گاهی آدم فقط میخواد شنیده بشه؛ راهحل نده، نصیحت نکن، سرزنش نکن. بغلم کن و فقط بهم گوش بده.
روزی با خودم فکر میکردم اگر اورا با غریبه ایی ببینم دنیا را به آتش میکشم.
اما امروز حاضر نیستم کبریتی روشن کنم تا ببینم او کجاست و چه میکند.
زندگی چندباری زمینم زده،چیزهایی نشونم داده که هیچ وقت نمیخواستم ببینم.
غم و شکست رو تجربه کردم اما از یک چیز مطمئنم؛ من همیشه بلند میشم.
اما عزیز من ؛
ما آدم ها همیشه در پی کسی میگردیم که از بخش های ترسناک وجود ما نترسد،
همان بخشهایی که فرار از آنها سناریوی اصلی زندگیمان شده، شاید اگر کسی پیدا شود و از ما نترسد، ماهم بتوانیم با خودمان آشتی کنیم.