شادی ن شمع بود و ن کیک.. حقیقی ترین شادی حضور آدمایی بود که یاداوری کردن حواسشون بم هس‌=))

‌

آدم هارا تشویق کنید. زحمتشان را ببینید و زیباییشان را بگویید.

آن‌چنان شجاع و ساکتی که فراموشم شد رنج میکشی..

I’m stuck in memories more than in the present..

and it honestly hurts my heart..

انگاری دقیقا برای امشب ساخته شده بود

شد شد، نشد میرم زیر پتوم اونقد گریه میکنم که خوابم ببره : )

So.. was I enough? did I even matter :)?!

‌

اگه فقط یبار حسم اشتباه بود راجب چیزی، انقد نسبت به همچی بدبین نمی‌شدم.

مردم‌ میگفتن اون مودی و عصبیه، اما نمیدونستن اون چقد داره تلاش میکنه که آدم بهتری براشون باشه و قلبشونو نشکنه چون صرفا یه ادم احساسیه و ترس از دست دادن ادمای مهم زندگیش رو داره.