‏⭐ ۴/۶ هواپیماهای گشت‌نشانی دریایی بودجه‌ای اختصاص یافته تا نیروهای مسلح بتوانند در همکاری با یک متحد ناتو، ظرفیت هواپیماهای گشت‌نشانی دریایی را توسعه دهند. این ظرفیت عمدتاً به قطبی و آتلانتیک شمالی اختصاص می‌یابد و توان پاسخگویی نیروهای مسلح دانمارک و قدرت جنگی کلی ناتو را افزایش می‌دهد. هواپیماهای گشت‌نشانی دریایی، هواپیماهای پیشرفته‌ای هستند که می‌توانند با قابلیت ضد‌زیردمایی تجهیز شوند و توان شناسایی و مقابله با ناوهای دشمن را دارند. خرید این هواپیماها، توانایی ارتقای آگاهی موقعیتی دریایی در قطبی و آتلانتیک شمالی، از جمله در شکاف GIUK، را تقویت می‌کند. ابتکارات برای عملیات‌های دریایی – کشتی‌های جدید در قطبی با دو توافق‌نامه دربارهٔ قطبی و آتلانتیک شمالی، نیروهای مسلح دانمارک پنج کشتی قطبی با قابلیت یخ‌شکنی خواهند داشت. این کشتی‌ها هستهٔ توانمندی‌های دریایی پادشاهی دانمارک در این منطقه را تشکیل می‌دهند و شامل ناوشکن‌های دانمارکی نیز می‌شوند. توانایی شناسایی، تشخیص و پاسخ به تهدیدات در سطح آب و زیر آب با افزودن هواپیماها و کشتی‌های بیشتر تقویت می‌شود. کشتی‌های آرکتیک تکمیلی توافق‌نامهٔ نخست دربارهٔ آرکتیک و آتلانتیک شمالی تصمیم به خرید سه کشتی جدید آرکتیک گرفت. این توافق‌نامه دو کشتی آرکتیک دیگر نیز اضافه می‌کند؛ بدین ترتیب نیروهای مسلح دانمارک به پنج کشتی جدید آرکتیک با قابلیت یخ‌شکنی می‌رسند. این کشتی‌ها می‌توانند در آرکتیک و آتلانتیک شمالی با کارایی و انعطاف بیشتری عمل کنند. پنج کشتی از یک نوع خواهند بود؛ این امر مقیاس اقتصادی و نگهداری بهینه را تضمین می‌کند. کشتی‌ها برای کار در آب‌های یخ‌پوش شبیه به ناوهای کلاس تیتیس موجود نیروهای مسلح دانمارک طراحی می‌شوند و قادر به حمل پهپاد، هلیکوپتر و غیره خواهند بود. هنگامی که کشتی‌های جدید آرکتیک به عملیات نیروهای مسلح دانمارک ملحق شوند، فروش یا انتقال یکی از ناوهای کلاس نود‑راس‌موسن به گرینلند برای مأموریت‌های گارد ساحلی و بازرسی ماهیگیری مورد بررسی قرار می‌گیرد. این توافق‌نامه اولویت افزایش توان پلتفرم‌های دریایی نیروهای مسلح دانمارک را که باید در گرینلند و جزایر فارو بازرسی، نگهداری و خدمات‌رسانی شوند، تأیید می‌کند. قابلیت یخ‌شکنی توافقی برای دسترسی به توان یخ‌شکنی که می‌تواند کشتی‌های آرکتیک نیروهای مسلح دانمارک را تکمیل کند، منعقد خواهد شد. این توافق می‌تواند به شکل همکاری با شریک محلی که تجربهٔ ناوبری در آرکتیک دارد، برقرار شود. اجماعی وجود دارد که عملیات یخ‌شکنی باید با احترام به جوامع بومی انجام شود. کابل زیردریایی آتلانتیک شمالی زیرساخت‌های کابل‌های زیردریایی در آرکتیک و آتلانتیک شمالی محدود است. بنابراین طرف‌های توافق و «ناسووبوت» (Naalakkersuisut) بر ایجاد یک کابل زیردریایی در آتلانتیک شمالی برای بهبود ارتباط میان دانمارک و گرینلند توافق می‌کنند. دولت و دولت خودمختار فارو هر چه سریع‌تر امکان اتصال این کابل به زیرساخت‌های مخابراتی در جزایر فارو را بررسی خواهند کرد. کابل زیردریایی جدید مقاومت ارتباطات را تقویت و توانایی نیروهای مسلح در برقراری ارتباط ایمن را بهبود می‌بخشد. علاوه بر این، این کابل زیرآبی خطر قطعی‌ها و تخریب‌های احتمالی را نیز کاهش می‌دهد. حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی افزایش توان شناسایی تهدیدها علیه زیرساخت‌های بحرانی زیرآبی ضروری است. با این توافق، طرف‌های قرارداد و «ناسووبوت» (Naalakkersuisut) موافقت می‌کنند تا امکان خرید ظرفیت‌های مناسب برای نظارت و واکنش به حوادث علیه زیرساخت‌های بحرانی زیرآبی در اعماق دریاهای آرکتیک و آتلانتیک شمالی را بررسی کنند. سکو جدید در بندر نوک ترافیک دریایی عمومی در گرینلند رو به افزایش است. کشتی‌های کروز، ترویلر و غیره بیشتر به نوک می‌رسند؛ این امر فضا و ظرفیت بندر برای مستقر کردن کشتی‌های نیروهای مسلح دانمارک را محدود می‌کند. این توافق یک سکو نیروی دریایی اختصاصی برای کشتی‌های نیروهای مسلح در نوک فراهم می‌کند. این سکو همچنین برای متحدان قابل استفاده بوده و در زمان عدم استفاده توسط نیروهای مسلح، به جامعهٔ مدنی خدمت می‌کند. برگهٔ اطلاعات: توافق دوم دربارهٔ آرکتیک و آتلانتیک شمالی این توافق سرمایه‌گذاری در توانمندی‌های قابل‌توجهی را پیش‌بینی می‌کند که عملیات هوایی نیروهای مسلح دانمارک را تقویت و جمع‌آوری اطلاعات و آگاهی موقعیتی را بهبود می‌بخشد. راه‌اندازی رادار نظارت هوایی

‏⭐ ۵/۶ آگاهی موقعیتی و نظارت هوایی نظامی در آرکتیک و آتلانتیک شمالی با ایجاد رادار نظارت هوایی در گرینلند شرقی (East Greenland) تقویت می‌شود. همراه با خرید پهپادهای کوچکتر و گسترش نظارت، این قابلیت رادار به‌طور دائم آگاهی موقعیتی را در آرکتیک و آتلانتیک شمالی، به‌ویژه در شکاف GIUK، ارتقا می‌دهد. ظرفیت اضافی پهپادها پهپادهای نو توانایی ایجاد آگاهی موقعیتی را بیشتر می‌کنند و می‌توانند به نیروهای مسلح دانمارک در حمایت از مقامات محلی در جزایر فارو و گرینلند یاری رسانند. این توافق خرید پهپادهای کوچکتر جدید را پیش‌بینی می‌کند؛ این پهپادها می‌توانند هم در عملیات نظامی و هم در حمایت‌های دولتی مؤثر باشند. آن‌ها آگاهی موقعیتی را فراهم می‌سازند و می‌توانند در عملیات جستجو و نجات، حوادث زیست‌محیطی، کمک‌های پلیسی و موارد مشابه، تصاویر دقیق تولید کنند. پهپادها در گرینلند مستقر خواهند شد. بهبود امکانات فرودگاه کانگرلسوک این توافق بودجه‌ای برای ارتقای شرایط فیزیکی در کانگرلسوک اختصاص می‌دهد. این منابع می‌توانند برای نوسازی ساختمان‌های نیروهای مسلح دانمارک، بهبود امنیت، باند فرود، ایجاد انبارهای اضافی و موارد مشابه استفاده شوند و به توان پروازهای جنگندهٔ F‑35 دانمارکی برای عملیات گاه‌به‌گاه در آرکتیک و آتلانتیک شمالی کمک می‌کنند. تخصیص این بودجه با «ناساوت» (Naalakkersuisut) مورد بحث قرار خواهد گرفت. ابتکارات برای عملیات هوایی – نظارت قوی‌تر بر فضای هوایی توافق اول درباره آرکتیک و آتلانتیک شمالی تصمیم به ایجاد توان ماهواره‌ای و خرید چندین پهپاد برد بلند گرفت. این توافق بر تقویت توانایی نیروهای مسلح دانمارک در شناسایی، تشخیص و واکنش به تهدیدها و ایجاد چارچوب فیزیکی برای ساخت کشتی‌های بزرگتر تأکید کرد و بودجه‌ای برای تقویت تصویر موقعیتی و اطلاعاتی با افزایش تعداد ماهواره‌ها اختصاص داد. این قابلیت‌ها توانایی نیروهای مسلح دانمارک را در شناسایی، تشخیص و پاسخ به تهدیدها و حوادث، از جمله در آرکتیک و آتلانتیک شمالی، تقویت می‌کند. تصویر اطلاعاتی و موقعیتی و همچنین نظارت هوایی نظامی در آرکتیک و آتلانتیک شمالی تقویت می‌شود. برگهٔ اطلاعات ۹: توافق دوم درباره آرکتیک و آتلانتیک شمالی سرمایه‌گذاری کلی و قابل‌توجهی، از جمله برای حمایت از وظایف متحدان و ناتو در آرکتیک و آتلانتیک شمالی، انجام شده است و باید در چارچوب آرمان پادشاهی برای حفظ صلح، امنیت و ثبات در این منطقه درک شود. پایگاه نیم‌جزیرهٔ پرنسس اینگبورگ شمالی (North Princess Ingeborg Peninsula) – عنصر ارتباطی پیتوفیک (Pituffik) – فرمان مشترک قطبی نوک (Joint Arctic Command Nuuk) – عنصر ارتباطی تورشاون (Tórshavn) – مسترسویگ (Mestersvig) – دانه‌بورگ (Daneborg) – نیروی عملیات ویژه سیریوس (Special Operations Force Sirius) – کانگرلسوک (Kangerlussuaq) – پارک ملی شمال‌شرقی گرینلند (Northeast Greenland National Park) – KALAALLIT NUNAANNI NUNA EQQISSISIMATITAQ. موقعیت‌ها و تعداد نمادها صرفاً نمونه‌ای هستند. گرونن‌دال (Grønnedal) حضور افزایشی – حضور دائم نیروهای مسلح دانمارک با ایجاد یک واحد نظامی جدید تحت فرمان مشترک قطبی افزایش می‌یابد. فرمان مشترک قطبی – تقویت فرمان مشترک قطبی با ایجاد ستاد جدید در نوک. واحد تخصصی قطبی – یک واحد تخصصی برای استقرار در آرکتیک تحت فرمان عملیات ویژه ایجاد خواهد شد. جذب و نگهداری – بودجه‌ای برای بهبود جذب و نگهداری پرسنل مستقر از دانمارک در گرینلند اختصاص یافته است. آموزش پایه آرکتیک: ماژول جدیدی از پهپاد به عنوان بخشی از آموزش پایه آرکتیک افزوده می‌شود. هواپیمای گشت‌نشانی دریایی: خرید یک هواپیمای گشت‌نشانی دریایی برای تقویت توان پاسخگویی نیروهای مسلح دانمارک. کشتی‌های آرکتیک اضافی: خرید دو کشتی آرکتیک دیگر با قابلیت شکستن یخ؛ این امر مجموعاً پنج کشتی از این دست را برای نیروهای مسلح دانمارک فراهم می‌کند. شکستن یخ: دسترسی به قابلیت شکستن یخ برای پشتیبانی از کشتی‌های آرکتیک نیروهای مسلح ایجاد خواهد شد. کابل زیردریایی شمال اقیانوس اطلس: ایجاد یک کابل زیردریایی در شمال اقیانوس اطلس. پهپادهای اضافی: خرید پهپادهای بیشتری capable of جمع‌آوری تصاویر دقیق و پشتیبانی از عملیات نظامی. فرودگاه کانگرلسواک: بازسازی ساختمان‌ها و باند پروازی در کانگرلسواک برای تجهیز بهتر این فرودگاه به منظور افزایش فعالیت‌های پروازی نیروهای مسلح دانمارک.

‏⭐ ۶/۶ رادار نظارت هوایی: ایجاد قابلیت رادار در شرق گرینلند برای تقویت تصویر موقعیتی و نظارت هوایی نظامی. رنگرزهای گرینلند: تجزیه و تحلیل و تصمیم‌گیری درباره مدل رنگرزهای گرینلند تسریع می‌شود و در سال ۲۰۲۶ تکمیل خواهد شد. حفاظت از زیرساخت‌های بحرانی: امکان خرید ظرفیت‌های نظارت بر زیرساخت‌های بحرانی زیرآبی بررسی می‌شود. سکو جدید در نوک: سکو مخصوص نیروی دریایی برای کشتی‌های نیروهای مسلح دانمارک در بندر نوک ایجاد می‌شود. تقویت بیشتر تلاش‌های پژوهشی: افزایش پژوهش‌های مرتبط با مسائل دفاعی و امنیتی در آرکتیک و شمال اقیانوس اطلس. نمای کلی ابتکارات از توافق دوم پهپادها: دو پهپاد دوربرد برای به‌دست‌آوردن تصاویر پیشرفته، علاوه بر دو پهپاد جمع‌آوری سیگنال از بسته قابلیت آرکتیک. قابلیت ماهواره‌ای: فعالیت‌های نظارتی در آرکتیک، شمال اقیانوس اطلس و در نزدیکی دانمارک. کشتی‌های گشت آرکتیک: سه کشتی گشت آرکتیک جدید برای مأموریت‌های دریایی دفاع دانمارک. فرماندهی مشترک آرکتیک: تأسیسات فرماندهی بیشتر تقویت و ایمن می‌شوند. هواپیماهای بازرسی، نظارت و حمل‌ونقل: گزینه‌های همکاری برای انجام مأموریت‌ها روشن می‌شوند. رادارهای ساحلی: دو رادار ساحلی در گرینلند مستقر می‌شوند. نیروی عملیات ویژه سیریوس: حضور نیروی عملیات ویژه آرکتیک تقویت می‌شود. برنامه آموزش پایه آرکتیک: تعداد ثبت‌نام‌کنندگان در برنامه آموزش پایه آرکتیک به ۳۰ نفر افزایش می‌یابد. S!RENEN: سیستم هشدار S!RENEN به شهروندان جزایر فارو و گرینلند گسترش می‌یابد. رنگرزها: بررسی امکان ایجاد یک واحد رنگرزهای گرینلند. نگهبانان: تقویت سرویس گزارش‌دهی نگهبانان گرینلند. ایستگاه اندازه‌گیری هسته‌ای: ایستگاه ثابت اندازه‌گیری در شرق گرینلند ایجاد می‌شود. ابتکارات کلی در توافق‌نامه اول: • توافق بر تقویت توانایی نیروهای مسلح دانمارک در شناسایی، تشخیص و واکنش به تهدیدها و ایجاد تأسیسات برای ساخت کشتی‌های بزرگ‌تر، بودجه‌ای را برای تقویت تصویر موقعیتی و اطلاعاتی با افزایش تعداد ماهواره‌ها و موارد مشابه اختصاص می‌دهد. • تحلیل سرمایه‌گذاری‌ها در ناوشکن‌ها، که با ناوشکن‌های دفاع هوایی آغاز می‌شود، با توافق‌نامه برنامه ناوگان آغاز شده است. تأمین مالی توسط صندوق تسریع: دانمارک با ناتو توان پرواز هوایی مشترک (air‑to‑air refuelling) ایجاد کرده است که ضمن موارد دیگر، قابلیت پرواز جت‌های جنگنده F‑35 نیروهای مسلح دانمارک و هواپیماهای متحدین را در آرکتیک و شمال اقیانوس اطلس ارتقا می‌دهد. دانمارک پیشنهاد تأسیس ستاد عملیات ویژه ناتو را داده است؛ این امر به دانمارک نقش پیشرو در حوزهٔ عملیات ویژه ناتو در آرکتیک و شمال اقیانوس اطلس می‌بخشد. ابتکارات ناشی از سایر توافق‌ها مأموریت کنونی دفاع دانمارک شامل کشتی‌های بازرسی کلاس THETIS است. این کشتی‌ها در تمام طول سال در جزایر فارو و گرینلند گشت می‌زنند و اغلب با هلیکوپتر SEAHAWK همراه می‌شوند. کشتی‌های بازرسی کلاس KNUD Rasmussen نیز به‌صورت سالانه در گرینلند گشت می‌زنند و در صورت نیاز در جزایر فارو حضور می‌یابند. هواپیمای بازرسی Challenger برای بازرسی ماهیگیری، مأموریت‌های جستجو و نجات و حمل‌ونقل مسافران به کار می‌رود. نیروی عملیات ویژه Sirius، نیروی ویژه آرکتیک دانمارک است که در نظارت و اجرای حاکمیت در شمال‑شرق گرینلند مشارکت دارد. برنامهٔ آموزش پایهٔ آرکتیک (ABU) در کانگرلسوک به جوانان گرینلند مهارت‌های دفاعی و آمادگی برای مواقع اضطراری می‌آموزد. فرماندهی مشترک آرکتیک، فرماندهی سرزمینی عملیاتی مشترک دفاع دانمارک است که در جزایر فارو و گرینلند فعالیت می‌کند. ‏🔗 متن اصلی: https://www.orfonline.org/expert-speak/trump-s-greenland-agreement-an-odd-off-ramp

‏🔵 #عربستان #ایران 🧠 آینده امنیت غرب در جنگ داخلی یمن به خطر افتاده است، به گفته نخست‌وزیر پیشین کشور ‏🏛 منبع: The Guardian ‏✍️ نویسنده: Patrick Wintour Diplomatic editor ‏📄 عنوان اصلی: Future of western security is at stake in Yemen civil war, says country’s former PM ‏🔎 Bab al-Mandab, Taiz, Houthi rebels, Rashad al-Alimi, drone technology #تحلیل_راهبردی #آمریکا #اروپا_و_روسیه #جنگ #روابط_بین_الملل #Guardian ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏🔵 ۲/۳ ‏📌 چکیده: معین عبدالملیک سعید، مشاور رئیس‌جمهور یمن و نخست‌وزیر پیشین، هشدار داد که سقوط شهر تائیز در جنوب‌غرب یمن به دست حوثی‌های تحت حمایت ایران، کنترل استراتژیک تنگه باب‌ال‌مندب و جادهٔ منتهی به عدن را از دست خواهد داد و امنیت منطقه را به خطر می‌اندازد. او اعلام کرد که حوثی‌ها قصد گسترش تسلط خود بر کل یمن را دارند و با استفاده از فناوری‌های پهپاد و موشک‌های برد طولانی، توانسته‌اند به اهداف کلیدی در عربستان سعودی و بنادر دریای سرخ حمله کنند. سعید درخواست کمک بیشتر از غرب کرد و تأکید کرد که برای مقابله با حوثی‌ها باید هماهنگی نیروهای ملی و مقاومت ملی بهبود یابد و از تجدید حریفان خلیجی جلوگیری شود. وی افزود که اگر حوثی‌ها تائیز را تصرف کنند، دسترسی به تنگه‌های مهم دریای سرخ قطع خواهد شد و وضعیت امنیتی یمن به‌طور جدی تشدید می‌شود. نخست‌وزیر پیشین یمن می‌گوید که آیندهٔ امنیت غربی در کوه‌ها و تپه‌های اطراف شهر تائیز در جنوب‌غرب یمن در حال جنگ است. معین عبدالملیک سعید، که هم‌اکنون مشاور رئیس‌جمهور یمن است، هشدار داد که سقوط شهر در دست حوثی‌های تحت حمایت ایران فاجعه‌بار خواهد بود؛ چرا که این امر منجر به از دست رفتن کنترل استراتژیک تنگه باب‌ال‌مندب در دریای سرخ و جادهٔ منتهی به عدن—مرکز دولت به رسمیت سازمان ملل—می‌شود. سعید در درخواست کمک بیشتر از غرب افزود که هیچ شکی ندارد حوثی‌ها قصد دارند تمام یمن را به تصرف درآورند و هدفشان را «کمک به ایران برای گسترش هرج‌ومرج» می‌نامد. سعید اذعان کرد که عدم هماهنگی نیروهای تحت حمایت دولت، رقابت بین کشورهای خلیج و کندی در درک پیامدهای به‌دست‌آوردن فناوری پهپادهای برد طولانی توسط یمن، فشار بر دولت او و حامی اصلی‌اش، عربستان سعودی، را تشدید کرده است. او گفت: «ما فقط سلاح‌های سبک داریم و عربستان سعودی در مراحل اولیه برای این تشدید تنش برنامه‌ریزی نکرده بود، اما هرگز برای بازپس‌گیری موضع‌مان دیر نیست.» سعید از غرب خواست تا پیامدهای اجازهٔ تصرف یمن توسط حوثی‌ها را به‌دقت بررسی کند؛ او معتقد است که با حضور حوثی‌ها در سرزمین، کشور هرگز امن نخواهد شد. سعید نه تنها مشاور رئیس‌جمهور یمن، رشاد الالی‌می‌است، بلکه بین سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴ نخست‌وزیر بود و پیش از این مذاکره‌کننده‌ای با حوثی‌ها به شمار می‌رفت. او گفت: «نبرد اطراف تائیز صرفاً نبرد برای تائیز نیست، بلکه نبردی گسترده‌تر است که تمام جهان غرب و یکی از مهم‌ترین تنگه‌های دریایی را در بر می‌گیرد. حوثی‌ها می‌دانند کنترل تائیز یعنی کنترل تنگه‌ها؛ این تنگه‌ها در ارتفاعات پیش از تنگه‌ها و شهر ساحلی موچا و خلیج عدن قرار دارند. اگر تائیز از دست برود، دسترسی به تنگه از دست خواهد رفت. بقیهٔ کشور بعدها خواهد آمد. برنامهٔ حوثی‌ها کنترل تمام یمن است.» تائیز به خط مقدم جدید جنگ بین حوثی‌ها و نیروهای دولت یمن تبدیل شده است؛ پس از آنکه حوثی‌ها ماه گذشته کمپین نظامی برای تصرف سواحل دریای سرخ یمن را آغاز کردند، چهار سال آرامش نسبی که پس از آتش‌بس میان‌المللی در سال ۲۰۲۲ خطوط جبهه را منجمد کرده بود، پایان یافت. او گفت اطلاعات موجود نشان می‌دهد حوثی‌ها پیشاپیش در پی تصرف بخش‌هایی از جنوب هستند، از جمله اردوگاه سابق شوروی در الصبیحهٔ استان لهج و در نهایت عدن. او افزود: «حوثی‌ها خونریزی زیادی دارند، رنج زیادی می‌کشند، اما همیشه می‌خواهند به‌سرعت از دستاوردهای خود یا هر فروپاشی‌ای برای به‌دست‌آوردن سرزمین‌های بیشتر استفاده کنند.» برخی از رهبران حوثی مسیر خروج امنی برای گروه‌های مسلح به شهر ارائه می‌دهند؛ او گفت که در حال حاضر حوثی‌ها مقداری سوخت و کالا به منطقه شهری تائیز که بیش از ۵۰۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد، اجازه می‌دهند، اما همزمان کنترل خود را بر مناطق روستایی و شهرهای کوچکتر گسترش می‌دهند. سعید گفت: «در عرض چند روز محاصرهٔ کامل خواهد شد و آن‌ها سعی می‌کنند به شهر وارد شوند. من حوثی‌ها را می‌شناسم؛ تا زمانی که آمادهٔ تسلط کامل شوند، انعطافی نشان می‌دهند. این وضعیت بسیار وخیم‌تر از محاصرهٔ سال ۲۰۱۵ خواهد بود. فاجعه‌بار خواهد شد.»

‏🔵 ۳/۳ او تعز را شهری مدرن و دموکراتیک، مستقل از فرهنگ قبیله‌ای توصیف کرد و پیش‌بینی کرد که حوثی‌ها به سرعت سعی خواهند کرد نظام آموزشی، مالی و مالیاتی زیدی خود را تحمیل کنند، اما شهروندان به مقاومت ادامه خواهند داد. «از دست دادن تعز تأثیر نمادین بسیار شدیدی بر مفهوم دولت مدرن در یمن و بر مقاومت در برابر پروژهٔ حوثی که به شبکه‌های قبیله‌ای و آموزش دینی افراطی تکیه دارد، خواهد داشت.» سعید پذیرفت که تعز تنها سلاح‌های سبک دارد و دولت برای از دست دادن ساحل غربی آماده نبود؛ به‌طوری‌که حوثی‌ها توانستند از چهار محور مختلف به تعز حمله کنند. او گفت: «نیروهای خوبی داریم، اما مشکل در هماهنگی است. برای ارتباط بهتر بین نیروهای سپر ملی، نیروهای مقاومت ملی و تیپ‌های غول‌ها به تعامل بیشتری نیاز داشتیم. این موضوع زنگ بیداری برای دولت و ارتش شد، چرا که بین آتش‌بس ۲۰۲۲ و از سرگیری جنگ امسال اقدامات کافی برای بازسازماندهی نیروها انجام نشد. ایدئولوژی حوثی‌ها صرفاً جنگ است.» او افزود: «امیدوارم اکنون که چاقو به گردن ما رسیده و حوثی‌ها تهدیدی جدی هستند، اولویت این باشد که برای شکست حوثی‌ها متحد شویم و سپس به بحث درباره سایر خواسته‌ها و تضمین‌ها بپردازیم.» رهبر تبعیدی نیروهای جدایی‌طلب جنوب، آیداروس ال‑زوبایدی (Aidarous al‑Zubaidi)، روز دوشنبه خواستار بسیج نیروهای جنوبی علیه حوثی‌ها شد؛ اما این درخواست را با تقاضای برگزاری رفراندومی برای جدایی در دو سال آینده ترکیب کرد. او روز چهارشنبه ده‌ها هزار نفر را به خیابان‌ها کشاند تا از این اقدام حمایت کنند، اما بازگشت او برای ریاض گوارشی تلخ خواهد بود. سعید گفت حملهٔ حوثی‌ها به سواحل دریای سرخ در سپتامبر تصادفی نبود، در حالی که ایران تحت فشار سنگینی بود. او گفت: «هواپیماها و فرودگاه‌هایشان قادر به کار نیستند؛ ۹۰٪ نفت از هرمز خارج می‌شد. به همین دلیل خطوط لولهٔ شرق‑به‑غرب عربستان را هدف گرفتند. حوثی‌ها با اشاره به محاصرهٔ سعودی، دلیلی برای حمله به تأسیسات نفتی و فرودگاه‌های عربستان یافتند و اکنون می‌خواهند این کار را انجام دهند، چون تنها کاری که ایران می‌تواند بکند، گسترش پیامدهای جنگ برای آمریکا است.» او گفت توان نظامی و قدرت چانه‌زنی حوثی‌ها در دههٔ گذشته دگرگون شده و اکنون قادر به هدف‌گیری مکان‌های کلیدی در عربستان سعودی هستند. او افزود: «در سال ۲۰۱۷ حوثی‌ها فقط موشک‌های کور داشتند که به هدف نمی‌رسیدند.» تا سال ۲۰۲۰، اطلاعاتی وجود داشت که کارشناسان ایرانی از پایتخت حوثی‌ها، صنعاء، به آن‌ها آموزش می‌دادند؛ و در دسامبر همان سال، در حمله‌ای به‌طرز ویرانگر، موشک‌های بالستیک به فرودگاه عدن شلیک کردند. این حمله ۲۸ کشته و ۱۰۷ مجروح به‌همراه خود سعید، که تازه به‌عنوان نخست‌وزیر منصوب شده بود، به‌جا گذاشت. مسافت موشک ۱۸۶ مایل (۲۹۹ کیلومتر) بود. او توضیح داد: «ما حتی آن زمان فکر می‌کردیم آن‌ها این‌چنین موشک زیادی ندارند، اما از آن پس ایرانیان خطوط تولید خود را گسترش داده‌اند.» در ژانویهٔ ۲۰۲۲، حوثی‌ها با استفاده از موشک‌ها، کامیون‌های نفت‌کش ابوظبی را که بیش از ۹۰۰ مایل دورتر بودند، هدف گرفتند. در اکتبر ۲۰۲۲، داخل یمن، حوثی‌ها به پایانه نفتی نوشیمه و بندر الضبه حمله کردند و به‌طور جدی به مالیات دولت ضربه زدند. تا زمانی که ایالات متحده در مارس ۲۰۲۵ به یمن حمله کرد، او گفت: «واضح بود که حوثی‌ها ده‌ها موشک هدفمند، موشک‌های زمینی‑دریایی و پهپاد دارند. آن‌ها به جبهه‌ای متحد با ایران تبدیل شده‌اند و پایگاه موشکی خود را توسعه داده‌اند.» او هشدار داد: «این دورهٔ جدیدی از تروریسم رادیکال است؛ دورهٔ قبلی که به داعش و القاعده مربوط می‌شد، دیگر نیست. این بار بازیگران نیمه‌دولتی و شبه‌نظام‌ها با فناوری‌های ارزان و قطعات ثالث قاچاقی به دولت‌های قدرتمند تهدید می‌زنند. روشی که ایران در حوثی‌ها سرمایه‌گذاری کرده می‌تواند الگویی برای تهدید ناوبری در سایر مناطق شود. این یک مدل جدید از جنگ است که بدون ارتش‌های سنتی می‌سراید و به سامانه‌های دفاع هوایی متفاوت نیاز دارد. کشورهای خلیج باید دفاع‌های خود را بازنگری و بازسازی کنند». ‏🔗 متن اصلی: https://www.theguardian.com/world/2026/oct/16/future-western-security-at-stake-yemen-civil-war-former-pm

‏🟢 #عربستان #یمن 🧠 ساکت در مورد خسارات جت‌های جنگی، باز در مورد حملات به فرودگاه و نفت: واکنش گزینشی عربستان سعودی به حملات حوثی‌ها ‏🏛 منبع: The EurAsian Times ‏✍️ نویسنده: Nitin J Ticku ‏📄 عنوان اصلی: Silent on Fighter Jet Losses, Open on Airport and Oil Strikes: Saudi Arabia’s Selective Response to Houthi Attacks ‏🔎 Eurofighter Typhoon, F-15SA, Houthis, RSAF, EurAsian Times #تحلیل_راهبردی #جهانی #جنگ #روابط_بین_الملل #Eurasian_Times ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏🟢 ۲/۴ ‏📌 چکیده: به گزارش EurAsian Times، حوثی‌ها ادعا کردند موشکی سطح‌به‌هوایی به یک یوروفایتر تایفون سعودی اصابت کرده و این هواپیما در خطر سقوط است؛ اگر این ادعا صحیح باشد، این دومین از دست دادن یوروفایتر تایفون توسط نیروی هوایی سلطنتی عربستان خواهد بود، پس از سقوط یک تایفون در سپتامبر ۲۰۱۷ که به نقص فنی نسبت داده شد. حوثی‌ها پیشتر نیز ادعای سرنگونی یک F‑15SA سعودی در سپتامبر ۲۰۲۲ را با انتشار تصاویر ویدئویی تأیید کردند، اما دولت سعودی هیچ‌گونه تأیید یا رد رسمی‌ای ارائه نکرده است. مقاله همچنین به تاریخچهٔ حملات موشکی و پهپادی حوثی‌ها علیه فرودگاه‌ها و زیرساخت‌های انرژی سعودی اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که ریاض نسبت به این ادعاها سکوت کرده و به‌جای آن به‌صورت شفاف به خسارات زیرساختی واکنش نشان داده است. به گزارش EurAsian Times دیروز، حوثی‌ها ادعا کردند با موشکی سطح‌به‌هوایی به یک یوروفایتر تایفون سعودی حمله کرده‌اند و افزودند این جنگنده در معرض خطر سقوط است. عربستان، همان‌طور که انتظار می‌رفت، درباره این ادعا نظری نداده است؛ اما این اولین بار نیست. اگر به ادعای حوثی‌ها باور کنیم، این دومین از دست دادن یوروفایتر برای نیروی هوایی سلطنتی عربستان سعودی (RSAF) خواهد بود. تنها از دست دادن تایفون RSAF که پیش از این تأیید شده بود، در ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۷ رخ داد؛ آن یوروفایتر در حین مأموریت جنگی بر فراز یمن به کوه‌سار در ناحیه‌ال‌وعدهٔ استان آبین برخورد کرد. خلبان، سرهنگ دوم محنا بن سعد ال‌بیز، کشته شد و گزارش‌های رسمی این حادثه را به نقص فنی نسبت دادند. این اولین از دست دادن عملیاتی رسمی یوروفایتر تایفون توسط RSAF بود. پیش‌تر، EurAsian Times از نخستین رسانه‌ها بود که درباره از دست دادن یک جنگنده F‑15SA سعودی گزارش داد. حوثی‌ها در ۱۶ سپتامبر، نزدیک مریب، با موشکی سطح‌به‌هوایی داخلی‌ساخت، یک F‑15 سعودی را سرنگون کردند. سخنگوی نظامی حوثی‌ها، یحیی ساری، در پیامی در شبکه‌های اجتماعی اعلام کرد: «نیروهای مسلح یمن، به یاری و رحمت خدا، موفق به سرنگونی یک جنگنده F‑15 سعودی شدند؛ این هواپیما در حال انجام عملیات خصمانه برای حمایت از بسیج‌های نظامی در فضای هوایی استان مریب بود». حوثی‌ها تصاویر جنگجویان خود را که در کنار بقایای هواپیما ایستاده‌اند، منتشر کردند. این جنگنده سقوط کرده به عنوان F‑15SA با شماره دماغه ۵۵۳۹ شناخته شد که تحت فرماندهی گردان ۵۵ نیروی هوایی سلطنتی عربستان سعودی بود. دولت سعودی هیچ پاسخی رسمی نداد؛ نه تأیید، نه رد. عربستان سعودی سابقهٔ طولانی در عدم تأیید یا رد ادعای حوثی‌ها دارد. در مه ۲۰۱۵، حوثی‌ها ادعا کردند یک جنگنده سعودی را نزدیک صحنهٔ سنا سرنگون کرده‌اند و تصاویر بقایای آن را به اشتراک گذاشتند. یک مقام سعودی به CNN گفت دولت «در این مورد نظری نخواهد داد». در ژانویهٔ ۲۰۱۸، حوثی‌ها ادعا کردند یک تورنادو سعودی را بر فراز سعدة سرنگون کرده‌اند و پس از آن تصاویر بقایای آن را منتشر کردند. رسانه‌های سعودی گزارش دادند یک تورنادو در مأموریت جنگی به دلیل «علل فنی» سقوط کرده و هر دو خدمه نجات یافته‌اند. دولت سعودی این ادعاهای مربوط به برخورد موشک را نپذیرفت. در مارس ۲۰۱۸، حوثی‌ها فیلم مادون‌قرمز منتشر کردند که ادعا می‌کرد موشکی سطح‌به‌هوایی به یک F‑15 در سعدة برخورد کرده است. سخنگوی سرهنگ ترکی المالکی تأیید کرد موشکی به سمت F‑15 شلیک شده، اما گفت هواپیما «منبع آتش را خنثی کرده و به پایگاه بازگشته است». در فوریهٔ ۲۰۲۰، حوثی‌ها ادعا کردند یک تورنادو را بر فراز الجوف سرنگون کرده‌اند و ویدئویی از درگیری منتشر کردند. نیروی هوایی سلطنتی مجبور شد از این از دست دادن خبر دهد؛ هر دو خلبان پرتاب شدند و توسط نیروهای حوثی بازداشت شدند. به‌طور کلی، سکوت باعث محدود شدن ارزش تبلیغاتی حوثی‌ها می‌شود و همچنین روحیهٔ کشور و نیروهای امنیتی آن را حفظ می‌کند. در آخرین حادثه، به نظر می‌رسد یوروفایتر RSAF ممکن است در سرزمین سعودی فرود آمده یا حتی سقوط کرده باشد، اما اطلاعات واضحی موجود نیست. اگر پرتابی رخ داده باشد، آن هم در خاک سعودی بوده است. بنابراین، حوثی‌ها می‌توانند ادعای ضربه کنند، اما شاید هرگز نتوانند مدرکی ارائه دهند. حتی در مورد سقوط F‑15، حوثی‌ها با بقایای هواپیما دیده شدند، اما اطلاعات کمی دربارهٔ دو نفر خدمهٔ آن وجود داشت: خلبان و افسر سامانه‌ها که در صندلی عقب می‌نشست.

‏🟢 ۳/۴ روزنامه EurAsian Times تحلیلی دقیق از سرنوشت خلبان ارائه داد و به‌نظر می‌رسد که او احتمالاً توسط نیروهای سعودی بازیابی شده و برای حوثی‌ها هیچ مادهٔ تبلیغاتی در دسترس نمانده است. Eurofighter Typhoon در فهرست نیروی هوایی سلطنتی عربستان سعودی Eurofighter Typhoon بخش عمده‌ای از ناوگان جنگی نیروی هوایی سلطنتی عربستان (RSAF) را تشکیل می‌دهد. عربستان سعودی ۷۲ هواپیمای دو موتور چندمنظوره این نوع را به‌کار می‌گیرد و از بزرگ‌ترین اپراتورهای تایفون خارج از اروپا محسوب می‌شود. تمام این هواپیماها توسط نیروی هوایی سلطنتی عربستان در چارچوب برنامهٔ Project Salam دریافت شد و در پایگاه هوایی کینگ فهد نزدیک طائف مستقر می‌باشند. پرتوی هوایی دوم (۲nd Aviation Wing) در پایگاه هوایی کینگ فهد (طائف) مستقر است؛ این پایگاه در کوه‌های حجّاز، حدود ۱۵۰ km جنوب‑شرق جده قرار دارد. پرتو شامل سه گروه است: گروهٔ ۳، گروهٔ ۱۰ و گروهٔ ۸۰. هواپیماها عموماً به‌صورت Typhoon F.2 تک‌نشسته و T.3 دو‌نشسته یا مطابق استانداردهای معادل Tranche 2/3 پیکربندی می‌شوند. موقعیت این پایگاه، آن را به یک مرکز منطقی برای عملیات نزدیک مرز یمن تبدیل کرده است. Eurofighter Typhoonها مکمل ناوگان بزرگ‌تر خانوادهٔ F‑15 و ناوگان قدیمی‌تر تورنادو نیروی هوایی سلطنتی عربستان هستند. از زمان آغاز مداخلهٔ به‌سرپرستی سعودی در سال ۲۰۱۵، این هواپیماها مأموریت‌های جنگی بر فراز یمن انجام داده‌اند؛ شامل پشتیبانی هوایی نزدیک، قطع مسیر و حمله به اهداف حوثی. همچنین در عملیات محدود علیه اهداف داعش در سوریه شرکت کرده‌اند. حملات حوثی‌ها به عربستان سعودی؛ ریاض سکوت نمی‌کند ریاض در مورد ادعاهای حوثی‌ها دربارهٔ سرنگونی هواپیما سکوت کرده، اما در خصوص حملات به زیرساخت‌های حیاتی خود صدای بلند دارد. حوثی‌ها کارزار مستمری از موشک‌های بالستیک، موشک‌های کروز و پهپادها علیه فرودگاه‌های غیرنظامی و زیرساخت‌های انرژی عربستان سعودی راه‌اندازی کرده‌اند. هدف اصلی این حملات فرودگاه بین‌المللی ملک‌خالد در ریاض بود. به گفتهٔ سخنگوی سرتیپ تورکی الملکی (Maj. Gen. Turki al‑Malki)، این فرودگاه بین اوایل اکتبر و اواسط ماه حدود ۲۰ حمله شامل پهپادها، موشک‌های بالستیک، موشک‌های کروز و سایر پرتابه‌ها را تجربه کرد. این حملات منجر به ۱۷ کشته و بیش از ۳۳۰ مصدوم در خود فرودگاه شد. حملات دیگر فرودگاه بین‌المللی ابها (نزدیک مرز یمن)، فرودگاه بین‌المللی کینگ فهد در دمام و تأسیسات نزدیک نجران و جازان را هدف گرفتند. سخنگوی حوثی‌ها بریگادیر ژنرال یحیی ساری (Brig. Gen. Yahya Saree) بارها مسئولیت این حملات را پذیرفت، به خطوط هوایی و مسافران هشدار داد تا از فرودگاه‌ها و فضای هوایی سعودی (به‌جز بالای مکه و مدینه) دوری کنند و این مکان‌ها را به‌عنوان اهداف مشروع در پاسخ به عملیات‌های سعودی در یمن اعلام کرد. حوثی‌ها همچنین به دارایی‌های انرژی سعودی حمله کرده‌اند. در حدود ۱۳‑۱۴ اکتبر، حمله‌ای به ساختمان اداری مجتمع مرکزی سعودی آرامکو در ظهران وارد شد. وزارت انرژی آن را «آتش‌سوزی محدود» بدون تلفات توصیف کرد. منابعی از سوی Reuters و دیگران، خسارات گسترده‌ای را گزارش کردند؛ آتش به طبقات متعدد یک برج اداری سرایت کرد و عملیات را موقتاً مختل ساخت. قبلاً، حملات حوثی به مخازن سوخت و تأسیسات مرتبط در اطراف یا نزدیک فرودگاه ریاض وارد شد و گزارش‌ها دود ناشی از یک سایت آرامکو در جنوب پایتخت را ذکر کردند. خط لوله شرق‑غرب (که برای دور زدن تنگه هرمز به کار می‌رود) پیش‌تر توسط پهپادها مختل شده بود. مقامات سعودی به‌صراحت این حملات را تأیید کرده‌اند. سازمان عمومی هواپیمایی کشوری آمار تلفات و ملیت‌های آسیب‌دیدگان را ارائه داد. سخنگوی الملکی مقیاس خسارت به زیرساخت‌های غیرنظامی سعودی را شرح داد. ریاض به‌صورت قاطع هدف قرار دادن غیرنظامیان، فرودگاه‌ها، تأسیسات اقتصادی و حتی شهرهای مقدس مکه و مدینه را محکوم کرد، حق دفاع از خود را تأیید نمود و خواستار اقدام بین‌المللی شد. کابینه تحت رهبری ولیعهد محمد بن سلمان هشدار داد که حوثی‌ها در پی حملات به فرودگاه‌ها، زیرساخت‌ها و بازدیدکنندگان با پیامدهایی مواجه خواهند شد و در عین حال نیروهای مسلح را ستود. وزیر انرژی، شاهزاده عبدالعزیز بن سلمان که در کنگره انرژی WPC در ریاض سخنرانی می‌کرد، این حوادث را «جدی» توصیف کرد و افزود که پاسخ پادشاهی باید «به همان اندازه جدی» باشد.

‏🟢 ۴/۴ رسانه‌های دولتی سعودی، از جمله خبرگزاری رسمی SPA و تلویزیون ملی، حملات را به‌تفصیل گزارش دادند؛ بیانیه‌های رسمی منتشر کردند، آمار تلفات را به‌روز کردند و فیلم‌های حمله به فرودگاه ریاض و خسارات ناشی از آن را پخش کردند. مقامات دفاع مدنی نیز هشدارهای عمومی صادر کرده و زمان سرنگونی موشک‌ها یا پهپادهای وارده را اعلام کردند. این سطح از شفافیت رسمی قابل توجه است، چرا که با دوره‌هایی که واکنش‌های عربستان به حملات فرامرزی کمتر در فضای عمومی بیان می‌شد، متفاوت می‌باشد. این نکته واضح است: در حالی که عربستان سعودی مشتاق است حوثی‌ها را از هرگونه مواد روابط عمومی یا تبلیغاتی محروم کند، پادشاهی می‌خواهد حملات به کشور را برجسته سازد تا عملیات متقابل خود را توجیه کند، حتی اگر این توجیه نامتناسب باشد. اگرچه حوثی‌ها هدف قرار دادن مکه و مدینه را رد کرده‌اند، ریاض می‌تواند حمایت‌ها، به‌ویژه از جهان اسلام و متحدان پیمان مکه همچون پاکستان و ترکیه، جمع‌آوری کند تا حوثی‌ها را سرکوب نماید. این مقالهٔ نظر است. ‏🔗 متن اصلی: https://www.eurasiantimes.com/silent-on-fighter-jet-losses-open-on-airport-and-oil-strikes-saudi-arabias-selective-response-to-houthi-attacks/

‏🔴 #اتحادیه_اروپا #آمریکا 🧠 اندازه‌گیری بازسلاحی اروپا: یک سال از نقشه راه آمادگی دفاعی 2030 ‏🏛 منبع: Atlantic Council ‏✍️ نویسنده: Eva Mulholland, Aurélie Vittot ‏📄 عنوان اصلی: Measuring Europe’s rearmament: A year of the Defence Readiness Roadmap 2030 ‏🔎 Defence Readiness Roadmap 2030, ReArm Europe, European Defence, EU, Pentagon #تحلیل_راهبردی #جهانی #ژئوپلیتیک #روابط_بین_الملل #Atlantic_Council ‏✅ ژئوپلیس،نبض ژئوپلتیک و روابط بین الملل ‏🌍 @Geopolis_ir

‏🔴 ۲/۷ ‏📌 چکیده: یک سال پس از انتشار «نقشه راه آمادگی دفاعی ۲۰۳۰» توسط اتحادیهٔ اروپا، پانزده نقطه عطف از ۴۵ مورد تعیین‌شده تکمیل یا در مسیر تکمیل هستند، در حالی که هفده هدف دیگر عقب‌افتاده یا آغاز نشده‌اند و وضعیت سیزده مورد باقی‌مانده نامشخص است. پیشرفت‌ها شامل تصویب برنامهٔ صنعت دفاعی اروپا (EDIP) و بستهٔ تحرک نظامی و اتمام پروژهٔ «Brave Tech EU» می‌شود، اما شورای اروپا هنوز هیچ‌یک از چهار پروژهٔ پرچمدار (Eastern Flank Watch، European Drone Defence Initiative، European Air Shield، European Space Shield) را تأیید نکرده و ائتلاف‌های توانمندی و برنامه‌های مرتبط همچنان مبهم‌اند. تأمین مالی این ابتکارات به‌صورت عمده از بودجهٔ هفت‌سالهٔ اتحادیه (MFF) و صندوق رقابت‌پذیری اروپا انتظار می‌رود، اما منابع پیشنهادی حتی با افزایش ۷۸ درصدی کافی نیست و برای پر کردن خلأهای توانمندی به سرمایه‌گذاری خصوصی و مشارکت دولت‌های عضو نیاز دارد. نکات کلیدی در ابتدا • یک سال از انتشار «نقشه راه آمادگی دفاعی 2030» توسط اتحادیهٔ اروپا می‌گذرد؛ این برنامهٔ تفصیلی برای شناسایی و پر کردن خلأهای توانمندی اروپا تدوین شده است. • پانزده مورد از نقاط عطف این نقشه راه در مسیر تکمیل یا تکمیل شده‌اند؛ هفده مورد دیگر به‌دست نیامده‌اند؛ وضعیت سیزده مورد باقی‌مانده نامشخص است. • به‌جای تلاش برای جایگزینی کامل ایالات متحده، اروپا باید بر توانمندی‌های کلیدی‌ای که در حال حاضر قادر به تولید آن نیست و ایالات متحده اعلام کرده قصد کاهش آن را دارد، تمرکز کند. فهرست مطالب مقدمه امنیت اروپا به‌تدریج به مسأله‌ای برای اتحادیهٔ اروپا تبدیل شده است. نقشی که این بلوک امروز در امنیت ایفا می‌کند، تنها یک دهه پیش قابل تصور نبود. نگرانی‌های فوری نسبت به تهدید روسیه برای اروپا و افزایش عدم قطعیت دربارهٔ تعهد واشنگتن به این قاره، کشورهای عضو را وادار کرده تا به اتحادیه اجازه دهند اقدامات بی‌سابقه‌ای در حوزهٔ امنیت و دفاع انجام دهد. برگزاری «بررسی موضع‌گیری نیروهای اروپا» توسط پنتاگون در ۲۹ ژوئیه، تازه‌ترین یادآوری است که موضع ایالات متحده در این قاره همچنان در حال تغییر است. کشورهای عضو هنوز در صندلی رانندهٔ مسائل امنیتی می‌نشینند، اما اتحادیهٔ اروپا راه‌هایی برای ایفای نقش پیدا کرده است؛ به‌ویژه برای تجمیع منابع به‌منظور مقابلهٔ بهتر با تهدیدها به‌صورت مشترک و حمایت از پروژه‌های دفاعی برجستهٔ اروپایی. استراتژی‌های پیشین، مانند «سفید‌نامهٔ دفاع اروپا»، سازوکار وام‌دهی SAFE و طرح «تجدید سلاح اروپا/آمادگی 2030» هر یک سعی در افزایش سرمایه‌گذاری عمومی و خصوصی در دفاع و فراهم کردن انعطاف مالی بیشتر برای کشورهای عضو به‌منظور تقویت تولید و آمادگی داشته‌اند. نقد فوری که می‌توان به این برنامه‌ها و استراتژی‌های متعدد اتحادیه وارد کرد، کمبود پیگیری پس از اعلام اهداف است. اتحادیه در طرح‌های کلی برتری دارد اما در گام‌های تاکتیکی برای رسیدن به آرمان‌هایش دچار مشکل می‌شود. به همین دلیل «نقشه راه تفصیلی آمادگی دفاعی ۲۰۳۰» اتحادیهٔ اروپا برجسته می‌شود. این سند که در اکتبر ۲۰۲۵ منتشر شد، به‌عنوان معیاری عمل می‌کند؛ اهداف قابل‌اندازه‌گیری، معیارهای عینی و تحویل‌های مشخصی را برای ایده‌های پیشین، از جمله آنچه در سفید‌نامه آمده بود، ارائه می‌دهد. این نقشه راه به‌ویژه بر چهار پروژهٔ برجسته و نه شاخص توانمندی متمرکز است که پیشرفت اروپا به سوی آمادگی کامل دفاعی را می‌توان بر پایهٔ آن‌ها ارزیابی کرد. یک سال پس از انتشار، اتحادیهٔ اروپا تاکنون پانزده نقطه عطف تعیین‌شده در این نقشه راه را تکمیل کرده یا در مسیر تکمیل آن قرار دارد؛ اما هفده مورد دیگر را از دست داده یا در مسیر دستیابی به آن نیست. وضعیت سیزده مورد باقی‌مانده نامشخص است. اگرچه نقشه راه به‌وضوح توانمندی‌های مورد نیاز اروپا برای آینده را ترسیم می‌کند، ضروری است که تعداد محدودی از خلأهای بحرانی در حال حاضر اولویت‌بندی شوند تا منابع محدود به‌صورت مؤثر مدیریت شوند و امنیت اروپا هم در کوتاه‌مدت و هم در بلندمدت تضمین گردد. این گزارش پیشرفت اتحادیهٔ اروپا در رسیدن به اهداف تعیین‌شده در نقشه راه را ارزیابی می‌کند و راهکارهایی برای حفظ آمادگی دفاعی اتحادیه پیشنهاد می‌دهد. مقصد، نقشه راه و چهل‌وپنج نقطه عطف