من زندگی‌ام را لا‌به‌لای صفحات کتاب سپری کرده‌ام. در نبود ارتباطات انسانی با شخصیت های کاغذی پیوندی نزدیک داشتم. در خلال داستان‌های بافته در تار و پود تاریخ عشق و شکست را زندگی کردم؛ با آن‌ها نوجوانی را تجربه کردم. وجود من متشکل از حروف است، شخصیتی که با جملات خلق شده، ساخته و پرداخته‌ی تخیلات داستانی است. جولیت ، خردم کن

من واسه‌ی هربار دیدنِ بارون اینطوری ذوق میکنم تو که دیگه جای خود داشتی..

آسمان تاریک‌ و‌ تاریک‌تر می‌شود، سیاهی و کبودی در رقابتند، اما ستاره‌ها هنوز برای تو می‌درخشند.

هیچوقت ادمای برونگرا رو درک نکردم

فدات

اورتینک خیلی کلمه‌ی ناچیزیه دربرابر کاری که من با مغزم میکنم