‏🔻 ۴/۵ ادغام وظایف گوناگون در یک مأموریت دیپلماتیک می‌تواند به چین آزادی بیشتری برای انجام عملیات در «منطقه خاکستری» یا حتی فعالیت‌های تخریبی تحت پوشش مصونیت دیپلماتیک بدهد. اگرچه کنوانسیون وین روابط دیپلماتیک جهانی است و بر همه سفارت‌ها و دیپلمات‌ها اعمال می‌شود، دولت‌های مخرب می‌توانند از این محافظت سوءاستفاده کنند. برای پکن، این به معنای استفاده از سفارت به‌عنوان فضایی غیرقابل مداخله است که می‌تواند برای عملیات‌های فرامابین‌حوزه‌ای زیر آستانه درگیری کینتیک به کار رود. دادگاه عالی در یک پرونده نمونه به این موضوع اشاره می‌کند. در سال 2020، ژانگ میفانگ (Zhang Meifang)، کنسول کل چین در بلفست، بدون دریافت مجوز ساخت‌وساز، در یک ساختمان فهرست‌شده که به‌عنوان کنسولگری استفاده می‌شد، کارهای ساختمانی انجام داد. بر اساس حکم دادگاه، او «به کنوانسیون وین استناد کرد تا اعمال قانون برنامه‌ریزی و صلاحیت دادگاه را رد کند» (دادگاه عالی، 31 ژوئیه). این پرونده در نهایت حل شد، اما به‌گونه‌ای که بخشی از منطق عملیاتی چین را نشان داد: «همکاری» معمولاً مشروط بر پذیرش پیش‌شرطی است. در این مورد، دولت میزبان ابتدا باید مکانیسم‌های اجرایی خود را تسلیم می‌کرد. اگرچه کنوانسیون وین الزام نمی‌کند دیپلمات‌ها به‌صورت قانونی عمل کنند، از دید پکن این همان عملکرد مخالف را دارد؛ یعنی امکان سلاح‌سازی و بهره‌برداری فعال از مصونیت دیپلماتیک. حضور دیپلماتیک گسترش‌یافته در سایت سفارت جدید خطرات این نوع مصونیت را افزایش می‌دهد؛ پاسپورت‌های دیپلماتیک بیشتر به معنای پوشش دیپلماتیک برای افراد و موقعیت‌های بیشتر است. دیپلمات‌های چین تاریخچه‌ای مستند از مشارکت در عملیات نفوذ در همکاری با ACFROC، CSSAs و دیگر بازیگران شبکه جبهه متحد دارند (USCC، 24 آگوست 2018؛ ASPI، 9 ژوئن 2020). افزایش تعداد بازیگران چینی به‌وضوح نشان می‌دهد که ظرفیت عملیاتی نیز رشد خواهد کرد. بر خلاف یک ایستگاه پلیس چینی در رستوران چینی که می‌توان آن را توسط نیروهای محلی تحقیق و تعطیل کرد، واحدی که داخل محوطه سفارت کار می‌کند، تحت بررسی و تعطیلی توسط نهادهای امنیتی و اطلاعاتی محلی قرار نمی‌گیرد. مقیاس و نمادگرایی به‌عنوان فشار شناختی در سال‌های اخیر، گفتمان «جنگجوی گرگ» دیپلمات‌های چین به تهدیدهای مستقیم به خشونت فیزیکی ارتقا یافت و در برخی موارد به حملات واقعی تبدیل شد؛ رفتاری که می‌توان آن را بخشی از جعبه‌ابزار عملیات جنگ شناختی دانست. پیش از ادعای امسال مبنی بر استفادهٔ نگهبانان سفارت از سلاح‌های ممنوع، در سال ۲۰۲۲ دیپلمات‌ها معترضی را به داخل محوطهٔ کنسولگری منچستر کشاندند و به‌صورت فیزیکی به او ضربه زدند (رویترز، ۱۷ اکتبر ۲۰۲۲). سرکوب فراملی همزمان شامل صدور حکم‌های بازداشت و جایزه‌های مالی توسط نیروی پلیس هنگ‌کنگ برای افرادی است که در بریتانیا ساکن‌اند. این رفتار به‌تنهایی مختص بریتانیا نیست. به عنوان مثال در سال ۲۰۲۵، پول چیانگ (Paul Chiang) که پیشین نمایندهٔ مجلس کانادا بود، پیشنهاد داد مخالف خود—یک فعال هنگ‌کنگی با جایزهٔ یک میلیون دلار هنگ (حدود ۱۳۰٬۰۰۰ دلار) روی سر—به کنسولگری چین در تورنتو تحویل داده شود (نیروی پلیس هنگ‌کنگ، ۲۴ دسامبر ۲۰۲۴؛ گلوب اند میل، ۳۱ مارس ۲۰۲۵). در نوامبر ۲۰۲۵، کنسول کل چین در اوساکا در پیامی در شبکه‌های اجتماعی که انتقادی از اظهارات نخست‌وزیر ژاپن تاکائچی سناِ (Takaichi Sanae) دربارهٔ احتمال بروز بحران تایوان بود، تهدیدی مبهم مطرح کرد و گفت «گردن کثیفی که خود را می‌چسباند باید قطع شود» (UDN، ۱۰ نوامبر ۲۰۲۵). تازه‌ترین مورد، در زمان بازدید شی جین‌پینگ (Xi Jinping) از واشنگتن دی.سی. در سپتامبر ۲۰۲۶، حداقل یک نفر از افراد چین به معترضان مسالمت‌آمیز حمله کرد اما به‌دلیل داشتن مصونیت دیپلماتیک بازداشت نشد. اثر روانی این پیش‌نمونه‌ها سردرگم‌کننده است. حضور قدرتمندتر چین در لندن، که فراتر از دسترس نیروهای اجرایی بریتانیا باشد و به‌این دلیل جسارت عمل بدون عواقب را پیدا کند، ممکن است افراد فهرست‌سیاه شده توسط پکن—از جمله نمایندگان مجلس، مقامات دولتی و پژوهشگران—را در پایتخت بریتانیا احساس ناامنی کند.

‏🔻 ۵/۵ نمادگرایی این مکان این بُعد روانی را تقویت می‌کند. در قرن نوزدهم، Royal Mint تحویل‌های نقره‌ای دریافت می‌کرد که چین تحت سلسله‌ ای «معاهدات نابرابر» مجبور به پرداخت آن می‌شد؛ امروزه پکن این معاهدات را به‌عنوان نقاط عطف «قرن خفت» چین می‌داند (South China Morning Post، ۲۶ مارس ۲۰۱۹). با تصاحب این سایت برای خود، پکن سعی دارد ناعدالتی تاریخی را برگرداند: همان‌طور که آن زمان سفیر لیو شیاومینگ (刘晓明) در مراسم رسمی انتقال محل دیپلماتیک جدید در سال ۲۰۱۸ گفت، Royal Mint Court «نماد درست چین» (中国的不朽之作) در «لحظهٔ مناسب چین» (属于中国的时刻) است (وزارت امور خارجه چین، ۱۸ مه ۲۰۱۸). چه به‌صورت عمدی باشد چه ناخواسته، حضور چنین «نمادی» در قلب لندن فشار شناختی بر اهداف پکن وارد می‌کند. دولت جدید بریتانیا به رهبری اندی برنهم (Andy Burnham) هنوز موضعی نسبت به سفارت یا رویکردی نسبت به چین اعلام نکرده است. علائم اولیه نشان نمی‌دهند که تمایل به اتخاذ موضع سخت‌گیرانه‌تر در برابر تجاوز چین وجود داشته باشد. سخنرانی وزیر امور خارجه اد میلینبد (Ed Miliband) در کنفرانس حزب کارگر دربارهٔ «ایستادن برای امنیت‌مان در برابر کسانی که می‌خواهند به ما آسیب برسانند» بود، اما به چین اشاره‌ای نکرد (حزب کارگر، ۲۸ سپتامبر). برنهم نیز همانند میلینبد از اشاره به چین خودداری کرد، هرچند وعدهٔ «مقابله با تهدیدها از هر منبعی، چه روسیه، چه ایران یا هر جای دیگری» را داده بود (حزب کارگر، ۲۹ سپتامبر). با این حال، تأیید سفارت توسط دولت پیشین انجام شده بود و دولت برنهم ملزم به حفظ تصمیمی که از ابتدا معیوب بود، نیست. می‌توان سفارت پیشنهادی را به‌عنوان گرهٔ مرکزی هماهنگی در نظر گرفت که در آن مسئولان حزب می‌توانند عملیات‌های نفوذی گوناگون و بازیگران مختلف را ترکیب کرده و با نسبی‌امنیّت به فعالیت‌های خاک‌سفید بپردازند. بنابراین، هر اقدام کاهش خطر تنها زمانی مؤثر می‌شود که سفارت به‌صورت جامع ارزیابی گردد؛ نه به‌عنوان چند خطر جداگانه یا یک تسهیل دیپلماتیک بزرگ‌جنس، بلکه به‌عنوان ساختار یکپارچهٔ جنگ ترکیبی بر خاک بریتانیا.

‏💠 #آمریکا 🧠 چرا این روزنامهٔ میراثی با مهاجران غیرقانونی بر علیه شهروندان آمریکایی طرف‌دار است ‏🏛 منبع: Heritage Foundation ‏✍️ نویسنده: Simon Hankinson ‏📄 عنوان اصلی: Why This Legacy Newspaper Is Siding With Illegal Aliens Over American Citizens ‏🔎 Washington Post, Trump, Biden, PRM, immigration #تحلیل_راهبردی #آمریکا_و_کانادا #سیاست_داخلی #Heritage ‏ما را در تلگرام، ایتا و بله دنبال کنید. https://t.me/geopolis_ir https://eitaa.com/Geopolis_ir https://ble.ir/Geopolis_ir

‏💠 ۲/۳ ‏📌 چکیده: واشنگتن پست گزارشی منتشر کرده که به‌نفع مهاجران غیرقانونی و مخالف اقدامات اخراج آن‌هاست و ادعا می‌کند دولت ترامپ دفتر پناهندگان را به پروژه ۴۱۰ میلیون دلاری تبدیل کرده است. این روزنامه که از زمان کارتر تا بایدن همواره به سمت چپ می‌گراید، با استفاده از اسنادی داخلی از دفتر جمعیت، پناهندگان و مهاجرت (PRM) وزارت خارجه، سیاست‌های اخراج مهاجران را به‌صورت همدلانه‌وار توصیف می‌کند و از انتقاد دولت آمریکا برای ترغیب دولت‌های دیگر به پذیرش افراد غیرقانونی خودداری می‌کند. مقاله به مواردی از جرایم سنگین مهاجران در فرانسه، آلمان و بریتانیا اشاره می‌کند و می‌گوید ICE تنها ۲۵٬۰۰۰ نفر را به کشورهای ثالث اخراج کرده است، در حالی که نزدیک به یک میلیون نفر به‌طور کلی اخراج شده‌اند. نویسنده انتقاد می‌کند که پست خطرات ناشی از عدم اخراج غیرشهروندان را نادیده می‌گیرد و ایدئولوژی «غیرشهروند اول» را ترویج می‌دهد. اگر کسی بدون اجازه وارد خانه‌تان شود، با پلیس تماس می‌گیرید. اگر مستأجر اجاره‌اش را نپردازد، او را اخراج می‌کنید. اگر یک خارجی بدون اجازه در کشوری حضور یابد، دولت باید او را اخراج کند. اما در اکثر کشورهای غربی، این کار به‌ندرت انجام می‌شود. واشنگتن پست اخیراً گزارشی یک‌طرفه منتشر کرد که به نفع مهاجران غیرقانونی و نه شهروندان آمریکا است. این گزارش با عنوان «چگونه ترامپ یک دفتر پناهندگان را به عملیات اخراج ۴۱۰ میلیون دلاری تبدیل کرد» شناخته می‌شود. از زمان ریاست‌جمهوری کارتر تا بایدن، واشنگتن پست در هر انتخابات ریاست‌جمهوری از دمکرات‌ها حمایت کرده است. همان‌طور که در کتاب «ده فرمان بیداری (نباید اطاعت کنید)» توضیح می‌دهم، پوشش خبری این روزنامه به‌طور پیوسته سمت چپ است. این روزنامه عموماً به مهاجرت، چه قانونی و چه غیرقانونی، همدلی نشان می‌دهد و به‌طور قاطع مخالف هر اقدامی است که دولت ترامپ برای تقویت مرزهای ما و اجرای قانون مهاجرت درون کشور انجام می‌دهد. واشنگتن پست در گزارش‌هایش از کارکنان دائمی دولت فدرال که اکثراً از دمکرات‌ها حمایت می‌کنند، کمک می‌گیرد. اگرچه بسیاری از کارمندان دولتی صرف‌نظر از باورهای شخصی خود وظیفه‌شان را انجام می‌دهند، اما تعداد قابل‌توجهی از کارمندان «Deep State» مایلند اسناد را نشت دهند، به‌صورت غیررسمی صحبت کنند و به‌طرز دیگری با رسانه‌های ملی چپ‌گرا همکاری کنند. >>> بحران مهاجرتی که غرب را نابود خواهد کرد با استفاده از اسنادی داخلی که توسط کارکنان سرسخت دفتر جمعیت، پناهندگان و مهاجرت (PRM) وزارت امور خارجه به آن‌ها داده شد، واشنگتن پست سعی می‌کند پرونده‌ای همدلانه برای تعداد کمی از مهاجران غیرقانونی که به کشورهایی غیر از زادگاهشان اخراج شده‌اند، ارائه دهد. این مقاله به‌شدت به توافقاتی که وزارت امور خارجه با کشورهای ثالث برای پذیرش مهاجرانی که قانون آمریکا (و امنیت عمومی) ما را ملزم به اخراجشان می‌کند اما کشورهای مبدأشان از پذیرششان امتناع می‌ورزند، انتقاد می‌کند. واشنگتن پست از این که دولت آمریکا با پول و مشوق‌های دیگر دولت‌های خارجی را ترغیب می‌کند تا افرادی را که حق حضور در اینجا را ندارند، بگیرد، شاکی است. همدلی واشنگتن پست با مهاجرانی است که ادعا می‌شود در کشورهای خارجی با رفتار «غیرانسانی» مواجه می‌شوند. هیچ‌کدام از این افراد برای قربانیان خود — و قربانیان آینده اگر در آمریکا بمانند — معاف نیستند. در اکثر کشورها، خارجی که به‌صورت غیرقانونی وارد می‌شود، ویزای خود را بیش از موعد نگه می‌دارد یا جرمی مرتکب می‌شود که باعث نپذیرفتنی شدن او می‌شود، دستور اخراج می‌گیرد. او روند قانونی خود را طی می‌کند — که معمولاً ادعای پناهندگی بی‌اساس است — اما در پایان، اگر برای حفاظت واجد شرایط نباشد، دستور خروج می‌شود. در آمریکا این را «دستور نهایی اخراج» می‌نامیم. در فرانسه این را «تعهد خروج از سرزمین فرانسه» (OQTF) می‌نامند. در سال ۲۰۲۲ در فرانسه، لولا داویِت، دختر ۱۲ ساله، توسط داهبیا بنکیرد، زنی الجزایری که پیشتر OQTF دریافت کرده بود اما اخراج نشده بود، کشته شد. در سال ۲۰۲۴، همین‌طور در فرانسه، فیلیپین ل نوآر دو کارلان، دانشجوی ۱۹ ساله، در پارکی پاریسی توسط مردی مراکشی به نام طاها قلی‌دات کشته شد. او در سال ۲۰۱۹ به جرم تجاوز جنسی محکوم شده و OQTF دریافت کرده بود اما همچنان اخراج نشده بود.

‏💠 ۳/۳ در سال ۲۰۲۴ در آلمان، شهروند سوری عیسی ال‌حسن در جشن پنج‌صد و شصت سالگی شهر سولینژن، سه نفر را با چاقو زخمی و کشته کرد. او درخواست پناهندگی داده بود، اما یک سال پیش درخواستش رد شد — اما همچنان اخراج نشد. در سال ۲۰۱۲ در بریتانیا، شهروند پاکستانی شبیِر احمد (Shabir Ahmed) به ۳۰ جرم جنسی علیه دخترانی از ۱۲ سالگی محکوم شد. اگرچه ۲۲ سال حبس به او محکوم شد، پس از ۱۴ سال آزاد شد. دولت بریتانیا سعی کرد او را به پاکستان بازگرداند، اما پاکستان او را نپذیرفت. با این حال، بریتانیا همچنان میلیون‌ها دلار کمک می‌دهد و به هزاران پاکستانی ویزا صادر می‌کند. در ایالات متحده، غیرشهروندان (اصطلاح قانونی برای افراد بدون تابعیت) می‌توانند به‌صورت قانونی حضور داشته باشند؛ یعنی با ویزا یا اقامت دائم قانونی. اگر به‌صورت غیرقانونی باشند، می‌توانند برای پناهندگی یا سایر حمایت‌ها درخواست دهند یا گاهی از طریق ازدواج یا روابط خانوادگی وضعیت خود را تغییر دهند. اما اگر تمام این «فرآیند قانونی» شکست بخورد، قاضی مهاجرت نهایتاً دستور اخراج یا «حذف» آن‌ها را می‌دهد. اگر هیچ‌کس این دستور را اجرا نکند، آمریکایی‌ها مجبورند خطر ارتکاب جرایم، رانندگی مست یا بدون بیمه توسط این افراد را بپذیرند. السالوادور در حال رشد از مهاجران آمریکایی می‌خواهد بازگردند، اما رسانه‌ها به دروغ‌گویی ادامه می‌دهند پست به وضوح نمی‌خواهد غیرشهروندان، حتی آن‌هایی که دستور نهایی اخراج دارند، به‌سرزمین خود بازگردند. اما آیا واقعاً فکر می‌کنند این غیرشهروندان خطرناک—سرقت‌گران مکرر، تجاوزگران و حتی قاتلان—باید به‌صورت نامحدود اینجا بمانند فقط به این دلیل که نمی‌خواهند بروید یا کشورشان آن‌ها را نمی‌پذیرد؟ آن‌ها آمریکایی نیستند. آن‌ها خارجیانی‌اند که خطر واضح و فوری برای جان و مال ما ایجاد می‌کنند. دموکراتیک سوشیالیست‌های آمریکا (Democratic Socialists of America) خواستار «لغو» نظام کیفری فعلی ایالات متحده، به‌ویژه بازداشت‌های مهاجرتی، هستند. آیا پست واقعاً با این موضع موافق است و پیامدهای آن را می‌پذیرد؟ پست اذعان دارد که سازمان مهاجرت و گمرک ایالات متحده (ICE) تنها ۲۵٬۰۰۰ نفر را به کشورهای ثالث اخراج کرده است، در حالی که مجموعاً نزدیک به یک میلیون نفر اخراج شده‌اند؛ و از این تعداد «حدود ۲۰٬۰۰۰ نفر به مکزیک فرستاده شده‌اند». یعنی حدود ۵٬۰۰۰ غیرشهروند به کشورهای ثالث ارسال شده‌اند. احتمالاً همه آن‌ها سوابق جنایی دارند. برای زندانیان ایالتی آمریکا، ۸۲٪ در طی ۱۰ سال پس از آزادی، به‌طور متوسط هفت بار دوباره دستگیر می‌شوند. به نظر می‌رسد پست اهمیتی به این نکته نمی‌دهد که اخراج غیرشهروندان محکوم به جرم، این خطر را از خیابان‌های آمریکا حذف می‌کند. از آنجا که بازداشت ضروری است، در مواردی که غیرشهروند تمایلی به اخراج توسط دولت ندارد، «لغو» به معنای عدم کنترل بر مرزهای ما و ناتوانی در حذف هر کسی است که به‌صورت قانونی وارد می‌شود اما به‌صورت غیرقانونی می‌ماند. این منجر به افزایش جرایم خشونت‌آمیز قابل پیشگیری می‌شود. پست با این که از پذیرش هزینه ایدئولوژی «غیرشهروند اول» خود خودداری می‌کند، به خوانندگان خود ضرر می‌رساند.

‏⭐ #چین 🧠 پکن پیشرفت‌های سریع در جهت خودکفایی بذر ‏🏛 منبع: Jamestown Foundation ‏✍️ نویسنده: Dennis Yang ‏📄 عنوان اصلی: Beijing Makes Rapid Gains Toward Seed Self-Reliance ‏🔎 seed self-reliance, genotyping chips, AI breeding, Chinese Academy of Sciences, GM crops #تحلیل_راهبردی #جهانی #اقتصاد_سیاسی #ژئوپلیتیک #Jamestown ‏ما را در تلگرام، ایتا و بله دنبال کنید. https://t.me/geopolis_ir https://eitaa.com/Geopolis_ir https://ble.ir/Geopolis_ir

‏⭐ ۲/۵ ‏📌 چکیده: پکن با پیشرفت‌های اخیر در فناوری‌های کلیدی بذر، به‌ویژه چیپ‌های ژنتیک‌سنجی داخلی که دیگر تحت تسلط شرکت‌های آمریکایی نیستند، به‌سرعت به خودکفایی در این حوزه نزدیک شده است؛ این چیپ‌ها هم‌اکنون در خطوط تولید بذرهای پیشرو چین به‌کار می‌روند و محصولات ژنتیک‌تغییر یافته در مقیاس آزمایشی کاشته می‌شوند. دولت چین با سیاست‌های حمایتی، ممنوعیت سرمایه‌گذاری خارجی در پرورش ژن‌تغییرپذیر و تسریع نوآوری هوش مصنوعی در پرورش، بستر قانونی و فنی لازم برای تجاری‌سازی بذرهای بومی و جایگزینی واردات را فراهم کرده است؛ در همایش سپتامبر ۲۰۲۳، روبات گرده‌افشانی، ۱۴۵ دستاورد فناوری مرزی و مدل‌های بزرگ هوش مصنوعی مانند SeedLLM به نمایش گذاشته شد که نشان‌دهنده توانمندی‌های گسترده چین در خودکفایی بذر است. پکن پیشرفت‌های سریعی در مسیر خودکفایی بذر به دست می‌آورد خلاصه اجرایی: • پکن اکنون به هدف دیرینهٔ خود برای تسلط بر فناوری‌های اصلی پرورش رسیده است. چیپ‌های ژنتیک‌سنجی ساخت چین، انحصار طولانی‌مدت شرکت‌های آمریکایی را شکسته و وارد خطوط تولید بذر شرکت‌های پیشرو در جمهوری خلق چین (PRC) شده‌اند. • محصولات ژنتیک‌تغییر یافته (GM) هم‌اکنون در مقیاس وسیع به‌صورت آزمایشی کاشته می‌شوند. نهادها و شرکت‌های چینی تقریباً تمام صفات مورد استفاده را در اختیار دارند. در داخل جمهوری خلق چین، سرمایه‌گذاران خارجی از پرورش GM منع شده‌اند و ویرایش ژن مسیر تأیید کوتاه‌تری دارد؛ این امر راه را برای توسعه‌دهندگان داخلی برای عرضهٔ محصولات به بازار هموار کرده است. • ابزارهای پرورش مبتنی بر هوش مصنوعی (AI) که توسط مؤسسات پژوهشی دولتی و دانشگاه‌ها توسعه یافته‌اند، وارد مرحلهٔ آزمایشی شده‌اند و چشم‌اندازهای گسترده‌ای پیش رو دارند. این ابزارها با بهره‌گیری از داده‌های میدانی چندمحلتی شبکهٔ آزمایش گونه‌های ملی، کاربردهای عمیق‌تر و وسیع‌تری پیدا خواهند کرد. در ۴ سپتامبر، در سی‌و‌سومین همایش صنعت بذر چین‑پکن، یک روبات دو‑بازو برای گرده‌افشانی گوجه‌فرنگی به نمایش درآمد؛ این روبات در یک دست لولهٔ گرده و در دست دیگر برس گرده‌افشانی را نگه می‌داشت (China Daily, ۷ سپتامبر). روبات GEAIR 2.0 متعلق به مؤسسهٔ ژنتیک و زیست‌شناسی رشد آکادمی علوم چین (CAS) است. همایش بر پرورش هوشمند متمرکز بود و شامل ارائه‌هایی درباره ویرایش ژن و سایر فناوری‌های پیش‌رو شد. در این رویداد ۱۴۵ دستاورد فناوری مرزی، از جمله چیپ‌های پرورشی، مدل‌های بزرگ هوش مصنوعی و تجهیزات هوشمند فنوتیپینگ با مالکیت معنوی مستقل، به نمایش گذاشته شد (Xinhua, ۲۸ اوت، ۶ سپتامبر). این همایش جدیدترین پیشرفت‌های جمهوری خلق چین در مسیر خودکفایی بذر را نشان داد. از زمانی که کمیسیون مرکزی اصلاحات عمیق، «طرح اقدام احیای صنعت بذر» (种业振兴行动方案) را در سال ۲۰۲۱ تصویب کرد، نرخ خودکفایی ژن‌سازها و گونه‌های اصلی به‌طور پیوسته افزایش یافته است (Xinhua, ۹ ژوئیه ۲۰۲۱). گونه‌های بومی اکنون بیش از ۹۵ ٪ مساحت زراعی جمهوری خلق چین را پوشش می‌دهند (وزارت کشاورزی و امور روستایی [MARA], ۱۷ دسامبر ۲۰۲۵؛ ۲۷ ژوئیه). در سال گذشته، جمهوری خلق چین به پیشبرد مرزهای فناوری صنعت بذر ادامه داده است. در سال ۲۰۲۵، شورای دولت «نظرات درباره تعمیق اجرای ابتکار «هوش مصنوعی+»» (关于深入实施«人工智能+»行动的意见) را صادر کرد که خواستار تسریع نوآوری در پرورش مبتنی بر هوش مصنوعی بود؛ در سال ۲۰۲۶، سند مرکزی شمارهٔ ۱، خواستار تجاری‌سازی پرورش بذر زیستی (生物育种产业化) و ادغام هوش مصنوعی در توسعه کشاورزی شد (شورای دولت، ۲۶ اوت ۲۰۲۵؛ China Brief, ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۵؛ Xinhua, ۳ فوریه). پکن در تلاش برای تسلط بر فناوری‌های اصلی صنعت بذر است و این تلاش‌ها به ثمر رسیده‌اند. چیپ‌های ژنی چینی، عرضه‌کنندگان خارجی را به چالش می‌کشند.

‏⭐ ۳/۵ سال‌ها صنعت بذر جمهوری خلق چین به شدت به فناوری‌های وارداتی برای تعیین تنوع ژنتیکی، که به «ژنوتیپینگ» نیز معروف است، وابسته بود. چیپ‌های ژنوتیپینگ به محققان این امکان را می‌دهند که همزمان ده‌ها هزار بخش از DNA گیاه را شناسایی کنند. نژادگرها با استفاده از این نتایج، والدین را انتخاب، ویژگی‌ها را پیش‌بینی و گونه‌ها را شناسایی می‌نمایند. محصولات آمریکایی مدت‌ها بازار را تسلط می‌کردند؛ شرکت‌های Illumina (Illumina) و Affymetrix (Affymetrix) که اکنون بخشی از Thermo Fisher Scientific هستند، به صنعت چین فناوری می‌فراهم می‌کردند در حالی که هزینه‌های خرید بالا و فاصله فناوری، این صنعت را تا سال ۲۰۲۴ محدود می‌کرد (China Daily، ۱۴ مه ۲۰۲۴). در فوریه ۲۰۲۵، وزارت تجارت (MOFCOM) Illumina را در «فهرست نهادهای نامطمئن» چین قرار داد. ماه بعد، این وزارتخانه صادرات توالی‌یاب‌های ژنی این شرکت به چین را ممنوع کرد. ممنوعیت در نوامبر ۲۰۲۵ لغو شد، اما Illumina همچنان در فهرست باقی مانده است (MOFCOM، ۴ فوریه ۲۰۲۵؛ ۴ مارس ۲۰۲۵؛ ۵ نوامبر ۲۰۲۵). در همان دوره، جایگزینی واردات برای چیپ‌های ژنوتیپینگ به سرعت شتاب گرفت و به تجهیزات و مواد مصرفی نیز گسترش یافت. در مه ۲۰۲۴، شرکت بیوتکنولوژی Suzhou Laso (Laso؛ 拉索生物) به همراه آکادمی کشاورزی و علوم جنگل‌پایدار پکن، دانشگاه کشاورزی چین و سایر مؤسسات، یک چیپ ژنوتیپینگ گندم فاز جامد عرضه کرد و ادعا کرد اسکنر، معرف‌ها و نرم‌افزار آن به‌طور کامل داخلی تولید شده‌اند (China Daily، ۱۴ مه ۲۰۲۴). در اکتبر ۲۰۲۵، لاسو به همراه آکادمی علوم کشاورزی جیانگشی و دانشگاه کشاورزی هواژونگ، یک چیپ ژنوتیپینگ کلزا معرفی کرد؛ این شرکت فرآیند مونتاژ آرایه مروارید برای چیپ‌های فاز جامد را به‌دست آورده بود؛ فرآیندی که رئیس لاسو آن را «مدت‌ها توسط چند شرکت آمریکایی انحصار شده بود» (长期被少数美国公司垄断) توصیف کرد (Science and Technology Daily، ۱۴ مه). چیپ‌های مایع که DNA هدف را در محلول برای توالی‌یابی هدفی می‌گیرند، پیش‌تر به نقطه عطف رسیده بودند. شرکت مستقر در هبی، MolBreeding (MolBreeding؛ 博瑞迪) اعلام می‌کند محصولاتش ۱۵۶ گونه را پوشش می‌دهد (MolBreeding، بازدید ۲۶ سپتامبر). Yuan Longping High‑Tech Agriculture (Yuan Longping High‑Tech Agriculture)، سینجنتا و دابینونگ (Dabeinong) این چیپ‌ها را در مقیاس تجاری برای نژادپروری به‌کار گرفته‌اند (روزنامه شین‌هوا جیانگسو، ۱۸ مه ۲۰۲۲). عمق صنعت در کنفرانس سپتامبر در پکن به نمایش درآمد؛ بیش از ۵۰ چیپ نژادپروری برای محصولات زراعی، دام و طیور، گونه‌های آبزی و درختان میوه معرفی شد (شین‌هوا، ۲۸ اوت). سیاست‌های دولت مرکزی نیز تقاضا برای چیپ‌های ژنوتیپینگ را افزایش می‌دهد. در ۲۷ ژوئیه، MARA فهرست اولیه‌ای شامل ده محصول زراعی، از جمله برنج و گندم، منتشر کرد؛ این محصولات تحت نظام «گونه مشتق اساسی» (实质性派生品种制度) قرار می‌گیرند؛ بر اساس این نظام، تغییر یک گونه بذر برای مقاصد تجاری تنها با رضایت صاحب گونه اصلی مجاز است، مشروط بر این که ویژگی‌های اساسی آن حفظ شود (MARA، ۲۳ آوریل ۲۰۲۳؛ خبرگزاری چین، ۲۷ ژوئیه). با گسترش فهرست به محصولات بیشتر، شرکت‌های بذر به ژنوتیپینگ پرسرعت برای حل منازعات حقوقی گونه‌ها نیاز خواهند داشت و تأمین‌کنندگان داخلی که پیش‌تر در بازار حضور دارند، سود خواهند برد (MARA، ۲۷ ژوئیه). ویژگی‌های بومی بر گسترش محصولات بیوتکنولوژیک پکن تسلط دارند. محصولات اصلاح‌شده ژنتیکی (GM) حوزه‌ای است که پکن بیشترین پیشرفت را در آن داشته و ویژگی‌های بومی بیشترین کاشت را دارند. مؤسسات و شرکت‌های چینی تقریباً تمام ویژگی‌های به‌کار رفته در سراسر چین را در اختیار دارند. از سال ۲۰۰۸، شورای دولت از طریق برنامه‌ای بزرگ علمی‑فنی به پرورش ویژگی‌های بومی پرداخته و هدف اعلام‌شده «به‌دست آوردن دسته‌ای از ژن‌های دارای ارزش کاربردی مهم و مالکیت معنوی مستقل» (获得一批具有重要应用价值和自主知识产权的基因) (MARA، ۱۰ ژوئیه ۲۰۰۸) بوده است. از آن پس، توجه در صنعت بذر چین از وجود یا عدم وجود ویژگی‌های بومی به عملکرد آن‌ها معطوف شد. در همایش، یک بخش به بازده و سودآوری کاشت آزمایشی سویاهای GM بومی اختصاص یافت (Beijing Daily، ۳ سپتامبر).

‏⭐ ۴/۵ پنبه نمونهٔ پیشین موفقیت جایگزینی واردات در محصولات GM است. در سال ۱۹۹۷ چین تجاری‌سازی پنبه Bt را که مقاومت ذاتی در برابر حشرات دارد، تصویب کرد. انواعی از مونسانتو (Monsanto)، دلتا (Delta) و پاین‌لند (Pine Land) برای فروش در استان‌های هبی، شاندونگ، هنان و آن‌هوئی مجاز شدند. بر پایهٔ رسانه‌های رسمی، در سال ۱۹۹۸ گونه‌های خارجی پنبه Bt بیش از ۹۵ درصد بازار پنبه Bt چین را در اختیار داشتند؛ سپس گونه‌های بومی تولید شده توسط مؤسسه تحقیقات پنبه آکادمی کشاورزی چین (CAAS) سهم خود را تا ۷۰ درصد در سال ۲۰۰۵ ارتقا دادند (China Youth Daily، ۹ مه ۲۰۰۶). امروز، گونه‌های بومی پنبه Bt ۹۹ درصد بازار چین را در اختیار دارند (شین‌هوا، ۲۴ اوت ۲۰۲۳). در مورد سویا و ذرت GM — دو بزرگ‌ترین صادرات کشاورزی ایالات متحده بر حسب ارزش — شرکت‌های خارجی از همان ابتدا از دریافت مجوز کشت محروم شدند (USDA، ۳۰ ژوئن). تنها شرکت‌ها یا مؤسساتی که توانستند گواهی ایمنی زیستی لازم برای کاشت این محصولات در چین را دریافت کنند، چینی‌ها بوده‌اند (MARA، ۲۱ ژانویه ۲۰۲۰). پکن همچنین ورودهای خارجی و واردات محصولات را از طریق قوانین رسمی محدود می‌کند. بر پایهٔ «اقدامات مدیریتی ویژه برای دسترسی سرمایه‌گذاری خارجی (فهرست منفی) (نسخهٔ ۲۰۲۴)» (外商投资准入特别管理措施（负面清单）[2024年版]), که توسط کمیسیون ملی توسعه و اصلاحات (NDRC) و وزارت تجارت خارجی (MOFCOM) صادر شده، سرمایه‌گذاران خارجی مجاز نیستند «در پرورش گونه‌های GM محصولات کشاورزی، پرورش دام و طیور، و نهال‌های آبزیان یا در تولید بذرهای GM (نهال) آن‌ها سرمایه‌گذاری کنند» (投资农作物、种畜禽、水产苗种转基因品种选育及其转基因种子（苗）生产) (NDRC، ۶ سپتامبر ۲۰۲۴). می‌توان محصولات GM شرکت‌های خارجی را وارد کرد، اما گواهی‌ها باید بیان کنند که ماده «فقط به عنوان ماده اولیه فرآوری قابل استفاده است، نمی‌توان آن را به کارهای دیگر اختصاص داد و نمی‌توان به محیط زیست رها کرد» (只能用作加工原料，不能改变用途、不能进入环境) (MARA، ۳۱ دسامبر ۲۰۲۴). در مقابل، دولت از شرکت‌های بذر حمایت می‌کند تا به خارج رفته، بذرها را پرورش، تولید و فروش کنند (MARA، ۳۰ اوت ۲۰۲۱). ویژگی‌های سویا GM دابینونگ (Dabeinong) برای کاشت در برزیل، آرژانتین و اروگوئه تأیید شده‌اند (MARA، ۲۰ مه ۲۰۲۵). توسعه‌دهندگان چین به تولید صفات جدید ژن‌تغییرپذیر ادامه می‌دهند، در حالی که MARA اطلاعات کمتری دربارهٔ آن‌ها منتشر می‌کند. در مه ۲۰۲۶، یک رویداد سویا با محتوای بالای روغن که توسط مؤسسه تحقیقات محصولات روغنی آکادمی علوم کشاورزی چین (CAAS) و شرکایش توسعه یافت، گواهی ایمنی زیستی دریافت کرد؛ این گواهی به‌عنوان «اولین رویداد سویا داخلی که به‌عنوان ویژگی هدف، محتوای بالای روغن داشته است» گزارش شد (China Science Daily, ۷ مه). در همین حال، فهرست‌های تأیید در وب‌سایت MARA تا پایان ۲۰۲۴ متوقف شده‌اند و برای خارجیان مشاهدهٔ وضعیت واقعی توسعهٔ ژن‌تغییرپذیر چین دشوارتر شده است. وزارت کشاورزی ایالات متحده (USDA) هشدار داد که این اقدام ممکن است نگرانی‌های عمومی دربارهٔ شفافیت مقررات ژن‌تغییرپذیر چین را برانگیزد (USDA، ۱ دسامبر ۲۰۲۵). ویرایش ژنی، فناوری نوین‌تری نسبت به GM است و حوزه‌ای است که پکن به سرعت پیش می‌برد. MARA در ژانویهٔ ۲۰۲۲ «راهنمای ارزیابی ایمنی گیاهان ویرایش‌شده برای استفاده کشاورزی (آزمایشی)» (农业用基因编辑植物安全评价指南 [试行]) و در سال ۲۰۲۳ «قوانین بازبینی گیاهان ویرایش‌شده برای استفاده کشاورزی» (农业用基因编辑植物评审细则) منتشر کرد (MARA، ۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲). بر اساس این قوانین، توسعه‌دهندگانی که گیاهی ویرایش‌شده بدون خطر محیطی یا غذایی تولید می‌کنند، می‌توانند بلافاصله پس از آزمایش‌های میانی برای دریافت گواهی ایمنی زیستی تولید‑و‑کاربرد درخواست دهند (MARA، ۲۸ آوریل ۲۰۲۳). در دو سال اول، MARA ده گواهی ایمنی زیستی از طریق این مسیر تسهیل‌شده صادر کرد. دربارهٔ ابزارهای ویرایش، MARA «ابزارهای پلتفرم ویرایش ژنی خانواده Cas12 با حقوق مالکیت فکری مستقل» را در دستاوردهای علمی دورهٔ برنامه پنج‌ساله چهاردهم فهرست کرد و این ابزارها پیش از این خریداران غربی پیدا کرده‌اند: شرکت آلمانی KWS و شرکت فرانسوی Limagrain مجوزهای جهانی استفاده از ابزارهای ویرایش شرکت بیوتکنولوژی شاندونگ شونفنگ (Shunfeng Biotechnology) و کی بایودیزاین (Qi Biodesign) را دریافت کرده‌اند (KWS، ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۵؛ MARA، ۱۷ دسامبر ۲۰۲۵؛ Limagrain، ۳۱ ژوئیه).

‏⭐ ۵/۵ هوش مصنوعی (AI)، محور کنفرانس سپتامبر، هنوز در مرحلهٔ اولیهٔ پرورش گیاهان است، اما مقیاس و سرعت پیشرفت آن چشمگیر است. از میان ۱۲ مدل بزرگ هوش مصنوعی صنایع بذر که در این رویداد به نمایش درآمد، نمونه‌های پیشرو از سامانهٔ پژوهشی دولتی می‌آمدند: مدل SeedLLM که به‌صورت مشترک توسط آزمایشگاه هوش مصنوعی شانگهای، آزمایشگاه ملی یازهووان و دانشگاه کشاورزی چین توسعه یافت؛ استودیوی پرورش شین‌نونگ (Shennon​g Breeding Studio) که توسط دانشگاه کشاورزی چین عرضه شد؛ و کارخانهٔ داده‌های بزرگ فنومیک‌های محصولات که توسط آکادمی کشاورزی و جنگلداری پکن ساخته شده (سازمان کشاورزی و امور روستایی شهرداری پکن، ۵ سپتامبر). این ابزارهای هوش مصنوعی در حال تحول به سمت قابلیت‌های تحلیل خودکار هستند. وقتی SeedLLM در سال ۲۰۲۴ عرضه شد، عمدتاً به پرسش‌های مربوط به انتخاب گونه و تکنیک‌های کشت پاسخ می‌داد. GeneScientist که در سال ۲۰۲۵ بر پایهٔ آن اضافه شد، به پژوهشگران کمک کرد تا ده‌ها عملکرد ژنی پیش از این گزارش‌نشده را کشف کنند؛ این عملکردها بعدها توسط آزمایش‌ها تأیید شد (آزمایشگاه هوش مصنوعی شانگهای، ۲۸ آوریل ۲۰۲۴، ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۵). استودیوی پرورش شین‌نونگ (Shennong Breeding Studio) که در کنفرانس سپتامبر معرفی شد، یک گام فراتر می‌رود: گزارش می‌شود که داده‌های ژنومیک و ابزارهای تحلیل پرورشی را یک‌جا می‌آورد تا پژوهشگران بتوانند نیازهای خود را به زبان طبیعی بیان کنند و برای انتخاب والدین و ارزیابی خطوط، داده‌ها و ابزارها را فراخوانی کنند (خبرگزاری شین‌هوا، ۸ سپتامبر). به‌محض گسترش چنین سکوهایی، توان تحلیلی که پیش از این مختص مؤسسات بزرگ بود، برای تعداد بیشتری از پرورش‌دهندگان در دسترس خواهد شد. پکن دارای مخزنی عظیم از داده‌های آزمایش نژادهاست که به بهبود این ابزارها کمک می‌کند. بر اساس مقررات مربوطه، نژادهای جدید محصولات اصلی باید پیش از ترویج، از آزمایش‌ها و ثبت‌نام عبور کنند. این سامانه ملی آزمایش نژادها داده‌های میدانی را از نقاط و سال‌های مختلف در سراسر کشور تولید می‌کند. داده‌های بیش از هزار ایستگاه منطقه‌ای آزمایش نژادهای زراعی در سرتاسر کشور هر سال به سکوهای تعیین‌شده می‌ریزند (شین‌هوا، ۸ سپتامبر). دولت آزمایش‌ها را سازماندهی می‌کند و داده‌ها را به این سکوها می‌فرستد؛ بر خلاف داده‌های آزمایشی ایالات متحده که در میان صاحبان متعدد پراکنده‌اند. در نتیجه، مدل‌های جمهوری خلق چین می‌توانند سریع‌تر آموزش ببینند. نتیجه‌گیری تلاش پکن برای خودکفایی بذر در سال‌های اخیر از تمرکز بر نژادهای محصولات به فناوری‌های مورد استفاده در تولید آن‌ها گسترش یافته است. مؤسسات تحقیقاتی دولتی و دانشگاه‌ها بخش عمده‌ای از پژوهش‌های پیشرفته را رهبری می‌کنند و شرکت‌ها این دستاوردها را به محصول تبدیل کرده و به بازار می‌رسانند؛ در عین حال مقرراتی چون ممنوعیت سرمایه‌گذاری خارجی در پرورش‌های مهندسی ژنتیک، فضای بازار را برای فناوری داخلی باز می‌گذارند. برای شرکت‌های خارجی که مدت‌ها محصول بذر به جمهوری خلق چین می‌فروشند، هر چه جایگزینی واردات در چین پیشرفته‌تر شود و کشور به هدف خودکفایی نزدیک‌تر گردد، فشار برای خروج آن‌ها از بازار داخلی بیشتر می‌شود. آن‌ها همچنین در بازارهای جهانی تحت فشار بیشتری قرار خواهند گرفت، چرا که شرکت‌های پیشرو بذر چین مسیر هموطنان خود در صنایع خودرو، باتری و خورشیدی را دنبال می‌کنند.

‏🔵 #برزیل #آمریکا 🧠 انتخابات 2026 برزیل: آنچه باید بدانید و چه چیزی در خطر است ‏🏛 منبع: Council on Foreign Relations ‏📄 عنوان اصلی: Brazil’s 2026 Election: What to Know and What’s at Stake ‏🔎 Luiz Inácio Lula da Silva, Flávio Bolsonaro, Jair Bolsonaro, United States, China #تحلیل_راهبردی #چین #جهانی #سیاست_داخلی #روابط_بین_الملل #CFR ‏ما را در تلگرام، ایتا و بله دنبال کنید. https://t.me/geopolis_ir https://eitaa.com/Geopolis_ir https://ble.ir/Geopolis_ir

‏🔵 ۲/۴ ‏📌 چکیده: در انتخابات ۴ اکتبر برزیل، دو نامزد اصلی لولا، رئیس‌جمهور فعلی که برای دوره چهارم‌اش می‌جنگد و فلوویو بولسونارو، سناتور و پسر جائیر بولسونارو، با حضور مستمر در دو رقم رأی‌گیری رقابت می‌کنند؛ اگر هیچ‌یک ۵۰ ٪ نگیرد، دور دوم در ۲۵ اکتبر برگزار می‌شود. نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد رای‌دهندگان عمدتاً بر پایهٔ مخالفت یا ترس از رقیب، نه مسائل سیاستی، تصمیم می‌گیرند و مسائلی چون امنیت، فساد، هزینهٔ زندگی و نابرابری در اولویت هستند. لولا برنامهٔ ادامهٔ کاهش نابرابری، گسترش صنعت و حفظ استقلال برزیل را دارد، در حالی که بولسونارو بر امنیت سخت‌گیرانه، کاهش تورم و تقویت معدن‌کاری تأکید می‌کند. نتایج این انتخابات می‌تواند جهت‌گیری سیاست خارجی برزیل را بین تقویت روابط چندجانبه و مشارکت در بریکس یا تمایل به هم‌راستایی بیشتر با ایالات متحده تحت تأثیر قرار دهد. برازیلی‌ها در تاریخ ۴ اکتبر به سمت صندوق‌های رای می‌روند تا در انتخابات عمومی که سرنوشت بزرگ‌ترین دمکراسی و بزرگ‌ترین اقتصاد آمریکای لاتین را تعیین می‌کند، شرکت کنند. از میان سیزده نامزد، دو نفر به‌طور مستمر در دو رقم حضور دارند: رئیس‌جمهور کنونی لوئیز ایناسیو لولا دا سیلوا (Luiz Inácio Lula da Silva) که به‌صورت رایج لولا نامیده می‌شود و سناتور فلوویو بولسونارو (Flávio Bolsonaro)، پسر رئیس‌جمهور پیشین. این اولین انتخابات ریاست‌جمهوری برزیل است که پس از آن‌که حامیان جائیر بولسونارو (Jair Bolsonaro) در ژانویهٔ ۲۰۲۳ به ساختمان‌های دولتی در پایتخت هجوم بردند و آن‌ها را غارت کردند تا نتایج رأی‌گیری ۲۰۲۲ را که در آن به‌نزدیک شکست خورده بود، برگردانند، برگزار می‌شود. «سیستم ضعیف حزبی برزیل رهبری شخصی‌محور را تقویت می‌کند و این انتخابات در واقع یک مسابقهٔ نیابتی برای ۲۰۲۲ است: اکثر رای‌دهندگان برای یا علیه لولا و برای یا علیه خانوادهٔ بولسونارو تصمیم می‌گیرند»، اولیور استونکل (Oliver Stuenkel)، استادیار روابط بین‌الملل در بنیاد گوتولیو وارگاس (Getulio Vargas Foundation) سائو پائولو (São Paulo) به CFR گفت. «اکثریت رای‌دهندگانی که با من صحبت می‌کنند، بیشتر به‌دلیل عدم‌پسند یا ترس از طرف مقابل رای می‌دهند تا به‌دلیل مسائل خاص سیاستی.» اگر هیچ‌یک از نامزدها بیش از ۵۰ ٪ آرا را به‌دست نیاورد، دور دوم انتخابات در تاریخ ۲۵ اکتبر برگزار خواهد شد. فراتر از سیاست داخلی، کارشناسان می‌گویند نتایج این انتخابات می‌تواند سیاست خارجی برزیل را در زمانی که تحولات سیاسی گسترده‌ای در آمریکای لاتین رخ می‌دهد، بازنگری کند. دولت آینده باید روابط برزیل با ایالات متحده و چین — دو شریک تجاری بزرگ این کشور — و همچنین سایر کشورهای جنوب جهانی را مدیریت کند. کاندیداهای اصلی چه کسانی هستند؟ لوئیز ایناسیو لولا دا سیلوا. رئیس‌جمهور هشتاد سالهٔ کنونی و عضو حزب کارگری چپ‌گرا، برای کسب دورهٔ چهارم تاریخی در دفتر ریاست‌جمهوری نامزد شده است. لولا پیش از این دو دورهٔ متوالی از ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۱ خدمت کرده بود؛ در این دوران حدود چهل میلیون برزیلی را از فقر بیرون کشید. پس از محکومیت به زندان به‌دلیل اتهامات فساد و پولشویی و گذراندن سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹ در حبس، به سیاست بازگشت و در انتخابات ۲۰۲۲ پیروز شد، در حالی که جائیر بولسونارو را به‌نزدیک شکست داد. لولا در دورهٔ سوم خود بهبودهای اقتصادی محدود و دستاوردهای زیست‌محیطی کوچکی را به‌دست آورد و نقش فعال‌تری در سازمان‌های چندجانبه ایفا کرد. برنامهٔ انتخاباتی او [PDF] وعده می‌دهد که در صورت انتخاب مجدد، بسیاری از این سیاست‌ها را ادامه دهد؛ تمرکز بیشتری بر کاهش نابرابری، گسترش صنعت و ترویج پایداری خواهد داشت. لولا همچنین بر دفاع از حاکمیت برزیل در برابر مداخله‌های خارجی و گسترش مشارکت‌های ژئوپولیتیکی کشور تأکید کرده است.