از عجایب ماندگاری زبان فارسی اینه که رودکی در حدود سال ٩٠٠ میلادی میزیسته. یه فارسیزبان حتی با تسلط و ضریب هوشی پایین هم میتونه بالای ٩٠٪ این شعر رو متوجه شه.
با داده قناعت کن و با داد بزی
در بند تکلف مشو، آزاد بزی
در به ز خودی نظر مکن، غصه مخور
در کم ز خودی نظر کن و شاد بزی
بچه های الانو که میبینم با خودم میگم دم بابام گرم که تو بچگی چهار تا چک بهمون زد که اینجوری نشدیم.