⊱ماهی سیاه گفت: هر چیزی به آخر می‌رسد. شب به آخر می‌رسد، روز به آخر می‌رسد، هفته، ماه، سال... من می خواهم بدانم که راستی راستی زندگی یعنی اینکه تو یک تکه جا هی بروی و برگردی تا پیر بشوی و دیگر هیچ، یا طور دیگری هم توی دنیا می شود زندگی کرد؟

آدم از یک جایی به بعد می‌فهمد که از حالا باید آینده‌اش را از نو بسازد اما به نوعی دیگر می‌فهمد که زندگی یک موهبت است؛ یک غنیمت است، یک نعمت است و نباید آن را فدای آدم‌های بی‌مقدار کرد. اصلاً از یک جایی به بعد، حال آدم خودش خوب می‌شود. 📚جای خالی سلوچ

می‌دانید، من رؤیابافم. از زندگی واقعی به قدری بیگانه‌ام که مجبورم این‌جور لحظه‌های بی‌نظیر را دوباره در رؤیا بچشم. چون این‌جور لحظه‌ها چیزی است که در زندگی‌ام خیلی کم پیش آمده. -داستایفسکی

این رباعی از «اهلی شیرازی» طوری نوشته شده که به صورت افقی و عمودی یه جور خونده میشه و نهایت هوش و ذکاوت شاعر و زیبایی ادبی زبان فارسی رو نشون میده.

کاربر عراقی نوشته: یک ساعت میخ‌کوب این صحنه بودم. ساعت دو نیمه‌شب بود و من محو تماشای این پیرمرد ایرانی بودم که راننده عراقی خسته را که کمی خوابیده بود تا مسافرینش برای شام پیاده شوند، با بادبزنش باد می‌زد. او یک ساعت مشغول باد زدن راننده بود.

من نباید اینو میدیدم🤣😑

آقا عالی🤣

یه ایرانی همیشه یه جواب تو آستینش داره 😂😂😂

ای کاش هفت سال زودتر انقلاب میکردیم بحرین فروخته نمی‌شد😏