eitaa logo
اندیشکده قرار
46 دنبال‌کننده
17 عکس
2 ویدیو
0 فایل
اندیشکده قرار، محفلی برای گردهمایی مجموعه‌ای از افراد با یک آرمان مشترک... https://gharar-tt.ir/
مشاهده در ایتا
دانلود
🔻قرارداد مهم شرکت اسرائیلی تاور با انویدیا مدیرعامل شرکت تاور معتقد است فناوری فوتونیک سیلیکونی این شرکت، چالش تأمین انرژی در زیرساخت‌های هوش مصنوعی را حل کرده است. 🔸 ارزش سهام شرکت نیمه هادی تاور (Tower Semiconductor) از اوت ۲۰۲۵ تاکنون حدود ۳۲۹ درصد افزایش داشته و ارزش بازار آن را به ۲۲ میلیارد دلار رسانده است. راسل الانگر (Russell Ellwanger)، مدیرعامل این شرکت تأکید دارد که رشد اخیر قیمت سهام این شرکت ناشی از موقعیت راهبردی تاور در تأمین قطعات فوتونیک سیلیکونی برای زیرساخت‌های هوش مصنوعی است. وی با اشاره به قرارداد اخیر با شرکت انویدیا (Nvidia) برای تأمین ماژول‌های ارتباط نوری ۱.۶ ترابیت بر ثانیه، اظهار داشت: «فناوری ما کارایی پردازش انرژی برای تراشه‌های هوش مصنوعی را بهبود می‌بخشد و هزینه‌ای پایین‌تر از محصولات موجود دارد». 🔹 بر اساس گزارشها، فروش تاور در حوزه فوتونیک سیلیکونی از ۲۸ میلیون دلار در سال ۲۰۲۳ به ۲۳۸ میلیون دلار در سال ۲۰۲۵ رسیده و نرخ فروش سالانه در سه‌ماهه چهارم به ۳۸۰ میلیون دلار رسیده است. مدیرعامل تاور معتقد است این شرکت ظرفیت تولید خود در این حوزه را پنج برابر خواهد کرد و هم‌زمان در حال گسترش کارخانه ۳۰۰ میلی‌متری خود در ژاپن (Fab 7) است. وی همچنین به همکاری با شرکت کوهیرنت (Coherent Corp) برای توسعه فناوری ارتباطات نوری اشاره نمود که بر پایه پلتفرم فوتونیک سیلیکونی تاور طراحی شده است. جالب آن که شرکت تاور در سال 2023 در حال فروش به شرکت آمریکایی اینتل بود؛ اما در نهایت این معامله لغو شد. به گفته مدیرعامل تاور بازار پس از لغو معامله، سهام این شرکت را «به‌طور ناعادلانه» تنبیه کرد و ارزش بازار آن از ۴.۷ میلیارد دلار به ۲.۳ میلیارد دلار کاهش یافت. با این حال، وی تأکید کرد که ساختار قرارداد اجازه داد تاور مستقل از اینتل به سرمایه‌گذاری در کسب‌وکار فوتونیک سیلیکونی ادامه دهد؛ استراتژی‌ای که امروزه این شرکت را به یکی از تأمین‌کنندگان اصلی هشت مورد از ده تولیدکننده بزرگ جهان در این حوزه تبدیل کرده است. وی همچنین به موجودی نقدینگی ۱.۲ میلیارد دلاری شرکت اشاره کرد که امکان سرمایه‌گذاری‌های کلان را فراهم می‌سازد. ▪️ شرکت تاور سمیکاندکتور (Tower Semiconductor) یکی از تولیدکنندگان پیشرو در زمینه تراشه‌های آنالوگ و تخصصی است که در سال ۱۹۹۳ در میگدال هاعمک (فلسطین اشغالی) تأسیس شد و امروزه در بورس تل‌آویو و نزدک معامله می‌شود. این شرکت علاوه بر همکاری با انویدیا و کوهیرنت، در پروژه‌های مشترک با شرکت‌هایی مانند پاناسونیک (Panasonic) و نووتون (Nuvoton) در ژاپن فعالیت دارد و کارخانه‌های تولیدی آن در اسرائیل، ایالات متحده، ژاپن و سنگاپور مستقر هستند. تاور در حوزه‌های فوتونیک سیلیکونی، تراشه‌های فرکانس رادیویی (RF) و فناوری‌های سیلیکون-ژرمانیوم (SiGe) تخصص دارد و مشتریان آن شامل شرکت‌های بزرگ فناوری و مراکز داده جهانی هستند. با توجه به رشد سریع تقاضا برای زیرساخت‌های هوش مصنوعی و وابستگی فزاینده مراکز داده به ارتباطات نوری پرسرعت، موقعیت تاور در زنجیره تأمین این فناوری‌ها می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در معادلات رقابتی صنعت نیمه‌هادی ایفا کند. مطالعه در سایت اندیشکده قرار وب‌سایت | پیام‌رسان بله | تلگرام @gharar_tt
🔻 تاخیر در عملیاتی‌شدن سامانه لیزری «آیرون بیم» رافائل 🔸 یوآو تورگمان (Yoav Turgeman)، مدیرعامل شرکت رافائل، در پاسخ به انتقادات مطرح‌شده پیرامون تأخیر در عملیاتی‌شدن سامانه دفاع لیزری «آیرون بیم» (Iron Beam)، این فناوری را با فرآیند توسعه طولانی‌مدت جنگنده اف-۳۵ مقایسه کرد و هشدار داد که استقرار زودهنگام بدون آزمایش‌های کامل می‌تواند به نقص عملیاتی منجر شود. 🔹 بر اساس گزارش گلوبز، شرکت رافائل در سال ۲۰۲۵ سفارشات جدیدی به ارزش ۲۴.۵ میلیارد دلار ثبت کرده است که حدود نیمی از آن مربوط به صادرات خواهد بود. این شرکت دولتی قصد ورود به بازار سهام را دارد و در خصوص عرضه اولیه سهام (IPO) رافائل، مدیرعامل این شرکت از مدل دو مرحله‌ای خبر داد: نخست عرضه به سرمایه‌گذاران نهادی به دلیل ملاحظات امنیتی و محرمانگی فناوری، و در مرحله بعد امکان عرضه عمومی. وی همچنین به ورود شرکت‌های خارجی مانند اونداس (Ondas) و رقابت با انویدیا (NVIDIA) در جذب نیرو در شمال اسرائیل اشاره کرد. 🔸 رافائل همکاری‌های بین‌المللی خود را با شرکت‌هایی مانند راین‌متال (Rheinmetall) آلمان، نِکستِر (Nexter) کره جنوبی و شرکت کانادایی-اروپایی نِکستِر-دی‌اِس (KNDS) گسترش داده تا دسترسی به بازارهای اروپایی و آسیایی را تسهیل کند؛ الگویی که پیش‌تر در پروژه‌های مشترکی مانند «یورواسپایک» (EuroSpike) و «یوروتروفی» (EuroTrophy) دنبال شده است. ▪️ شرکت رافائل (Rafael Advanced Defense Systems) یکی از سه شرکت اصلی صنایع دفاعی تحت مالکیت دولت اسرائیل است که در زمینه توسعه سامانه‌های پدافندی، موشکی و الکترونیک نظامی فعالیت می‌کند. از محصولات شناخته‌شده این شرکت می‌توان به سامانه‌های «گنبد آهنین» (Iron Dome)، «دیویدز اسلینگ» (David's Sling)، موشک‌های ضدتانک «اسپایک» (Spike) و سامانه‌های جنگ الکترونیک اشاره کرد. رافائل علاوه بر تأمین نیازهای ارتش اسرائیل، یکی از صادرکنندگان عمده تسلیحات پیشرفته به بازارهای جهانی است و همکاری‌های گسترده‌ای با شرکت‌های دفاعی اروپایی و آمریکایی دارد. مطالعه در سایت اندیشکده قرار وب‌سایت | پیام‌رسان بله | تلگرام @gharar_tt
🔻 اقتصاد زامبی اسرائیل؛ چگونه ارقام رسمی، هزینه‌های جنگ را پنهان می‌کنند؟ ارقام رسمی وزارت دارایی اسرائیل از کاهش تورم و کسری بودجه در مارس ۲۰۲۶ خبر می‌دهند؛ اما تحلیل منابع انتقادی نشان می‌دهد این ارقام محصول روش‌های حسابداری غیرشفاف و پنهان‌سازی هزینه‌های واقعی جنگ است. 🔸 مرکز آمار اسرائیل و وزارت دارایی این رژیم در گزارش‌های مارس ۲۰۲۶ اعلام کردند شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) با رشد ۰.۴ درصدی نسبت به فوریه، نرخ تورم سالانه را به ۱.۹ درصد رسانده و کسری بودجه نیز به ۳.۲ درصد از تولید ناخالص داخلی (GDP) کاهش یافته است . در ظاهر، این ارقام در محدوده هدف بانک اسرائیل (۱ تا ۳ درصد تورم) قرار دارند و نشانه‌ای از «ثبات مالی» تلقی می‌شوند. ▪️ پروفسور مومی داهان (Momi Dahan)، اقتصاددان دانشگاه عبری اورشلیم، در تحلیل خود برای روزنامه کلکلیست تخمین زده که کسری واقعی بودجه اسرائیل در سال‌های اخیر حدود ۱۱ میلیارد دلار بیشتر از ارقام رسمی ثبت‌شده است؛ زیرا هزینه‌های «صندوق جبران خسارت جنگ» که خارج از بودجه اصلی عمل می‌کند در محاسبه کسری لحاظ نمی‌شود، اما بدهی‌های ناشی از آن در تراز عمومی کشور ثبت می‌گردد. 🔸 بانک مرکزی اسرائیل (Bank of Israel) در گزارش‌های خود هشدار داده که نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی می‌تواند تا ۷۰ درصد افزایش یابد؛ رقمی که فراتر از استانداردهای کشورهای پیشرفته کوچک و باز است و انعطاف‌پذیری مالی کشور را در برابر شوک‌های آتی کاهش می‌دهد . با این وجود، وزارت دارایی اسرائیل با تکیه بر درآمدهای یک‌باره (مانند معامله خرید شرکت ویز توسط گوگل) و روش‌های حسابداری غیراستاندارد، تلاش می‌کند تصویری از «ثبات مالی» به بازارهای بین‌المللی ارائه دهد. ▪️ گزارش سازمان بازرسی اسرائیل (مِواکِر) نیز در ژانویه ۲۰۲۶ تأیید کرد که این رژیم بدون ارزیابی دقیق تاب‌آوری مالی «صندوق جبران خسارت غیرنظامیان» وارد جنگ در غزه شد؛ در حالی که این صندوق تنها ۱۷.۷ میلیارد شکل موجودی داشت، اما در یک سال ۱۸.۸ میلیارد شکل پرداخت کرد؛ این کسری که به گفته سازمان بازرسی «قابل اجتناب» بود و ناشی از عدم ارائه سناریوهای جنگی به کمیته مالی کنست است . ▪️ شیر هِوِر (Shir Hever) اقتصاددان مستقل یهودی در مجموعه تحلیل‌های خود با عنوان «اقتصاد زامبی اسرائیل» استدلال می‌کند که کاهش ظاهری تورم و کسری بودجه، نه نشانه بهبود ساختاری، بلکه محصول سه مکانیسم پنهان‌سازی است: نخست، انتقال هزینه‌های جنگ به صندوق‌های فرابودجه‌ای؛ دوم، اتکا به درآمدهای نوسانی صادرات تسلیحات و فناوری؛ و سوم، استفاده از کمک‌های نظامی آمریکا برای پوشش کسری‌های جاری. این الگو، اگرچه در کوتاه‌مدت اعتماد سرمایه‌گذاران خارجی را جلب می‌کند، اما در بلندمدت وابستگی ساختاری اسرائیل به دلار و تصمیمات سیاسی واشنگتن را تشدید می‌نماید. او این ثبات آماری را محصول این اقتصاد مرده متحرک‌گونه می‌داند: نظامی که با تزریق مستمر دلارهای نظامی و کمک‌های خارجی زنده نگه داشته شده، اما فاقد افق توسعه پایدار است. به گفته او، «جنگ ارز» در اسرائیل به معنای تبدیل هزینه‌های نظامی به بدهی‌های بلندمدت و پنهان‌سازی آن‌ها در صندوق‌های فرابودجه‌ای است؛ مکانیسمی که ارقام رسمی را از واقعیت‌های اقتصادی جدا می‌کند. ▪️ شرکت‌های دفاعی مانند رافائل و البیت بخش قابل‌توجهی از درآمدهای ارزی اسرائیل را از صادرات تسلیحات کسب می‌کنند؛ اما وابستگی بودجه دفاعی به درآمدهای نوسانی و کمک‌های خارجی، همراه با عدم شفافیت در ثبت هزینه‌های جنگی، ارائه تحلیل مستقل از ثبات اقتصادی این رژیم را با چالش مواجه می‌سازد. در مجموع، ارقام رسمی تورم و کسری بودجه اگرچه در نگاه اول نشانه ثبات تلقی می‌شوند، بازتاب‌دهنده نظامی هستند که با پنهان‌سازی هزینه‌های واقعی جنگ و استفاده از روش‌های حسابداری غیراستاندارد، تلاش می‌کند تصویری جذاب برای جذب سرمایه‌گذاران بین‌المللی ترسیم کند؛ آرامشی آماری که فاقد پشتوانه ساختاری است و هر شوک ژئوپلیتیک یا کاهش کمک‌های خارجی می‌تواند به سرعت آن را به چالش بکشد. مطالعه متن کامل در سایت اندیشکده قرار وب‌سایت | پیام‌رسان بله | تلگرام @gharar_tt
🔻بحران نیروی کار در صنعت ساخت‌وساز اسرائیل با فروپاشی ساختار نیروی ارزان‌قیمت فلسطینیان سرزمینهای اشغال‌شده نوار غزه و کرانه باختری چند سال گذشته حدود یک سوم نیروی کار صنعت ساخت‌وساز اسرائیل را تشکیل می‌دادند. حالا این حوزه با کمبود 37 هزار نفری نیروی کار مواجه است. چه کسی قرار است ویرانه‌های تل‌آویو و حیفا را دوباره بسازد؟ 🔸 گزارش ویژه سازمان بازرسی رژیم صهیونیستی (مِواکِر) که در آوریل ۲۰۲۶ منتشر شد، تأیید می‌کند صنعت ساختمان این رژیم همچنان با کمبود حدود ۳۷ هزار نیروی کار غیراسرائیلی مواجه است. پیش از آغاز جنگ در نوار غزه حدود ۹۲ هزار کارگر فلسطینی از کرانه باختری در بخش‌های ساختمان و کشاورزی فعالیت داشتند که با توقف صدور مجوزهای کاری، این نیرو به‌طور ناگهانی از چرخه تولید خارج شد. 🔹 بر اساس داده‌های این گزارش، در مارس ۲۰۲۵ — یعنی حدود ۱۸ ماه پس از آغاز جنگ — نیاز به حدود ۷۱ هزار نیروی کار غیراسرائیلی در اقتصاد این رژیم وجود داشت. وزارت دارایی اسرائیل پیش‌بینی کرده بود که تأثیر کوتاه‌مدت این کمبود بر تولید ناخالص داخلی حدود ۳.۱ میلیارد شکل خواهد بود؛ اما اتحادیه پیمانکاران ساختمانی رقم ۸۵ میلیارد شکل را برای کاهش سرمایه‌گذاری در بخش مسکن بین اکتبر ۲۰۲۳ تا دسامبر ۲۰۲۴ اعلام کرده است. ▪️ صنعت ساختمان در اقتصاد اسرائیل سهمی حدود ۵.۷ تا ۷ درصد از تولید ناخالص داخلی دارد و به‌عنوان یکی از شاخص‌های کلیدی فعالیت اقتصادی محسوب می‌شود. با این حال، این بخش به‌طور تاریخی بر مدل «نیروی کار ارزان و فاقد حقوق» استوار بوده است: نخست از طریق بهره‌کشی از کارگران فلسطینی نوار غزه و کرانه باختری که با دستمزدهای پایین‌تر از حداقل قانونی اسرائیل و بدون پوشش بیمه‌ای فعالیت می‌کردند، و در سال‌های اخیر از طریق جذب مهاجران فصلی از تایلند، مولداوی و کشورهای آفریقایی که تحت قراردادهای موقت و با محدودیت‌های شدید اقامتی به کار گرفته می‌شدند. 🔸 این گزارش تأکید می‌کند که پیش از جنگ در غزه، تقریباً در هر بخش اقتصادی که به نیروی کار خارجی وابسته بود، تنها با یک کشور توافق دوجانبه فعال وجود داشت (به‌استثنای بخش ساختمان که با مولداوی، اوکراین و چین توافقهایی وجود داشت). این تک‌منبعی‌بودن، در شرایط بحرانی به آسیب‌پذیری ساختاری تبدیل شد و فرآیند جایگزینی نیروی کار را با تأخیرهای طولانی مواجه کرد. ▪️ بانک مرکزی اسرائیل (Bank of Israel) در تحلیل خود اعلام کرد فعالیت در بخش ساختمان در سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۳ حدود ۵۰ درصد کاهش یافته که معادل ۳ درصد از تولید ناخالص داخلی (۵۶ میلیارد شکل) است. با این حال، تحلیل مستقل این آمار نیازمند بررسی متغیرهایی مانند تأثیر تورم، نوسانات نرخ ارز و هزینه‌های پنهان جنگ است که در گزارش‌های رسمی لحاظ نمی‌شوند. مطالعه سایت اندیشکده قرار وب‌سایت | پیام‌رسان بله | تلگرام @gharar_tt
🔻 میدان گازی لویاتان؛ دارایی استراتژیک یا نقطه آسیب‌پذیر راهبردی رژیم صهیونیستی؟ فعالیت این میدان گازی در طی جنگ رمضان به مدت ۳۲ روز کاملا متوقف شده بود. 🔸 میدان گازی لویاتان (Leviathan) بزرگ‌ترین میدان گازی مدیترانه با ذخایر حدود ۶۲۰ میلیارد مترمکعب، در دوم آوریل ۲۰۲۶ پس از ۳۲ روز توقف اجباری در شرایط جنگی، مجدداً به تولید بازگشت . وزارت انرژی رژیم صهیونیستی در دوم مارس دستور توقف تولید را صادر کرده بود و شرکت شورون (Chevron) اپراتور اصلی این میدان اعلام وضعیت اضطراری کرده بود. 🔹 این میدان سالانه حدود ۱۲ میلیارد مترمکعب گاز تولید می‌کند که حدود ۸۳ درصد آن صادر شده و نقش محوری در تأمین گاز رژیم صهیونیستی، مصر و اردن دارد. توقف ۳۲ روزه این میدان، مصر را مجبور به سه‌برابر کردن واردات گاز مایع (LNG) در سه‌ماهه اول ۲۰۲۶ کرد. ▪️ شرکت دولتی نفت آذربایجان (SOCAR) در مارس ۲۰۲۵ طی کنسرسیومی با شرکت اسرائیلی نیومد انرژی (NewMed Energy) و بریتیش پترولیوم (BP) مجوز اکتشاف گاز در بلوک یک آب‌های اقتصادی اسرائیل را دریافت کرد و با سهم ۳۳.۳۴ درصدی، اپراتور این پروژه اکتشافی تعیین شد. حضور آذربایجان در اکوسیستم انرژی اسرائیل از طریق مشارکت در لویاتان و پروژه‌های اکتشافی جدید نشان‌دهنده تعمیق همکاری‌های راهبردی انرژی میان باکو و تل‌آویو است که می‌تواند در معادلات منطقه‌ای شرق مدیترانه نقش تعیین‌کننده‌ای ایفا کند. 🔸 از منظر امنیت انرژی، ماهیت فراساحلی میدان لویاتان که حدود ۱۳۰ کیلومتر از سواحل حیفا فاصله دارد، آن را در برابر طیف وسیعی از تهدیدات نظیر حملات موشکی و پهبادی و خرابکاری در خطوط لوله زیردریایی آسیب‌پذیر می‌سازد. هرگونه اختلال در تولید این میدان، تأمین گاز داخلی اسرائیل را که بیش از ۶۰ درصد نیاز برق خود را از گاز طبیعی تأمین می‌کند، با بحران مواجه خواهد کرد. از طرفی در تعهدات صادراتی بلندمدت با مصر و اردن اختلال ایجاد کرده و این کشورها مجبور خواهند شد که به گزینه های دیگر فکر کنند.همچنین درآمدهای ارزی حاصل از صادرات گاز را که در سال‌های اخیر به یکی از ستون‌های درآمدی رژیم صهیونیستی تبدیل شده با کاهش جدی روبرو خواهد ساخت. ▪️ میدان گازی لویاتان (Leviathan Natural Gas Field ) در دسامبر ۲۰۱۰ کشف شد و از دسامبر ۲۰۱۹ به بهره‌برداری رسید. شرکای اصلی آن شامل نیومد انرژی (۴۵.۳۴٪)، شورون (۳۹.۶۶٪) و ریشیو انرجیز (Ratio Energies) (۱۵٪) هستند. حضور شرکت‌های بین‌المللی مانند بریتیش پترولیوم و شرکت ملی نفت آذربایجان در پروژه‌های مرتبط با این میدان گازی، می‌تواند ریسک‌های سیاسی و امنیتی ناشی از تحولات منطقه‌ای را نیز به این همکاری‌ها منتقل ‌کند. مطالعه در سایت اندیشکده قرار وب‌سایت | پیام‌رسان بله | تلگرام @gharar_tt
🔻هدف‌گذاری کسری بودجه دولت رژیم صهیونیستی؛ واقعیت اقتصادی یا کمپین انتخاباتی نتانیاهو؟ هدف‌گذاری وزارت دارایی اسرائیل برای کسری بودجه ۲.۸ درصد، با تردید جدی صندوق بین‌المللی پول و بانک مرکزی اسرائیل مواجه شده است. 🔸وزارت دارایی رژیم صهیونیستی در لایحه بودجه ۲۰۲۶ اعلام کرده است که قصد دارد کسری بودجه خود را در سه سال آینده (۲۰۲۶ تا ۲۰۲۸) به ۲.۸ درصد از تولید ناخالص داخلی محدود کند. این رقم روی کاغذ با استانداردهای کشورهای کوچک با اقتصاد باز نظیر سوئیس یا ایرلند همخوانی دارد. با این حال، کارشناسان صندوق بین‌المللی پول در جدیدترین ارزیابی سالانه خود (فوریه ۲۰۲۶) هشدار داده‌اند که این هدف‌گذاری خوش‌بینانه و دور از واقعیت است. چرا که حتی اگر دولت موفق شود کسری بودجه را روی این عدد نگه دارد، باز هم برای کاهش بار بدهی‌های عمومی کافی نیست و ممکن است نسبت کل بدهی اسرائیل به اقتصادش تا سال ۲۰۲۶ به ۷۰ درصد افزایش یابد. 🔹بانک اسرائیل در مارس ۲۰۲۶ نسبت به کسری بودجه سال ۲۰۲۶ هشدار داد. این رقم که پس از اصلاحات به ۵.۱ درصد از تولید ناخالص داخلی رسیده، ذخیره مالی دولت را تحلیل می‌برد و توان آن را برای مدیریت بحران‌های اقتصادی آینده کاهش می‌دهد. بر اساس گزارش این بانک، نسبت بدهی عمومی به اقتصاد اسرائیل که پیش از جنگ حدود ۶۰ درصد بود، اکنون به ۶۸.۶ درصد رسیده است. اگر کسری بودجه در همین سطح بالا ادامه یابد، بازگرداندن اقتصاد به مسیر ثبات بسیار دشوار خواهد شد. ▪️ تحلیل‌ها نشان می‌دهد که شکاف بین هدف‌گذاری سیاسی ۲.۸٪ و واقعیت‌های اقتصادی رژیم صهیونیستی ریشه در سه عامل کلیدی دارد: نخست، هزینه‌های دفاعی که از ۴.۵٪ پیش از جنگ به ۸٪ از تولید ناخالص داخلی در ۲۰۲۵ رسیده و حتی با فرض کاهش به ۶٪ در ۲۰۲۶، همچنان بالاتر از سطح پایدار است. دوم، عدم قطعیت در درآمدهای مالیاتی به‌ویژه وابستگی به درآمدهای موقت و غیرتکرارشونده مانند مالیات ناشی از خرید شرکت ویز (Wiz) توسط گوگل به ارزش ۲۳ میلیارد دلار که برآوردهای وزارت دارایی را آسیب‌پذیر می‌سازد. و سوم، کمبود نیروی کار ناشی از فراخوان گسترده نیروهای ذخیره ارتش به دلیل جنگ و محدودیت ورود کارگران فلسطینی و خارجی که رشد بالقوه اقتصاد را تحت فشار قرار داده است. 🔸 آژانس رتبه‌بندی فیچ ( Fitch Ratings) در مارس ۲۰۲۶ با تأیید رتبه اعتباری اسرائیل در سطح A، چشم‌انداز آن را «منفی» اعلام کرد و پیش‌بینی نمود که کسری بودجه نقدی دولت مرکزی در ۲۰۲۶ به ۵.۷٪ از تولید ناخالص داخلی برسد. این پیش‌بینی با برآورد صندوق بین‌المللی پول همخوانی دارد که کسری واقعی در صورت تداوم تنش‌های منطقه‌ای می‌تواند فراتر از اهداف رسمی باشد. 🔹 در بستر سیاسی، روزنامه صهیونیستی هاآرتص (Haaretz) در تحلیلی تأکید کرد که بودجه ۲۰۲۶ اسرائیل نمونه‌ای از «چرخه کسب‌وکار سیاسی» است. چرا که دولتی که در سال انتخابات قرار دارد، با کاهش مالیات برای دهک‌های میانی و بالا و همزمان معرفی مالیات‌های جدید بر گروه‌های ثروتمند، تلاش می‌کند حمایت رأی‌دهندگان را جلب کند، بدون آنکه تعادل بودجه‌ای را جدی بگیرد. این الگوی پوپولیسم انتخاباتی می‌تواند در کوتاه‌مدت رضایت نسبی ایجاد کند، اما در بلندمدت پایداری مالی را تضعیف می‌نماید. ▪️ اتکای بودجه دفاعی به درآمدهای نوسانی صادرات تسلیحات و کمک‌های خارجی که با عدم شفافیت در ثبت هزینه‌های جنگی در صندوق‌های فرابودجه‌ای همراه است، امکان ارزیابی دقیق پایداری مالی این رژیم را با چالش مواجه کرده است. هرچند گزارش‌های رسمی وزارت دارایی اسرائیل بهبود شاخص‌ها را نشان می‌دهد، اما بررسی همزمان گزارش‌های صندوق بین‌المللی پول، بانک مرکزی و تحلیل‌های مراکز پژوهشی مستقل نشان می‌دهد که هدف‌گذاری کسری ۲.۸٪ بیش از آنکه بازتاب‌دهنده ثبات ساختاری باشد، محصول ملاحظات سیاسی-انتخاباتی و روش‌های حسابداری غیراستاندارد است. مطالعه در سایت اندیشکده قرار وب‌سایت | پیام‌رسان بله | تلگرام @gharar_tt
🔻 عرضه سهام صنایع نظامی اسرائیل در بورس تل‌آویو؛ استراتژی جذب سرمایه یا بازآرایی اقتصادی جنگ؟ سهام اقلیت صنایع هوافضای اسرائیل (IAI) و رافائل (Rafael)، دو شرکت بزرگ نظامی رژیم صهیونیستی در بورس تل‌آویو عرضه می‌شود. 🔸 وزارت جنگ رژیم صهیونیستی و سازمان شرکت‌های دولتی اسرائیل (GCA) برنامه عرضه اولیه سهام برای دو شرکت بزرگ نظامی این رژیم یعنی صنایع هوافضای اسرائیل و رافائل را در بورس تل‌آویو نهایی کرده‌اند. طبق این طرح، دولت قصد دارد ۲۵ تا ۳۰ درصد از سهام هر شرکت را در طی سال‌های ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ به فروش برساند، در حالی که کنترل سهام عمده را برای حفظ منافع امنیتی ملی در اختیار خواهد داشت. 🔹ارزش تقریبی شرکت صنایع هوافضای اسرائیل (IAI) که در حوزه سامانه‌های پدافند هوایی، پهپادها، ماهواره‌ها، رادارها و تسلیحات فعالیت دارد، ۲۰ میلیارد دلار است. این شرکت در سال ۲۰۲۵ فروش خود را ۲۰ درصد افزایش داد و به ۷.۴ میلیارد دلار رساند. سود خالص این شرکت نیز با رشد ۴۵ درصدی به رکورد ۷۱۲ میلیون دلار رسید. 🔸شرکت رافائل، توسعه‌دهنده سامانه‌های گنبد آهنین، فلاخن داود، موشک‌های اسپایک و سامانه پدافند لیزری آیرون بیم نیز ارزشی حدود ۱۰ میلیارد دلار دارد و مجموع سفارشات آن به حدود ۱۸ میلیارد دلار رسیده است. ▪️ هدف اصلی این عرضه سهام، جذب سرمایه خارجی و داخلی برای افزایش بودجه نظامی رژیم صهیونیستی در دهه آینده است. با توجه به رشد تقاضای جهانی برای فناوری‌های نظامی آزموده‌شده در میدان نبرد، عرضه سهام این شرکت‌ها در بورس تل‌آویو می‌تواند امکان تأمین مالی پروژه‌های تحقیق و توسعه، گسترش ظرفیت تولید و ورود به بازارهای جدید را فراهم کند. 🔹 در کنار IAI و رافائل، شرکت البیت (Elbit) که از قبل در بورس‌های تل‌آویو و نزدک معامله می‌شود، در سال ۲۰۲۵ با رشد ۱۲۴ درصدی قیمت سهام، به ارزش بازار ۲۷.۵ میلیارد دلار رسید و انباشت سفارشات آن به ۲۵.۲ میلیارد دلار رسیده است. این روند نشان‌دهنده تقاضای فزاینده برای سهام شرکت‌های نظامی اسرائیلی در شرایطی است که بسیاری از کشورها در حال افزایش بودجه نظامی خود هستند. ▪️ اساس گزارش مؤسسه تحقیقات صلح استکهلم (SIPRI)، سهم اسرائیل از صادرات تسلیحات جهانی در دوره ۲۰۲۱-۲۰۲۵ به ۴.۴ درصد رسیده که این رژیم را به هفتمین صادرکننده بزرگ تسلیحات جهان تبدیل کرده است. مطالعه در سایت اندیشکده قرار وب‌سایت | پیام‌رسان بله | تلگرام @gharar_tt
🔻افزایش ۳۰ میلیارد شِکِلی هزینه‌های نظامی؛ آموزش و سلامت قربانی می‌شوند. کابینه رژیم صهیونیستی بودجه ۲۰۲۶ را با افزایش قابل‌توجه هزینه‌های نظامی و کاهش ۳ درصدی بودجه وزارتخانه‌های خدمات اجتماعی تصویب کرد. 🔸 کابینه رژیم صهیونیستی در مارس ۲۰۲۶ افزایش حدود ۳۰ میلیارد شِکِلی (۹.۳ میلیارد دلار) به بودجه نظامی را تصویب کرد که از طریق کاهش ۳ درصدی سراسری بودجه وزارتخانه‌های غیرنظامی جبران شده است. بر این اساس، بودجه وزارت آموزش حدود ۱۹۳ میلیون شِکِل، وزارت بهداشت ۱۳۹ میلیون شِکِل، وزارت رفاه ۹۰ میلیون شِکِل و وزارت ترابری حدود ۶۰۰ میلیون شِکِل کاهش یافته است. 🔹 بر اساس گزارش‌های رسانه‌های عبری، بودجه کل رژیم صهیونیستی برای ۲۰۲۶ حدود ۶۹۹ میلیارد شِکِل (۲۲۱.۶ میلیارد دلار) تعیین شده، اما با احتساب بودجه‌های توسعه و مکانیسم‌های مالی اضافی، هزینه‌کرد واقعی ممکن است به ۸۵۰.۶ میلیارد شِکِل (۲۷۰.۹ میلیارد دلار) برسد. بخش نظامی با دریافت ۱۴۴ میلیارد شِکِل (۴۵.۸ میلیارد دلار)، بزرگ‌ترین جزء این بودجه است. ▪️ هدف‌گذاری کسری بودجه ۴.۹ درصدی از تولید ناخالص داخلی، رقمی که توسط اقتصاددانان و مقامات بانک اسرائیل مورد پرسش قرار گرفته است، در شرایط تداوم درگیری‌های منطقه‌ای و افزایش هزینه‌ها، ممکن است در عمل افزایش یابد. هزینه بازپرداخت وام‌های دولت نیز حدود ۱۵۱.۸ میلیارد شِکِل (۴۸.۳ میلیارد دلار) پیش‌بینی شده که بار مالی جنگ را بر دوش نسل‌های آینده تحمیل می‌کند. 🔸 در حاشیه تصویب بودجه، ائتلاف حاکم با مانور سیاسی لحظه‌آخری، تخصیص ۷۹۰ میلیون شِکِلی (۲۵۲ میلیون دلار) به مؤسسات آموزشی اولترارتدکس را بدون رعایت دستورالعمل‌های مشاور حقوقی دولت تصویب کرد. منتقدان داخلی این اقدام را دور زدن حکم دیوان عالی درباره معافیت دانشجویان یشیوا (مدارس دینی یهودی) از خدمت نظامی دانسته‌اند. ▪️ به نظر می‌رسد که اولویت‌دهی به هزینه‌های نظامی، همراه با کاهش بودجه بخش‌های خدمات اجتماعی، می‌تواند در بلندمدت به فرسایش سرمایه انسانی و کاهش تاب‌آوری اجتماعی منجر شود. هرچند گزارش‌های رسمی کابینه، افزایش بودجه نظامی را ضرورتی امنیتی توصیف می‌کنند، اما بررسی همزمان داده‌های اقتصادی و تحلیل‌های مراکز پژوهشی مستقل نشان می‌دهد که این الگوی بودجه‌ریزی بیش از آنکه بازتاب‌دهنده اولویت‌بندی منطقی منابع باشد، محصول فشارهای سیاسی ائتلاف حاکم و وابستگی به کمک‌های نظامی خارجی است. مطالعه در سایت اندیشکده قرار وب‌سایت | پیام‌رسان بله| تلگرام @gharar_tt
⭕️نگاهی به موج گسترده تعدیل نیرو در شرکت‌های فناوری آمریکا 🔹 در سه ماهه نخست سال 2026 موج گسترده‌ای از تعدیل نیرو در شرکت‌های حوزه فناوری ایالات متحده مشاهده می‌شود. از جمله شرکت‌های شاخص می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: 🔻 «اوراکل» (Oracle) 31 مارس: 30 هزار نفر معادل حدود 20 درصد از کل نیروی کارش که بزرگترین تعدیل نیرو در تاریخ 50 ساله فعالیت این شرکت است. 🔻 «متا» (Meta) 17 مارس: 16 هزار نفر معادل حدود 20 درصد از کل نیروی کارش. بعد از همه‌گیری کرونا «متا» در مجموع دو سال 2022 و 2023 تعداد 21 هزار نفر از نیروی کارش را تعدیل کرد و این موج 16 هزار نفری بی‌سابقه است. 🔻 «آمازون» (Amazon) 28 ژانویه: 16 هزار نفر که تکمیل طرح تعدیل 30 هزار نفری اکتبر 2025 بود. اگرچه ۳۰ هزار نفر بخش کوچکی از بیش از یک و نیم میلیون کارمند آمازون را تشکیل می‌دهند که عمدتاً در مراکز توزیع و انبارها مشغول به کار هستند، اما این تقریباً ۱۰ درصد از نیروی کار شرکتی آن را تشکیل می‌دهد و بزرگترین تعدیل نیرو طی سه دهه فعالیت آن است. 🔻 «اینتل» (Intel) ژانویه 2026: 15 هزار نفر معادل حدود 15 درصد از کل نیروی کارش که یکی از بزرگترین تعدیل‌های تاریخ اینتل است. 🔻 «دل» (Dell) 17 مارس: 11 هزار نفر معادل 10 درصد از کل نیروی کارش که این نسبت از نیروی کار برای سومین سال مداوم است که تعدیل می‌شود. 🔻 «بلاک» (Block) 27 فوریه: 4 هزار نفر معادل 40 درصد کل نیروی کارش. 🔹 صرفا جمع موارد فوق بالغ بر 92 هزار شغل می‌شود که در سه ماهه نخست 2026 ناپدید شده است. برای مقایسه در کل سال 2023 -بعد از همه‌گیری کرونا- تعداد 191 هزار مورد، در کل سال 2024 حدود 96 هزار مورد و در کل سال 2025 حدود 127 هزار مورد تعدیل نیرو در صنعت فناوری آمریکا ثبت شده است. 🔹 در مواردی که بر شمردیم به استثنای «اینتل»، همه شرکت‌ها علت تعدیل نیرو را صراحتاً یا تلویحاً افزایش اتکا به هوش مصنوعی ذکر کرده‌اند. (برای مطالعه تحلیل آمار فوق به سایت قرار مراجعه کنید.) وب‌سایت | پیام‌رسان بله | تلگرام @gharar_tt
اندیشکده قرار
⭕️نگاهی به موج گسترده تعدیل نیرو در شرکت‌های فناوری آمریکا #پایش 🔹 در سه ماهه نخست سال 2026 موج گ
⭕️تأملی درباره موج گسترده تعدیل نیرو در شرکت‌های فناوری ایالات متحده و نسبت آن با تحولات غرب آسیا 🔹 در سه ماهه نخست 2026 دست کم 92 هزار شغل در صنعت فناوری آمریکا ناپدید شده است. برای مقایسه در کل سال 2023 -بعد از همه‌گیری کرونا- تعداد 191 هزار مورد، در کل سال 2024 حدود 96 هزار مورد و در کل سال 2025 حدود 127 هزار مورد تعدیل نیرو در صنعت فناوری آمریکا ثبت شده است. 🔹 تقریباً همه شرکت‌ها -به استثنای «اینتل»- علت تعدیل نیرو را صراحتاً یا تلویحاً افزایش اتکا به هوش مصنوعی ذکر کرده‌اند و عدم کاهش درآمدها و سرمایه‌گذاری‌های کلان این شرکت‌ها در حوزه هوش مصنوعی مؤید این اظهارات است. 🔻 برای مثال «اوراکل» با 30 هزار نفر تعدیل نیرو، سالانه 8 تا 10 میلیارد دلار از منابع مالی را حفظ می‌کند، اما از آن سو در طول سال مالی 2026 تقریباً 50 میلیارد دلار بدهی برای تأمین مالی بی‌سابقه در حوزه زیرساخت هوش مصنوعی جمع‌آوری کرده است. همچنین این شرکت متعهد به سرمایه‌گذاری ۱۵۶ میلیارد دلاری در حوزه زیرساخت شده که عمدتاً ناشی از همکاری آن با مشتریان کلیدی هوش مصنوعی است. 🔻 به همین صورت «متا» با 16 هزار نفر تعدیل نیرو، سالانه 5 تا 6 میلیارد دلار حفظ می‌کند، اما از آن سو اعلام کرده که قصد دارد تا سال ۲۰۲۸ تقریباً ۶۰۰ میلیارد دلار در ساخت مراکز داده سرمایه‌گذاری کند. این شرکت سال گذشته با صندوق سهام خصوصی «Blue Evil Capital» قراردادی منعقد کرده است که طی آن ساخت یک مرکز داده بزرگ ۲ گیگاواتی را با بودجه کلی ۲۷ میلیارد دلار تأمین مالی خواهند کرد. همچنین «متا» توافقی برای خرید پردازنده‌های گرافیکی از AMD به ارزش ۱۰۰ میلیارد دلار امضا کرده است و همزمان در حال مذاکره با اوراکل برای قراردادی برای ایجاد یک مرکز داده به ارزش ۲۰ میلیارد دلار است. علاوه بر اینها «متا» در 30 سپتامبر 2025 قراردادی به ارزش ۱۴.۲ میلیارد دلار برای ایجاد یک مرکز داده با «CoreWeave» امضا کرده است. 🔹 در مجموع درباره تعدیل نیروها می‌توان گفت شرکت‌ها در حال جایگزینی سرمایه انسانی با «سرمایه کامپیوتری» هستند، ولی سرمایه‌گذاری‌ها روی «سرمایه کامپیوتری» بسیار فراتر از مبالغی است که از راه تعدیل حفظ می‌شود. بنابراین، این موج تعدیل نیرو ناشی از مشکلات مالی نیست، بلکه ناشی از تغییر استراتژی و خوشبینی بی‌سابقه شرکت‌ها به توانایی‌های عملیاتی و آینده اقتصادی هوش مصنوعی است. 🔹 از این جهت منطقه‌ی «غرب آسیا» از دو وجه کلی در شرط‌بندی بزرگ غول‌های فناوری واجد اهمیت است: 🔻 نخست زمین ارزان، انرژی ارزان و مشوق‌های دولت‌های عربی، این منطقه را به جذاب‌ترین جای جهان برای تأسیس مراکز داده بزرگ تبدیل کرده است. واضح‌ترین نمونه پروژه عظیم 500 میلیارد دلاری «Stargate» در ابوظبی است که قرارداد آن در جریان سفر ترامپ به منطقه در می 2025 منعقد شد. این پروژه با ظرفیت نهایی 5 گیگاوات در پردیسی به مساحت 19 کیلومتر مربع احداث خواهد شد و قرار بوده فاز اول آن با ظرفیت 200 مگاوات در نیمه دوم 2026 و کل پروژه ظرف سه سال بهره‌برداری شود. 🔻 وجه دوم، جایگاه غرب آسیا در زنجیره تأمین هوش مصنوعی است. از انرژی گرفته تا «هلیوم» که 30 درصد آن را قطر تولید می‌کند و «بُرُم» که 66 درصد آن را اردن و رژیم صهیونیستی تولید می‌کنند، عناصر حیاتی زنجیره تأمین هوش مصنوعی را تشکیل می‌دهد. در کنار اینها اگر سهم بلامنازع چین در عناصر معدنی کمیاب و البته سهم بلامنازع تایوان در تولید تراشه را هم در نظر بگیریم، مشاهده می‌کنیم که بی‌ثباتی در غرب آسیا تا چه میزان می‌تواند خواب‌های شیرین «غول‌ها» را آشفته کند. (برای مطالعه گزارش کامل به سایت قرار مراجعه کنید.) وب‌سایت | پیام‌رسان بله | تلگرام @gharar_tt