‏🟣 ۷/۷ در نظرسنجی قبلی ECFR که در آوریل ۲۰۲۱ انجام شد، اکثر اروپاییان آمریکا را «شریک ضروری» اروپا می‌دانستند، نه «متحد». امسال ما دربارهٔ درک مردم از نقش آمریکا برای کشورهایشان، نه برای اروپا، پرسیدیم؛ اما نتایج همچنان می‌توانند نشانگر تفاوتی جزئی اما معنادار باشند. در هشت کشوری که هم در نظرسنجی ۲۰۲۱ و هم در ۲۰۲۳ مورد بررسی قرار گرفتند، اکثر مردم هنوز آمریکا را «شریک ضروری» می‌دانند؛ اما در دانمارک و بریتانیا، دیدگاه غالب اکنون این است که آمریکا «متحد» است و در آلمان و لهستان نظرات به نسبت مساوی بین این دو گزینه تقسیم شده است. این تفاوت به‌ویژه در آلمان و دانمارک مشهود است. در سال ۲۰۲۱، اروپاییان کمتر آمریکا را متحد می‌دانستند و این گزینه در هیچ کشوری بیشترین پاسخ نبود. یکپارچگی ناپایدار: چرا اروپایی‌ها در مورد اوکراین به هم می‌پیوندند (و چه عواملی ممکن است آن‌ها را از هم جدا کند) – ECFR/486 17 چیزی که شاید حتی شگفت‌انگیزتر باشد، احیای ایدهٔ قدرت آمریکایی در اروپا است. نتایج نظرسنجی ۲۰۲۱ نشان‌دهندهٔ بحران قدرت آمریکا بود؛ بسیاری از اروپاییان می‌گریستند که آمریکا ظرف یک دهه توسط چین مهار شود. اما در سال ۲۰۲۳، در هر کشوری که نظرسنجی کردیم، اروپاییان به‌وضوح آمریکا را قوی‌تر یا حداقل به همان اندازهٔ قبلی می‌دانند. این درصد از ۵۸ ٪ در فرانسه تا ۷۶ ٪ در استونی متغیر است. جنگ اوکراین، قدرت نظامی آمریکا را به اروپاییان یادآوری کرده و به‌نظر می‌رسد این امر اطمینان آن‌ها را جلب کرده است. یکپارچگی ناپایدار: چرا اروپایی‌ها در مورد اوکراین به هم می‌پیوندند (و چه عواملی ممکن است آن‌ها را از هم جدا کند) – ECFR/486 18 علاوه بر این، درک یک آمریکا قوی‌تر، همراه با درک یک اتحادیهٔ اروپا قوی‌تر است. در نه کشور عضو اتحادیهٔ اروپا که نظرسنجی کردیم، ۶۳ ٪ از افرادی که اتحادیهٔ اروپا را قوی‌تر می‌دانند، آمریکا را نیز قوی‌تر می‌پندارند؛ در حالی که این نظر تنها توسط ۲۲ ٪ از کسانی که اتحادیهٔ اروپا را ضعیف‌تر می‌دانند، به اشتراک گذاشته می‌شود. چهل و پنج درصد از پاسخ‌دهندگان در این نه کشور، هم اتحادیهٔ اروپا و هم آمریکا را یا قوی‌تر از تصور قبلی یا حداقل به همان اندازه می‌دانند؛ و تنها ۹ ٪ هر دو را ضعیف یا ضعیف‌تر می‌پندارند. این نتایج نشان می‌دهد که بسیاری از اروپاییان خود را بخشی از یک غرب تجدید حیات و قدرتمند می‌بینند که رهبری آن آمریکا است. یکپارچگی ناپایدار: چرا اروپایی‌ها در مورد اوکراین به هم می‌پیوندند (و چه عواملی ممکن است آن‌ها را از هم جدا کند) – ECFR/486 19 این موضوع همچنین توسط یک یافتهٔ دیگر که شگفت‌انگیز است، تأیید می‌شود. برخلاف امیدهای برخی رهبران اروپایی، از جمله امینول ماکرون، اروپاییان لزوماً انتظار ندارند که اروپا به یکی از مراکز قدرت در یک جهان چندقطبی تبدیل شود. وقتی از آن‌ها دربارهٔ شکل‌گیری نظام جهانی در یک دهه آینده پرسیده شد، اکثریت پاسخ‌دهندگان در نه کشور عضو اتحادیهٔ اروپا، جهان دوقطبی را پیش‌بینی کردند؛ جهانی که دو بلوک رقیب به رهبری آمریکا و چین در آن حضور دارند، نه جهانی چندقطبی. در تقریباً تمام کشورها – به‌جز استونی – پاسخ غالب (که در رومانی ۲۴ ٪، در اسپانیا و ایتالیا ۳۲ ٪ و به‌طور متوسط ۲۸ ٪ در نه کشور عضو اتحادیهٔ اروپا بود) این بود که جهان به دو بلوک تقسیم خواهد شد. دومین پاسخ پرشمار، تمایل به جهان چندقطبی است (به‌طور متوسط ۱۹ ٪ در همان نه کشور). همچنین گروهی قابل‌توجه از مردم پاسخ سؤال را نمی‌دانند؛ میانگین این درصد ۲۵ ٪ است و در بریتانیا، دانمارک، فرانسه، لهستان و رومانی بیشترین درصد را دارد. این می‌تواند نشانگر سردرگمی، عدم اطمینان یا صرفاً کمبود اطلاعات در میان عموم مردم اروپا باشد. (منبع: Fragile unity: Why Europeans are coming together on Ukraine (and what might drive them apart) – ECFR/486 20) به‌نظر می‌رسد هدف اتحادیهٔ اروپا به‌عنوان یک بازیگر مستقل جهانی، حداقل به‌طور موقت، به‌دلیل جنگ، به تعویق افتاده است. در مواجهه با احتمال قطع روابط با روسیه به‌مدت یک نسل، می‌توان انتظار داشت که اروپاییان بیش از پیش مشتاق شوند روابط خود را با بقیهٔ جهان تقویت کنند؛ اما در عوض، اروپاییان به‌درون می‌نگرند و بیش از پیش به ایالات متحده تکیه می‌کنند. ‏🔗 ادامه‌ی مقاله در منبع اصلی: https://www.brookings.edu/articles/a-divided-southern-flank-faces-trump-2-0-and-nato-3-0/

‏🟡 #عربستان #یمن 🧠 پیش‌درآمد جنگ سعودی‑حوثی: زمانی که ائتلاف ۹‑کشوری به رهبری عربستان سعودی، یمن را با حمایت ایالات متحده بمباران کرد ‏🏛 منبع: The EurAsian Times ‏✍️ نویسنده: Sumit Ahlawat ‏📄 عنوان اصلی: Prelude to Saudi-Houthi War: When 9-Nation Coalition Led by Saudi Arabia Bombed Yemen With U.S. Support ‏🔎 Houthis, THAAD, Patriot, King Khalid International Airport, U.S. support #تحلیل_راهبردی #ایران #جهانی #جنگ #روابط_بین_الملل #Eurasian_Times ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏🟡 ۲/۴ ‏📌 چکیده: در ۱۰ اکتبر، حوثی‌ها فرودگاه بین‌المللی ملک خالد ریاض را هدف گرفتند؛ حداقل ۱۳ کشته و بیش از ۳۰۰ زخمی شد و این حمله کشنده‌ترین حمله به عربستان در بیش از یک دهه بود. از ژوئیهٔ ۲۰۲۲، حوثی‌ها حداقل پنج فرودگاه سعودی را هدف قرار داده‌اند که در مجموع بیش از ۲۰ کشته و صدها زخمی به‌دنبال داشته؛ باندها، ترمینال‌ها و هواپیماها نیز آسیب دیده‌اند. عربستان از سامانه‌های دفاع هوایی متنوعی شامل THAAD، پاتریوت، سامانه‌های کره جنوبی، چین، فرانسه و ایالات متحده استفاده می‌کند، در حالی که حوثی‌ها با مسدود کردن تنگه باب‌ال‌مندب و هدف قرار دادن پالایشگاه‌ها و خطوط لوله نفتی، فشار نظامی و اقتصادی بر ریاض اعمال می‌کنند. این تحولات نشان می‌دهد که درگیری‌های هوایی و زمینی بین حوثی‌ها و عربستان، که ریشه در دو دههٔ گذشته دارد، پس از شکستن آتش‌بس ژوئیهٔ ۲۰۲۶ تشدید شده است. حوثی‌ها (انصار الله) در ۱۰ اکتبر فرودگاه بین‌المللی ملک خالد ریاض، پایتخت عربستان سعودی، را هدف گرفتند؛ حداقل ۱۳ نفر کشته و بیش از ۳۰۰ نفر زخمی شدند. این حمله، کشنده‌ترین حمله به پادشاهی در بیش از یک دهه بود و مقامات را وادار کرد عملیات فرودگاه را متوقف کنند. این حادثه تنها به‌تنهایی رخ نداده بود. از زمانی که در ژوئیهٔ امسال جنگ بین عربستان سعودی و این گروه تحت حمایت ایران از سر گرفته شد، حوثی‌ها حداقل پنج فرودگاه سعودی را هدف گرفته‌اند: فرودگاه بین‌المللی ملک عبد‌الله بن عبدالعزیز جیزان، فرودگاه بین‌المللی ابها، فرودگاه نجران، فرودگاه بین‌المللی ملک خالد ریاض و فرودگاه بین‌المللی ملک فهد دمام. تا کنون حداقل ۲۰ نفر در این حملات کشته و صدها نفر دیگر زخمی شده‌اند؛ علاوه بر این، باندها، ترمینال‌ها و هواپیماها نیز آسیب دیده‌اند. فرودگاه ملک خالد ریاض این هفته سه بار مورد حمله قرار گرفته است. دو حملهٔ پیشین این هفته چهار نفر را کشته و خسارت سنگینی به یک هواپیمای تجاری سعودی که بر روی باند پارک شده بود وارد کردند. در واقع حوثی‌ها تمام فضای هوایی عربستان را «منطقه عملیات نظامی» اعلام کرده و از خطوط هوایی می‌خواهند در این کشور پرواز نکنند. عربستان سعودی یکی از گسترده‌ترین و چندلایه‌ترین شبکه‌های دفاع هوایی خاورمیانه را به کار می‌گیرد. لایهٔ بالایی آن شامل سامانهٔ THAAD (دفاع منطقه‌ای با ارتفاع بالا) تأمین‌شده از ایالات متحده، باتری‌های پاتریوت، سامانهٔ دفاع هوایی چئونگ‌گونگ‑II کره جنوبی و پرتابگرهای بهبود یافتهٔ HAWK است. همچنین این کشور سام‌های Crotale فرانسوی، سامانه‌های Avenger با موشک‌های Stinger، توپ‌های ضد هوایی و سامانه‌های لیزری Silent Hunter تأمین‌شده از چین را به کار می‌گیرد. حوثی‌ها همچنین با مسدود کردن تنگه باب‌ال‌مندب در دریای سرخ، محاصرهٔ دریایی عربستان را اعمال می‌کنند و علاوه بر آن، پالایشگاه‌های نفتی و خط لوله نفتی شرق‑غرب این کشور را هدف قرار داده‌اند. در واقع، در «مه‌آلودگی جنگ»، به‌راحتی می‌توان زمینهٔ این موضوع را از دست داد که جنگ حوثی‑عربستان با این حملات به فرودگاه‌های سعودی آغاز نشده است؛ نه در ژوئیه که آتش‌بس ۲۰۲۲ بین دو طرف به‌دلیل حملات هوایی سعودی به فرودگاه صنعا شکسته شد. دو طرف تقریباً دو دهه است که درگیر این جنگ هستند. جنگ سعودی‑حوثی حوثی‌ها یک جنبش سیاسی‑دینی شیعه زیدی از منطقه سعادای شمالی یمن هستند که در دههٔ ۱۹۹۰ به‌عنوان گروهی احیائی شکل گرفت؛ هدف آن مقابله با فساد دولت مرکزی، حاشیه‌نشینی اقتصادی‑اجتماعی و گسترش نفوذ واهایی حمایت‌شده توسط عربستان در یمن، حتی در مناطق سنتی زیدی بود. طولانی‌ترین مرز زمینی عربستان با یمن حدود ۱۲۰۰ کیلومتر است که بخش عمده‌ای از آن هنوز نفوذپذیر است. بنابراین گسترش نفوذ ایران از طریق حوثی‌ها پیامدهای امنیتی دارد که ریاض نمی‌تواند نادیده بگیرد. قابلیت‌های پهپاد و موشک حوثی‌ها و اهمیت استراتژیک دریای سرخ و مسیرهای باب‌ال‌مندب برای صادرات نفتی عربستان، ریسک‌های بیشتری برای ریاض به وجود می‌آورد. به‌دلیل این عوامل، ریاض به‌طور جدی به مهار نفوذ رو به رشد ایران در یمن و تضعیف توان نظامی حوثی‌ها می‌پردازد؛ در عین حال می‌خواهد از فروپاشی اقتصادی یمن جلوگیری کند. اگر یمن سقوط کند، بحران به‌طور ناگزیر به همسایهٔ شمالی‌اش، عربستان سعودی سرایت می‌کند. در حال حاضر بیش از دو میلیون مهاجر یمنی در این کشور حضور دارند و فروپاشی اقتصادی می‌تواند میلیون‌ها شهروند یمنی دیگر را به سوی این کشور سوق دهد.

‏🟡 ۳/۴ ریاض به‌طور منظم به دولت یمن کمک‌های مالی می‌رساند تا از فروپاشی آن جلوگیری شود و در ۱۴ سال گذشته حدود ۱۲٫۶ میلیارد دلار آمریکا اختصاص داده است. این‌قدر سرمایه‌گذاری نشان می‌دهد که ریاض قصد دارد بر رهبری و سیاست‌های این کشور چیره شود. اما حضور عربستان در یمن هرگز به کمک‌های مالی محدود نماند. ریاض برای اولین بار در سال ۲۰۰۹، یعنی هفت‌ده سال پیش، به‌صورت نظامی در یمن مداخله کرد. از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۰، دولت یمن و حوثی‌ها درگیر درگیری‌های مداوم بودند و این جنگ گاهی به بخش‌های جنوبی عربستان سرایت می‌کرد. پس از حملات حوثی‌ها به پست‌های مرزی عربستان در نوامبر ۲۰۰۹ که منجر به کشته شدن مرزبانان شد، عربستان با جنگنده‌های F‑15 و تورنادو به مواضع حوثی‌ها هوابرد کرد و حتی عملیات زمینی محدودی به‌کار گرفت. قابل ذکر است که این اولین عملیات نظامی یک‌جانبه پادشاهی در چندین دهه بود. درگیری‌ها در سال ۲۰۱۰ ادامه یافت و تلفات سنگینی برای عربستان به بار آمد؛ برآوردها بیش از ۱۳۰ سرباز سعودی را کشته اعلام می‌کنند. ریاض و حوثی‌ها در سال ۲۰۱۰ به آتش‌بس رسیدند که جنگ را متوقف کرد. در همین حال حوثی‌ها به گسترش کنترل خود در یمن ادامه دادند؛ تا پایان ۲۰۱۴، آن‌ها فرودگاه‌های استراتژیک سنا و عدن را به‌دست آوردند. در مارس ۲۰۱۵، عربستان با عملیات «طوفان قاطع» به یمن بازگشت. این‌بار ریاض تنها نبود؛ او ائتلافی متشکل از هشت کشور شامل امارات، بحرین، کویت، قطر، اردن، مصر، مراکش و سودان تشکیل داد. ایالات متحده نیز پشتیبانی‌های لجستیکی و اطلاعاتی ارائه کرد. زمانی که عربستان فرودگاه‌های یمنی را بمباران کرد این کارزار با حملات هوایی گسترده‌ای که به سامانه‌های دفاع هوایی، فرودگاه‌ها و پایگاه‌های هوایی، پایگاه‌های موشکی و مواضع حوثی‌ها هدف می‌گرفت، آغاز شد. ریاض همچنین محاصرهٔ دریایی بر یمن اعمال کرد. ائتلاف به‌ویژه فرودگاه‌ها، پایگاه‌های هوایی، موشک‌های دفاع هوایی و هواپیماهای نظامی و غیرنظامی یمنی را هدف قرار داد. هدف خنثی‌سازی هر توان هوایی‌ای بود که حوثی‌ها پس از تصرف دارایی‌های دولتی یمن به‌دست آورده بودند. در خود ماه مارس، ائتلاف به رهبری عربستان حملات هوایی به فرودگاه بین‌المللی سنا، پایگاه هوایی الدلیمی مجاور و پایگاه هوایی ال‌عناد انجام داد. گزارش‌ها می‌گویند این حملات صدها هواپیما را تخریب یا آسیب‌دیده‌اند؛ از جمله یک هواپیمای باربری CASA CN‑235M‑300 نیروی هوایی یمن و یک Beechcraft Super King Air در الدلیمی. این ضربات همچنین یک هلیکوپتر می‑8، دو هلیکوپتر Bell 214 Huey، چندین جنگندهٔ سو‑۲۲ حمله‌گر زمینی و هواپیماهای F‑5 را آسیب‌زده کردند. ائتلاف در اواخر مارس یک هواپیمای باربری ایلیوشین Il‑76TD را در فرودگاه بین‌المللی سنا نابود کرد. ائتلاف همچنین باند فرودگاه بین‌المللی سنا را تخریب کرد. ائتلاف در آوریل دوباره به فرودگاه سنا حمله کرد؛ یک هواپیمای مسافری Felix Airways مدل Bombardier CRJ702ER یمنی به آتش کشیده شد و یک هواپیمای بار دیگر نیز هدف قرار گرفت. دو جنگندهٔ میگ‑۲۹ نیروی هوایی یمن نیز در ضربات مرتبط به‌عنوان نابود شده گزارش شد. وقتی یک هواپیمای بار ایرانی که ادعا می‌شد کمک‌های بشردوستانه حمل می‌کند، سعی در فرود در فرودگاه سنا داشت، جت‌های ائتلاف دوباره هدف را انتخاب کردند و باند را بمباران کردند تا غیرقابل استفاده بماند. سرهنگ ارشد احمد عسری، سخنگوی ائتلاف به رهبری عربستان، به رویترز گفت که فرودگاه پس از اینکه یک هواپیمای ایرانی از هماهنگی با ائتلاف خودداری کرد و خلبان دستور بازگشت را نادیده گرفت، بمباران شد. او افزود که بمباران باند، آن را برای پروازهای امدادی برنامه‌ریزی‌شده غیرقابل استفاده کرده است. مسئولان فرودگاه گفتند که این حملات هواپیمای غیرنظامی شرکت فِلِکس ایرویز یمنی را به شعله کشیدند و یک هواپیمای باربری نیز آسیب دیده است؛ گزارش معاصر رویترز نقل کرد. فرودگاه شهر هادیه در دریای سرخ نیز هدف بمباران قرار گرفت. این حملات در ماه مه ادامه یافتند. گزارش معاصر اعلام کرد یک میگ‑۲۹، دو اف‑۵، سه سو‑۲۲، یک می‑۸ و دو هواپیمای باربری ای‑ل‑۷۶‌تی‌دی در حملات هوایی به رهبری عربستان در یمن در ماه مه نابود شدند. نیروی هوایی یمن به‌طور مؤثر در این حملات خنثی شد؛ حملات ائتلاف بیشتر میگ‑۲۹ها، سو‑۲۲ها، اف‑۵ها و هواپیماهای پشتیبانی را روی زمین نابود یا غیرقابل استفاده کرد. ائتلاف در سال‌های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ نیز به فرودگاه‌های یمنی حمله کرد.

‏🟡 ۴/۴ عملیات به رهبری عربستان به مدت هفت سال، از ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۲، ادامه یافت؛ در این دوره بین ریاض و حوثی‌ها آتش‌بس حاصل شد. این آتش‌بس در ژوئیهٔ ۲۰۲۶ شکسته شد؛ ریاض دوباره فرودگاه سنا را بمباران کرد تا هواپیمای ایرانی به آن فرود نیاید. اما تا ژوئیهٔ ۲۰۲۶، حوثی‌ها توانمندی‌های هجومی خود را به‌طور چشمگیری ارتقا داده بودند. این بار حوثی‌ها مسدودیت دریایی علیه عربستان سعودی را اعمال می‌کنند و به‌طور مکرر فرودگاه‌های غیرنظامی و زیرساخت‌های نفتی این کشور را هدف می‌گیرند. در حالی که حملات حوثی‌ها به فرودگاه‌های عربستان در سرفصل‌های جهانی ظاهر می‌شود، پیش‌درآمد این حملات بیش از یک دهه پیش، در سال ۲۰۱۵، نوشته شد و فصل نهایی این درگیری نزدیک به دو دهه‌ساله بین ریاض و حوثی‌ها هنوز نگاشته نشده است. سُمیت اهلواط بیش از یک دهه تجربه در حوزه رسانه‌های خبری دارد؛ او در پرس تراست آف ایندیا، تایمز ناو، زی نیوز، اکونومیک تایمز و مایکروسافت نیوز کار کرده است و مدرک کارشناسی ارشد در رسانه‌های بین‌المللی و تاریخ مدرن از دانشگاه شفیلد، بریتانیا دارد. ‏🔗 متن اصلی: https://www.eurasiantimes.com/saudi-houthi-war-when-9-nation-coalition/

‏🔷 #آمریکا #یمن 🧠 ایالات متحده از درگیری عربستان‑حوثی دور مانده است؛ آیا این وضعیت می‌تواند ادامه یابد؟ ‏🏛 منبع: Quincy Institute ‏✍️ نویسنده: Annelle Sheline ‏📄 عنوان اصلی: The U.S. Has Kept Its Distance From the Saudi-Houthi Fight, But Can That Last? ‏🔎 Saudi Arabia, Houthis, Trump, F-35, Iran war #تحلیل_راهبردی #ایران #آمریکا_و_کانادا #جنگ #روابط_بین_الملل #Quincy ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏🔷 ۲/۳ ‏📌 چکیده: جنگ بین عربستان سعودی و حوثی‌ها در یمن تشدید شده و دولت ترامپ با وجود ارائه مشاوره نظامی، سوخت‌گیری هوایی و برنامه فروش بمب‌های هدایت‌شونده و جنگنده‌های F‑35 به سعودی‌ها، از ورود مستقیم نیروهای آمریکایی خودداری می‌کند. مقامات آمریکایی به استراتژی سعودی و تردیدهای آن نسبت به امارات اشاره کرده و برخی کنگره‌داران فروش سلاح‌های اضافی را مخالف می‌دانند. پژوهشگرانی معتقدند فشار نظامی معمولاً مواضع را سفت‌تر می‌کند و عمان ممکن است به‌زودی میانجیگری بین ریاض و حوثی‌ها را آغاز کند. همان‌طور که جنگ بین عربستان سعودی و حوثی‌ها در یمن تشدید می‌شود، دولت ترامپ در برابر درخواست‌ها برای ورود مستقیم به درگیری مقاومت می‌کند، هرچند واشنگتن به عربستان سعودی کمک‌های نظامی می‌رساند. اما افزایش حملات حوثی‌ها، تردیدها درباره استراتژی سعودی و ارتباط این درگیری با جنگ ایران، سؤال‌های مقامات و کارشناسان را برانگیخته است که تا چه مدت ایالات متحده می‌تواند فاصله‌اش را حفظ کند. دولت ترامپ پیش از این به عربستان سعودی اطلاعات و سوخت‌گیری هوایی می‌دهد، یک مقام آمریکایی به روزنامه The Washington Sun گفت؛ او به شرط عدم افشای هویت برای بحث درباره موضوع حساسی صحبت کرد. این مقام اعلام کرد که مشارکت آمریکا شامل «مشاوره به سعودی‌ها برای حذف اهداف مشکوک از فهرست‌های هدف‌گیری‌شان» به دلیل نگرانی از تلفات غیرنظامی است. بیش از صد نفر از نیروی نظامی ایالات متحده به عربستان سعودی در خصوص عملیات بمباران در یمن مشاوره می‌دهند. رئیس‌جمهور دونالد ترامپ همچنین قصد دارد هزاران بمب هدایت‌شونده ساخت آمریکا و ۴۸ هواپیمای جنگنده F‑35 را به سعودی‌ها بفروشد؛ این طرح با مخالفت دموکرات‌های کنگره مواجه است. حوثی‌ها با سلاح‌ها و آموزش‌های ایران به فرودگاه‌های سعودی و زیرساخت‌های نفتی که برای جریان‌های انرژی جهانی حیاتی‌اند، ضربه زده‌اند؛ این زیرساخت‌ها پیش از این به‌دلیل جنگ ایران تحت فشار بوده‌اند. به گزارش‌ها، ترامپ درخواست‌های ولیعهد سعودی محمد بن سلمان برای حمایت نظامی مستقیم را رد کرده است. افرادی که با تفکرات دولت آشنا هستند به The Sun گفتند کاخ سفید در حال حاضر در مقابل درگیر شدن عمیق‌تر مقاومت می‌کند. در حال رواج «فعلاً می‌توانیم از آن جلوگیری کنیم»، گفت شخصی که با تفکرات مقامات دولت ترامپ آشناست و به شرط عدم افشای هویت برای توصیف گفتگوهای خصوصی صحبت کرد. این شخص نارضایتی ترامپ از Operation Rough Rider، عملیات آمریکایی ۲۰۲۵ علیه حوثی‌ها که علیرغم هزینه یک میلیارد دلاری نتوانست گروه را به‌طور چشمگیری تضعیف کند، برجسته کرد. برخی مقامات آمریکایی به رویکرد سعودی تردید دارند و اشاره می‌کنند که این کشور امارات متحده عربی — شریک دیگر ایالات متحده در منطقه — را در اوایل امسال از یمن بیرون رانده است. امارات، همانند سعودی‌ها، از جنگجویان ضد حوثی در میادین جنگ حمایت می‌کرد. «من هیچ تمایلی برای گسترش مشارکت آمریکا به منظور نجات سعودی‌ها ندیده‌ام»، این شخص گفت. آنیل شیلین، پژوهشگر در Quincy Institute for Responsible Statecraft، به The Sun گفت که از سرخوردگی ایالات متحده نسبت به انتخاب‌های سعودی تعجبی ندارد. او افزود که سعودی‌ها جدایی‌طلبان یمنی مرتبط با امارات را به‌عنوان تهدید امنیتی نوظهوری، مشابه حوثی‌ها، می‌دانند. تشدید تنش اخیر درگیری ممکن است فرصتی برای عربستان سعودی فراهم کرده باشد تا با مقابله با حوثی‌ها، حمایت بین‌المللی بیشتری جذب کند؛ چرا که نگرانی جهانی درباره نقش این گروه یمنی در کمک به ایران برای مختل کردن حملات نفت و گاز است. فرانسه زیرساخت‌های انرژی سعودی را محافظت می‌کند و بریتانیا نیز هواپیماهای سعودی را سوخت‌گیری می‌کند، در حالی که پاکستان و ترکیه نیروهایی را به عربستان سعودی اعزام کرده‌اند. ممکن است ترامپ تا پس از انتخابات میان‌دوره‌ای ایالات متحده مایل به پیوستن به ائتلاف نباشد، چرا که جنگ نامحبوب ایران همچنان برای جمهوری‌خواهان مشکل سیاسی ایجاد می‌کند. «انتظار من این است که در مقطعی، شاید پس از انتخابات میان‌دوره‌ای، اعلام کند که مایل به انجام چندین عملیات بمباران بسیار خاص و هدفمند همراه با سعودی‌ها است»، گفت الیزابت دنت، مقام پیشین پنتاگون که در دولت بایدن بر امنیت خلیج کار کرده بود. «تمایل این است که تا حد امکان حمایت‌کننده باشد بدون اینکه پیش‌قدم شود».

‏🔷 ۳/۳ سرمایه‌گذاری سعودی‌ها در کسب‌وکارهای خانوادگی ترامپ، از جمله سرمایه‌گذاری ۲ میلیارد دلاری در صندوقی که توسط داماد او، جارد کوشنر، مدیریت می‌شود، می‌تواند این انتظار را تقویت کند که ایالات متحده به آن‌ها بدهکار است. «من تصور می‌کنم تمام کاری که محمد بن سلمان (MBS) باید انجام دهد این است که بگوید: «ترامپ، من شخصاً تو را ثروتمند کردم!»» شِلین گفت. منبعی نزدیک به دولت به روزنامه The Sun گفت که انتظار دارند سعودی‌ها برای جلب کمک، روابطشان با ترامپ را بارها برجسته کنند، اما تا به حال موفقیتی کسب نکرده‌اند. اگر حملهٔ ایالات متحده به ایران از سر گرفته شود، ممکن است این امر دولت را وادار به هدف قرار دادن حوثی‌ها کند، به شرطی که این گروه یمنی حملات بیشتری در همبستگی با تهران انجام دهد. به گزارش The New York Times، پنتاگون پیش از این برنامه‌های جدید جنگی علیه ایران را آماده کرده و نیروهای نظامی آمریکا همچنان در این منطقه متمرکزند. با این حال، برخی هشدار می‌دهند که پیش‌بینی یک عملیات دیگر ایالات متحده در یمن باید با احتیاط بررسی شود؛ زیرا حملات تحت ریاست‌جمهوری‌های ترامپ، بایدن، باراک اوباما و جورج دبلیو بوش نتوانستند تهدیدهای امنیتی را از این کشور مهار کنند و بحران‌های انسانی را تشدید کردند. سناتور کریس مورفی (د‑کانکتیکت) که این هفته به ریاض سفر کرده بود، به خبرنگاران گفت که معتقد است سعودی‌ها می‌خواهند حوثی‌ها را از بخش‌های بیشتری از سرزمین یمن بیرون کنند، اما در نهایت به آشتی با این گروه می‌رسند. او افزود که ایالات متحده پیش از این درگیر این جنگ است و به مشاوران نظامی و عملیات سوخت‌گیری اشاره کرد. «برای من این جنگ است»، مورفی گفت. او افزود که کنگره ممکن است سعی کند ترامپ را از ادامهٔ مشارکت آمریکایی بازدارد. سناتور اد مارکی (د‑ماساچوست) رهبری اقدامی را بر عهده دارد تا مانع افزودن ۱۰٬۰۰۰ بمب آمریکایی دیگر برای عربستان سعودی شود. در نامه‌ای به تاریخ ۵ اکتبر به سناتورها، بیش از سی گروه ضد جنگ و حقوق بشر سناتورها را به حمایت از قطعنامهٔ مارکی ترغیب کردند و استدلال کردند که برای قانون‌گذارانی که رای به محدود کردن جنگ ایران ترامپ داده‌اند، مخالفت با اقداماتی که می‌تواند درگیری در یمن را تشدید کند، منطقی است. ناظران به هزینهٔ سنگین احتمالی این جنگ و چرخهٔ بازخوردی خشونت که در صورت نهایی شدن مذاکرات به وجود می‌آید، اشاره می‌کنند. یک دیپلمات منطقه‌ای که به شرط عدم افشای هویت دربارهٔ تفکرات مقامات صحبت می‌کرد، به روزنامه The Sun گفت که نگرانی سعودی‌ها نسبت به حوثی‌ها «قابل درک» است، اما افزود: «فشار نظامی معمولاً مواضع را سفت‌تر می‌کند تا اینکه طرف‌ها را به میز مذاکرات بکشد.» عمان، شریک منطقه‌ای دیگر ایالات متحده، روابط خود را هم با ریاض و هم با حوثی‌ها حفظ کرده است. دیپلمات گفت انتظار می‌رود این کشور به زودی میان این دو طرف میانجیگری آغاز کند. ‏🔗 متن اصلی: https://www.washingtonsun.com/foreign-policy/us-distance-saudi-houthi-fight?ct=t

‏🔶 #یمن 🧠 یمن به پناهگاه رسانه‌ای دولت اسلامی تبدیل می‌شود ‏🏛 منبع: Jamestown Foundation ‏✍️ نویسنده: Samuel Jones ‏📄 عنوان اصلی: Yemen Becomes the Islamic State’s Media Sanctuary ‏🔎 Islamic State, Abu Hudhayfah al-Ansari, IS-Yemen, Say’un, media sanctuary #تحلیل_راهبردی #جهانی #جنگ #ژئوپلیتیک #Jamestown ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏🔶 ۲/۶ ‏📌 چکیده: در ۱ سپتامبر ۲۰۲۵، آژانس امنیتی مرکزی یمن اعلام کرد که ابو هدهیفه الأنصاری، سخنگوی رسمی دولت اسلامی، در حمله‌ای به سی‌اون کشته شد؛ این عملیات تجهیزات الکترونیکی و یک کمربند انفجاری را نیز به دست آورد. منابع یمنی او را فرماندار دولت اسلامی یمن می‌دانند و نشان می‌دهند که این استان پس از از دست دادن قیفه به‌عنوان مرکز رسانه‌ای، مالی و ارتباطی گروه متصل به دفتر «الکارار» در سومالی باقی مانده است. مرگ الأنصاری و پیش از آن کشته شدن ابو زاید (مسئول رسانه‌ای) زیرساخت‌های رسانه‌ای یمن را آشکار کرد و نشان داد که تولیدات تبلیغاتی دولت اسلامی همچنان از این استان پشتیبانی می‌شود، هرچند پس از این حوادث انتشار «النبه» با تأخیر و کم‌حجم‌تر شده است. این وضعیت باعث شده تا گزارش‌های سازمان ملل یمن را به‌عنوان قطب رسانه‌ای دولت اسلامی‑سومالی شناسایی کند. خلاصه اجرایی • کشته شدن در ۱ سپتامبر سخنگوی دولت اسلامی، ابو هدهیفه الأنصاری، در سی‌اون، نقش گسترده‌تر یمن در سامانه رسانه‌ای این سازمان را آشکار کرد. • منابع یمنی او را به‌عنوان فرماندار دولت اسلامی یمن (IS‑Yemen) شناسایی می‌کنند؛ بنابراین او فراتر از صدای عمومی سازمان بود. • یمن به پناهگاه عملکردهای رسانه‌ای دولت اسلامی تبدیل شده بود. رهبری مرکزی از سال ۲۰۱۹ متقاضیان سخنگویی را در این کشور جستجو می‌کرد و پرسنل یمنی به رسانه‌های استانی، ساختارهای مرکزی رسانه‌ای، ارتباطات و شبکه سومالی مرتبط بودند. • کشته شدن ابو زاید در آوریل ۲۰۲۵ و حمله سپتامبری که الأنصاری را به قتل رساند، شبکه‌ای یمنی از پرسنل رسانه‌ای و زیرساخت‌های ارتباطی را فاش کرد. ناهماهنگی‌های پس از مرگ الأنصاری در تولیدات رسانه‌ای دولت اسلامی، سؤال‌هایی دربارهٔ میزان وابستگی سامانهٔ گستردهٔ رسانه‌ای این گروه به یمن برمی‌انگیزد. در ۱ سپتامبر، آژانس امنیتی مرکزی یمن اعلام کرد که در حمله‌ای به سی‌اون (Say’un) در حضرموت، ابو هدهیفه الأنصاری، سخنگوی رسمی دولت اسلامی (IS) (الجزیره؛ Long War Journal، ۱ سپتامبر) کشته شد. نیروهای ضدتروریستی یمنی و نیروهای ویژه ائتلاف او را در یک خانهٔ مسکونی شناسایی کردند و پیش از اینکه به شلیک بپردازد، برای دستگیری‌اش اقدام کردند؛ او در تبادل آتش کشته شد. این عملیات همچنین مردی را که همراه او بود بازداشت کرد و یک کمربند انفجاری، دو لپ‌تاپ، دو تبلت و پنج تلفن همراه به دست آورد (South24؛ Long War Journal، ۱ سپتامبر). این عملیات فراتر از کشته شدن سخنگوی عمومی دولت اسلامی بود. منابع جهادی یمنی و رسانه‌های خبری او را به‌عنوان مثاق ثابت حیتام الحجیلی، یمنی‌زادهٔ لهج، که از سال ۲۰۲۰ به‌طور همزمان استان یمن دولت اسلامی را تحت نام ابو مصعب المهاجر (Abu Mus’ab al-Muhajir) رهبری می‌کرد، شناسایی می‌کنند (Sheba Intelligence؛ Jerusalem Post، ۱ سپتامبر؛ مصاحبه‌های نویسندگان با منابع جهادی دولت اسلامی‑یمن، ۱۵ آوریل ۲۰۲۳ و ۱۷ دسامبر ۲۰۲۵). او پس از نابودی پایگاه اصلی گروه در قیفه، ال‑بیضا، به ماریب پناه برد؛ تعداد کمی از بازماندگان را به همراه داشت و پس از کشته یا دستگیر شدن اکثر رهبران ارشد، استان را بازسازی کرد (مرکز مطالعات راهبردی صنعاء، ۲۶ ژوئن ۲۰۱۹؛ آژانس خبری یمن، ۱۴ اوت ۲۰۲۰؛ مصاحبه‌های نویسندگان با منابع جهادی دولت اسلامی‑یمن، ۱۵ آوریل ۲۰۲۳).

‏🔶 ۳/۶ دوگانگی نقش الحجیلی، دینامیک وسیع‌تری را روشن می‌کند. دولت اسلامی‑یمن تقریباً به‌عنوان استان جنگی ناپدید شده بود، اما یمن از ساختار این گروه حذف نشده بود. دانیل میل‌تون دریافت که آخرین حمله ثبت‌شده این شاخه در النبا (al‑Naba) در تابستان ۲۰۲۲ رخ داده و از تابستان ۲۰۱۸ تا آن زمان ۱۷۴ عملیات گزارش شده داشته‌اند (CTC Sentinel، نوامبر‑دسامبر ۲۰۲۵). در عوض، یمن برای وظایف رسانه‌ای گروه فراتر از مرزهای خود اهمیت بیشتری پیدا کرده بود. در فوریه ۲۰۲۵، تیم نظارت سازمان ملل ارزیابی کرد که این شاخه ضعیف—که آن زمان تنها ۱۰۰ تا ۱۵۰ جنگجو داشت—همچنان «بال رسانه‌ای و تبلیغاتی با تجربه» را حفظ کرده و در ترویج این‌که رهبر کل دولت اسلامی باید خارج از صحنه عراق‑سوریه باشد، نقش ایفا کرده (شورای امنیت ملل، ۶ فوریه ۲۰۲۵). یک سال پس از آن، همان تیم نظارت گزارش داد که «شخصیت‌های کلیدی رسانه‌ای دولت اسلامی عراق و شام در یمن با دولت اسلامی‑سومالی هماهنگ می‌شوند» و کشته شدن یکی از مسئولین اصلی رسانه‌ای، عملیات‌های رسانه‌ای این گروه را مختل کرده (شورای امنیت ملل، ۴ فوریه). این استان سخنگوی جهانی دولت اسلامی را تأمین می‌کرد، پرسنل مرتبط با رسانه را می‌پذیرفت و همچنان به شبکه‌های مالی و ارتباطی مبتنی بر سومالی وابسته بود (مصاحبه‌های نویسندگان با منابع جهادی دولت اسلامی‑یمن، ۱۵ آوریل ۲۰۲۳ و ۱۷‑۱۸ دسامبر ۲۰۲۵؛ CTC Sentinel، سپتامبر ۲۰۲۴؛ شورای امنیت ملل، ۴ فوریه). بنابراین، مرگ الأنصاری (Al‑Ansari) نقشی رسانه‌ای را آشکار کرد که آمارهای حمله تا حد زیادی پنهان کرده بودند. یمن به پناهگاه رسانه‌ای تبدیل شد دولت اسلامی پیش از از دست دادن قیفه، به‌دنبال نیروی انسانی رسانه‌ای در یمن می‌گشت. منابعی که با ارتباطات داخلی دولت اسلامی‑یمن آشنا هستند می‌گویند که از سال ۲۰۱۹ رهبری مرکزی از این استان خواست تا نامزدهای ممکن برای سخنگویی را معرفی کند و بیوگرافی و ضبط خطبه‌هایشان را ارائه دهد (مصاحبه‌های نویسندگان با منابع جهادی دولت اسلامی‑یمن، ۱۷‑۱۸ دسامبر ۲۰۲۵). این درخواست همزمان با از دست دادن مرکز سرزمینی و رهبری ارشد در عراق و سوریه صورت گرفت. بنیان‌گذار و اولین رهبر دولت اسلامی، ابو بکر البغدادی، در اکتبر ۲۰۱۹ کشته شد و حدود یک روز پس از آن سخنگوی آن زمان، ابو الحسن المهاجر، نیز هدف ترور شد (رویترز، ۲۸ اکتبر ۲۰۱۹). از این رو، یمن پیش از این به‌عنوان منبع نیروی انسانی برای وظایف مرکزی رسانه‌ای در نظر گرفته می‌شد، در حالی که فشار بر هسته سازمان در حال تشدید بود. این نقش پس از فروپاشی نظامی شاخه نیز زنده ماند. در آگوست ۲۰۲۰، نیروهای حوثی مواضع دولت اسلامی را در وال‌د ربیع و قیفه تصرف کردند و بخش عمده‌ای از رهبران و جنگجویان باقی‌مانده را کشتند (مرکز مطالعات راهبردی صنعاء، ۵ سپتامبر ۲۰۲۰؛ مرکز مطالعات راهبردی صنعاء، ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۱). تحت رهبری الحجیلی، دولت اسلامی‑یمن کوچکتر و کمتر مشهود شد و منابع یمنی تلاش عمدی برای بازسازی دور از سایش حضور سرزمینی پیشین توصیف می‌کردند. با این حال، این استان همچنان به سازمان گسترده‌تر پیوسته بود. به‌نظر می‌رسید رهبران مرکزی دولت اسلامی دفتر «الکارار» مستقر در سومالی را دستور دهند تا از طریق دفتر منطقه‌ای «ام القُره» در یمن، گره‌های مالی دولت اسلامی در این کشور را تأمین کنند؛ گزارش‌های سازمان ملل بعدها نقش تسهیل‌گر یمن و پیوندهای مالی آن با «الکارار» را در سراسر «دریای سرخ» برجسته کردند (شورای امنیت ملل، ۱۵ ژوئیه ۲۰۲۲؛ CTC Sentinel، سپتامبر ۲۰۲۴). یمن وزن سرزمینی خود را از دست داده بود، اما دسترسی به تأمین مالی، ساختارهای مرکزی و شبکه‌های بین‌استانی را حفظ کرده بود؛ دارایی‌هایی که برای آن فراتر از سرعت حملات محلی اهمیت می‌داد. الأنصاری (Al‑Ansari) فراتر از سخنگو بود

‏🔶 ۴/۶ ال‑حجایلی (Al‑Hujayli) پیش از آنکه سخنگوی جهانی دولت اسلامی شود، ترکیبی از اعتبار دینی، تجربه امنیتی و رهبری استانی را به‌دست آورده بود. او در سال ۲۰۱۵ به دولت اسلامی پیوست، در دستگاه شریعت دولت اسلامی‑یمن خدمت کرد و سپس به‌عنوان معاون مسئول امنیت در قایفه منصوب شد (مصاحبه‌های نویسندگان با منابع جهادی دولت اسلامی‑یمن، ۱۵ آوریل ۲۰۲۳ و ۱۷ دسامبر ۲۰۲۵؛ اوکاز؛ South24، ۱ سپتامبر). همچنین در تلاوت قرآن تحصیل کرده و گواهی‌نامه‌هایی در چندین قرأت دارد (مصاحبه‌های نویسندگان با یکی از بستگان ال‑حجایلی و دیگر اعضای دولت اسلامی‑یمن، ۲ مارس ۲۰۲۴). یک انتشار رسمی در سال ۲۰۱۸، خطبه عید او را در ال‑بیضا (Wilayat al‑Bayda) نشان می‌دهد («روزهای شکرگزاری و یادبود»، ۲۰۱۸). پس از فروپاشی قایفه، ال‑حجایلی از میان رهبری‌های باقی‌ماندهٔ استانی که به‌دلیل تقسیمات داخلی تضعیف شده بودند، ظاهر شد (Long War Journal، ۲۳ دسامبر ۲۰۲۵). منابع می‌گویند با وجود حضور نامزدهای مسن‌تر و باتجربه‌تر، او ترکیبی از اعتبار دینی و امنیتی را با پذیرش گسترده‌تر در میان عناصر رقیب به‌هم پیوست؛ به‌طوری که رهبری مرکزی او را به‌عنوان حاکم تحت نام ابو مصعب المهاجر (Abu Mus’ab al‑Muhajir) منصوب کرد (مصاحبه‌های نویسندگان با اعضای دولت اسلامی‑یمن، ۱۵ آوریل ۲۰۲۳ و ۲۰ دسامبر ۲۰۲۵). در اوت ۲۰۲۳، حاکم استانی به سخنگوی جهانی دولت اسلامی تبدیل شد. پس از آنکه حرکة تحریر الشام (Hay’at Tahrir al‑Sham) ابو عمر المهاجر را در سوریه دستگیر کرد، ال‑حجایلی به‌عنوان ابو هدیه‌فه الأنصاری (Abu Hudhayfah al‑Ansari) در یک ضبط‌کردن الفُرقان (al‑Furqan) ظاهر شد و مرگ ابو الحسن الحسینی القریشی (Abu al‑Husayn al‑Husayni al‑Qurashi) و انتصاب ابو حفص الهاشمی القریشی (Abu Hafs al‑Hashimi al‑Qurashi) را اعلام کرد (Counter Extremism Project، ۳ اوت ۲۰۲۳؛ ایمن جواد التامی؛ Middle East Forum، ۴ اوت ۲۰۲۳؛ Enab Baladi، ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۳؛ شورای امنیت سازمان ملل، ۳۱ ژانویه ۲۰۲۴). در سخنرانی ۲۱ فوریهٔ خود، ال‑حجایلی پیام خود را به چندین جبهه هدف‌گیری کرد (Counter Extremism Project، ۲۳ فوریه). او خواستار حملات علیه دولت انتقالی سوریه شد، حملاتی چون نیواورلئان و باندی بیچ را تحسین کرد و دربارهٔ عملیات‌های دولت اسلامی در سومالی، نیجریه، نیجر، جمهوری دموکراتیک کنگو و موزامبیک توضیح داد (Counter Extremism Project، ۲۳ فوریه). علاوه بر این، بر اهمیت هر دو رسانهٔ رسمی دولت اسلامی و رسانه‌های حامی غیررسمی تأکید کرد و به رسانه‌های غیررسمی هشدار داد که از ایدئولوژی و رهنمودهای رسمی منحرف نشوند (Counter Extremism Project، ۲۳ فوریه). بنابراین واژه «سخنگو» جایگاه او را کم‌ارزش می‌کند. ال‑حجایلی همزمان حاکم دولت اسلامی‑یمن بود و به‌عنوان صدای رسمی و مجاز جهانی این سازمان عمل می‌کرد؛ او پیوند مستقیم یک استان حاشیه‌ای و پرتنش را به عملکرد مرکزی رسانه‌ای دولت اسلامی برقرار می‌ساخت (مصاحبه‌های نویسندگان با منابع جهادی دولت اسلامی‑یمن، ۱۷ دسامبر ۲۰۲۵؛ مصاحبه‌های نویسندگان با یکی از اعضای نزدیک به ال‑حجایلی، ۴ سپتامبر ۲۰۲۵ و ۴ آوریل؛ Counter Extremism Project، ۲۳ فوریه؛ Sheba Intelligence، ۱ سپتامبر). ساکت نگه داشتن یمن استراتژی پس از قیفهٔ این استان، زمینه‌ای را فراهم ساخت که عملکرد رسانه‌ای بتواند در آن عمل کند. یکی از مؤلفه‌ها، کاهش برخورد با القاعده در شبه‌جزیره عربستان (AQAP) بود (مرکز مطالعات استراتژیک صحنه، ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۱). عضوی که ارتباطات بین ال‑حجایلی و سایر رهبران را منتقل می‌کرد، اظهار کرد که تمایلی به تجدید جنگ با AQAP ندارد (مصاحبهٔ نویسندگان با یک عضو دولت اسلامی‑یمن، ۴ سپتامبر ۲۰۲۵). در داخل سازمان، ال‑حجایلی همچنان القاعده را دشمن ایدئولوژیک می‌دانست، اما بر این باور بود که شرایط، تعلیق مواجهه را می‌طلبد (مصاحبهٔ نویسندگان با منابع جهادی دولت اسلامی‑یمن و یک عضو نزدیک به ال‑حجایلی، ۴ سپتامبر ۲۰۲۵ و ۱۵ آوریل ۲۰۲۳). در واقع، از فوریهٔ ۲۰۲۰ تاکنون هیچ درگیری گزارش‌شده‌ای بین دولت اسلامی‑یمن و AQAP ثبت نشده است؛ اگرچه گفتمان خصمانه همچنان ادامه دارد (ACLED، ۱۴ دسامبر ۲۰۲۰؛ ۶ آوریل ۲۰۲۳).