ گفتن اینکه آیا این جنگ حزب را به‌طور غیرقابل‌جبران تقسیم کرده است، دشوار است، اما قطعاً جنبش MAGA ترامپ را دچار شکاف کرده. ترامپ وعده داد جنگ‌های «ابدی» جدیدی نخواهد شد و از گزارش‌های ما در سال ۲۰۲۴ و پس از آن می‌دانیم که بسیاری از حامیانش به این وعده باور داشتند. این وعده قدرتمند بود و برای بسیاری از رای‌دهندگان واضح شد که او آن را شکسته است. هم‌زمان، هنوز نئوکنسرویسیست‌ها و «کشندگان سیاست خارجی» در حزب جمهوری‌خواه نظریه‌اً از جنگ حمایت می‌کنند، هرچند نشانه‌هایی وجود دارد که بسیاری از جمهوری‌خواهان به توانایی دولت برای پیشبرد موفق این جنگ شک می‌کنند. دربارهٔ تأثیر آن بر انتخابات آینده، فکر می‌کنم پیامدهای جنگ همراه با مقامات دولت ترامپ خواهد بود که ممکن است در سال ۲۰۲۸ به سمت مناصب بالاتر فکر کنند — مانند JD Vance یا مارکو روبیو. این می‌تواند دلیل دیگری برای رها شدن رای‌دهندگانی باشد که پیش از این از سیاست آمریکا و نظام دو حزبی خسته شده‌اند. می‌دانیم ترامپ تعداد زیادی رای‌دهنده را که از وضعیت موجود عصبانی بودند و به‌دنبال تغییر بودند، جذب کرد. برای آن‌ها، اگر نتوانست بر وعدهٔ اساسی خود عمل کند — و بسیاری از رای‌دهندگان خروج آمریکا از جنگ‌های خارجی را بخش کلیدی برنامهٔ او می‌دانستند — ممکن است احساس کنند رأی دادن بی‌فایده است. اگر جمهوری‌خواهان کنترل هر دو مجلس را از دست بدهند، آیا دموکرات‌ها برنامه‌ای برای مرحلهٔ بعد دارند؟ paxmansbeard می‌پرسد: اگر جمهوری‌خواهان کنترل هر دو مجلس را از دست بدهند، آیا دموکرات‌ها برنامه‌ای برای آنچه بعداً رخ می‌دهد دارند؟ در درازمدت ممکن است این برایشان زیان‌بار باشد اگر جز «نبودن فاشیست» چیزی نداشته باشند. لارن: این برای من سؤال میلیون‌دلار است (امروز شاید میلیون کم باشد و میلیارد بهتر باشد). همکارانم و من خشم در حال جوشیدن را مستند کرده‌ایم — نه فقط نسبت به ترامپ، بلکه نسبت به کل نظام سیاسی و استقرار هر دو حزب. این چرخه را به‌وضوح در سمت چپ می‌بینیم، جایی که نامزدهای شورشی چندین نمایندهٔ طولانی‌مدت را با پیامی دربارهٔ تغییر ایدئولوژیک و نسلی سرنگون کردند. اما در پاسخ به سؤال شما، دموکرات‌ها از زمان نخستین دورهٔ ترامپ در تعریف هویت خود و گردهمایی حول برنامه‌ای که صرفاً «ضد‑ترامپ» نباشد، دچار مشکل شده‌اند. آنچه آن‌ها در اولویت می‌گذارند — حتی بدون فیلیبستر یا اکثریت‌های غیرقابل واگذاری حق وتو — صحنهٔ پیش‌دستی کمپین ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ و پس از آن را شکل می‌دهد. اگر به حرف‌هایشان گوش کنیم، حدس می‌زنم اولویتشان بر قانون‌گذاری‌های کاهش هزینه‌ها خواهد بود: مسکن، مواد غذایی، مراقبت از کودکان و سالمندان. همچنین انتظار می‌رود که بخواهند اعتبارهای مالیاتی ACA که منقضی شده‌اند را تجدید کنند و به بازگرداندن یا جبران کاهش‌های اعمال‌شده بر Medicaid بپردازند. آیا جنگ شکافی بین وعده‌های ترامپ دربارهٔ مقرون‌به‌صرفه بودن و واقعیت ایجاد کرده است؟ ادی از مینه‌سوتا، ایالات متحده، می‌پرسد: آیا جنگ در ایران سرانجام شکافی بین وعده‌های نادرست این دولت و واقعیت هزینه‌های غیرقابل تحمل زندگی در آمریکا ایجاد کرده است؟ جوزف گیدون: درست است، فکر نمی‌کنم جنگ خود شکاف را ایجاد کرده باشد، بلکه آن را غیرقابل نادیده‌گیری کرده است. توانایی پرداخت هزینه‌ها تقریباً یک دهه است که مسألهٔ اصلی سیاست آمریکا بوده است… به برنی (Bernie) که در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۲۰ با بهداشت، بدهی دانشجویی و دستمزدها رقابت می‌کرد، فکر کنید. در آخرین انتخابات، ترامپ مستقیماً بر قیمت‌ها و تورم تمرکز داشت. ممدانی (Mamdani) سال گذشته در نیویورک با تعلیق اجاره‌ها، توانایی پرداخت، اتوبوس‌های رایگان و غیره پیروز شد، چند ماه پیش از این همه. مردم پیش از جنگ می‌دانستند که زندگی گران است.

‏🔵 ۶/۷ ترامپ در طول کمپین ۲۰۲۴ مدام می‌گفت قیمت‌ها را پایین می‌آورد؛ حتی تعهد به کاهش هزینه‌های انرژی را هم اعلام کرد. پس از بازگشت به کاخ سفید، زمان زیادی را صرف این می‌کند که بگوید اوضاع عالی است و نگرانی دربارهٔ هزینه‌های زندگی بیش از حد بزرگ‌نمایی می‌شود (آیا کسی به یاد دارد که او پیش از این به دولت بایدن از سوی دیگر حمله می‌کرد؟). نکتهٔ واضح ژانویهٔ امسال است؛ در آن زمان EIA پیش‌بینی می‌کرد قیمت گاز کاهش یابد، اما او جنگ ناگهانی را همراه اسرائیل آغاز کرد و تورم به جای کاهش، از ۲٫۴٪ آن ماه به ۳٫۴٪ تا ژوئیه ارتقا یافت. ونس خودش گفت نگه داشتن نفت و گاز ارزان «هدف شماره یک» است. همان‌طور که می‌دانید، جنگ چیزی جز ارزان نیست: تا کنون ۴۵٫۱ میلیارد دلار هزینه داشته و این هنوز تمام هزینه نیست. این رقم تعمیر پایگاه‌ها و ساختمان‌های آسیب‌دیده را شامل نمی‌شود؛ و CBO برآورد می‌کند که هر ماه ۲ تا ۳ میلیارد دلار دیگر هزینه خواهد شد. CBO همچنین می‌گوید جنگ تورم را حدود نیم درصد بالاتر از سطحی که در غیر این صورت می‌بود، تا اوایل ۲۰۲۷ حفظ خواهد کرد. دموکرات‌ها ممکن است در نوامبر پیروز شوند – آیا این تغییری ایجاد می‌کند؟ NorthLondonIsRed می‌پرسد: از آنجا که قطعنامهٔ توان‌های جنگی کنگره علیه جنگ ایران ترامپ صرفاً نمادین بود، یک کنگرهٔ تحت کنترل دموکرات‌ها پس از میانه‌دوره‌ها چه میزان اهرم واقعی برای مهار جنگ دارد – یا این موضوع بیشتر دربارهٔ تنبیه الکترونیکی ترامپ است تا تغییر سیاست؟ رابرت تایت: یک کنگرهٔ تحت کنترل دموکرات‌ها می‌تواند توان‌های قابل‌توجهی برای مانع شدن، کند کردن و بررسی عملکرد کاخ سفید در جنگ داشته باشد. شبه‌تردیدی نیست رهبری ایران از این موضوع آگاه است و به همین دلیل آماده است تا حداقل تا زمان تحلفیهٔ کنگرهٔ جدید به مبارزه ادامه دهد. فوری‌ترین تأثیر کنگره می‌تواند قدرت پول باشد. قانون اساسی اختیار تخصیص بودجه برای عملیات نظامی را به کنگره می‌دهد. به‌صورت عملی می‌تواند به قانون‌های دفاعی شرطی اضافه کند که استفاده از بودجهٔ مصوب کنگره برای اقدام‌های نظامی علیه ایران بدون مجوز پیشین کنگره ممنوع باشد. می‌تواند بودجه را قطع یا از تأمین بودجهٔ تکمیلی جنگ خودداری کند. چنین اقداماتی می‌تواند به‌تدریج عملیات را از نظر مالی خنثی کند؛ اما لزوماً درگیری‌ها را به‌سرعت متوقف نمی‌کند. ترامپ پیش از این تمایل نشان داده است کنگره را نادیده بگیرد و نُرم‌های دموکراتیک را زیر پا بگذارد؛ در کوتاه‌مدت احتمالاً از بخش‌های دیگر بودجه برای تأمین هزینه‌ها استفاده خواهد کرد. اما اقدامات کنگره بیش از نمادین خواهد بود. علاوه بر ملاحظات مالی، کنگره می‌تواند جلسات استماع برگزار کند و مقامات پنتاگون و اطلاعاتی را تحت سوگند برای تصمیماتشان پاسخگو سازد؛ چنین صحنه‌ای می‌تواند نارضایتی عمومی نسبت به جنگ را به صدر آگاهی عمومی برساند. آیا بازپس‌گیری کنترل کنگره توسط دموکرات‌ها برای پایان دادن به جنگ کافی است؟ روکسان مگنوسن (Roxanne Magnuson) از اورگان، ایالات متحده، در یک سؤال خوانندگان می‌پرسد: حتی اگر دموکرات‌ها موفق به بازگرداندن تعادل کنگره شوند، آیا این نفوذ کافی برای پایان این جنگ خواهد بود؟ چگونه می‌توان این هدف را محقق کرد؟ لورن گامبینو: لزوماً نه. ترامپ گفته است که فکر می‌کند ایران منتظر انتخابات میانی است تا به توافقی برسد و امیدوار است که شکست‌های جمهوری‌خواهان به تهران برتری در مذاکرات بدهد. اگر این‌طور باشد، دوره پس از انتخابات می‌تواند پیش از سوگند خوردن کنگرهٔ جدید در ژانویه، شاهد تلاش برای دستیابی به توافقی پایدار باشد. اما اگر این اتفاق نیفتد و فرض کنیم دموکرات‌ها حداقل یک مجلس کنگره را به دست آورند، می‌توانند از قدرت جدید خود برای برگزاری جلسات عمومی، احضار مقامات دفاعی و تقاضای شفافیت بیشتر دربارهٔ اهداف و هزینه‌های جنگ – چه از نظر جان‌ها و چه از نظر دلارهای مالیات‌گذاران – استفاده کنند. برای مثال، همکارم جوزف گیدون به‌طور گسترده دربارهٔ درخواست‌های دموکرات‌ها برای اطلاعات بیشتر دربارهٔ رفتار با سربازان مجروح در جنگ و تصمیمی که منجر به حملهٔ ۲۸ فوریه به مدرسه‌ای در میناب، ایران شد و بیش از ۱۵۰ غیرنظامی، عمدتاً کودک، را کشت، نوشته است. دموکرات‌ها وعده داده‌اند که به معرفی مصوبات اختیارات جنگی ادامه دهند تا نماد نارضایتی دوحزبی رو به رشد نسبت به این درگیری باشد، اگرچه ترامپ حق وتوی نهایی را حفظ می‌کند.

‏🔵 ۷/۷ دموکرات‌ها می‌توانند از «قدرت کیف پول» کنگره برای مهار ترامپ از طریق فرآیند بودجه بهره ببرند؛ یعنی «کاهش بودجه» جنگ. دفتر بودجه کنگره (CBO)، نهاد غیرحزبی نظارت بر هزینه‌های کنگره، برآورد می‌کند که جنگ حداقل ۲ میلیارد دلار در ماه هزینه دارد؛ بنابراین، در نظریه، دفعهٔ بعدی که کاخ سفید برای تأمین مالی بیشتر جنگ درخواست می‌کند، دموکرات‌ها می‌توانند بگویند نه. به پرسش و پاسخ زندهٔ جدید ما دربارهٔ انتخابات میانی ایالات متحده خوش آمدید – کمتر از یک ماه تا روز انتخابات ۳ نوامبر باقی مانده است. جنگ با ایران پیامدهای بزرگی برای کیف پول آمریکایی‌ها، هزینه‌های دولتی و سیاست خارجی ایالات متحده داشته است. این جنگ همچنین عامل مهمی در بازآرایی صحنهٔ سیاسی شده است، در حالی که به ماه هشتم خود رسیده و انتخابات میانی ۲۰۲۶ ایالات متحده به سرعت در راه است. تیم گزارشگران ما به خوانندگان کمک کرده‌اند تا هزینه‌های جنگ و پیامدهای سیاسی برای ترامپ و نامزدهای انتخابات نوامبر را درک کنند. پس، جنگ چگونه می‌تواند بر رأی‌دهندگان آمریکایی در صندوق‌های رای تأثیر بگذارد؟ در روز سه‌شنبه ساعت ۱۲ ظهر به وقت ET، با ما گزارشگر ارشد سیاسی لورن گامبینو، خبرنگار خبرهای فوری سیاسی جوزف گیدون، گزارشگر امور جهانی اندرو راث، سردبیر داده‌ها ویل کرفت و گزارشگر سیاسی رابرت تایت حضور خواهند داشت. ‏🔗 متن اصلی: https://www.theguardian.com/community/live/2026/oct/05/reader-q-a-iran-war-trump-midterms-reporter-answers