eitaa logo
اندیشکده قرار
46 دنبال‌کننده
17 عکس
2 ویدیو
0 فایل
اندیشکده قرار، محفلی برای گردهمایی مجموعه‌ای از افراد با یک آرمان مشترک... https://gharar-tt.ir/
مشاهده در ایتا
دانلود
🔻 بررسی زیرساخت‌های مرتبط با هوش مصنوعی نظامی «مِیوِن» در سطح منطقه ▫️پاسخی به پرسش «از کجا ضربه می‌خوریم؟» (بخش سوم و پایانی) ▪️زیرساخت‌های پالانتیر در منطقه را می‌توان در چهار حوزه دسته‌بندی کرد: 🔻 1. مراکز داده: ▪️پلتفرم‌های پالانتیر بر روی زیرساخت‌های ابری شخص ثالث از جمله شرکت‌های آمریکایی «Amazon (AWS)»، «Microsoft Azure»، «Google Cloud» و «Oracle Cloud» اجرا می‌شوند. این امر وابستگی قابل توجهی به شبکه‌ مراکز داده، به ویژه در مناطقی که پالانتیر قراردادهای فعال دولتی دارد، ایجاد می‌کند. باید توجه داشت که شرکت‌های فوق الاشاره از هرگونه همکاری با پالانتیر و نیروهای متجاوز آمریکایی-صهیونی دریغ نکرده و در حملات آنها به ایران کاملا دخیل بوده و نقش محوری دارند. ▪️در سال‌های اخیر عواملی چون زمین ارزان، برق ارزان و مشوق‌های دولتی باعث شده منطقه خاورمیانه به قطبی در توسعه مراکز داده‌ی محور آمریکایی-صهیونی تبدیل شود. ضربه به این شبکه از دو جهت مشروع و هوشمندانه است: اولاً این شبکه در حملات و ترورهای دشمن نقش محوری داشته و فارغ از هر بحث دیگری بخشی از تجهیزات نظامی دشمن محسوب می‌شود و ثانیاً این حوزه یکی از حوزه‌های نوظهور ثروت‌ساز در اقتصاد آمریکایی-صهیونی است و یکی از حوزه‌های مزیت نسبی دشمن -در مقابل حوزه انرژی که مزیت نسبی ایران است- محسوب می‌شود؛ در نتیجه ضربه به آن پاسخی مناسب به حملات این محور به زیرساخت‌های اقتصادی ایران بوده و برای دشمن دردآور خواهد بود. میزان آسیب‌پذیری دشمن در این حوزه را می‌توان در واکنش‌ها به حمله ایران به سه مرکز داده آمازون در امارات و بحرین مشاهده کرد. 🔻 2. صنعت تراشه و نیمه‌رساناها: ▪️تا فوریه 2026 دولت آمریکا -در چرخشی آشکار از سیاست‌های اقتصادی مبتنی بر بازار و رقابت‌پذیری- 10 میلیارد دلار از بودجه فدرال را به خرید سهام شرکت‌های خصوصی که برای «امنیت ملی» حیاتی تلقی می‌شوند، اختصاص داده است. بسیار جالب توجه است که 8.9 میلیارد دلار از این مبلغ مربوط به شرکت «اینتل» است. همچنین ترامپ در 20 فوریه 2026 اظهار داشت: «اینتل را با اعمال تعرفه بر تولید تراشه در تایوان نجات دادم». این امر از یک سو نشان‌دهنده‌ی نقش کلیدی اینتل به عنوان تنها شرکت مستقر در ایالات متحده است که قادر به تولید تراشه‌های پیشرفته می‌باشد، و از سوی دیگر تزلزل و آسیب‌پذیری ایالات متحده در زمینه صنعت راهبردی نیمه‌رساناها را نمایان می‌کند. ▪️صنعت نیمه‌رساناها، علاوه بر سایر کاربردهای نظامی-امنیتی، یکی از پایه‌های اصلی زنجیره تأمین پالانتیر است. محور آمریکایی-صهیونی در این زمینه نیز دارایی‌های آسیب‌پذیری در منطقه دارد. علی الخصوص رژیم صهیونیستی از سویی در زنجیره تأمین این صنعت در ایالات متحده جایگاهی کلیدی دارد و از سوی دیگر این صنعت برای خود رژیم از وجوه مختلف یکی از صنایع راهبردی است. رژیم در طراحی و تولید محصولات و فناوری‌های حیاتی برای تولید تراشه جایگاه ویژه‌ای دارد. همچنین تولید تراشه در اسرائیل برای زنجیره تأمین صنایع حساسی مانند صنایع نظامی، امنیتی، هوافضا و ارتباطات رژیم از اهمیت راهبردی برخوردار است. و نهایتاً شرکت‌های بزرگ و چند ملیتی در این صنعت، نقش مهمی در اشتغال و درآمدزایی برای اقتصاد رژیم ایفا می‌کنند. 🔻 3. کابل‌های زیردریایی و تجهیزات تبادل داده: ▪️تجهیزات پردازش داده هرچقدر هم که کارآمد باشند، در صورت اختلال در اتصال به شبکه جهانی کارایی خود را به میزان قابل توجهی از دست می‌دهند. اتصالات حیاتی منطقه از دو تنگه هرمز و باب المندب عبور می‌کند و اتصالات رژیم صهیونیستی عمدتاً از مدیترانه. ▪️در دو حوزه پردازش و تبادل داده، ضربه به زیرساخت‌های دشمن فی حد ذاته برای دشمن بسیار خسارت‌بار است و گشودن عرصه‌ای است که حریف در آن آسیب‌پذیری بالایی دارد و احتمالا بیش از ما از ورود به آن بیمناک است، اما با توجه به ماهیت شبکه‌ای و پیچیده زیرساخت‌های دو حوزه پردازش و تبادل داده و تنوع راهکارهای عملیاتی برای آسیب‌زدن به آنها، شایسته است برای ضربه‌زدن در این دو حوزه سناریویی جامع الاطراف تدوین شود. 🔻 4. زیرساخت‌های مراکز رشد، شتابدهنده‌ها و مراکز تحقیق و توسعه: ▪️مراکز رشد، شتابدهنده‌ها و مراکز تحقیق و توسعه در رژیم صهیونیستی از سویی همکاری‌های آشکار و گسترده‌ای با نهادهای نظامی-امنیتی رژیم دارند و از سویی پایگاه شرکت‌های چندملیتی و پل ارتباطی آنها با فضای آلوده فناوری در رژیم صهیونیستی هستند. ضربه به این مراکز که بعضاً سرمایه‌گذاری‌های عظیمی روی تاسیسات آنها انجام شده است، علاوه بر خسارت‌های مادی، امنیت شرکت‌های چندملیتی و نخبگان فرّار صهیونیست را تحت تأثیر قرار داده و آثار بلندمدتی در زیست‌بوم فناوری رژیم خواهد داشت؛ ان شاء الله. ✍️آرمان شاهچراغی مطالعه متن کامل پژوهش
🔻چرا اوراکل از جنگ با ایران حمایت می‌کند؟ 🔹 شرکت اوراکل غول فناوری آمریکایی است که آشکارا از جنگ با ایران حمایت کرده و مالک جنجالی آن لری الیسون از حامیان معروف صهیونیسم در آمریکا به حساب می‌آید. 🔹اوراکل در سال‌های اخیر استراتژی خود را بر فروش محصولات ویژه در حوزه دیتاسنتر و هوش مصنوعی به دولت‌ها متمرکز کرده و الیسون با حمایت‌های مالی و سیاسی بلندمدت از اسرائیل، همواره وفاداری خود به منافع استراتژیک واشنگتن و تل‌آویو را نشان داده است. 🔹برخلاف گوگل و مایکروسافت که به‌خاطر سرمایه‌گذاری‌های کلان در زیرساخت‌های ابری خاورمیانه، از بی‌ثباتی منطقه‌ای ضرر می‌کنند، اوراکل به‌دلیل ماهیت متمرکزتر عملیات ابری‌اش و تمرکز بر قراردادهای دولتی نظامی، کمتر در معرض آسیب مستقیم حملات فیزیکی قرار دارد. در واقع، اوراکل نه‌تنها از جنگ ضرر نکرد، بلکه با امضای قرارداد ۸۸ میلیون دلاری با نیروی هوایی آمریکا در فوریه ۲۰۲۶ برای ارائه خدمات ابری طبقه‌بندی‌شده، و با بهره‌گیری از دیتاسنترهای منطقه‌ای‌اش به‌عنوان گره‌های استراتژیک پردازش اطلاعات نظامی، از تشدید تنش‌ها سود برد. 🔹 این شرکت زیرساخت پردازشی ایمن برای تحلیل داده‌های ماهواره‌ای، شناسایی اهداف و اجرای عملیات هوش مصنوعی را فراهم می‌کند و در نتیجه، تداوم درگیری‌ها به‌معنای تداوم تقاضا برای خدمات آن است. لری الیسون حامی پروپاقرص اسرائیل، به تازگی نیز کنترل تیک‌تاک را به دست گرفت و احتمالا به زودی مالک برادران وارنر نیز خواهد شد. 🔹 اوراکل را باید حلقه مهم تامین فناوری‌های نظامی و ساختار آفندی اسرائیل و آمریکا به شمار آورد. حامی مهم جنگ‌طلبان اما حالا باید نگران تبعات غیرمنتظره جنگ برای خودش باشد. در شرایط جنگی و وقتی از سامانه‌های اوراکل برای ترور و جنایت جنگی استفاده می‌شود، خود این شرکت به هدفی مشروع برای مقابله تبدیل شده است. ▪️برش‌هایی از مقاله شرکتهای فناوری آمریکایی و جنگ رمضان وب‌سایت | پیام‌رسان بله | تلگرام @gharar_tt
🔻نگاهی به آخرین وضعیت شرکت اوراکل 🔸 پیمان‌کار هوش مصنوعی پنتاگون 10 هزار نیروی کار خود را با ارسال یک ایمیل اخراج کرد. 👥بر اساس گزارش گاردین در اول آوریل ۲۰۲۶، شرکت اوراکل (Oracle Corporation) موج جدیدی از تعدیل نیرو را آغاز کرد که بر اساس آن هزاران نفر از نیروی کار ۱۶۲ هزار نفری این شرکت در معرض از دست دادن شغل خود قرار دارند. تا این تاریخ حدود 10 هزار نفر تعدیل نیرو شده‌اند.کارشناسان و تحلیل‌گران صنعت تکنولوژی معتقدند این جابه‌جایی بزرگ نیروی انسانی، برای آزادسازی منابع مالی جهت سرمایه‌گذاری‌های کلان در زیرساخت‌های هوش مصنوعی و مراکز داده است؛ اقدامی که با وجود هزینه‌های سنگین، پیامی صریح به سرمایه‌گذاران درباره عزم این شرکت برای رقابت مستقیم با غول‌هایی چون آمازون و گوگل مخابره می‌کند . 👁️‍🗨️این شرکت بخش راهبردی و رو به رشد خود را به تأمین نیازهای نهادهای دولتی و نظامی ایالات متحده اختصاص داده است. اوراکل از طریق پلتفرم «اوراکل گاورنمنت کلود» و قراردادهای چندمیلیارد دلاری با پنتاگون، وزارت امنیت داخلی و آژانس‌های اطلاعاتی آمریکا، زیرساخت‌های ابری رمزنگاری‌شده، سامانه‌های مدیریت داده‌های حساس و راهکارهای هوش مصنوعی عملیاتی را ارائه می‌دهد. این تمرکز بر اکوسیستم دفاعی-امنیتی، هم‌راستا با سیاست‌های واشنگتن برای بومی‌سازی فناوری‌های حیاتی، کاهش وابستگی به ارائه‌دهندگان خارجی و تقویت برتری دیجیتال در نبردهای آینده شکل گرفته است. 👤لری الیسون، بنیان‌گذار و رئیس هیئت‌مدیره اوراکل، از حامیان مالی دیرینه و مشاوران نزدیک دونالد ترامپ محسوب می‌شود. الیسون پیش‌تر نیز در دوره نخست ریاست‌جمهوری ترامپ نقش فعالی در شکل‌گیری سیاست‌های فناوری دفاعی و ابری ایفا کرد و با بازگشت ترامپ به کاخ سفید در سال ۲۰۲۵، تعاملات دوجانبه در حوزه‌های هوش مصنوعی نظامی، امنیت سایبری و اولویت‌دهی به قراردادهای دولتی تشدید شد. 🔥در 14 فروردین 1405، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی اعلام کرد که در واکنش به ترور دکتر کمال خرازی، رئیس شورای راهبردی روابط خارجی ایران، زیرساخت‌های مرکز داده‌ها و رایانش این شرکت در امارت را هدف قرار داده است. این ادعا از سوی منابع اماراتی رد شد اما اخباری مبنی بر اصابت ترکش‌های انفجار به ساختمان اوراکل در شهر اینترنت دبی منتشر شد. طبق گزارش خبرگزاری فارس در 15 فروردین، این ساختمان مجددا مورد اصابت قرار گرفته است. مطالعه در سایت اندیشکده قرار وب‌سایت | پیام‌رسان بله | تلگرام @gharar_tt
🔻چرا ایران باید پالانتیر و اوراکل را از چرخه تأمین جنگ فناورانه خارج کند؟ ضرورت بازنگری در آموزه جنگ فناورانه ایران و اتخاذ رویکرد فعالانه ⚪ پاکسازی همسایگی ایران از زیرساخت‌های فناوری آمریکا، تکمیل‌کننده راهبرد بازدارندگی ملی است. 🔸در شرایطی که حمله‌های اخیر به پالایشگاه‌های داخلی و تهدیدهای آمریکا، نشان‌دهنده تلاش دشمن برای تحمیل میدان نبرد در حوزه «انرژی» است، تداوم واکنش‌های مشابه و تدافعی در این زمین بازی، خطای راهبردی بزرگی محسوب می‌شود. با نگاهی ساختاری به کانون قدرت ایالات متحده و رژیم صهیونیستی، آشکار است که پاسخ به تهدیدات فعلی، نه در تقلید از الگوی جنگ‌های متعارف، بلکه در انتقال تمرکز راهبردی به «شریان‌های اقتصادی» و «زیرساخت‌های دیجیتال» نهفته است. 🔹در مواجهه با رژیم صهیونیستی ، معادله باید بر مبنای «آسیب ساختاری و بلندمدت» به زیست‌بوم اقتصادی و فناورانه آن طراحی شود. این رژیم به‌شدت به پایداری شبکه برق و انرژی وابسته است و هرگونه اختلال در این شریان‌ها، مستقیماً بر کل اقتصاد فناورانه (موتور محرک اقتصادی آن) تاثیر مهم دارد. علاوه بر تخریب جدی نیروگاه‌های حیاتی، راهبرد سه وجهی آسیب به صنعت تراشه رژیم صهیونیستی، مختل کردن زیرساخت ارتباط دیجیتال (به ویژه کابلهای زیردریایی)، و مهم‌تر از همه هدف قرار دادن دیتاسنترهای غول‌های فناوری آمریکایی در اراضی اشغالی، به‌ویژه پروژه‌های راهبردی نظیر «نیمبوس» (گوگل و آمازون) و زیرساخت‌های اوراکل، اولویت عملیاتی ویژه‌ای دارد. این دیتاسنترها نه تنها قلب تپنده اقتصاد دیجیتال رژیم‌اند، بلکه ستون فقرات سامانه‌های اطلاعاتی-نظامی آن را تشکیل می‌دهند. 🔹در این زمینه نکته مهم پرهیز از هرگونه دستاوردسازی زودتر از موعد خواهد بود. نباید با از کار انداختن موقت زیرساختهای رژیم صهیونیستی دستاوردسازی کنیم؛ بلکه باید از این فرصت برای ایجاد آسیبی بلندمدت و ساختاری به این ساختار شکننده استفاده کنیم. همچنین بازیگر اصلی زیست‌بوم فناوری و اقتصاد رژیم صهیونیستی، شرکت‌های آمریکایی هستند. هرگونه حمله به تاسیسات مهم شرکتهای آمریکایی در اراضی اشغالی یک تیر و دو نشان برای ما خواهد بود. تبدیل اسرائیل به پروژه‌ای ورشکسته و کاملا زیان‌ده برای شرکتهای فناوری آمریکایی هدف مهم مقاومت در این حوزه است. 🔹اما در جبهه منطقه و زیرساخت‌های آمریکایی ، هدف‌گذاری باید معطوف به «حداکثرسازی فشار بر اقتصاد ایالات متحده» باشد. در این حوزه باید توجه کرد تنگه هرمز به جز نفت و انرژی، گذرگاه مهم کابل‌های زیردریایی فیبر نوری نیز هست که شریان اصلی ترافیک داده‌های بین‌قاره‌ای‌ از آنجا عبور می‌کنند. مهم‌تر از تنگه هرمز، تنگه باب‌المندب است که می‌تواند گزینه تهدید بعدی مقاومت باشد. 🔹فراتر از این مسئله، ایران همان‌گونه که با بازتعریف نظم تنگه هرمز، معادله‌ای نوین در برابر جهان قرار داده، باید «خروج زیرساخت‌های فناورانه آمریکایی از خاک کشورهای منطقه» را به یک دکترین راهبردی و خط قرمز تبدیل کند. فارغ از اثرگذاری آنها بر جنگ فعلی، ما به‌هیچ‌وجه نباید به وضعیت پیش از جنگ برگردیم که پول نفت کشورهای عربی، برای گسترش زیرساختهای این شرکتهای آمریکایی در منطقه صرف می‌شد. حتی در دوران پس از آتش‌بس احتمالی، ادامه فعالیت مراکز هوش مصنوعی و دیتاسنترهای آمریکایی (به‌خصوص شرکتهایی مانند انویدیا، اوراکل، مایکروسافت و گوگل) در همسایگی ایران، باید به‌مثابه تداوم حضور ساختار پشتیبانی قوای متخاصم تلقی شده و نباید پذیرفته شود. از این‌رو، هرگونه همکاری منطقه‌ای حول محور امنیت تنگه هرمز، باید مشروط به توافق بر سر اخراج این شرکت‌ها از زیست‌بوم فناوری منطقه باشد. 🔹نکته محوری و تعیین‌کننده در این گذار، «در دست داشتن ابتکار عمل» است. جمهوری اسلامی باید از موضع واکنش‌گرایی و تدافعی خارج شود؛ تنظیم معادله‌ای مانند «حمله به یک زیرساخت فناوری در ازای هر ترور»، نه‌تنها کنشی دفاعی و دیرهنگام است، بلکه ابتکار راهبردی را به دشمن بازمی‌گرداند. این شرکتهای فناوری آمریکایی تنها در «ترور» فرزندان ایران نقش ندارند، بلکه اساساً زنجیره ارزش ساختار نظامی ارتش آمریکا و اسرائیل به آنها گره خورده است و تک تک حملات به خاک ایران با مشارکت این شرکتهای فناوری انجام می‌شود. 🔸پیش از آنکه شرکت‌های فناوری - نظامی نظیر پالانتیر و اوراکل، جنگ را به معدن طلای درآمدزایی خود تبدیل کنند، معادله سودآوری آنان را برهم بزنیم. اگر ایران امروز این خط مقدم فناورانه را مدیریت نکند، این شرکت‌ها با تزریق سرمایه‌های کلان، نسل جدیدی از سامانه‌های تهاجمی و نفوذگر را علیه امنیت ملی ایران توسعه خواهند داد. ✍️حسین فتحی مطالعه در سایت اندیشکده قرار وب‌سایت | پیام‌رسان بله | تلگرام
🔻 نقش عملیات‌های سایبری و فناوری در جنگ رمضان به گزارش فوربز ▪️در مقاله نشریه فوربز به ادغام کامل حوزه فناوری و سایبری با حوزه نظامی در جنگ اخیر میان ایران با آمریکا و اسرائیل تاکید شده است. طبق این مقاله، از شروع جنگ رمضان، فعالیت‌های سایبری در هماهنگی کامل با اقدامات فیزیکی در تمام طرف‌ها پیش رفته است. شبکه‌ها، هویت‌های دیجیتال، زیرساخت‌های ابری و حتی دستگاه‌های مصرفی، به امتداد میدان نبرد تبدیل شده‌اند. نتیجه، شکل جدیدی از درگیری است که در آن اثرات فیزیکی و دیجیتال غیرقابل تفکیک هستند. ▪️هر یک از طرفین با روش‌های متفاوتی از قابلیت‌های سایبری بهره می‌برند، اما اهداف مشابهی دارند: بهبود دقت هدف‌یابی، اختلال در سیستم‌های حریف، شکل‌دهی به روایت‌ها و اعمال فشار فراتر از میدان نبرد. زیرساخت‌های فناوری و تجاری به‌طور فزاینده‌ای بخشی از این معادله هستند، چه به‌عنوان اهداف عمدی و چه به‌عنوان نقاط اهرمی. این الگو در جنگ روسیه و اوکراین قابل مشاهده بود اما آنچه اکنون متفاوت است، سطح یکپارچگی، سرعت اجرا و نقش در حال گسترش سیستم‌های وابسته به فناوری در نحوه اعمال فشار است. ⭕مهم‌ترین تغییر این است که قابلیت‌های سایبری اکنون مستقیماً بر نتایج میدان نبرد تأثیر می‌گذارند. گزارش‌ها نشان می‌دهد که رژیم صهیونیستی از زیرساخت دوربین‌های مداربسته ایران برای پشتیبانی از هدف‌یابی و ارزیابی پس از حمله بهره برداری کرده است. هر دستگاه متصل به اینترنت به یک منبع بالقوه اطلاعاتی تبدیل شده است. دوربین‌ها، دستگاه‌های موبایل و سیستم‌های اینترنت اشیاء (IoT) دیگر زیرساخت‌های منفعل نیستند؛ آن‌ها دارایی‌های عملیاتی هستند. ❌از طرفی، خودِ قابلیت سایبری نیز به یک هدف فیزیکی تبدیل شده است. طبق گزارش‌ها، حملات آمریکا منجر به شهادت برخی از مقامات ارشد سایبری ایران شده است. این موضوع بازتاب‌دهنده یک تغییر گسترده‌تر است که در آن سایبر نه‌تنها امکان‌دهنده نبرد است، بلکه خود بخشی از چیزی است که بر سر آن جنگیده می‌شود. ▪️از طرفی فعالیت‌هایی شامل انتشار بدافزارهای مخرب، سرقت اطلاعات و کمپین‌های افشای اطلاعات شخصی است افزایش داشته است. بسیاری از این اقدامات با هدف ترساندن افراد و ایجاد اثرات ثانویه در سازمان‌ها و زنجیره‌های تأمین طراحی شده‌اند. ⭕شاید قابل‌توجه‌ترین تشدید درگیری، هدف قرار دادن فیزیکی زیرساخت‌های دیجیتال باشد. هدف قرار دادن زیرساخت‌های فناوری توسط پهبادهای ایرانی که از ارائه‌دهندگان بزرگی مانند آمازون وب سرویسز پشتیبانی می‌کردند، نقطه عطفی را رقم زدند. مراکز داده که مدت‌ها به‌عنوان دارایی‌های انتزاعی یا دور دست تلقی می‌شدند، اکنون به‌عنوان گره‌های فیزیکی در محیط درگیری شناخته می‌شوند. ⭕در مجموع می‌توان تغییرات گسترده در مورد نقش فناوری و سایبر را جنگ رمضان این گونه تعریف کرد: ۱. سایبر مستقیماً امکان هدف‌یابی و ارزیابی خسارت نبرد را فراهم می‌کند. ۲. سیستم‌های فناوری به‌عنوان اهرم فشار برای اجبار استفاده می‌شوند، نه صرفاً اختلال اتفاقی. ۳. زیرساخت‌های دیجیتال فیزیکی، از جمله محیط‌های ابری، اکنون بخشی از مجموعه اهداف فیزیکی هستند. مطالعه در سایت اندیشکده قرار وب‌سایت | پیام‌رسان بله | تلگرام @gharar_tt
🔻 چرا اتکا به استارلینک برای اهداف نظامی و اطلاعاتی ایران راهبرد پرخطری است؟ 🌐وابستگی زیرساخت‌های ارتباطی حیاتی، به‌ویژه در حوزه‌های نظامی و اطلاعاتی، به فناوری‌هایی که کنترل، مدیریت و سیاست‌گذاری آن‌ها در اختیار کشور دیگری قرار دارد، همواره با ریسک‌های راهبردی جدی همراه است. تجربه اخیر روسیه در قطع دسترسی گسترده کاربران روسی به اینترنت ماهواره‌ای استارلینک، نمونه‌ای عینی از این آسیب‌پذیری است. نیروهای روسی در سالهای اخیر با هدف بهینه‌سازی مکان‌یابی و هدف‌گیری پرتابه‌های نظامی از اینترنت استارلینک استفاده می‌کردند؛ استارلینک به نیروهای روسی این قابلیت را می‌داد که حملات موثرتر و دقیق‌تری با پهپادهای خود انجام دهند. به‌طور مثال کارشناسان معتقدند حمله به قطاری در خارکیف در دو ماه پیش، با استفاده از پهپادهای گران 2 (نسخه ارتقایافته شاهد 136) مجهز به ترمینالهای استارلینک صورت گرفت. ❌اما از اول فوریه 2026 شرکت اسپیس‌ایکس (متعلق به ایلان ماسک، مالک ماهواره‌های استارلینک) دسترسی تمام ترمینالهای اینترنت ماهواره‌ای در روسیه را بست (به جز لیست سفیدی که توسط دولت اوکراین ارائه شده بود و جهت فعالیت در داخل خاک روسیه از اینترنت ماهواره‌ای استفاده می‌کنند). در پی این اقدام کاهش قابل توجهی در حملات موفق پهپادی روسیه به اوکراین صورت گرفت. این مسئله ابتدا باعث آشفتگی نیروهای روسی شد و در چند هفته حملات پهپادی آنها تا 50 درصد کاهش داشت. سپس روسیه در 24 مارچ اقدام به پرتاب ماهواره در مدار پایین جهت رقابت با شبکه ماهواره‌های استارلینک کرد. اداره 1440 روسیه اقدام به پرتاب 16 ماهواره مدار پایین کرد تا بتواند در زمینه اینترنت ماهواره‌ای با استارلینک رقابت کند. ⚠️در کشور ما نیز بعضی نهادها، ارگان‌ها و نیروها برای حل مشکلات کوتاه‌مدت و چالش‌های لحظه‌ای خود اقدام به استفاده از اینترنت ماهواره‌ای استارلینک برای نیروهای خود کرده‌اند. اقدامی که شاید به برطرف شدن مشکلات فعلی کمک کند اما چالشهای بسیار مهمی برای حفظ امنیت در آینده نزدیک به همراه خواهد داشت. ۱. عدم کنترل عملیاتی و حق قطع دسترسی یک‌جانبه مالک و ارائه‌دهنده این سرویس، مطابق با قوانین داخلی کشور مبدأ و تحت تأثیر فشارهای سیاسی یا امنیتی، می‌تواند هر لحظه دسترسی را محدود، کند یا قطع کند. در عملیات‌های حساس نظامی یا اطلاعاتی، حتی یک اختلال کوتاه‌مدت می‌تواند به از دست رفتن هماهنگی، تأخیر در تصمیم‌گیری و شکست مأموریت منجر شود. ۲. آسیب‌پذیری اطلاعاتی و امکان ردیابی استفاده از شبکه‌های ماهواره‌ای خارجی، به‌ویژه در حالت متحرک یا در مناطق عملیاتی، امکان جمع‌آوری الگوهای ترافیک ارتباطی، موقعیت‌یابی تقریبی و استنباط ساختار فرماندهی را برای طرف مقابل فراهم می‌کند. این موضوع در حوزه‌های اطلاعاتی و ضدجاسوسی، ریسک نفوذ و پایش خارجی را به‌طور چشمگیری افزایش می‌دهد. ۳. وابستگی راهبردی و تضعیف خوداتکایی تبدیل یک ابزار خارجی به بخش حیاتی از زیرساخت ارتباطی، در بلندمدت انگیزه و سرمایه‌گذاری برای توسعه سامانه‌های بومی را کاهش داده و کشور را در برابر تصمیمات یک‌جانبه خارجی آسیب‌پذیر می‌کند. تجربه روسیه نشان داد که اتکای عملیاتی به شبکه‌های غیربومی، حتی در کوتاه‌مدت، می‌تواند هزینه‌های راهبردی سنگینی بر توان دفاعی تحمیل کند. ▪️زیرساخت‌های حیاتی ارتباطی نباید به فناوری‌هایی گره بخورند که مالکیت و حاکمیت عملیاتی آن‌ها در اختیار بازیگران خارجی است. برای ایران، راهکار پایدار طراحی معماری ارتباطی امن، رمزنگاری‌شده و مستقل، همراه با توسعه پروتکل‌های جایگزین و شبکه‌های بومی مقاوم در برابر قطع دسترسی است. تنها در این چارچوب می‌توان از تکرار سناریوهای مشابه جلوگیری کرد و استقلال عملیاتی نهادهای دفاعی و اطلاعاتی را در شرایط بحرانی تضمین نمود. 🇨🇳جایگزین چینی گزینه مناسب کوتاه‌مدت در شرایطی که وابستگی به زیرساخت‌های ارتباطی تحت کنترل کشورهای غربی ریسک‌های امنیتی و راهبردی جدی برای ایران ایجاد می‌کند، همکاری با چین در حوزه اینترنت ماهواره‌ای می‌تواند گزینه‌ای منطقی و همسو با منافع ملی باشد. چین با توسعه دو منظومه بزرگ «کیانفان» (تجاری) و «گووانگ» (دولتی)، در حال ایجاد زیرساختی مستقل و رقیب استارلینک است که تاکنون در کشورهایی مانند برزیل، مالزی، مغولستان و قزاقستان آزمایش‌های موفقی داشته است. ✔️مزیت کلیدی این همکاری برای ایران، علاوه بر اشتراکات سیاسی و عدم وابستگی به بلوک غرب، امکان مذاکره برای دسترسی به فناوری، انتقال دانش فنی و حتی مشارکت در توسعه زیرساخت‌های بومی است. مطالعه در سایت اندیشکده قرار وب‌سایت | پیام‌رسان بله | تلگرام @gharar_tt
🔻معامله بزرگ شرکت تسلیحاتی اسرائیلی در بحبوحه جنگ 🔸 یونان پیام واضحی به ترکیه می‌فرستد 👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻 @gharar_tt
🔻معامله بزرگ شرکت تسلیحاتی اسرائیلی در بحبوحه جنگ 🔸 یونان پیام واضحی به ترکیه می‌فرستد 💲شرکت تسلیحاتی اسرائیلی البیت سیستمز (Elbit Systems)از امضای قراردادی بزرگ به ارزش ۲.۳ میلیارد شِکِل (معادل ۶۵۰ میلیون یورو) برای فروش سامانه‌های توپخانه‌ای پیشرفته PULS به ارتش یونان خبر داد. این معامله که در شرایط حساس منطقه‌ای و در زمان تنش‌های جهانی امضا شده، یکی از بزرگ‌ترین قراردادهای تسلیحاتی اسرائیل با یک کشور اروپایی در سال‌های اخیر محسوب می‌شود. 🚀 سامانه PULS یک پلتفرم چندمنظوره برای پرتاب موشک و راکت با بردهای عملیاتی مختلف است که قابلیت استفاده در مأموریت‌های دفاعی و تهاجمی را دارد. البیت سیستمز به‌عنوان پیمانکار اصلی این پروژه، مسئولیت تأمین لانچرهای PULS و همچنین بسته جامع مهمات، شامل راکت‌های هدایت‌شونده با دقت بالا را بر عهده خواهد داشت. 🔸اجرای این قرارداد در بازه زمانی چهارساله برنامه‌ریزی شده و پس از اتمام مرحله تحویل، دوره‌ای ده‌ساله برای پشتیبانی فنی، نگهداری و آموزش نیروهای یونانی در نظر گرفته شده است. این معامله فراتر از یک خرید ساده تسلیحاتی است و شامل همکاری‌های صنعتی دوجانبه، انتقال فناوری و تولید بخشی از اجزای سامانه در کارخانه‌های صنایع دفاعی یونان خواهد بود. 📍پیش‌بینی می‌شود این سامانه‌ها در مناطق استراتژیک یونان، به‌ویژه در مرزهای شمال شرقی این کشور با ترکیه و همچنین در جزایر حساس دریای اژه مستقر شوند. 🔹این قرارداد در حالی امضا می‌شود که روابط امنیتی و نظامی میان اسرائیل و یونان در سال‌های اخیر شتاب قابل‌توجهی گرفته است و در حوزه‌های مختلفی از جمله دفاع هوایی، هوش مصنوعی نظامی و آموزش نیروهای ویژه همکاری‌های گسترده‌ای داشته‌اند. کارشناسان معتقدند این معامله نه‌تنها توان بازدارندگی یونان را در برابر تهدیدات منطقه‌ای تقویت می‌کند، بلکه پیامی استراتژیک به بازیگران منطقه شرق مدیترانه ارسال می‌نماید. 🔸لازم به ذکر است که این معامله به‌طور کامل و ۱۰۰ درصد تحت مدیریت و اجرای شرکت البت سیستمز انجام می‌شود و برخلاف برخی پروژه‌های مشترک اروپایی مانند EuroPuls که با مشارکت شرکت آلمانی KNDS پیش می‌رود، هیچ شریک ثالثی در آن دخیل نیست. مطالعه در سایت اندیشکده قرار وب‌سایت | پیام‌رسان بله | تلگرام @gharar_tt
🔻وضعیت بورس اسرائیل پس از یک ماه جنگ چگونه است؟ 🔸فرار از دلار، پناه به شِکِل 👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻 @gharar_tt
🔻وضعیت بورس اسرائیل پس از یک ماه جنگ چگونه است؟ 🔸فرار از دلار، پناه به شِکِل 📈در ماهی که بازارهای جهانی یکی از بدترین ماه‌های خود را تجربه کردند، سرمایه‌گذاران اسرائیلی با تزریق ۴.۳۵ میلیارد دلار به صندوق‌های پولی شِکِلی، به دنبال حفظ سرمایه خود در برابر طوفان بودند. 🔸به گزارش شرکت سرمایه‌گذاری میتاو (Meitav)، ماه مارس ۲۰۲۶ در حالی به پایان رسید که صنعت صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک رژیم صهیونیستی شاهد یک مدیریت ریسک گسترده بود. در شرایطی که تنش‌های جهانی بازارها را به شدت تحت تأثیر قرار داده بود، سرمایه‌گذاران مسیرهای سرمایه‌گذاری خود را تغییر دادند. 📉آمارها نشان می‌دهد که در این ماه پرتلاطم، حدود ۱.۱ میلیارد شِکِل از صندوق‌های سهام خارجی خارج شد. این در حالی است که شاخص داکس آلمان ۱۰.۳٪ و نیکی ژاپن ۱۳.۲٪ سقوط کردند و وال استریت نیز کاهش حدود ۵٪ را تجربه کرد. در مقابل، سرمایه‌گذاران با تزریق ۴.۳۵ میلیارد دلار به صندوق‌های پولی شِکِلی (یک میلیارد شِکِل بیشتر از ماه قبل)، به دنبال امنیت و بهره بالا بودند. 🔹نکته جالب توجه، جذب ۶۲۵ میلیون شِکِلی صندوق‌های شاخصی سهام اسرائیل است. این در حالی است که شاخص تل‌آویو ۳۵ (شاخص اصلی بورس اسرائیل متشکل از ۳۵ شرکت بزرگ) تنها ۷٪ کاهش یافت و عملکردی به مراتب بهتر از بازارهای جهانی داشت. این موضوع نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاران، بازار داخلی را در این شرایط پرتنش، گزینه‌ای مطمئن‌تر ارزیابی کرده‌اند. از طرفی برای اولین بار پس از سال‌ها، اوراق قرضه دولتی با جذب ۸۵۵ میلیون شِکِل، پیشتاز جذب سرمایه در صنعت فعال شد. 🔸صنعت غیرفعال (Passive) با بازخرید ۱.۵ میلیارد شِکِلی، بیش از ۲ میلیارد شِکِل خروج سرمایه داشته و بیشترین ضربه را متحمل شد. تا پایان مارس ۲۰۲۶، مجموع دارایی‌های تحت مدیریت صنعت صندوق‌ها به ۷۸۰.۱ میلیارد شِکِل رسید که نسبت به فوریه کاهش داشته، اما این کاهش عمدتاً ناشی از افت ارزش بازارها بوده و خروج سرمایه تاثیر کمتری بر آن داشته است. 💲در کل می‌توان این برداشت را داشت که سرمایه‌گذاران اسرائیلی به این نتیجه رسیدند که ریسک ژئوپلیتیک منطقه، بیشتر گریبان‌گیر اقتصادهای بزرگ جهانی و زنجیره تأمین آن‌ها می‌شود تا اقتصاد داخلی رژیم صهیونیستی. از این رو، به جای خروج کامل از بازار، استراتژی "فروش جهانی، خرید داخلی" را پیش گرفتند تا هم از نوسان دلار و یورو در امان بمانند و هم از ثبات نسبی شرکت‌های بومی بهره‌مند شوند. مطالعه در سایت اندیشکده قرار وب‌سایت | پیام‌رسان بله | تلگرام @gharar_tt
🔻 نگاهی به فعالیت نظامی-امنیتی «اوراکل» و زیرساخت‌های آن در خاورمیانه 🌐شرکت اوراکل (Oracle) یکی از بزرگترین شرکت‌های جهان در حوزه نرم‌افزارهای سازمانی و رایانش ابری است که دفتر مرکزی آن در تگزاس قرار دارد. ارزش شرکت اوراکل در بازارهای سهام تا مارس ۲۰۲۶ تقریباً ۴۰۱.۶۶ میلیارد دلار بوده که از این لحاظ در رتبه بیست و ششم شرکت‌های جهان قرار دارد. ☠️مدیران اوراکل به صورت ویژه‌ای طرفدار اسرائیل تلقی می‌شوند. «سافرا کاتز» (Safra Catz) مدیرعامل این شرکت که در اسرائیل متولد و در ایالات متحده بزرگ شده است، در سال 2025 گفت «از دست دادن مشتریان برای ما مهم نیست و حمایت از اسرائیل اولویت اول اوراکل است» همچنین «لری الیسون» (Larry Ellison) بنیانگذار و رئیس اوراکل، از نزدیکان نتانیاهو محسوب می‌شود و طبق گزارش‌ها، پیش از نخست‌وزیری نتانیاهو به او سمت مدیریت شرکت را پیشنهاد داده بود. 💣اوراکل یکی از مهمترین ارائه‌دهندگان خدمات ابری نظامی به آمریکا و رژیم صهیونیستی است. در دسامبر 2022 پنتاگون با اوراکل، آمازون، گوگل و مایکروسافت قراردادی تحت عنوان «قابلیت ابری مشترک جنگی» (Joint Warfighting Cloud Capability (JWCC)) منعقد کرد که اوراکل را به یکی از چهار ارائه‌دهنده خدمات ابری مورد تأیید وزارت جنگ ایالات متحده در تمام سطوح طبقه‌بندی‌شده تبدیل کرد. اوراکل مراکز داده اختصاصی پنتاگون را در شیکاگو، فینیکس و ویرجینیا اداره می‌کند. همچنین وزارت جنگ ایالات متحده در ژانویه 2026 قراردادی ۸۸ میلیون دلاری به این شرکت اعطا کرده است تا نرم‌افزار محاسبات ابری خود را با نیروی هوایی ایالات متحده ادغام کند. 🤝اوراکل با رژیم صهیونیستی نیز همکاری‌های گسترده‌ای داشته و از پروژه‌های نظامی و اطلاعاتی رژیم پشتیبانی می‌کند. این همکاری‌ها صرفاً به ارائه خدمات ابری محدود نبوده و شامل طرح‌های محرمانه‌ای می‌شود که بعضا افشا شده است؛ مانند «پروژه منتا» (Project Menta) که اوراکل برای «نیروی هوایی اسرائیل» اجرا کرده است. همچنین کارمندان اوراکل در مورد مشارکت این شرکت در یک طرح رسانه‌ای به نام «کلمات آهنین» (Words of Iron) که با هدف تقویت روایت اسرائیل در رسانه‌های اجتماعی انجام می‌شود، ابراز نگرانی کرده‌اند. ⭕از سوی دیگر حضور اوراکل در خاورمیانه تمایزات قابل توجهی با سایر ارائه‌دهندگان خدمات ابری دارد. توضیح اینکه دولت‌ها برای تضمین حاکمیت دیجیتال، تقاضا دارند که برخی از خدمات دولتی و داده‌های حساس به صورت فیزیکی در داخل مرزهایشان پردازش شود، در نتیجه ارائه‌دهندگان مراکز داده در صورت تمایل به فعالیت در این بازار پرسود، گزینه‌های جغرافیایی محدودی دارند؛ اوراکل یکی از شاخص‌ترین شرکت‌های فعال در این زمینه است. برای مثال اوراکل نمی‌تواند حجم کار ابری مستقل عربستان سعودی را به ویرجینیا منتقل کند. این محدودیت مکانی، درآمد را به حداکثر می‌رساند، اما همچنین میزان آسیب‌پذیری را نیز افزایش می‌دهد. 💠در مجموع نقش‌آفرینی اوراکل به عنوان ارائه‌دهنده خدمات ابری نظامی به آمریکا و رژیم صهیونیستی، همزمان با سرمایه‌گذاری‌های شاخص در کشورهای خلیج فارس، آن را در تقاطع فوق‌العاده‌ای از فرصت‌های تجاری و فاجعه ژئوپلیتیک قرار داده است. اوراکل علاوه بر دفاتری در دبی، ابوظبی، ریاض، عمّان، دوحه و کویت، پنج مرکز داده فعال در خاورمیانه دارد. گزارش کامل را در سایت قرار مطالعه کنید. وب‌سایت | پیام‌رسان بله | تلگرام @gharar_tt
🔻شمال و جنوب در تیررس: نقشه آسیب‌پذیری صنعت نیمه‌هادی اسرائیل ▪️صنعت نیمه‌هادی در اسرائیل یکی از ستون‌های حیاتی اقتصاد و قدرت راهبردی این رژیم به شمار می‌رود؛ صنعتی که فراتر از یک بخش اقتصادی، به‌عنوان زیرساختی کلیدی برای فناوری‌های پیشرفته، توان نظامی و جایگاه ژئوپلیتیکی آن عمل می‌کند. تراشه‌ها در واقع «مغز» تمامی سامانه‌های مدرن از ارتباطات و رایانش ابری تا تسلیحات هوشمند هستند و نقش تعیین‌کننده‌ای در آینده اقتصاد دیجیتال و موازنه‌های نظامی دارند. ▪️رژیم صهیونیستی با وجود جمعیتی کمتر از ۱۰ میلیون نفر، توانسته به جایگاهی برجسته در این صنعت دست یابد. وجود بیش از ۲۵۰ شرکت فعال، نزدیک به ۵۰ هزار نیروی متخصص، صادرات سالانه بیش از ۱۰ میلیارد دلار و کسب جایگاه دوم جهان از نظر تعداد استارتاپ‌های حوزه تراشه، نشان‌دهنده عمق و پویایی این اکوسیستم است. علاوه بر این، صنعت نیمه‌هادی سهم قابل توجهی از اشتغال فناوری را نیز به خود اختصاص داده و بخش مهمی از صادرات پیشرفته این رژیم را تشکیل می‌دهد. ▪️با این‌حال، این تصویر قدرتمند، آسیب‌پذیری‌های عمیقی را نیز در خود پنهان کرده است. مهم‌ترین این آسیب‌پذیری‌ها به تمرکز جغرافیایی زیرساخت‌ها و تأسیسات حیاتی بازمی‌گردد؛ تمرکزی که در شرایط جنگ منطقه‌ای می‌تواند به یک نقطه ضعف تعیین‌کننده تبدیل شود. در چنین شرایطی، هدف قرار دادن چند نقطه کلیدی می‌تواند بخش قابل‌توجهی از ظرفیت تولید و حتی تحقیق و توسعه را مختل کند. ▪️در این میان، شرکت‌هایی که دارای زیرساخت‌های فیزیکی حیاتی مانند کارخانه‌های تولید هستند، بیشترین میزان آسیب‌پذیری را دارند. ✅️ در رأس این فهرست، شرکت Intel قرار دارد. این شرکت با حدود ۹۳۰۰ کارمند مستقیم در اسرائیل، یکی از بزرگ‌ترین کارفرمایان بخش خصوصی به‌شمار می‌رود و نقش مهمی در اقتصاد این رژیم ایفا می‌کند. کارخانه Fab 28 در «کریات گات» که در فاصله‌ای حدود ۴۰ کیلومتری از نوار غزه قرار دارد، یکی از مهم‌ترین مراکز تولیدی اینتل است. صادرات این شرکت از اسرائیل حدود ۹ میلیارد دلار برآورد می‌شود که معادل نزدیک به ۵ درصد کل صادرات این رژیم است. ✅️ پس از آن، Tower Semiconductor به‌عنوان تنها تولیدکننده سفارشی در داخل اسرائیل، جایگاهی بسیار حساس دارد. این شرکت با ارزش بازار حدود ۱۳.۲۷ میلیارد دلار، نقش کلیدی در تولید تراشه‌های تخصصی برای کاربردهای صنعتی و دفاعی ایفا می‌کند. تأسیسات اصلی آن در «میگدال هائمک» در شمال سرزمین‌های اشغالی قرار دارد؛ منطقه‌ای که به‌دلیل نزدیکی به جبهه‌های بالقوه درگیری، در معرض تهدیدات امنیتی است. نبود جایگزین داخلی برای این شرکت، اهمیت و در عین حال آسیب‌پذیری آن را دوچندان کرده است. ▪️در مجموع، یک ضربه موفق به زیرساخت‌های نیمه‌هادی اسرائیل می‌تواند پیامدهایی فراتر از سطح ملی داشته باشد و حتی اکوسیستم فناوری غرب را تحت تأثیر قرار دهد. تمرکز جغرافیایی تأسیسات کلیدی، به‌ویژه در شمال و جنوب، این صنعت را در برابر تهدیدات فیزیکی و اختلالات لجستیکی به‌شدت آسیب‌پذیر کرده و آن را به یکی از مهم‌ترین نقاط حساس راهبردی این رژیم تبدیل کرده است. برای درک ابعاد کامل این موضوع و جزئیات بیشتر، گزارش کامل را مطالعه کنید. وب‌سایت | پیام‌رسان بله | تلگرام @gharar_tt