🔻چرا ایران باید پالانتیر و اوراکل را از چرخه تأمین جنگ فناورانه خارج کند؟ ضرورت بازنگری در آموزه جنگ فناورانه ایران و اتخاذ رویکرد فعالانه ⚪ پاکسازی همسایگی ایران از زیرساخت‌های فناوری آمریکا، تکمیل‌کننده راهبرد بازدارندگی ملی است. #خلاصه_سیاستی 🔸در شرایطی که حمله‌های اخیر به پالایشگاه‌های داخلی و تهدیدهای آمریکا، نشان‌دهنده تلاش دشمن برای تحمیل میدان نبرد در حوزه «انرژی» است، تداوم واکنش‌های مشابه و تدافعی در این زمین بازی، خطای راهبردی بزرگی محسوب می‌شود. با نگاهی ساختاری به کانون قدرت ایالات متحده و رژیم صهیونیستی، آشکار است که پاسخ به تهدیدات فعلی، نه در تقلید از الگوی جنگ‌های متعارف، بلکه در انتقال تمرکز راهبردی به «شریان‌های اقتصادی» و «زیرساخت‌های دیجیتال» نهفته است. 🔹در مواجهه با رژیم صهیونیستی ، معادله باید بر مبنای «آسیب ساختاری و بلندمدت» به زیست‌بوم اقتصادی و فناورانه آن طراحی شود. این رژیم به‌شدت به پایداری شبکه برق و انرژی وابسته است و هرگونه اختلال در این شریان‌ها، مستقیماً بر کل اقتصاد فناورانه (موتور محرک اقتصادی آن) تاثیر مهم دارد. علاوه بر تخریب جدی نیروگاه‌های حیاتی، راهبرد سه وجهی آسیب به صنعت تراشه رژیم صهیونیستی، مختل کردن زیرساخت ارتباط دیجیتال (به ویژه کابلهای زیردریایی)، و مهم‌تر از همه هدف قرار دادن دیتاسنترهای غول‌های فناوری آمریکایی در اراضی اشغالی، به‌ویژه پروژه‌های راهبردی نظیر «نیمبوس» (گوگل و آمازون) و زیرساخت‌های اوراکل، اولویت عملیاتی ویژه‌ای دارد. این دیتاسنترها نه تنها قلب تپنده اقتصاد دیجیتال رژیم‌اند، بلکه ستون فقرات سامانه‌های اطلاعاتی-نظامی آن را تشکیل می‌دهند. 🔹در این زمینه نکته مهم پرهیز از هرگونه دستاوردسازی زودتر از موعد خواهد بود. نباید با از کار انداختن موقت زیرساختهای رژیم صهیونیستی دستاوردسازی کنیم؛ بلکه باید از این فرصت برای ایجاد آسیبی بلندمدت و ساختاری به این ساختار شکننده استفاده کنیم. همچنین بازیگر اصلی زیست‌بوم فناوری و اقتصاد رژیم صهیونیستی، شرکت‌های آمریکایی هستند. هرگونه حمله به تاسیسات مهم شرکتهای آمریکایی در اراضی اشغالی یک تیر و دو نشان برای ما خواهد بود. تبدیل اسرائیل به پروژه‌ای ورشکسته و کاملا زیان‌ده برای شرکتهای فناوری آمریکایی هدف مهم مقاومت در این حوزه است. 🔹اما در جبهه منطقه و زیرساخت‌های آمریکایی ، هدف‌گذاری باید معطوف به «حداکثرسازی فشار بر اقتصاد ایالات متحده» باشد. در این حوزه باید توجه کرد تنگه هرمز به جز نفت و انرژی، گذرگاه مهم کابل‌های زیردریایی فیبر نوری نیز هست که شریان اصلی ترافیک داده‌های بین‌قاره‌ای‌ از آنجا عبور می‌کنند. مهم‌تر از تنگه هرمز، تنگه باب‌المندب است که می‌تواند گزینه تهدید بعدی مقاومت باشد. 🔹فراتر از این مسئله، ایران همان‌گونه که با بازتعریف نظم تنگه هرمز، معادله‌ای نوین در برابر جهان قرار داده، باید «خروج زیرساخت‌های فناورانه آمریکایی از خاک کشورهای منطقه» را به یک دکترین راهبردی و خط قرمز تبدیل کند. فارغ از اثرگذاری آنها بر جنگ فعلی، ما به‌هیچ‌وجه نباید به وضعیت پیش از جنگ برگردیم که پول نفت کشورهای عربی، برای گسترش زیرساختهای این شرکتهای آمریکایی در منطقه صرف می‌شد. حتی در دوران پس از آتش‌بس احتمالی، ادامه فعالیت مراکز هوش مصنوعی و دیتاسنترهای آمریکایی (به‌خصوص شرکتهایی مانند انویدیا، اوراکل، مایکروسافت و گوگل) در همسایگی ایران، باید به‌مثابه تداوم حضور ساختار پشتیبانی قوای متخاصم تلقی شده و نباید پذیرفته شود. از این‌رو، هرگونه همکاری منطقه‌ای حول محور امنیت تنگه هرمز، باید مشروط به توافق بر سر اخراج این شرکت‌ها از زیست‌بوم فناوری منطقه باشد. 🔹نکته محوری و تعیین‌کننده در این گذار، «در دست داشتن ابتکار عمل» است. جمهوری اسلامی باید از موضع واکنش‌گرایی و تدافعی خارج شود؛ تنظیم معادله‌ای مانند «حمله به یک زیرساخت فناوری در ازای هر ترور»، نه‌تنها کنشی دفاعی و دیرهنگام است، بلکه ابتکار راهبردی را به دشمن بازمی‌گرداند. این شرکتهای فناوری آمریکایی تنها در «ترور» فرزندان ایران نقش ندارند، بلکه اساساً زنجیره ارزش ساختار نظامی ارتش آمریکا و اسرائیل به آنها گره خورده است و تک تک حملات به خاک ایران با مشارکت این شرکتهای فناوری انجام می‌شود. 🔸پیش از آنکه شرکت‌های فناوری - نظامی نظیر پالانتیر و اوراکل، جنگ را به معدن طلای درآمدزایی خود تبدیل کنند، معادله سودآوری آنان را برهم بزنیم. اگر ایران امروز این خط مقدم فناورانه را مدیریت نکند، این شرکت‌ها با تزریق سرمایه‌های کلان، نسل جدیدی از سامانه‌های تهاجمی و نفوذگر را علیه امنیت ملی ایران توسعه خواهند داد. ✍️حسین فتحی مطالعه در سایت اندیشکده قرار #اندیشکده_قرار وب‌سایت | پیام‌رسان بله | تلگرام

🔻 نقش عملیات‌های سایبری و فناوری در جنگ رمضان به گزارش فوربز #پایش ▪️در مقاله نشریه فوربز به ادغام کامل حوزه فناوری و سایبری با حوزه نظامی در جنگ اخیر میان ایران با آمریکا و اسرائیل تاکید شده است. طبق این مقاله، از شروع جنگ رمضان، فعالیت‌های سایبری در هماهنگی کامل با اقدامات فیزیکی در تمام طرف‌ها پیش رفته است. شبکه‌ها، هویت‌های دیجیتال، زیرساخت‌های ابری و حتی دستگاه‌های مصرفی، به امتداد میدان نبرد تبدیل شده‌اند. نتیجه، شکل جدیدی از درگیری است که در آن اثرات فیزیکی و دیجیتال غیرقابل تفکیک هستند. ▪️هر یک از طرفین با روش‌های متفاوتی از قابلیت‌های سایبری بهره می‌برند، اما اهداف مشابهی دارند: بهبود دقت هدف‌یابی، اختلال در سیستم‌های حریف، شکل‌دهی به روایت‌ها و اعمال فشار فراتر از میدان نبرد. زیرساخت‌های فناوری و تجاری به‌طور فزاینده‌ای بخشی از این معادله هستند، چه به‌عنوان اهداف عمدی و چه به‌عنوان نقاط اهرمی. این الگو در جنگ روسیه و اوکراین قابل مشاهده بود اما آنچه اکنون متفاوت است، سطح یکپارچگی، سرعت اجرا و نقش در حال گسترش سیستم‌های وابسته به فناوری در نحوه اعمال فشار است. ⭕مهم‌ترین تغییر این است که قابلیت‌های سایبری اکنون مستقیماً بر نتایج میدان نبرد تأثیر می‌گذارند. گزارش‌ها نشان می‌دهد که رژیم صهیونیستی از زیرساخت دوربین‌های مداربسته ایران برای پشتیبانی از هدف‌یابی و ارزیابی پس از حمله بهره برداری کرده است. هر دستگاه متصل به اینترنت به یک منبع بالقوه اطلاعاتی تبدیل شده است. دوربین‌ها، دستگاه‌های موبایل و سیستم‌های اینترنت اشیاء (IoT) دیگر زیرساخت‌های منفعل نیستند؛ آن‌ها دارایی‌های عملیاتی هستند. ❌از طرفی، خودِ قابلیت سایبری نیز به یک هدف فیزیکی تبدیل شده است. طبق گزارش‌ها، حملات آمریکا منجر به شهادت برخی از مقامات ارشد سایبری ایران شده است. این موضوع بازتاب‌دهنده یک تغییر گسترده‌تر است که در آن سایبر نه‌تنها امکان‌دهنده نبرد است، بلکه خود بخشی از چیزی است که بر سر آن جنگیده می‌شود. ▪️از طرفی فعالیت‌هایی شامل انتشار بدافزارهای مخرب، سرقت اطلاعات و کمپین‌های افشای اطلاعات شخصی است افزایش داشته است. بسیاری از این اقدامات با هدف ترساندن افراد و ایجاد اثرات ثانویه در سازمان‌ها و زنجیره‌های تأمین طراحی شده‌اند. ⭕شاید قابل‌توجه‌ترین تشدید درگیری، هدف قرار دادن فیزیکی زیرساخت‌های دیجیتال باشد. هدف قرار دادن زیرساخت‌های فناوری توسط پهبادهای ایرانی که از ارائه‌دهندگان بزرگی مانند آمازون وب سرویسز پشتیبانی می‌کردند، نقطه عطفی را رقم زدند. مراکز داده که مدت‌ها به‌عنوان دارایی‌های انتزاعی یا دور دست تلقی می‌شدند، اکنون به‌عنوان گره‌های فیزیکی در محیط درگیری شناخته می‌شوند. ⭕در مجموع می‌توان تغییرات گسترده در مورد نقش فناوری و سایبر را جنگ رمضان این گونه تعریف کرد: ۱. سایبر مستقیماً امکان هدف‌یابی و ارزیابی خسارت نبرد را فراهم می‌کند. ۲. سیستم‌های فناوری به‌عنوان اهرم فشار برای اجبار استفاده می‌شوند، نه صرفاً اختلال اتفاقی. ۳. زیرساخت‌های دیجیتال فیزیکی، از جمله محیط‌های ابری، اکنون بخشی از مجموعه اهداف فیزیکی هستند. مطالعه در سایت اندیشکده قرار #اندیشکده_قرار وب‌سایت | پیام‌رسان بله | تلگرام @gharar_tt

🔻 چرا اتکا به استارلینک برای اهداف نظامی و اطلاعاتی ایران راهبرد پرخطری است؟ #خلاصه_سیاستی 🌐وابستگی زیرساخت‌های ارتباطی حیاتی، به‌ویژه در حوزه‌های نظامی و اطلاعاتی، به فناوری‌هایی که کنترل، مدیریت و سیاست‌گذاری آن‌ها در اختیار کشور دیگری قرار دارد، همواره با ریسک‌های راهبردی جدی همراه است. تجربه اخیر روسیه در قطع دسترسی گسترده کاربران روسی به اینترنت ماهواره‌ای استارلینک، نمونه‌ای عینی از این آسیب‌پذیری است. نیروهای روسی در سالهای اخیر با هدف بهینه‌سازی مکان‌یابی و هدف‌گیری پرتابه‌های نظامی از اینترنت استارلینک استفاده می‌کردند؛ استارلینک به نیروهای روسی این قابلیت را می‌داد که حملات موثرتر و دقیق‌تری با پهپادهای خود انجام دهند. به‌طور مثال کارشناسان معتقدند حمله به قطاری در خارکیف در دو ماه پیش، با استفاده از پهپادهای گران 2 (نسخه ارتقایافته شاهد 136) مجهز به ترمینالهای استارلینک صورت گرفت. ❌اما از اول فوریه 2026 شرکت اسپیس‌ایکس (متعلق به ایلان ماسک، مالک ماهواره‌های استارلینک) دسترسی تمام ترمینالهای اینترنت ماهواره‌ای در روسیه را بست (به جز لیست سفیدی که توسط دولت اوکراین ارائه شده بود و جهت فعالیت در داخل خاک روسیه از اینترنت ماهواره‌ای استفاده می‌کنند). در پی این اقدام کاهش قابل توجهی در حملات موفق پهپادی روسیه به اوکراین صورت گرفت. این مسئله ابتدا باعث آشفتگی نیروهای روسی شد و در چند هفته حملات پهپادی آنها تا 50 درصد کاهش داشت. سپس روسیه در 24 مارچ اقدام به پرتاب ماهواره در مدار پایین جهت رقابت با شبکه ماهواره‌های استارلینک کرد. اداره 1440 روسیه اقدام به پرتاب 16 ماهواره مدار پایین کرد تا بتواند در زمینه اینترنت ماهواره‌ای با استارلینک رقابت کند. ⚠️در کشور ما نیز بعضی نهادها، ارگان‌ها و نیروها برای حل مشکلات کوتاه‌مدت و چالش‌های لحظه‌ای خود اقدام به استفاده از اینترنت ماهواره‌ای استارلینک برای نیروهای خود کرده‌اند. اقدامی که شاید به برطرف شدن مشکلات فعلی کمک کند اما چالشهای بسیار مهمی برای حفظ امنیت در آینده نزدیک به همراه خواهد داشت. ۱. عدم کنترل عملیاتی و حق قطع دسترسی یک‌جانبه مالک و ارائه‌دهنده این سرویس، مطابق با قوانین داخلی کشور مبدأ و تحت تأثیر فشارهای سیاسی یا امنیتی، می‌تواند هر لحظه دسترسی را محدود، کند یا قطع کند. در عملیات‌های حساس نظامی یا اطلاعاتی، حتی یک اختلال کوتاه‌مدت می‌تواند به از دست رفتن هماهنگی، تأخیر در تصمیم‌گیری و شکست مأموریت منجر شود. ۲. آسیب‌پذیری اطلاعاتی و امکان ردیابی استفاده از شبکه‌های ماهواره‌ای خارجی، به‌ویژه در حالت متحرک یا در مناطق عملیاتی، امکان جمع‌آوری الگوهای ترافیک ارتباطی، موقعیت‌یابی تقریبی و استنباط ساختار فرماندهی را برای طرف مقابل فراهم می‌کند. این موضوع در حوزه‌های اطلاعاتی و ضدجاسوسی، ریسک نفوذ و پایش خارجی را به‌طور چشمگیری افزایش می‌دهد. ۳. وابستگی راهبردی و تضعیف خوداتکایی تبدیل یک ابزار خارجی به بخش حیاتی از زیرساخت ارتباطی، در بلندمدت انگیزه و سرمایه‌گذاری برای توسعه سامانه‌های بومی را کاهش داده و کشور را در برابر تصمیمات یک‌جانبه خارجی آسیب‌پذیر می‌کند. تجربه روسیه نشان داد که اتکای عملیاتی به شبکه‌های غیربومی، حتی در کوتاه‌مدت، می‌تواند هزینه‌های راهبردی سنگینی بر توان دفاعی تحمیل کند. ▪️زیرساخت‌های حیاتی ارتباطی نباید به فناوری‌هایی گره بخورند که مالکیت و حاکمیت عملیاتی آن‌ها در اختیار بازیگران خارجی است. برای ایران، راهکار پایدار طراحی معماری ارتباطی امن، رمزنگاری‌شده و مستقل، همراه با توسعه پروتکل‌های جایگزین و شبکه‌های بومی مقاوم در برابر قطع دسترسی است. تنها در این چارچوب می‌توان از تکرار سناریوهای مشابه جلوگیری کرد و استقلال عملیاتی نهادهای دفاعی و اطلاعاتی را در شرایط بحرانی تضمین نمود. 🇨🇳جایگزین چینی گزینه مناسب کوتاه‌مدت در شرایطی که وابستگی به زیرساخت‌های ارتباطی تحت کنترل کشورهای غربی ریسک‌های امنیتی و راهبردی جدی برای ایران ایجاد می‌کند، همکاری با چین در حوزه اینترنت ماهواره‌ای می‌تواند گزینه‌ای منطقی و همسو با منافع ملی باشد. چین با توسعه دو منظومه بزرگ «کیانفان» (تجاری) و «گووانگ» (دولتی)، در حال ایجاد زیرساختی مستقل و رقیب استارلینک است که تاکنون در کشورهایی مانند برزیل، مالزی، مغولستان و قزاقستان آزمایش‌های موفقی داشته است. ✔️مزیت کلیدی این همکاری برای ایران، علاوه بر اشتراکات سیاسی و عدم وابستگی به بلوک غرب، امکان مذاکره برای دسترسی به فناوری، انتقال دانش فنی و حتی مشارکت در توسعه زیرساخت‌های بومی است. مطالعه در سایت اندیشکده قرار #اندیشکده_قرار وب‌سایت | پیام‌رسان بله | تلگرام @gharar_tt

🔻معامله بزرگ شرکت تسلیحاتی اسرائیلی در بحبوحه جنگ #پایش 🔸 یونان پیام واضحی به ترکیه می‌فرستد 👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻 #اندیشکده_قرار @gharar_tt

🔻معامله بزرگ شرکت تسلیحاتی اسرائیلی در بحبوحه جنگ #پایش 🔸 یونان پیام واضحی به ترکیه می‌فرستد 💲شرکت تسلیحاتی اسرائیلی البیت سیستمز (Elbit Systems)از امضای قراردادی بزرگ به ارزش ۲.۳ میلیارد شِکِل (معادل ۶۵۰ میلیون یورو) برای فروش سامانه‌های توپخانه‌ای پیشرفته PULS به ارتش یونان خبر داد. این معامله که در شرایط حساس منطقه‌ای و در زمان تنش‌های جهانی امضا شده، یکی از بزرگ‌ترین قراردادهای تسلیحاتی اسرائیل با یک کشور اروپایی در سال‌های اخیر محسوب می‌شود. 🚀 سامانه PULS یک پلتفرم چندمنظوره برای پرتاب موشک و راکت با بردهای عملیاتی مختلف است که قابلیت استفاده در مأموریت‌های دفاعی و تهاجمی را دارد. البیت سیستمز به‌عنوان پیمانکار اصلی این پروژه، مسئولیت تأمین لانچرهای PULS و همچنین بسته جامع مهمات، شامل راکت‌های هدایت‌شونده با دقت بالا را بر عهده خواهد داشت. 🔸اجرای این قرارداد در بازه زمانی چهارساله برنامه‌ریزی شده و پس از اتمام مرحله تحویل، دوره‌ای ده‌ساله برای پشتیبانی فنی، نگهداری و آموزش نیروهای یونانی در نظر گرفته شده است. این معامله فراتر از یک خرید ساده تسلیحاتی است و شامل همکاری‌های صنعتی دوجانبه، انتقال فناوری و تولید بخشی از اجزای سامانه در کارخانه‌های صنایع دفاعی یونان خواهد بود. 📍پیش‌بینی می‌شود این سامانه‌ها در مناطق استراتژیک یونان، به‌ویژه در مرزهای شمال شرقی این کشور با ترکیه و همچنین در جزایر حساس دریای اژه مستقر شوند. 🔹این قرارداد در حالی امضا می‌شود که روابط امنیتی و نظامی میان اسرائیل و یونان در سال‌های اخیر شتاب قابل‌توجهی گرفته است و در حوزه‌های مختلفی از جمله دفاع هوایی، هوش مصنوعی نظامی و آموزش نیروهای ویژه همکاری‌های گسترده‌ای داشته‌اند. کارشناسان معتقدند این معامله نه‌تنها توان بازدارندگی یونان را در برابر تهدیدات منطقه‌ای تقویت می‌کند، بلکه پیامی استراتژیک به بازیگران منطقه شرق مدیترانه ارسال می‌نماید. 🔸لازم به ذکر است که این معامله به‌طور کامل و ۱۰۰ درصد تحت مدیریت و اجرای شرکت البت سیستمز انجام می‌شود و برخلاف برخی پروژه‌های مشترک اروپایی مانند EuroPuls که با مشارکت شرکت آلمانی KNDS پیش می‌رود، هیچ شریک ثالثی در آن دخیل نیست. مطالعه در سایت اندیشکده قرار #اندیشکده_قرار وب‌سایت | پیام‌رسان بله | تلگرام @gharar_tt

🔻وضعیت بورس اسرائیل پس از یک ماه جنگ چگونه است؟ #پایش #اقتصاد 🔸فرار از دلار، پناه به شِکِل 👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻 #اندیشکده_قرار @gharar_tt

🔻وضعیت بورس اسرائیل پس از یک ماه جنگ چگونه است؟ #پایش #اقتصاد 🔸فرار از دلار، پناه به شِکِل 📈در ماهی که بازارهای جهانی یکی از بدترین ماه‌های خود را تجربه کردند، سرمایه‌گذاران اسرائیلی با تزریق ۴.۳۵ میلیارد دلار به صندوق‌های پولی شِکِلی، به دنبال حفظ سرمایه خود در برابر طوفان بودند. 🔸به گزارش شرکت سرمایه‌گذاری میتاو (Meitav)، ماه مارس ۲۰۲۶ در حالی به پایان رسید که صنعت صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک رژیم صهیونیستی شاهد یک مدیریت ریسک گسترده بود. در شرایطی که تنش‌های جهانی بازارها را به شدت تحت تأثیر قرار داده بود، سرمایه‌گذاران مسیرهای سرمایه‌گذاری خود را تغییر دادند. 📉آمارها نشان می‌دهد که در این ماه پرتلاطم، حدود ۱.۱ میلیارد شِکِل از صندوق‌های سهام خارجی خارج شد. این در حالی است که شاخص داکس آلمان ۱۰.۳٪ و نیکی ژاپن ۱۳.۲٪ سقوط کردند و وال استریت نیز کاهش حدود ۵٪ را تجربه کرد. در مقابل، سرمایه‌گذاران با تزریق ۴.۳۵ میلیارد دلار به صندوق‌های پولی شِکِلی (یک میلیارد شِکِل بیشتر از ماه قبل)، به دنبال امنیت و بهره بالا بودند. 🔹نکته جالب توجه، جذب ۶۲۵ میلیون شِکِلی صندوق‌های شاخصی سهام اسرائیل است. این در حالی است که شاخص تل‌آویو ۳۵ (شاخص اصلی بورس اسرائیل متشکل از ۳۵ شرکت بزرگ) تنها ۷٪ کاهش یافت و عملکردی به مراتب بهتر از بازارهای جهانی داشت. این موضوع نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاران، بازار داخلی را در این شرایط پرتنش، گزینه‌ای مطمئن‌تر ارزیابی کرده‌اند. از طرفی برای اولین بار پس از سال‌ها، اوراق قرضه دولتی با جذب ۸۵۵ میلیون شِکِل، پیشتاز جذب سرمایه در صنعت فعال شد. 🔸صنعت غیرفعال (Passive) با بازخرید ۱.۵ میلیارد شِکِلی، بیش از ۲ میلیارد شِکِل خروج سرمایه داشته و بیشترین ضربه را متحمل شد. تا پایان مارس ۲۰۲۶، مجموع دارایی‌های تحت مدیریت صنعت صندوق‌ها به ۷۸۰.۱ میلیارد شِکِل رسید که نسبت به فوریه کاهش داشته، اما این کاهش عمدتاً ناشی از افت ارزش بازارها بوده و خروج سرمایه تاثیر کمتری بر آن داشته است. 💲در کل می‌توان این برداشت را داشت که سرمایه‌گذاران اسرائیلی به این نتیجه رسیدند که ریسک ژئوپلیتیک منطقه، بیشتر گریبان‌گیر اقتصادهای بزرگ جهانی و زنجیره تأمین آن‌ها می‌شود تا اقتصاد داخلی رژیم صهیونیستی. از این رو، به جای خروج کامل از بازار، استراتژی "فروش جهانی، خرید داخلی" را پیش گرفتند تا هم از نوسان دلار و یورو در امان بمانند و هم از ثبات نسبی شرکت‌های بومی بهره‌مند شوند. مطالعه در سایت اندیشکده قرار #اندیشکده_قرار وب‌سایت | پیام‌رسان بله | تلگرام @gharar_tt

🔻 نگاهی به فعالیت نظامی-امنیتی «اوراکل» و زیرساخت‌های آن در خاورمیانه #پژوهش_اختصاصی 🌐شرکت اوراکل (Oracle) یکی از بزرگترین شرکت‌های جهان در حوزه نرم‌افزارهای سازمانی و رایانش ابری است که دفتر مرکزی آن در تگزاس قرار دارد. ارزش شرکت اوراکل در بازارهای سهام تا مارس ۲۰۲۶ تقریباً ۴۰۱.۶۶ میلیارد دلار بوده که از این لحاظ در رتبه بیست و ششم شرکت‌های جهان قرار دارد. ☠️مدیران اوراکل به صورت ویژه‌ای طرفدار اسرائیل تلقی می‌شوند. «سافرا کاتز» (Safra Catz) مدیرعامل این شرکت که در اسرائیل متولد و در ایالات متحده بزرگ شده است، در سال 2025 گفت «از دست دادن مشتریان برای ما مهم نیست و حمایت از اسرائیل اولویت اول اوراکل است» همچنین «لری الیسون» (Larry Ellison) بنیانگذار و رئیس اوراکل، از نزدیکان نتانیاهو محسوب می‌شود و طبق گزارش‌ها، پیش از نخست‌وزیری نتانیاهو به او سمت مدیریت شرکت را پیشنهاد داده بود. 💣اوراکل یکی از مهمترین ارائه‌دهندگان خدمات ابری نظامی به آمریکا و رژیم صهیونیستی است. در دسامبر 2022 پنتاگون با اوراکل، آمازون، گوگل و مایکروسافت قراردادی تحت عنوان «قابلیت ابری مشترک جنگی» (Joint Warfighting Cloud Capability (JWCC)) منعقد کرد که اوراکل را به یکی از چهار ارائه‌دهنده خدمات ابری مورد تأیید وزارت جنگ ایالات متحده در تمام سطوح طبقه‌بندی‌شده تبدیل کرد. اوراکل مراکز داده اختصاصی پنتاگون را در شیکاگو، فینیکس و ویرجینیا اداره می‌کند. همچنین وزارت جنگ ایالات متحده در ژانویه 2026 قراردادی ۸۸ میلیون دلاری به این شرکت اعطا کرده است تا نرم‌افزار محاسبات ابری خود را با نیروی هوایی ایالات متحده ادغام کند. 🤝اوراکل با رژیم صهیونیستی نیز همکاری‌های گسترده‌ای داشته و از پروژه‌های نظامی و اطلاعاتی رژیم پشتیبانی می‌کند. این همکاری‌ها صرفاً به ارائه خدمات ابری محدود نبوده و شامل طرح‌های محرمانه‌ای می‌شود که بعضا افشا شده است؛ مانند «پروژه منتا» (Project Menta) که اوراکل برای «نیروی هوایی اسرائیل» اجرا کرده است. همچنین کارمندان اوراکل در مورد مشارکت این شرکت در یک طرح رسانه‌ای به نام «کلمات آهنین» (Words of Iron) که با هدف تقویت روایت اسرائیل در رسانه‌های اجتماعی انجام می‌شود، ابراز نگرانی کرده‌اند. ⭕از سوی دیگر حضور اوراکل در خاورمیانه تمایزات قابل توجهی با سایر ارائه‌دهندگان خدمات ابری دارد. توضیح اینکه دولت‌ها برای تضمین حاکمیت دیجیتال، تقاضا دارند که برخی از خدمات دولتی و داده‌های حساس به صورت فیزیکی در داخل مرزهایشان پردازش شود، در نتیجه ارائه‌دهندگان مراکز داده در صورت تمایل به فعالیت در این بازار پرسود، گزینه‌های جغرافیایی محدودی دارند؛ اوراکل یکی از شاخص‌ترین شرکت‌های فعال در این زمینه است. برای مثال اوراکل نمی‌تواند حجم کار ابری مستقل عربستان سعودی را به ویرجینیا منتقل کند. این محدودیت مکانی، درآمد را به حداکثر می‌رساند، اما همچنین میزان آسیب‌پذیری را نیز افزایش می‌دهد. 💠در مجموع نقش‌آفرینی اوراکل به عنوان ارائه‌دهنده خدمات ابری نظامی به آمریکا و رژیم صهیونیستی، همزمان با سرمایه‌گذاری‌های شاخص در کشورهای خلیج فارس، آن را در تقاطع فوق‌العاده‌ای از فرصت‌های تجاری و فاجعه ژئوپلیتیک قرار داده است. اوراکل علاوه بر دفاتری در دبی، ابوظبی، ریاض، عمّان، دوحه و کویت، پنج مرکز داده فعال در خاورمیانه دارد. گزارش کامل را در سایت قرار مطالعه کنید. #اندیشکده_قرار وب‌سایت | پیام‌رسان بله | تلگرام @gharar_tt

🔻شمال و جنوب در تیررس: نقشه آسیب‌پذیری صنعت نیمه‌هادی اسرائیل #پژوهش_اختصاصی ▪️صنعت نیمه‌هادی در اسرائیل یکی از ستون‌های حیاتی اقتصاد و قدرت راهبردی این رژیم به شمار می‌رود؛ صنعتی که فراتر از یک بخش اقتصادی، به‌عنوان زیرساختی کلیدی برای فناوری‌های پیشرفته، توان نظامی و جایگاه ژئوپلیتیکی آن عمل می‌کند. تراشه‌ها در واقع «مغز» تمامی سامانه‌های مدرن از ارتباطات و رایانش ابری تا تسلیحات هوشمند هستند و نقش تعیین‌کننده‌ای در آینده اقتصاد دیجیتال و موازنه‌های نظامی دارند. ▪️رژیم صهیونیستی با وجود جمعیتی کمتر از ۱۰ میلیون نفر، توانسته به جایگاهی برجسته در این صنعت دست یابد. وجود بیش از ۲۵۰ شرکت فعال، نزدیک به ۵۰ هزار نیروی متخصص، صادرات سالانه بیش از ۱۰ میلیارد دلار و کسب جایگاه دوم جهان از نظر تعداد استارتاپ‌های حوزه تراشه، نشان‌دهنده عمق و پویایی این اکوسیستم است. علاوه بر این، صنعت نیمه‌هادی سهم قابل توجهی از اشتغال فناوری را نیز به خود اختصاص داده و بخش مهمی از صادرات پیشرفته این رژیم را تشکیل می‌دهد. ▪️با این‌حال، این تصویر قدرتمند، آسیب‌پذیری‌های عمیقی را نیز در خود پنهان کرده است. مهم‌ترین این آسیب‌پذیری‌ها به تمرکز جغرافیایی زیرساخت‌ها و تأسیسات حیاتی بازمی‌گردد؛ تمرکزی که در شرایط جنگ منطقه‌ای می‌تواند به یک نقطه ضعف تعیین‌کننده تبدیل شود. در چنین شرایطی، هدف قرار دادن چند نقطه کلیدی می‌تواند بخش قابل‌توجهی از ظرفیت تولید و حتی تحقیق و توسعه را مختل کند. ▪️در این میان، شرکت‌هایی که دارای زیرساخت‌های فیزیکی حیاتی مانند کارخانه‌های تولید هستند، بیشترین میزان آسیب‌پذیری را دارند. ✅️ در رأس این فهرست، شرکت Intel قرار دارد. این شرکت با حدود ۹۳۰۰ کارمند مستقیم در اسرائیل، یکی از بزرگ‌ترین کارفرمایان بخش خصوصی به‌شمار می‌رود و نقش مهمی در اقتصاد این رژیم ایفا می‌کند. کارخانه Fab 28 در «کریات گات» که در فاصله‌ای حدود ۴۰ کیلومتری از نوار غزه قرار دارد، یکی از مهم‌ترین مراکز تولیدی اینتل است. صادرات این شرکت از اسرائیل حدود ۹ میلیارد دلار برآورد می‌شود که معادل نزدیک به ۵ درصد کل صادرات این رژیم است. ✅️ پس از آن، Tower Semiconductor به‌عنوان تنها تولیدکننده سفارشی در داخل اسرائیل، جایگاهی بسیار حساس دارد. این شرکت با ارزش بازار حدود ۱۳.۲۷ میلیارد دلار، نقش کلیدی در تولید تراشه‌های تخصصی برای کاربردهای صنعتی و دفاعی ایفا می‌کند. تأسیسات اصلی آن در «میگدال هائمک» در شمال سرزمین‌های اشغالی قرار دارد؛ منطقه‌ای که به‌دلیل نزدیکی به جبهه‌های بالقوه درگیری، در معرض تهدیدات امنیتی است. نبود جایگزین داخلی برای این شرکت، اهمیت و در عین حال آسیب‌پذیری آن را دوچندان کرده است. ▪️در مجموع، یک ضربه موفق به زیرساخت‌های نیمه‌هادی اسرائیل می‌تواند پیامدهایی فراتر از سطح ملی داشته باشد و حتی اکوسیستم فناوری غرب را تحت تأثیر قرار دهد. تمرکز جغرافیایی تأسیسات کلیدی، به‌ویژه در شمال و جنوب، این صنعت را در برابر تهدیدات فیزیکی و اختلالات لجستیکی به‌شدت آسیب‌پذیر کرده و آن را به یکی از مهم‌ترین نقاط حساس راهبردی این رژیم تبدیل کرده است. برای درک ابعاد کامل این موضوع و جزئیات بیشتر، گزارش کامل را مطالعه کنید. #اندیشکده_قرار وب‌سایت | پیام‌رسان بله | تلگرام @gharar_tt

🔻آسیب‌پذیرترین حلقه: چرا جنگ منطقه‌ای صنعت نیمه‌هادی اسرائیل را از کار می‌اندازد؟ #پژوهش_اختصاصی 🟢 صنعت نیمه‌هادی اسرائیل را باید در چارچوب یک شبکه پیچیده و فراملی از تأمین، حمل‌ونقل و وابستگی‌های متقابل تحلیل کرد؛ شبکه‌ای که در شرایط عادی کارآمد و سودآور است، اما در سناریوی بروز یک جنگ گسترده منطقه‌ای می‌تواند به نقطه ضعف راهبردی تبدیل شود. ▪️برخلاف تصور رایج از «خودکفایی فناورانه»، این صنعت در لایه‌های لجستیک و تأمین مواد اولیه به شدت شکننده و وابسته به محیط پیرامونی است. شرایطی که در آن هم‌زمان صادرات هلیوم قطر قطع شده و فرودگاه بن‌گوریون در وضعیت نیمه‌تعطیل قرار دارد، به‌معنای ورود صنعت نیمه‌هادی اسرائیل به یک وضعیت بحرانی ساختاری است؛ وضعیتی که در آن، اختلال نه در یک حلقه، بلکه در چندین گلوگاه هم‌زمان رخ داده و امکان جایگزینی سریع عملاً از بین می‌رود. ▫️نخستین سطح آسیب‌پذیری به گلوگاه‌های لجستیک هوایی و دریایی بازمی‌گردد. فرودگاه بن‌گوریون عملاً به‌عنوان دروازه اصلی ورود تجهیزات حساس، قطعات یدکی و حتی نیروهای متخصص خارجی عمل می‌کند. بسیاری از تجهیزات پیشرفته، به‌ویژه ماشین‌های لیتوگرافی ساخت شرکت ASML، نیازمند حضور مهندسان خارجی برای نصب، راه‌اندازی و تعمیرات دوره‌ای هستند. در صورت بسته شدن یا محدود شدن حریم هوایی این چرخه حیاتی متوقف می‌شود و خطوط تولید عملاً از کار می‌افتند. ▪️در بعد دریایی نیز وضعیت مشابهی وجود دارد. بخش عمده‌ای از مواد اولیه موردنیاز، از جمله ویفرهای سیلیکونی، گازهای صنعتی و مواد شیمیایی از طریق مسیرهای دریایی و از مبادی آسیایی و آفریقایی وارد می‌شوند. تنگه‌های راهبردی مانند هرمز و باب‌المندب، شریان‌های اصلی این زنجیره هستند. در شرایط تشدید تنش، افزایش ریسک در این آبراه‌ها به‌سرعت هزینه‌های بیمه را بالا برده و شرکت‌های کشتیرانی را به تغییر مسیر پوادار می‌کند؛ مسیری که می‌تواند تا حدود ۳۰ روز به زمان حمل اضافه کند. برای صنعتی که به تحویل به‌موقع و زنجیره تأمین دقیق وابسته است، چنین تأخیری می‌تواند به اختلال عملیاتی منجر شود. ▫️لایه دوم آسیب‌پذیری به وابستگی حیاتی به مواد اولیه وارداتی مربوط می‌شود. یکی از نقاط شکننده کلیدی، تأمین هلیوم است. بخش اعظمی از هلیوم مصرفی صنعت نیمه‌هادی اسرائیل به‌طور غیرمستقیم از قطر تأمین می‌شود. هلیوم مایع در خنک‌سازی تجهیزات حساس، به‌ویژه در فرآیندهای مرتبط با لیتوگرافی و کنترل دما، نقشی غیرقابل جایگزین دارد. نبود ذخایر استراتژیک کافی در داخل اسرائیل، این وابستگی را به یک «نقطه فشار ژئوپلیتیکی» تبدیل کرده است؛ به‌گونه‌ای که هرگونه اختلال در جریان تأمین می‌تواند به توقف خطوط تولید بینجامد. ▪️علاوه بر هلیوم، ویفرهای سیلیکونی و گازهای خاص صنعتی نیز از خارج تأمین می‌شوند. ویفرها عمدتاً از کشورهایی مانند آلمان، ژاپن و تایوان وارد می‌شوند؛ کشورهایی که در شرایط بحران ممکن است اولویت‌های داخلی یا راهبردی خود را بر صادرات ترجیح دهند. همچنین گازهای ویژه‌ای مانند NF3 و WF6 که در فرآیندهای لایه‌نشانی و اچینگ استفاده می‌شوند، عمدتاً از آمریکا و ژاپن تأمین شده و فاقد جایگزین داخلی هستند. این وابستگی‌ها در شرایط اختلال جهانی، می‌توانند به‌صورت همزمان چند حلقه از زنجیره تولید را دچار وقفه کنند. ▪️آنچه در این وضعیت مشاهده می‌شود، نه صرفاً یک اختلال مقطعی، بلکه نوعی «فروپاشی هم‌زمان گلوگاه‌ها» است. ترکیب بسته شدن مسیرهای دریایی، محدودیت حمل‌ونقل هوایی و قطع منابع کلیدی باعث می‌شود صنعت نیمه‌هادی اسرائیل با یک بحران چندلایه مواجه شود؛ بحرانی که در آن، حتی در صورت حفظ بخشی از ظرفیت تولید داخلی، امکان تداوم پایدار فعالیت‌ها به‌شدت محدود می‌شود. ▪️در چنین شرایطی، زنجیره تأمین دیگر به‌عنوان یک مزیت رقابتی عمل نمی‌کند، بلکه به یک عامل تعیین‌کننده در تاب‌آوری یا فروپاشی تبدیل می‌شود. از این منظر، صنعت نیمه‌هادی اسرائیل نشان می‌دهد که در غیاب دسترسی پایدار به مسیرهای لجستیکی و منابع خارجی، برتری فناورانه به‌تنهایی قادر به تضمین استمرار تولید نیست. برای بررسی جزئی‌تر ساختار این وابستگی‌ها، بازیگران کلیدی و سناریوهای محتمل، مطالعه گزارش کامل در سایت اندیشکده توصیه می‌شود. #اندیشکده_قرار وب‌سایت | پیام‌رسان بله | تلگرام @gharar_tt

🔻تراشه‌ها در خط مقدم امنیت رشد Tower و بازتعریف اهمیت صنعت نیمه‌هادی #پایش 📈 رشد چشمگیر سهام شرکت Tower Semiconductor در هفته اخیر علیرغم وضعیت امنیتی پیچیده توجه بازارهای مالی و تحلیلگران حوزه فناوری را به خود جلب کرده است؛ به‌گونه‌ای که ارزش بازار این شرکت برای نخستین‌بار از مرز ۲۰ میلیارد دلار عبور کرده و به حدود ۲۲ میلیارد دلار رسیده است. ▪️این جهش که با افزایش قابل توجه قیمت سهام در بازه‌های کوتاه‌مدت و رشد چندصددرصدی در یک سال گذشته همراه بوده، نشان‌دهنده بازتفسیر جایگاه این شرکت در اکوسیستم جهانی نیمه‌هادی است. ▪️در گذشته، Tower به‌عنوان یک تولیدکننده تخصصی و نسبتاً کم‌حاشیه شناخته می‌شد، اما اکنون در کانون‌توجه سرمایه‌گذاران قرار گرفته است؛ به‌ویژه به دلیل نقش آن در حوزه‌هایی که مستقیماً با زیرساخت‌های هوش مصنوعی و پردازش داده مرتبط هستند. یکی از مهم‌ترین محورهای فعالیت این شرکت، توسعه فناوری فوتونیک سیلیکونی است؛ فناوری‌ای که امکان انتقال داده با استفاده از نور را فراهم می‌کند و نسبت به زیرساخت‌های سنتی مبتنی‌بر مس، سرعت بالاتر و مصرف انرژی کمتری دارد. این ویژگی‌ها در شرایطی که حجم داده‌ها و نیازهای پردازشی سامانه‌های هوش مصنوعی به‌طور تصاعدی در حال افزایش است، اهمیت راهبردی پیدا می‌کند. ✅️ اهمیت واقعی محصولات Tower را باید در پیوند آن با امنیت ملی و زیرساخت‌های حیاتی جست‌وجو کرد. تراشه‌ها و فناوری‌های تولیدی این شرکت در مراکز داده، شبکه‌های ارتباطی پیشرفته و سامانه‌های پردازشی حساس مورد استفاده قرار می‌گیرند؛ زیرساخت‌هایی که عملکرد آن‌ها برای تداوم عملیات نظامی، ارتباطات امن و پردازش اطلاعات حیاتی ضروری است. در این چارچوب، کیفیت، پایداری و امنیت سخت‌افزارهای نیمه‌هادی به یک مؤلفه کلیدی در تضمین تاب‌آوری سامانه‌های راهبردی تبدیل شده است. ▪️وابستگی روزافزون سامانه‌های امنیتی و دفاعی به زیرساخت‌های نیمه‌هادی نشان می‌دهد که شرکت‌هایی مانند Tower عملاً در لایه‌ای فعالیت می‌کنند که به‌طور غیرمستقیم با امنیت ملی گره خورده است. هرگونه اختلال در زنجیره تأمین یا زیرساخت تولید این نوع تراشه‌ها می‌تواند اثرات زنجیره‌ای بر عملکرد سیستم‌های پیشرفته داشته باشد. این موضوع در شرایط تنش‌های منطقه‌ای، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند؛ جایی که ریسک‌های ژئوپلیتیکی می‌توانند بر تصمیمات سرمایه‌گذاری، محل استقرار تولید و حتی جهت‌گیری فناوری شرکت‌ها اثرگذار باشند. ▪️در عین‌حال، بازار سرمایه جهانی نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاران علی‌رغم این ریسک‌ها، بیش از پیش بر تقاضای ساختاری ناشی از رشد هوش مصنوعی و نیاز به زیرساخت‌های پردازشی متمرکز شده‌اند. در این میان، فوتونیک سیلیکونی و تراشه‌های پیشرفته به‌عنوان حلقه‌های کلیدی این زنجیره، نقش تعیین‌کننده‌ای در آینده فناوری و امنیت ایفا خواهند کرد. ▪️رشد ارزش Tower Semiconductor را می‌توان بازتابی از افزایش اهمیت راهبردی صنعت نیمه‌هادی دانست؛ صنعتی که در تقاطع اقتصاد، فناوری و امنیت قرار گرفته و به یکی از ارکان اصلی قدرت در رقابت‌های ژئوپلیتیکی تبدیل شده است. مطالعه در سایت اندیشکده قرار #اندیشکده_قرار وب‌سایت | پیام‌رسان بله | تلگرام @gharar_tt

🔻ضربه به آینده: جنگ چگونه چرخه سرمایه‌گذاری در اکوسیستم نوآوری اسرائیل را مختل کرد #پایش 🟢 گزارش اخیر «سازمان نوآوری اسرائیل»  که در هفته چهارم جنگ منتشر شد، تصویری متفاوت از روایت‌های رسمی درباره تاب‌آوری اقتصاد فناوری این رژیم ارائه می‌دهد. برخلاف تأکید رسانه‌های عبری بر تداوم فعالیت‌ها، داده‌ها نشان می‌دهد که جنگ ایران، آمریکا و اسرائیل به‌تدریج در حال ایجاد یک فرسایش چندلایه در اکوسیستم نوآوری است؛ فرسایشی که نه از مسیر تخریب مستقیم، بلکه از درون ساختار این زیست‌بوم عمل می‌کند. 🔸️ نخستین نشانه این وضعیت، اختلال گسترده در نیروی انسانی است. حدود ۴۸ درصد شرکت‌ها بیش از یک‌چهارم کارکنان خود را به دلایل مختلف مانند فراخوان نیروهای ذخیره تا محدودیت‌های امنیتی و اختلالات اجتماعی از دست داده‌اند و تنها ۱۱ درصد بدون غیبت بوده‌اند. این یعنی بحران، صرفاً در سطح میدان جنگ نیست، بلکه به عمق زندگی روزمره و ساختار تولید دانش نفوذ کرده است. در اقتصادی که سرمایه اصلی آن نیروی انسانی متخصص است، این سطح از غیبت به‌معنای اختلال مستقیم در تولید فناوری است. 🔸️ اما اگر این را نخستین ضربه بدانیم، ضربه راهبردی‌تر در حوزه سرمایه‌گذاری وارد شده است. ۷۱ درصد شرکت‌ها اعلام کرده‌اند که جنگ بر فرآیند جذب سرمایه اثر گذاشته و بخشی از آن‌ها ناچار به لغو کامل این فرآیند شده‌اند. این مسئله به‌ویژه برای استارتاپ‌های کوچک و مناطق نزدیک به کانون‌های تنش شدیدتر است. در واقع، ریسک ژئوپلیتیکی اکنون به‌طور مستقیم در تصمیمات سرمایه‌گذاران عمدتاً آمریکایی وارد شده است. نتیجه، نه فقط خروج سرمایه، بلکه شکل‌گیری وضعیتی از «تعلیق سرمایه» است؛ جایی که تصمیم‌ها به تعویق می‌افتد و آینده شرکت‌ها در ابهام باقی می‌ماند. 🔸️ پیامد مستقیم این وضعیت، کند شدن موتور نوآوری است. ۴۲ درصد شرکت‌ها از تأخیر جدی در توسعه و ۲۲ درصد از تعویق قابل‌توجه در عرضه محصولات خبر داده‌اند؛ رقمی که در شرکت‌های کوچک به بیش از ۵۰ درصد می‌رسد. این یعنی جنگ، بیش از آنکه شرکت‌های بزرگ را هدف قرار دهد، در حال تضعیف لایه‌های اولیه و شکننده نوآوری است، جایی که فناوری‌های آینده شکل می‌گیرند. 🔸️ در سطح زیرساختی نیز آسیب‌پذیری لجستیکی به‌وضوح آشکار شده است. محدودیت پروازهای بین‌المللی بر ۳۵ درصد شرکت‌ها اثر جدی گذاشته و ۲۰ درصد را با اختلال در واردات مواد اولیه مواجه کرده است؛ حتی بخشی از شرکت‌ها از توقف زنجیره تأمین خبر داده‌اند. این ارقام نشان می‌دهد که در صورت تشدید تنش در کریدورهای هوایی، اقتصاد دانش‌بنیان اسرائیل می‌تواند در مدت کوتاهی با اختلال جدی مواجه شود. 🔸️ چشم‌انداز پیش‌رو نیز چندان امیدوارکننده نیست. ۱۸ درصد شرکت‌ها احتمال کوچک‌سازی و ۱۲ درصد خطر تعطیلی را مطرح کرده‌اند. همزمان، ۳۱ درصد در حال بررسی انتقال فعالیت به خارج هستند نشانه‌ای روشن از آغاز مهاجرت سرمایه و نخبگان در بستر نااطمینانی. این روند، اگر تداوم یابد، می‌تواند به تخلیه تدریجی ظرفیت راهبردی این اکوسیستم منجر شود. 🔸️ در نهایت جنگ جاری، بیش از آنکه با تخریب فیزیکی عمل کند، از طریق اختلال در نیروی انسانی، تعلیق سرمایه، تضعیف زنجیره تأمین و افزایش ریسک ساختاری در حال فرسایش اکوسیستم نوآوری اسرائیل است. در چنین شرایطی، حتی اگر در میدان نظامی برتری‌هایی حاصل شود، در میدان فرسایشیِ اقتصاد فناوری، یکی از مهم‌ترین پایه‌های قدرت ملی این رژیم در معرض آسیب جدی قرار گرفته است. مطالعه در سایت اندیشکده قرار #اندیشکده_قرار وب‌سایت | پیام‌رسان بله | تلگرام @gharar_tt