من تیر خوردم اما نه کسی نجاتم میده نه میمیرم!

اگر چشمانم را ببندم و رویاها مرا از دستان من می گیرد و ما در آسمان جدید پرواز می کنیم و پرواز می کنیم و درد را فراموش کن اگر به خیال خودم سفر می کردم ما شب ها کاخ ها رشد می کنیم و می سازیم من عاشق و امیدهایم رشد می کنم و دردهایی را از بین می برم دنیایی که ویژگی های افراد را می بینید قوس آن بدبختی ، ظلم و ستم است از یک واقعیت سخت که با همه چیزهایی که می سازیم دنیایی که دیواره های استبداد بالا می رود رؤیاها رویای ما هستند و تاریکی و خودخواهی در همه دلها

- به قول مولانا اگه ابرها گریه نمیکردن؛جنگلها نمیخندیدن!(:️

و بعضی اشک ها که از چشم نمی آیند بلکه چو گدازه از قلب می بارند

یک شعر.یک نقاشی

!

اون جوابمو میده

ی جا خوندم :(ایا سرزمینی که زیر پلک هایم سوخته با این آب شور خاموش میشود؟) فکر نکنم!

کتاب ها