‏🌍 #آمریکا 🧠 تجاوز جنسی و آزار جنسی در نیروی ساحلی ایالات متحده ‏🏛 منبع: RAND Corporation ‏✍️ نویسنده: Eric Cooper ‏📄 عنوان اصلی: Sexual Assault and Sexual Harassment in the Coast Guard ‏🔎 Coast Guard, Sexual Assault, Harassment, Department of Homeland Security, Congress #تحلیل_راهبردی #جهانی #سیاست_داخلی #RAND ‏ما را در تلگرام، ایتا و بله دنبال کنید. https://t.me/geopolis_ir https://eitaa.com/Geopolis_ir https://ble.ir/Geopolis_ir

‏📌 چکیده: آزار و اذیت جنسی (SASH) در گارد ساحلی ایالات متحده ایمنی، اعتماد و همبستگی مأموریتی را تهدید می‌کند؛ کنگره وزارت امنیت داخلی را مأمور کرد تا رویکرد این سرویس را به‌صورت مستقل بررسی کند. مطالعهٔ حاضر به‌صورت بی‌طرفانه سیاست‌ها، برنامه‌ها و شیوه‌های نهادی گارد ساحلی را ارزیابی کرده و نتایج بازبینی فرماندهی ژوئیهٔ ۲۰۲۳ که ۳۳ اقدام پیشنهادی برای مقابله با رفتارهای مخرب ارائه داد، مورد بررسی قرار می‌دهد. نویسندگان نقاط پیشرفت، خلأهای مداوم و فرصت‌های بهبود ساختاری را شناسایی کرده و بر شفافیت، مشارکت فرماندهی و توانایی سیستم‌های کنونی در پیشگیری، حمایت از قربانیان و پاسخگویی نهادی تأکید می‌کنند. آزار جنسی و اذیت جنسی در گارد ساحلی مطالعهٔ جامع و تحلیل پژوهش – منتشر شدهٔ ۲ اکتبر ۲۰۲۶ آزار جنسی و اذیت جنسی (SASH) ایمنی، اعتماد و همبستگی‌ای را تهدید می‌کند که برای آمادگی مأموریتی گارد ساحلی ایالات متحده ضروری است. نویسندگان استراتژی‌های پیشگیری و پاسخگویی گارد ساحلی به SASH، خدمات حمایتی برای قربانیان به منظور تسهیل بهبود، و سازوکارهای پاسخگویی را ارزیابی می‌نمایند. آزار جنسی و اذیت جنسی (SASH) ایمنی، اعتماد و همبستگی‌ای را به خطر می‌اندازند که برای آمادگی مأموریتی گارد ساحلی ایالات متحده حیاتی است. تحقیقات، بازبینی‌های داخلی و گزارش‌های برجسته، چالش‌های سیستمی را در روش‌های پیشگیری، واکنش و پاسخگویی این سرویس به چنین رفتارهایی نشان داده‌اند. در واکنش به این موضوع، کنگره وزارت امنیت داخلی ایالات متحده را مأمور کرد تا بررسی مستقلی از رویکرد گارد ساحلی به SASH انجام دهد. نویسندگان این مطالعه را برای ارائهٔ ارزیابی بی‌طرف و مبتنی بر شواهد از سیاست‌ها، برنامه‌ها و شیوه‌های نهادی سرویس مرتبط با SASH انجام دادند. به‌طور جداگانه، گارد ساحلی بازبینی مسئولیت‌پذیری و شفافیت خود را که توسط فرمانده در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ سفارش شده بود، انجام داد؛ این بازبینی ۳۳ اقدام پیشنهادی برای مقابله با رفتارهای مخرب و تقویت مسئولیت‌پذیری در سراسر سرویس ارائه کرد. نویسندگان تلاش‌های گارد ساحلی را در پرتو این نتایج و پیشنهادها بررسی می‌کنند و همزمان نقاط پیشرفت، خلأهای مداوم و فرصت‌های بهبود ساختاری را شناسایی می‌نمایند. هدف کلی این پروژه ارزیابی استراتژی‌های پیشگیری و واکنش گارد ساحلی، خدمات حمایتی برای قربانیان به منظور تسهیل بهبود، و سازوکارهای مسئولیت‌پذیری در قبال SASH است. نویسندگان سیاست‌های گارد ساحلی، توزیع مسئولیت‌ها در میان برنامه‌ها و نحوه اجرای الزامات در عمل توسط نیروی کار پراکنده جغرافیایی را بررسی می‌کنند. توجه ویژه‌ای به شفافیت، مشارکت فرماندهی و میزان توانایی سیستم‌های کنونی در پیشگیری از آزار جنسی و حمایت از نیازهای بازماندگان و پاسخگویی نهادی می‌شود.

‏🌍 #اتحادیه_اروپا #آلمان 🧠 سرمایه‌گذاری در موتور رشد بعدی اروپا ‏🏛 منبع: Atlantic Council ‏✍️ نویسنده: Charles Lichfield ‏📄 عنوان اصلی: Investing in Europe’s next growth engine ‏🔎 German investment, European Union, Central and Eastern Europe, China, United States #تحلیل_راهبردی #چین #جهانی #ژئوپلیتیک #اقتصاد_سیاسی #Atlantic_Council ‏ما را در تلگرام، ایتا و بله دنبال کنید. https://t.me/geopolis_ir https://eitaa.com/Geopolis_ir https://ble.ir/Geopolis_ir

‏📌 چکیده: مقاله به بررسی کاهش سرمایه‌گذاری آلمان در کشورهای اروپای مرکزی و شرقی (CEE) و خطر فرسایش پایهٔ تولیدی منطقه می‌پردازد؛ اگر منبع سرمایه جایگزین نشود، ظرفیت تولیدی ممکن است دچار انحطاط شود. سرمایه‌گذاری‌های داخلی CEE‑به‑CEE تنها ۸٫۳ ٪ کل سرمایه‌گذاری‌های اتحادیهٔ اروپا را تشکیل می‌دهند و بیشتر در کشورهای کمتر توسعه‌یافته متمرکز است، در حالی که شرکت‌های بزرگ CEE عمدتاً در غرب اروپا سرمایه‌گذاری می‌کنند. سرمایه‌گذاران غیرعضو اتحادیه، به‌ویژه از آمریکا و آسیا، در حال ورود به بخش‌های تولیدی و خرده‌فروشی هستند، اما سرمایه‌گذاری‌های چینی متمرکز بر صنایع حساس است و می‌تواند تحت تعرفه‌های آینده آسیب‌پذیر شود. مقاله پیشنهاد می‌کند چارچوب‌های سرمایه‌گذاری چابک‌تر، جذب هدفمند سرمایه‌گذاری‌های خصوصی و استفاده از سازوکارهای IAA برای حفظ پایهٔ صنعتی و تقویت وزن ژئوپولیتیک CEE‑11 ضروری است. این مقاله بخشی از مجموعه‌ای است که مرکز ژئواقتصاد آتلانتیک کونسل منتشر می‌کند و به بررسی چگونگی عبور اروپای مرکزی و شرقی از تحولات عمیق در سیاست تجاری و صنعتی اروپا می‌پردازد. اولین و دومین قسمت را بخوانید. کاهش چشمگیر سرمایه‌گذاری آلمان در اروپای مرکزی و شرقی (CEE) نشانگر چالشی گسترده‌تر است: یافتن منابع جدید سرمایه پیش از آنکه پایهٔ تولیدی منطقه دچار فرسایش شود. به اعتبار یازده کشور عضو اتحادیهٔ اروپا در این منطقه، نه کاهش سرمایه‌گذاری آلمان و نه کاهش تقاضای آلمانی برای صادراتشان تا به حال پویایی اقتصادی‌شان را تضعیف نکرده است. رقابت‌پذیری صادراتی شرکت‌های CEE و مصرف داخلی مقاومشان تا کنون این فشارها را جبران کرده‌اند. اما در صورت عدم وجود منابع جایگزین سرمایه، ظرفیت تولیدی منطقه ممکن است دچار انحطاط شود. بدتر از آن، برخی گزینه‌ها می‌توانند مواجههٔ منطقه با نوسان ژئوپولیتیک را تشدید کنند. قانون کلی شناخته‌شده‌ای هنوز در مورد سرمایه‌گذاری‌های CEE صادق است. شرکت‌های اروپایی زنجیره‌های تأمین خود را با سرمایه‌گذاری در کارخانجات موجود و جدید گسترش دادند، صندوق‌های منطقه‌ای اتحادیهٔ اروپا زیرساخت‌ها را با یارانه نوین‌سازی کردند و سرمایه‌گذاری خصوصی به‌تدریج به گره‌های کلیدی زیرساخت انرژی و زنجیره‌های خرده‌فروشی موفق علاقه نشان داد. اما این مدل در حال تغییر است. فرصت درست در همان نزدیکی است با کاهش قابلیت اطمینان سرمایهٔ اروپای غربی، سرمایه‌گذاران داخلی CEE می‌توانند منبعی بالقوه برای تأمین مالی باشند. اگرچه وام‌های شرکتی به منطقه کاهش یافته و بسیاری از سرمایه‌گذاران اروپای غربی رفته‌اند، سرمایه‌گذاری‌های CEE‑به‑CEE همچنان منبعی کم‌استفاده باقی مانده است. سرمایه‌گذاران محلی به‌عنوان شریک‌های محدود گاهی خلأ را پر می‌کنند، اما نقششان در سراسر منطقه محدود و نابرابر است. جدولی که در بالا آمده نشان می‌دهد سرمایه‌گذاری‌های تولیدی و خدماتی CEE‑11 که از داخل CEE‑11 انجام می‌شود، تنها ۸٫۳ ٪ از کل سرمایه‌گذاری‌های اتحادیهٔ اروپا و ۶٫۴ ٪ از مجموع را تشکیل می‌دهد. نکتهٔ مهم این است که تا ۱۰ ٪ سرمایه‌گذاری‌ها از طریق نهادهای هدف خاص (SPEs) مستقر در لوکزامبورگ و هلند انجام می‌شود؛ مگر در مجارستان که در بیش از ۶۰ ٪ موارد از این نهادها استفاده می‌شود. اما حتی با در نظر گرفتن این انحراف، شواهد کمی مبنی بر افزایش مستمر سرمایه‌گذاری‌های همسایگی وجود دارد. این درصد در بازارهای کوچکتر از ۱۰ ٪ فراتر می‌رود، یا به این دلیل که آن‌ها به‌طور سنگین در یک‌دیگر سرمایه‌گذاری می‌کنند، همانند کشورهای بالتیک، یا به این دلیل که بازارهای ثروتمندتر CEE سرمایه‌گذاری‌های بعدی را به اسلوونی، کرواسی یا بلغارستان انجام داده‌اند. رومانی به‌عنوان بازاری با فضای قابل توجهی برای رشد برجسته می‌شود: رقم سرمایه‌گذاری CEE در این کشور کم است، اگرچه پتانسیل قابل توجهی برای پروژه‌های صنعتی و زیرساختی فرامرزی دارد. نگاهی دقیق‌تر به جدول زیر که نشان می‌دهد CEE‑11 کجا سرمایه‌گذاری می‌کند، این فاصله را تأیید می‌کند. شرکت‌های موجود در بازارهای کمتر توسعه‌یافته به‌طبیعی سرمایه‌گذاری‌های محلی انجام می‌دهند، اما سرمایهٔ آن‌ها در مقایسه با سرمایه‌گذاری‌های دوردست ناچیز است. در عین حال، بازارهای صنعتی اصلی CEE عمدتاً در اروپای غربی سرمایه‌گذاری می‌کنند، حتی از طریق SPEها که گاهی می‌توانند سرمایه را به‌سوی CEE بازگردانند.

لهستان بزرگ‌ترین موجودی خروجی منطقه را دارد، اما این موجودی به‌طور عمده به سمت غرب متمایل است و سرمایه‌گذاری‌های آن در CEE عمدتاً داخلی می‌ماند. تنها شرکت پالایش و پتروشیمی اورلن (Orlen) به‌صورت منظم در شبکه‌های توزیع جمهوری‌چک سرمایه‌گذاری می‌کند. مجارستان نسبت به منطقه تعهد بیشتری نشان می‌دهد؛ هرچند ارقام آن توسط OTP Bank که از اوایل دههٔ ۲۰۰۰ بانک‌های منطقه را خریداری کرد، تقویت می‌شود. به‌نظر می‌رسد جمهوری‌چک در سال ۲۰۲۴ به‌سرعت از منطقه دور شده است، اما خلأهای داده‌ای—به‌ویژه در اسلواکی همسایه که سرمایه‌گذاران چکی فعالند—این تغییر را بزرگ‌تر از واقعیت نشان می‌دهد. این به این معنا نیست که شرکت‌های CEE باید از سرمایه‌گذاری در جای دیگر بازدارند یا اینکه سرمایه‌گذاری منطقه‌ای باید سهمیه‌ای داشته باشد. برای مثال، سرمایه‌گذاری شرکت‌های چکی در اروپای غربی نشانگر گسترش دسترسی بین‌المللی است. فرصت از دست رفته این است که سرمایه‌گذاران منطقه‌ای می‌توانستند نقش بیشتری در شکل‌گیری نحوهٔ سازگاری ظرفیت تولیدی CEE با کاهش تقاضای خریداران سنتی آلمانی و ایجاد بازارهای جدید در بازار واحد ایفا کنند. سرمایه‌گذاران در اروپای غربی و مناطق دوردست نیز به این فرصت واکنش نشان می‌دهند. سرمایه‌های غیرعضو اتحادیهٔ اروپا ۱۹ ٪ از موجودی ورودی منطقه را تشکیل می‌دهند، اگرچه سهم چین بسیار کمتر از آنچه دربارهٔ سرمایه‌گذاری چینی‌ها گفته می‌شود، است. بخش عمدهٔ جریان از آمریکای شمالی و بازارهای «دوست‌دار» آسیایی می‌آید؛ از جمله خرید ۴٫۱  میلیارد یورویی شرکت سرمایه‌گذاری خصوصی آمریکایی GTCR از شرکت دارویی زنتیوا (Zentiva) و پیشنهاد ۸٫۶  میلیارد دلاری شرکت کانادایی Couche‑Tard برای شبکه خرده‌فروشی Żabka در لهستان. مشکل این است که سرمایه‌گذاری چینی به‌طور متمرکز در بخش‌های تولیدی است که اکنون از ضعف تقاضای آلمانی رنج می‌برند. کارخانهٔ باتری CATL به‌ارزش ۷٫۳  میلیارد یورو در دبروچن، کارخانهٔ Gotion در اسلواکی و کارخانهٔ خودروسازی BYD در سگد، مجارستان، نمونه‌های بارزی هستند. این تأسیسات همگی در داخل بازار واحد قرار دارند و مالکانشان را در برابر هر دیوار تعرفه‌ای که بروکسل بعداً می‌سازد، محافظت می‌کند. نمودار زیر نیز نشان می‌دهد که واحدهای مونتاژ مستقر در اتحادیهٔ اروپا برای برندهای چینی، به ورودی‌های وارداتی از چین وابسته‌اند؛ چالشی که قانون شتابدهندهٔ صنعتی (IAA) باید به‌صورت مستقیم حل کند. بازآفرینی چارچوب‌های سرمایه‌گذاری بحث پیش‌رو دربارهٔ بودجهٔ اتحادیهٔ اروپا لایه‌ای دیگر از عدم قطعیت را اضافه می‌کند. چهار ویسگراد به‌درستی می‌توانند استدلال کنند که سهم بزرگ آن‌ها در ظرفیت تولیدی اروپا، سرمایه‌گذاری مستمر در انرژی رقابتی و حمل‌ونقل سریع‌تر و باربر را می‌طلبد. اما با این که پایتخت‌های معمولاً «دوست‌دار» مانند وین برای کاهش بودجه فشار می‌آورند و جمهوری‌چک و لهستان به نیمهٔ ثروتمندتر اعضای اتحادیه می‌پیوندند، CEE باید برای جریان کمتر سخاوتمندانهٔ منابع منطقه‌ای آماده شود. درآمد حاصل از سرمایه‌گذاری‌های انجام‌شده در اروپای غربی تا حدودی این کمبود را از طریق تراز پرداخت‌ها جبران می‌کند و تأیید می‌کند که سرمایه‌گذاران CEE درست عمل می‌کنند وقتی تمام سرمایهٔ خود را در منطقه نگه نمی‌دارند. اما این جایگزینی برای سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌هایی نیست که مدل صنعتی منطقه به آن وابسته است. جستجوی دیرینه برای اتصال شمال‑جنوب درون منطقه همچنان معتبر است، اما طرح‌هایی که هدفشان جذب سرمایهٔ خصوصی به این پروژه‌هاست، شکست می‌خورند. این ابتکار که در سال ۲۰۱۶ با شور و هیجان فراوان اعلام شد—ابتکار دریای سه‌گانه (Three Seas Initiative – 3SI)—تنها چهارده پروژه را به بار آورد. اسلواکی، قطب مهم تولیدی و یکی از اقتصادهایی که بیشترین در معرض بحران آلمان هستند، این مشکل را نشان می‌دهد. طرح یونکر (Juncker Plan) که کمتر مورد تمجید قرار گرفته، ۶۴۳ میلیون یورو تضمین‌های اتحادیه اروپا را به کار گرفت تا دو میلیارد یورو سرمایه‌گذاری اسلواکی را به صورت کاملاً تجاری فعال کند. در مقابل، سهم مستقیم اسلواکی از صندوق تجاری 3SI به تعداد معدودی خرید انرژی سبز محدود می‌شود و هیچ پروژهٔ زیرساخت حمل‌ونقل به چشم نمی‌خورد.

منطقه در این صورت به کجا می‌تواند روی آورد؟ اختلاف بودجهٔ زیرساختی لهستان که حدود ۴۰۰ میلیارد یورو تا سال ۲۰۴۰ پیش‌بینی می‌شود و اختلاف صد میلیارد یورویی رومانی، با کسورات مالی بالا در این کشورها سازگار نیست. اما مشکل کمبود علاقهٔ سرمایه‌گذاران نیست. به عنوان مثال، دفتر تازه افتتاح‌شدهٔ بانک ژاپن برای همکاری‌های بین‌المللی (Japan Bank for International Cooperation) در ورشو، و این که ۲۸ ٪ از کل سرمایهٔ اختصاص‌یافته توسط صندوق‌های خلیج‌فارس در سال ۲۰۲۵ به این منطقه رفته است، نشان می‌دهد سرمایهٔ بین‌المللی در دسترس است. بنابراین دولت‌ها به طرح‌های جذب سرمایهٔ خصوصی دقیق‌تر، با تمرکز منطقه‌ای یا بخشی محدودتر، نیاز دارند. استراتژی هدفمندتر CEE باید نقش خود را در نجات بخش‌های قابل نجات زنجیره‌ی تأمین خودروسازی اروپا ایفا کند؛ ترجیحاً همراه با شرکت‌های اروپایی و نه با تکیه بر سرمایه‌گذاری چین. خطرات پذیرش بی‌قید و شرط سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی به وضوح در حال آشکار شدن است، اما منطقه هرگز نمی‌تواند سیاستی یکسان داشته باشد و تظاهر به خلاف آن بی‌فایده است. حتی پایتخت‌هایی که به‌طور کلی دربارهٔ پیامدهای امنیتی توافق دارند، در هماهنگی دچار مشکل‌اند. کشورهای بالتیک و لهستان به‌عنوان «بازهای» امنیتی شناخته می‌شوند و چکیا به‌تدریج به این گروه می‌پیوندد؛ اما تفاوت در اندازهٔ بازارها و نیاز مشترک به سرمایه، مانع تبدیل این موضع مشترک به اهرم فشار جمعی شده است. با این حال، روش سختگیرانه‌تر هنوز می‌تواند میوه‌های آسانی بدهد، به‌ویژه در زمینهٔ توسعه نیروی کار محلی و انتقال فناوری. جدی گرفتن مذاکرات پیرامون پیشنهادهای IAA باید در اولویت باشد. پذیرش IAA می‌تواند به تولیدکنندگان کمک کند تا در صورت ادامهٔ بحران صنعتی آلمان، به بخش‌های مجاور منتقل شوند. ماشین‌کاری دقیق و الکترونیک قدرت به‌راحتی به تجهیزات شبکه، ترانسفورماتور، کابل‌کشی و واگن‌های راه‌آهن قابل انتقال هستند؛ بازاری که باید از مفاد «خرید اروپایی» IAA بهره‌مند شود. مراکز دادهٔ جدید نیز نیازی به متمرکز شدن در اروپای غربی ندارند. به‌طور چشمگیر، رومانی بیش از ۴۰ ٪ از ظرفیت آیندهٔ رک‌های منطقهٔ CEE را در اختیار دارد و بنابراین اکوسیستم نیمه‌رسانا پیرامون این سرمایه‌گذاری ارزش توسعه دارد. خوشه‌های چک و لهستان پیش از این در حوزهٔ فتونیک و مواد ویژه عمق دارند. افزایش هزینه‌های دفاعی اروپا اغلب به‌عنوان پاسخی به چالش‌های صنعتی CEE مطرح می‌شود، اما این تصویر گمراه‌کننده است. بازسازی نظامی آلمان به برخی فلزات و مواد شیمیایی که منطقه می‌تواند تأمین کند، نیاز دارد؛ اما هدف جدید صرف ۳٫۵ ٪ از تولید ناخالص داخلی برای دفاع، تماماً به تجهیزات نوین اختصاص نخواهد یافت و خرید کالاهای نهایی احتمالاً به نفع تأمین‌کنندگان آلمانی خواهد بود. در واقع، خریدهای لهستان که نزدیک به ۵ ٪ از تولید ناخالص داخلی را شامل می‌شود، برای منطقه تقریباً امیدبخش‌تر است. کشورهای CEE‑11 باید هدفشان تقویت پایهٔ تولیدی میزبانی‌شده باشد؛ برای این منظور باید سرمایه، انرژی و زیرساخت‌های لازم را فراهم کنند تا این بخش‌ها بتوانند به سمت صنایع مناسب حرکت کنند، چرا که موانع پیرامون بازار واحد، به‌ویژه در مقابل چین، احتمالاً بالاتر خواهند شد. چارچوب‌های سرمایه‌گذاری چابک‌تر، به‌همراه به‌کارگیری هدفمندتر استانداردهای ارزیابی اتحادیهٔ اروپا برای حفاظت از مشاغل و تأمین فناوری‌های نوین، می‌توانند به منطقه کمک کنند تا پایهٔ صنعتی خود را حفظ کند، به رونق ادامه دهد و وزن ژئوپولیتیک خود را افزایش دهد. چارلز لیچفیلد (Charles Lichfield) مدیر پیش‌بینی و تحلیل اقتصادی و همکار ارشد سی. بوییدن گری (C. Boyden Gray) در مرکز ژئواقتصادیات شورای آتلانتیک است.

‏🔵 #چین 🧠 در عصر آنلاین، اطلاعات خارجی جمهوری خلق چین (PRC) تکامل می‌یابد ‏🏛 منبع: Jamestown Foundation ‏✍️ نویسنده: Dennis Yang ‏📄 عنوان اصلی: In the Online Age, PRC Foreign Intelligence Evolves ‏🔎 Ministry of State Security, MSS, LinkedIn, AI, Xu Yanjun #تحلیل_راهبردی #جهانی #ژئوپلیتیک #Jamestown ‏ما را در تلگرام، ایتا و بله دنبال کنید. https://t.me/geopolis_ir https://eitaa.com/Geopolis_ir https://ble.ir/Geopolis_ir

‏🔵 ۲/۵ ‏📌 چکیده: در سال‌های اخیر سرویس‌های اطلاعاتی چین، به‌ویژه وزارت امنیت دولت (MSS)، به‌تدریج از جمع‌آوری اطلاعات انسانی (HUMINT) به عملیات دیجیتالی مبتنی بر جذب آنلاین و هوش مصنوعی روی می‌آورند؛ این تغییر پس از دستگیری افسر MSS شو یانجون در ۲۰۱۸ و تبادل زندانیان با ایالات متحده در ۲۰۲۴ رخ داده است. MSS از لینکدین و پلتفرم‌های حرفه‌ای دیگر برای شناسایی، ارزیابی و جذب هدف‌ها استفاده می‌کند و با واسطه‌های تجاری و کشورهای ثالث ارتباط اولیه را از داخل چین برقرار می‌کند، در حالی که روش‌های سنتی HUMINT همچنان برای مواردی که شانس موفقیت بالاتر است، به‌کار گرفته می‌شود. این رویکرد دیجیتال باعث کاهش خطر شناسایی افسران چین می‌شود و همزمان امکان جذب گسترده‌تری از متخصصان صنعتی، نظامی و علمی در کشورهای هدف، به‌ویژه با بهره‌گیری از هوش مصنوعی برای شخصی‌سازی پیام‌ها، فراهم می‌آورد. در عصر آنلاین، اطلاعات خارجی جمهوری خلق چین تحول می‌یابد خلاصه اجرایی: • تلاش‌های اطلاعاتی چین به‌تدریج از جمع‌آوری اطلاعات انسانی (HUMENT) به عملیات دیجیتالی که از داخل جمهوری خلق چین (PRC) راه‌اندازی می‌شوند، می‌گراید. وزارت امنیت دولت (MSS)، اطلاعات نظامی و دیگر نهادها شروع به استفاده از جذب آنلاین برای جایگزینی تماس‌های رو در رو با عوامل خارجی کرده‌اند. • پکن احتمالاً این مدل جدید را در واکنش به دستگیری شو یانجون (Xu Yanjun) در سال ۲۰۱۸ – نخستین افسر MSS که در ایالات متحده محاکمه و محکوم شد – اتخاذ کرده است؛ این پرونده خطرات ضداطلاعاتی را برای افسرانی که خارج از مرزهای PRC فعالیت می‌کردند، روشن کرد. • MSS به‌صورت گسترده از لینکدین برای جذب و پرورش عوامل در خارج از کشور استفاده می‌کند. این عملیات‌ها اغلب با روش‌های شکارگرانه و بهانه‌های تجاری برای جمع‌آوری رزومه‌ها و استخراج اطلاعات انجام می‌شود. • اطلاعات انسانی سنتی همچنان بخش مهمی از فنون MSS را تشکیل می‌دهد. عوامل MSS شروع به ترکیب تماس‌های رو در رو داخل PRC برای مدیریت ارتباطات خارجی خود کرده‌اند، در حالی که عواملشان در خارج از کشور از ابزارهای دیجیتال برای تسهیل عملیات بهره می‌برند. سرویس‌های اطلاعاتی پکن به‌طور فزاینده‌ای از روش‌های گسترده و پراکنده‌ای که با هوش مصنوعی (AI) سازگارند، برای جذب منابع خارجی بدون ارسال افسران خود به خارج استفاده می‌کنند. آن‌ها عمدتاً (اگرچه نه به‌طور انحصاری) به پلتفرم‌های آنلاین، قراردادهای مشاوره‌ای تجاری و واسطه‌های کشورهای ثالث برای شناسایی، ارزیابی و جذب هدف‌ها تکیه می‌کنند و در عین حال خطر کشف توسط ضداطلاعات را کاهش می‌دهند. در عین حال، افسران و عوامل اطلاعاتی جمهوری خلق چین همچنان در خارج از PRC از روش‌های سنتی اطلاعات انسانی (HUMENT) بهره می‌برند وقتی که این روش شانس موفقیت بیشتری دارد. در ماه‌های اخیر موارد متعددی ظاهر شده‌اند که مقیاس و گستردگی این تلاش‌های جاسوسی را نشان می‌دهند. در حوزه دیجیتال، این موارد شامل توقیف ۱۳ دامنه اینترنتی توسط وزارت دادگستری ایالات متحده (DOJ) برای هدف قرار دادن شهروندان آمریکایی، از جمله افرادی با مجوزهای امنیتی، و همچنین دامنه‌های دیگری است که برای هدف‌گیری زیرساخت‌های حساس آمریکا به کار می‌رفتند (DOJ، ۱۰ ژوئن؛ ۲۶ اوت). در حوزه HUMENT، نمونه‌ها شامل حکم زندان بیش از سه سال برای یک مشاور ارشد پیشین هیئت‌مدیره فدرال رزرو به دلیل «انتقال اطلاعات حساس فدرال رزرو به جاسوسان چینی» و اعتراف یک سرباز پیشین ارتش ایالات متحده که اطلاعاتی درباره سامانه‌های تسلیحاتی آمریکا را به PRC فرستاده بود (DOJ، ۱۵ ژوئیه؛ ۱۶ سپتامبر؛ CNBC، ۳۰ سپتامبر) می‌شود. پکن ممکن است نقطه عطفی را از سال ۲۰۱۸ به‌بعد تشخیص داده باشد؛ زمانی که شو یانجون (徐延军)، نخستین افسر وزارت امنیت دولت (MSS) که به ایالات متحده استرداد شد، دستگیر شد (Reuters، ۲۱ نوامبر ۲۰۲۲؛ National Security Archive، دسترسی ۱ اکتبر). با پیشرفت خدمات ضدجاسوسی خارجی، سرویس‌های اطلاعاتی PRC ممکن است به این نتیجه رسیده باشند که جذب و مدیریت عوامل بهتر است از داخل مرزهای PRC انجام شود. تبادلات زندانیان خطر را برجسته می‌کند و تغییر مسیر را نشان می‌دهد.

‏🔵 ۳/۵ شو یانجون (Xu Yanjun) در سال ۲۰۲۱ محکوم شد و دستیار او، جی چائوچون (Ji Chaoqun) کمی پس از آن در سال ۲۰۲۲ محکوم گشت (CNA، ۹ مارس ۲۰۲۳؛ Guancha، ۲۸ نوامبر ۲۰۲۴). با این حال، در نوامبر ۲۰۲۴ هر دو نفر آزاد و به چین بازگردانده شدند، پیش از اتمام حکمشان. این نخستین مورد شناخته‌شده‌ای بود که پکن برای بازپس‌گیری پرسنل اطلاعاتی دستگیر شده توسط ایالات متحده مذاکره کرد (Chicago Tribune، ۲۷ نوامبر ۲۰۲۴؛ VOA Chinese، ۲۸ نوامبر ۲۰۲۴). در عوض، پکن دو شهروند آمریکایی محکوم به «جاسوسی» و یک نفر دیگر که تحت حکم اعدام برای قاچاق مواد مخدر بود، آزاد کرد. عدم ارائه مدارک توسط چین درباره این پرونده‌ها این احتمال را برمی‌انگیزد که پکن این سه نفر را گروگان گرفته تا در ازای آن‌ها شهروندان خود را از ایالات متحده بازگرداند. این تبادل به‌ویژه قابل توجه بود چون برای اولین بار پرسنل اطلاعاتی چین که در آمریکا دستگیر شده بودند، بازگشت یافتند. تا جایی که به‌صورت عمومی شناخته شده است، پکن پیش از این از تلاش برای بازپس‌گیری جاسوسان دستگیرشده خود دوری می‌کرد. در یکی از موارد برجسته، چی ماک (Chi Mak) که به‌مدت بیست سال عملیات سرقت فناوری بسیار مؤثر و طولانی‌مدتی در جنوب کالیفرنیا رهبری می‌کرد، پس از محکومیت ۲۰۰۷ نادیده گرفته شد. او در اکتبر ۲۰۲۲ در همانجا در سن ۸۲ سالگی درگذشت (Substack/HUMINT، ۲۱ نوامبر ۲۰۲۵؛ Sina.com، ۱ مه ۲۰۰۷). پلتفرم‌های تجاری اطلاعات‌گران را در داخل کشور می‌نشینند از زمانی که تبادل زندانیان بین ایالات متحده و چین مذاکره شد، روش‌های اطلاعاتی چین بر جذب و مدیریت مبتنی بر فناوری تأکید کرده‌اند و نشان می‌دهند پکن تعویض زندانیان را ابزاری می‌داند که به‌ندرت به کار می‌رود. MSS یک روند کاری ایجاد کرده که افسران را در داخل مرزهای چین نگه می‌دارد و خطر شناسایی توسط سرویس‌های امنیتی خصمانه را کاهش می‌دهد. همان‌طور که سرویس امنیتی بلژیک اشاره کرد، جذب و مدیریت «افراد مورد علاقه» اکنون «اغلب در چین یا از چین انجام می‌شود» (VSSE، ۱۴ ژانویه ۲۰۲۵). ارزیابی‌های کشورهای پنج چشم که مواردی در آمریکای شمالی، اروپا و آسیا‑اقیانوسیه بین سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۶ را پوشش می‌دهند، تحول مشابهی را در عملیات‌های اطلاعاتی ارتش آزادی‌بخش خلق (PLA) توصیف می‌کنند. سرویس‌های چینی به‌طور فزاینده‌ای با استفاده از لینکدین و سایر پلتفرم‌های شبکه‌سازی حرفه‌ای، شناسایی و ارزیابی را در مقیاس صنعتی انجام می‌دهند، هدف‌ها را ترغیب می‌کنند تا به‌عنوان گام اولیه کار مشاوره‌ای پرداختی ظاهراً مشروع انجام دهند و واسطه‌های کشورهای ثالث و بخش خصوصی را به‌عنوان پوشش‌های عملیاتی به کار می‌گیرند. به این شکل، آن‌ها مدل جذب تجاری استعدادهای صنعت نیمه‌رسانا را اتخاذ کرده‌اند (Five Eyes، ۶ مارس). سرویس امنیتی بریتانیا (MI5) به‌طور جداگانه و مشخص، این روش شکارگری شبیه به لینکدین — شامل دو حساب شناسایی‌شده به نام‌های آماندا کیو (Amanda Qiu) و شرلی شین (Shirly Shen) — را به MSS نسبت داده است و نشان می‌دهد تغییر به‌کارگیری جذب آنلاین نه تنها در خدمات اطلاعاتی نظامی بلکه در خدمات اطلاعاتی غیرنظامی نیز گسترش یافته است (BBC، ۱۸ نوامبر ۲۰۲۵). استخدام کوین مالوری (Kevin Mallory)، افسر پیشین سیا و آژانس اطلاعات دفاعی (Defence Intelligence Agency) در سال ۲۰۱۷ توسط MSS پیش‌زمینه‌ای بود. مالوری که در وضعیت مالی دشواری بود، توسط یک تماس در لینکدین که خود را نماینده آکادمی علوم اجتماعی شانگهای (Shanghai Academy of Social Sciences) — اندیشکده‌ای با روابط مستند به اطلاعات چین — معرفی کرده بود، جذب شد و برای یک نقش «مشاوره‌ای» با پرداخت هزینه پیشنهاد دریافت کرد. سپس این رابطه از طریق ملاقات‌های حضوری در شانگهای، نه در ایالات متحده، پیشرفت کرد (DOJ, 17 May 2019). اگرچه مالوری پیش از آنکه بتواند عملیات جاسوسی بلندمدت راه‌اندازی کند دستگیر شد، به‌نظر می‌رسد این پرونده به جای تضعیف اعتماد پکن به روش‌های جذب از راه دور، آن را تقویت کرده است.

‏🔵 ۴/۵ سرویس‌های امنیتی در سراسر اروپا الگوهای مشابهی را گزارش کرده‌اند. کِن مک‌کالام (Ken McCallum)، مدیر کل MI5، در سال ۲۰۲۳ اعلام کرد حدود ۲۰٬۰۰۰ بریتانیایی از طریق لینکدین توسط جذب‌کنندگان چینی مورد تماس قرار گرفته‌اند؛ این عدد بیش از دو برابر حدود ۱۰٬۰۰۰ کاربری است که MI5 دو سال پیش گفت تحت هدف‌گیری آنلاین تمام سرویس‌های اطلاعاتی خارجی و مجرمان قرار داشته‌اند (The Guardian, 18 Oct 2023). سرویس اطلاعات امنیتی کانادا (CSIS) به‌طور جداگانه هشدار داده که خدمات اطلاعاتی چین فرصت‌های شغلی را از طریق شرکت‌های پوششی تبلیغ می‌کند و متقاضیان را بی‌خبر به کار برای یک سرویس اطلاعاتی خصمانه می‌کشاند. هشدارهای مشابه توسط دفتر فدرال حفاظت از قانون اساسی آلمان (BfV)، سرویس عمومی اطلاعات و امنیت هلند (AIVD) و سرویس اطلاعات امنیتی جمهوری چک (BIS) منتشر شده‌اند (BfV, 2020; AIVD, 8 Feb 2022; Euronews, 16 Sep 2024; CSIS Public Report, 2025). این نوع تماس‌ها در سال جاری نیز ادامه یافت؛ به‌عنوان مثال عملیات کوین ژانگ (Kevin Zhang) / اورینتال کنسلتینگ (Oriental Consulting) در سال ۲۰۲۶ که گفته می‌شود اطلاعات قابل‌توجهی از ناتو و اتحادیه اروپا به دست آورده است (Hong Kong Free Press, 28 Mar). این جذب‌های صنعتی مقیاس‌پذیر به‌ویژه برای به‌کارگیری هوش مصنوعی مناسب‌اند. سامانه‌های هوش مصنوعی می‌توانند پروفایل‌های حرفه‌ای عمومی را جستجو و طبقه‌بندی کنند، ترکیبی از دسترسی، تخصص، سفرهای خارجی و آسیب‌پذیری‌های مالی یا شغلی را شناسایی کرده و هدف‌های محتمل را برای بررسی انسانی رتبه‌بندی کنند. هوش مصنوعی مولد سپس می‌تواند پیام‌های شخصی‌سازی‌شده به زبان هدف بنویسد، هویت جذب‌کننده و پیش‌متن تجاری را تغییر دهد و همزمان با تعداد زیادی نامزد گفت‌وگوهای اولیه را حفظ کند. مرکز ملی امنیت سایبری بریتانیا (NCSC) بر این باور است که هوش مصنوعی هم‌اکنون «افزایش توانمندی» در شناسایی هدف و مهندسی اجتماعی فراهم کرده؛ این دو حوزه را کارآمدتر کرده و امکان ارائهٔ رویکردهای قانع‌کننده‌تر را بدون خطاهای زبانی که پیش‌تر فیشینگ و تلاش‌های نفوذ خارجی را فاش می‌کرد، می‌دهد (NCSC, 24 Jan 2024). استخدام‌کنندگان انسانی همچنان ارزشمندند اگرچه تکیه بر جذب آنلاین در حال رشد است — و هوش مصنوعی این روند را تشدید می‌کند — عملیات اطلاعاتی سنتی انسانی به‌هیچ‌وجه ناپدید نشده‌اند. بلکه این عملیات‌ها مکمل روش‌های دیجیتال بوده و زمانی به کار می‌روند که بهترین شانس موفقیت را ارائه می‌دهند. دو مورد اخیر نشان می‌دهند که جذب انسانی چگونه با فن‌آوری‌های نوین ترکیب می‌شود. آکادمیک سنگاپوری دیکسون یئو (Dickson Yeo) توسط روابط اطلاعاتی چینی که در حین ارائه سخنرانی در پکن با آن‌ها آشنا شد، جذب شد. سپس یک شرکت مشاوره سیاسی ساختگی تأسیس کرد و از الگوریتم پیشنهاد ارتباطات لینکدین برای شناسایی و تماس روزانه با منابع احتمالی استفاده کرد؛ پیش از دستگیری، بیش از ۴۰۰ رزومه دریافت کرد که حدود ۹۰ درصد آن‌ها از افراد دارای مجوزهای امنیتی نظامی یا دولتی ایالات متحده بود (Straits Times، ۲ آوریل ۲۰۲۵). شهروند استونیایی گرلی موتسو (Gerli Mutso) برای هماهنگی با افسران اطلاعاتی PLA که تحت نام پوششی «انجمن اطلاعات پکن» عمل می‌کردند، به چین سفر کرد؛ پس از بازگشت به اروپا، تارمو کوتس (Tarmo Kõuts)، دانشمند استونیایی با دسترسی به مرکز پژوهش‌ها و آزمایش‌های دریایی ناتو، را جذب کرد. او سپس مدارک طبقه‌بندی‌شده پژوهش‌های دفاعی را به چین منتقل کرد. موتسو در سال ۲۰۲۲ محکوم شد و هشت سال و شش ماه حبس دریافت کرد؛ دادگاه عالی استونی در سال ۲۰۲۳ حکم او را تأیید کرد و بخشی از موارد دیگر محکومیت را خنثی کرد (ERR News، ۱۷ ژوئن ۲۰۲۳). اگرچه چین و تایوان زبان مشترک دارند، افسران اطلاعاتی چین مسیر مشابهی را طی می‌کنند. وزارت دفاع ملی (MND) اعلام کرده است که روش‌های اطلاعاتی چین از تماس مستقیم حضوری به معرفی از طریق واسطه‌های خارج از تایوان، و اخیراً به تمرکز بیشتر بر جذب آنلاین، تغییر کرده‌اند (CNA، ۲۲ آوریل ۲۰۲۵؛ MND، ۲۳ آوریل ۲۰۲۵). این نشان می‌دهد که گرایش به جذب از راه دور و واسطه‌ای، یک روند کلی است نه محدود به کشورهای غربی هدف‌پذیر سخت.

‏🔵 ۵/۵ افسران اطلاعاتی چین به‌تدریج جذب خارجی را از داخل مرزهای امن خود هدایت می‌کنند؛ آن‌ها به پلتفرم‌های آنلاین، واسطه‌های تجاری و تسهیل‌کنندگان بومی تکیه می‌گذارند تا بخش عمده‌ای از تماس اولیه و ایجاد رابطه را که پیش‌تر در خارج انجام می‌شد، انجام دهند. این مدل خطر عملیاتی برای پرسنل اطلاعاتی چین را کاهش می‌دهد، اما لزوماً از بین نمی‌برد و همزمان امکان گسترش جذب‌ها را، حتی به صورت نمایی، در چندین کشور فراهم می‌کند.

‏🌍 #تست 🧠 پیام آزمایشی geo.py؛ نمایش ایموجی و فارسی: 🏛 ✍️ 📄 🔎 🔗 📌 🎙 ‏ما را در تلگرام، ایتا و بله دنبال کنید. https://t.me/geopolis_ir https://eitaa.com/Geopolis_ir https://ble.ir/Geopolis_ir