‌باشد که روزی، ‌با کسی هم‌مسیر شوید که به زبانِ روح شما سخن بگوید؛ ‌کسی که ‌نگاهش،سکوتش و حضورش را بفهمید ‌و مجبور نباشید ‌عمری را صرفِ ترجمه‌ی خود برای او کنید.

کاشته ایم نهال صبر ،اندر دل و جــان . . .

از بی ادبی کسی به جایی نرسد ، دُری‌ست ادب به هر گدایی نرسد.

«بنگر و بشنو، بگذر و بِهْ شو!»

امروز که در دستِ توام مرحمتی کن فردا که شوم خاک، چه سود اشکِ ندامت؟

در تنگ قفس باز است و افسوس که بال مرغ آوازم شکسته است

وصف‌ احوال‌ِمن‌ افتاد‌ به‌ دستان‌‌ِقلم من‌‌ نوشتم‌‌ كه غمی‌‌نیست ؛ تو‌ بخوان‌‌ سخت‌‌ گذشت ..

ﮔاه‌گاهی ﮐﻪ ﺩﻟﻢ می‌گیرد به خودم می‌گویم، در دیاری که پر از دیوار است ؛ ﺑﻪ ﮐﺠﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺭﻓﺖ ﺑﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﭘﯿﻮﺳﺖ ﺑﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺩﻝ ﺑﺴﺖ؟ - سهراب‌سپهری

نیستم غمگین گر از من دل بریدند این و آن؛ عشق ورزیدن، به جز تمرینِ تنهایی نبود..

چشم دل باز کن که جان بینی آن‌چه نادیدنی‌ست آن بینی🌱